ความลับใต้เงาเมืองหลวง

"อย่ากระพริบตาเชียวล่ะลีโอ เพราะสิ่งที่ซ่อนอยู่หลังกำแพงเน่าๆ นี่ คือสิ่งที่เปลี่ยนโฉมหน้าสงครามทั้งหมดของพวกเราได้เลย" เสียงของเรย์ราบเรียบ แต่แฝงไปด้วยกระแสไฟฟ้าแห่งความตื่นเต้น เขาใช้ปลายนิ้วสัมผัสไปที่รอยแตกของหินแกรนิตเก่าคร่ำคร่าในห้องใต้ดินของหอสมุดหลวงใจกลางเมืองที่ไม่มีใครย่างกรายเข้ามานับร้อยปี พื้นที่นี้ถูกลบออกจากแผนที่ดิจิทัลของระบบโดยสมบูรณ์ ไม่ใช่เพราะมันไม่มีตัวตน แต่เพราะมัน 'บั๊ก' ของระบบที่ถูกทิ้งไว้ตั้งแต่ยุคสร้างโลก ลีโอ ขยับแว่นสายตาที่ทำจากคริสตัลดาร์กไนท์พลางยิ้มมุมปาก เขาคือชายผู้กุมอำนาจทางการเงินที่สั่นคลอนได้แม้แต่สภาสูงของจักรวรรดิ แต่ในวินาทีนี้ เขากลับยอมยืนถือคบเพลิงให้เรย์ด้วยตัวเอง "ผมจ่ายค่าข้อมูลพิกัดนี้ไปสามพันล้านเหรียญทอง ถ้าสิ่งที่อยู่ข้างในมันเป็นแค่เศษเหล็กขึ้นสนิม เรย์... คุณคงรู้ใช่ไหมว่าผมจะหัวเราะใส่หน้าคุณด้วยความเอ็นดูแค่ไหน?" ลีโอพูดหยอกเย้า แต่สายตาของเขากลับจ้องมองไปยังกำแพงที่เริ่มสั่นสะเทือนตามจังหวะที่เรย์ร่ายรำนิ้วมือลงบนแผงควบคุมล่องหน "อย่าเพิ่งตีราคาตอนนี้เลยเพื่อนยาก" เรย์แค่นหัวเราะในลำคอ ก่อนจะกดรหัสผ่านครั้งสุดท้ายที่เขาถอดรหัสได้จากชิ้นส่วนความจำของอดีตผู้กล้า *ครืดดดด!* เสียงหินบดเสียดสีกันดังก้องกังวาน ประตูหินหนักอึ้งเปิดออกเผยให้เห็นแสงสีฟ้าครามที่สะท้อนออกมาจากห้องโถงลับ มันไม่ใช่สมบัติล้ำค่าประเภททองคำหรือเพชรนิลจินดา แต่เป็น 'เซิร์ฟเวอร์เก่าแก่' ที่มีสายเคเบิลระยิบระยับราวกับเส้นใยแมงมุมเชื่อมต่อกับแหล่งพลังงานที่ไม่รู้จัก เรย์ก้าวเข้าไปข้างใน แสงจากคบเพลิงสว่างจ้าขึ้นกระทบกับวัตถุชิ้นหนึ่งที่วางอยู่บนแท่นศิลาใจกลางห้อง มันคือ 'กุญแจมือแห่งพระเจ้า' ไอเทมระดับตำนานที่ถูกระบบลืมทิ้งไว้เนื่องจากความผิดพลาดของอัลกอริทึมในเวอร์ชันเบต้า "นี่มัน..." ลีโอถึงกับนิ่งงัน เขาเดินเข้าไปใกล้และใช้มือถือรุ่นพิเศษสแกนค่าสถานะที่ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า [ไอเทม: อุปกรณ์แก้ไขความเป็นจริง (Admin Privilege Overwrite)] [ระดับ: กึ่งพระเจ้า (ถูกลบทิ้งจากระบบ)] [ความสามารถ: สามารถเปลี่ยนสถานะไอเทมรอบตัวจาก 'ขยะ' เป็น 'ระดับตำนาน' ได้ในพริบตา] "พระเจ้าช่วย..." ลีโออุทานเบาๆ "ด้วยสิ่งนี้ เราไม่จำเป็นต้องพึ่งพาดวงจันทร์หรือโชคชะตาอีกต่อไป เราสามารถสร้างกองทัพด้วยไอเทมราคาถูก แล้วดีดนิ้วให้พวกมันกลายเป็นสมบัติระดับจักรพรรดิได้ทันทีที่ต้องการ" เรย์หยิบกุญแจมือขึ้นมา สัมผัสถึงพลังงานเย็นเยียบที่แล่นเข้าสู่กระแสเลือดของเขา นี่ไม่ใช่แค่ไอเทม แต่มันคือบัตรผ่านที่จะทำให้เขากลายเป็นผู้คุมกฎของเกมนี้อย่างแท้จริง เขามองไปที่ลีโอด้วยสายตาที่เด็ดขาด "ลีโอ เตรียมเงินสดของคุณไว้ให้พร้อม ยิ่งมากยิ่งดี เพราะหลังจากนี้ เราจะเปลี่ยนตลาดประมูลของอาณาจักรให้กลายเป็นสนามเด็กเล่นของพวกเรา" "แน่นอนครับ" ลีโอควักบัตรเครดิตดำไร้ขีดจำกัดออกมาเคาะเบาๆ ที่ฝ่ามือ "ผมเตรียมทีมงานพร้อมรับมือกับความโกลาหลที่จะเกิดขึ้นหลังจากนี้ไว้แล้ว ถ้าพวกสภาสูงคิดจะขัดขวางการประมูลครั้งหน้า ผมจะซื้อบริษัทโฮลดิ้งของพวกมันทิ้งทั้งหมดในคืนเดียว" ทว่า ในขณะที่ทั้งคู่กำลังดื่มด่ำกับชัยชนะที่เพิ่งเริ่มต้น เสียงฝีเท้าหนักๆ ก็ดังแทรกเข้ามาจากทางเข้าห้องลับที่พวกเขาเพิ่งเปิดออก ลีโอหันขวับไปทันที ดวงตาของเขาฉายแววสังหาร เงาดำที่พุ่งเข้ามาไม่ใช่ทหารยาม แต่เป็นคนของ 'ตระกูลเวนเดล' ผู้ซึ่งเคยทรยศเรย์ในอดีต ชายวัยกลางคนในชุดสูทหรูหราก้าวออกมาจากเงามืด พร้อมกับรอยยิ้มเย้ยหยันที่เห็นได้ชัดในความมืด "ไม่เลวเลยนะเรย์ แกยังฉลาดเหมือนเดิมที่หาที่ซ่อนของไอเทมชิ้นนี้เจอ" เขากล่าวพลางชักปืนพกเลเซอร์ออกมาจ่อที่ขมับของเรย์ "แต่โชคร้ายที่แกดันเปิดมันให้พวกเราเห็น... ขอบคุณที่ทำงานหนักแทนพวกเรามาตลอดนะ" เรย์ไม่แม้แต่จะขยับตัว เขากลับยิ้มกว้างกว่าเดิม พลางชูกุญแจมือในมือขึ้นแล้วกดปุ่มใช้งานอย่างรวดเร็ว "คุณพูดถูก... ขอบคุณที่เดินเข้ามาหาถึงที่นี่ เพราะผมเองก็เพิ่งนึกออกว่า ไอเทมในมือของผมชิ้นนี้ มันไม่ได้มีความสามารถแค่ปรับแต่งไอเทม แต่มันยังปรับแต่ง 'ความเป็นเจ้าของ' ของสิ่งมีชีวิตที่อยู่ในระยะประชิดได้ด้วย" สิ้นเสียงของเรย์ แสงสีฟ้าก็วาบขึ้นครอบคลุมทั่วทั้งห้อง ลีโอหัวเราะร่วนออกมาเสียงดังในขณะที่ร่างของชายชุดสูทเริ่มบิดเบี้ยวและทรุดเข่าลงกับพื้นด้วยความทรมาน เพราะระบบในหัวของเขากำลังถูก 'เขียนทับ' โดยคำสั่งใหม่จากเรย์ "ยินดีด้วยคุณเวนเดล นับจากวินาทีนี้ไป บัญชีธนาคารทั้งหมดของคุณ... กลายเป็นของผมแล้ว" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางเปิดฉากความสะใจนี้ไปด้วยกันนะครับ