เมื่อเศรษฐีถูกระบบบังคับให้ตลก

"ถ้ามึงยังกล้าก้าวขาออกจากประตูห้องพักรูหนูนี้โดยไม่พกศักดิ์ศรีมาด้วย กูจะเปลี่ยนสถานะบัญชีธนาคารของมึงจาก 'ติดลบเจ็ดหลัก' ให้กลายเป็น 'ติดคุกตลอดชีวิต' ซะเดี๋ยวนี้!" เสียงแจ้งเตือนระบบดิจิทัลสไตล์หุ่นยนต์ปลอมๆ ดังสะท้อนก้องอยู่ในโสตประสาทของธันวา ชายหนุ่มผู้ซึ่งเมื่อสามวันก่อนยังครอบครองอาณาจักรธุรกิจอสังหาริมทรัพย์มูลค่าหมื่นล้าน ทว่าเวลานี้เขากลับต้องมานั่งยองๆ เอาหลังพิงตู้เย็นที่ไม่มีแม้แต่เศษผักกาดดองหลงเหลืออยู่ สภาพเสื้อเชิ้ตยับยู่ยี่และกางเกงนอนลายเป็ดเหลืองของเขาช่างตัดกับแววตาคมกริบที่เคยใช้กดดันประธานบริษัทคู่แข่งให้คุกเข่ามาแล้วอย่างสิ้นเชิง ธันวาขยับกรามแน่นจนสันนูนขึ้นมา เขาพยายามสูดหายใจเข้าลึกเพื่อสงบสติอารมณ์ที่กำลังเดือดพล่านราวกับลาวาใต้เปลือกโลก "ไอบ้าเอ๊ย... นี่กูเป็นเจ้าพ่ออสังหาฯ นะเว้ย ไม่ใช่ตัวตลกคาפהเร่ร่าย!" ธันวาพึมพำลอดไรฟัน ดวงตาจับจ้องหน้าจอโฮโลแกรมใสแจ๋วที่ลอยคว้างอยู่กลางอากาศ หน้าจอสีแดงฉานกระพริบเตือนตัวเลขสีเลือดระบุยอดหนี้ที่ระบบ 'มหาเศรษฐีสายฮา' ยัดเยียดให้เขาต้องรับผิดชอบหลังจากบริษัทล้มละลาย [ติ๊ง! ตรวจพบท่าทีขัดขืนจากโฮสต์ ระบบขอแจ้งเตือนว่า ท่านเหลือเวลาอีก 3 นาทีก่อนที่ดอกเบี้ยเงินกู้ยมจากยมโลกจะทำงาน หากไม่ปฏิบัติตามภารกิจประจำวัน 'เต้นส่ายสะโพกประกอบเพลงไก่ย่างถูกเผา' หน้าธนาคารกลางใจกลางเมือง ยอดหนี้ของท่านจะถูกคูณสอง และกางเกงเป็ดเหลืองตัวนั้นจะส่งเสียงร้องก้าบๆ ทุกครั้งที่ท่านหายใจเข้า!] "ไอ้ระบบเวรนี่!" ธันวาสบถออกมาเสียงดังลั่นห้องจนโต๊ะทำงานเก่าๆ สั่นสะเทือน เขายันกายลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แม้สถานะจะถังแตกจนแทบไม่มีข้าวกิน แต่รัศมีแผ่ซ่านความเย่อหยิ่งของผู้เคยคุมเกมธุรกิจยังคงติดตัวเขามาอย่างเหนียวแน่น ทันใดนั้น เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นสามครั้งติดๆ กัน ตามด้วยเสียงเปิดประตูอย่างถือวิสาสะ ริน อดีตเลขานุการสาวมือหนึ่งผู้เลือกที่จะลาออกจากตำแหน่งเงินเดือนหลักแสนเพื่อมาอยู่เคียงข้างเจ้านายหนุ่มในยวันที่เขาเหลือเพียงตัวเปล่าก้าวเข้ามาในห้อง เธอสวมชุดสูทเข้ารูปเรียบร้อย แม้จะผ่านการซักมาหลายครั้งจนสีเริ่มซีด แต่ท่าทางและการเดินของเธอยังคงสง่างามเฉียบคมเช่นเคย ในมือของรินถือถุงพลาสติกบรรจุซาลาเปาไส้หมูสับราคาถูกสองลูกและกล่องนมถั่วเหลือง รินกวาดสายตาสำรวจห้องพักคับแคบ ก่อนจะหยุดนิ่งอยู่ที่ใบหน้าบึ้งตึงของธันวา เธอถอนหายใจยาวเหยียดอย่างคนปลงตก "คุณธันวาคะ... หรือดิฉันควรเรียกว่า 'ยาจกธันวา' ดีคะ?" รินเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยแต่แฝงด้วยความเหนื่อยหน่ายระคนเอ็นดู เธอวางถุงซาลาเปาลงบนโต๊ะไม้โยเย "ดิฉันไปเดินหาซื้ออาหารเช้าที่ถูกที่สุดมาให้แล้วนะคะ ถ้าคุณยังทำหน้าเหมือนคนท้องผูกแบบนี้ เงินในกระเป๋าของคุณคงไม่ช่วยให้อะไรดีขึ้นหรอกค่ะ" ธันวาหันขวับไปมองหญิงสาว ดวงตาคมกริบหรี่ลงเล็กน้อย "ริน... เธอกล้าล้อเล่นกับความตกอับของเจ้านายเก่าเหรอ?" "เจ้านายเก่าเหรอคะ?" รินเลิกคิ้วเรียวสวยขึ้นข้างหนึ่ง ยิ้มมุมปากอย่างเยือกเย็น "ตอนนี้ดิฉันคือเจ้าหนี้รายใหญ่ที่สุดของคุณต่างหากล่ะคะ อย่าลืมนะคะว่าเงินค่าเช่าห้องเดือนนี้และค่าซาลาเปาสองลูกนี้ ดิฉันเป็นคนออกให้ด้วยเงินเดือนเดือนสุดท้ายที่ยังไม่ได้เบิกของคุณเอง" ธันวาถึงกับพูดไม่ออก เขาเบนสายตาหนีความจริงอันโหดร้าย ก่อนจะเหลือบไปเห็นหน้าจอโฮโลแกรมของระบบที่ยังคงนับถอยหลังอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย [เวลาภารกิจเหลือ 2 นาที! เตรียมตัวแปลงร่างเป็นไก่ย่าง!] "ให้ตายสิ..." ธันวากัดฟันกรอด เขาหันไปมองรินด้วยสายตาอ้อนวอนแบบที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อนในชีวิตการทำงาน "ริน... ถ้าฉันบอกว่า ฉันต้องออกไปเต้นหน้าธนาคาร เธอจะยังนับถือฉันในฐานะผู้นำทางธุรกิจอยู่ไหม?" รินชะงักมือที่กำลังแกะห่อซาลาเปา เธอเงยหน้าขึ้นมองธันวาด้วยสายตาว่างเปล่าอยู่สามวินาทีเต็ม ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะออกมาเบาๆ อย่างไม่เกรงใจ "ถ้าคุณออกไปเต้นหน้าธนาคารโดยใส่กางเกงเป็ดเหลืองตัวนั้น..." รินหรี่ตามองประเมิน พร้อมกับยกนิ้วขึ้นนับ "ดิฉันคิดว่าภาพลักษณ์อดีตซีอีโอผู้เย่อหยิ่งของคุณคงพังพินาศไม่เหลือซาก แต่ถ้าคุณทำยอดวิวในติ๊กต็อกได้เกินล้านวิวจากคลิปนั้น เราอาจจะมีเงินมาจ่ายค่าไฟเดือนนี้ก็ได้นะคะ" ธันวากลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดเคือน ระบบบ้าๆ นี่มันช่างสรรหาวิธีทรมานคนมีศักดิ์ศรีเสียจริง แต่หากเขายืนกรานปฏิเสธ ผลลัพธ์คือการเป็นหนี้ทวีคูณและเสียงก้าบๆ จากกางเกงเป็ดที่จะประจานความอับAายไปทั่วทุกสารทิศ "ก็ได้..." ธันวาพึมพำด้วยน้ำเสียงราวกับคนกำลังเดินไปสู่ลานประหาร เขาคว้าแววตาดุดันกลับคืนมาแล้วสวมทับด้วยรอยยิ้มบิดเบี้ยว "ในเมื่อพวกมันอยากดูโชว์นัก ฉันก็จะจัดให้ชุดใหญ่" ทว่า ก่อนที่ธันวาจะก้าวเท้าพ้นธรณีประตูห้องพัก เสียงแจ้งเตือนระรัวจากสมาร์ทโฟนราคาถูกในกระเป๋ากางเกงก็ดังขึ้นขัดจังหวะ หน้าจอโทรศัพท์ปรากฏข้อความจากธนาคารพาณิชย์ยักษ์ใหญ่ที่เพิ่งปฏิเสธสินเชื่อของเขาเมื่อวานนี้ พร้อมกับข่าวพาดหัวหน้าหนึ่งที่ทำให้เขากลืนไม่เข้าคายไม่ออก *บริษัทคู่ปรับตลอดกาล 'คอร์ปอเรชั่นอินเตอร์' ประกาศเทคโอเวอร์ตึกสำนักงานใหญ่เก่าของธันวาในราคาเศษเหล็ก และประธานหนุ่มผู้กุมอำนาจใหม่กำลังจะเดินมาแถลงข่าวที่หน้าธนาคารกลาง... ในอีก 5 นาทีข้างหน้า* ธันวายืนนิ่งค้างกลางอากาศ รอยยิ้มบิดเบี้ยวเมื่อครู่หายวับไปกับตา แววตาคมกริบเปลี่ยนเป็นประกายความแค้นที่ลุกโชนขึ้นมาทันที [ติ๊ง! ภารกิจพิเศษอัปเกรด: เต้นไก่ย่างต้อนรับประธานใหม่แห่งคอร์ปอเรชั่นอินเตอร์ แลกกับปลดล็อกวงเงินบัตรเครดิตดำไร้ขีดจำกัดทันที!] รินที่ยืนมองหน้าจอโทรศัพท์อยู่ข้างๆ เงยหน้าขึ้นสบตาธันวา เธอยิ้มหวานหยดที่แฝงด้วยความอันตราย "คุณธันวาคะ... ดูเหมือนว่าเวทีแรกของคุณจะไม่ใช่แค่การเรียกเสียงฮาแล้วล่ะค่ะ" ธันวากำหมัดแน่น รอยยิ้มเย็นเยียบปรากฏขึ้นที่มุมปาก ขณะที่เสียงลิฟต์ด้านนอกกำลังเคลื่อนตัวขึ้นมาหยุดที่ชั้นนี้พอดี "เตรียมตัวให้ดี..." ธันวาพูดลอดไรฟันด้วยน้ำเสียงทรงอำนาจ "วันนี้ไอ้พวกที่เคยเหยียบฉัน มันจะได้รู้ซึ้งว่า... มหาเศรษฐีที่ใส่กางเกงเป็ด เขากดหัวคนอื่นยังไง!" (โปรดติดตามตอนต่อไป...) --- ขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและเป็นกำลังใจให้ "ฮาไม่จำกัด" เสมอมานะครับ!