เซิร์ฟเวอร์นี้พี่ไม่ได้มาเล่น แต่มาเปลี่ยนกฎเกมให้สะเทือนถึงคนเขียนระบบ•ตอนที่ 5

การประเมินพลังที่ผิดพลาด

ผลงานโดย ค้อนตีเหล็กสะท้านเกม
"รหัสคำสั่งกำลังรั่วไหล... ความเสถียรของเกณฑ์การคัดเลือกดิ่งลงต่ำกว่าสิบเปอร์เซ็นต์" เสียงแจ้งเตือนระบบสีแดงฉานสาดส่องลงบนใบหน้าของเรย์เนอร์ แสงสะท้อนจากหน้าต่างโฮโลแกรมสั่นไหวตามแรงสั่นสะเทือนของแผ่นดินที่กำลังแยกตัว บรรยากาศภายในดันเจี้ยนคัดเลือกกิลด์ "อรุณรุ่งแห่งโลหิต" ซึ่งเดิมควรเป็นเพียงสนามทดสอบฝีมือธรรมดา บัดนี้กลับถูกย้อมด้วยกลิ่นอายความวิกฤตที่แม้แต่ผู้คุมสอบระดับสูงยังหน้าถอดสี อัศวินไร้ศีรษะที่เคยคุกคามชีวิตของเหล่าผู้เข้าทดสอบเมื่อครู่ บัดนี้ทรุดกายลงคุกเข่า ดาบยักษ์ในมือปักลงกับพื้นเพื่อพยุงร่างไม่ให้ล้มคว่ำ มันไม่ได้กำลังเตรียมจู่โจมเรย์ ทว่ามันกำลังสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวต่อบางสิ่งที่กำลังพุ่งทะยานขึ้นมาจากรอยแยกใต้พื้นพิภพ "นั่น... มันไม่ใช่บัลลังก์ของบอสประจำชั้น" เซร่าก้าวเท้าเข้ามาประชิดเบื้องหลัง ร่างเพรียวบางของจอมเวทสาวสะท้อนความตึงเครียดผ่านนัยน์ตาคู่สวยที่หรี่แคบลง มือเรียวร่ายเวทมนตร์ป้องกันขั้นสูงรอบตัวอย่างรวดเร็ว "มันคือระบบฉุกเฉินระดับรากฐาน โปรแกรมเมอร์คนไหนกันที่ตั้งเวลา 'ระบบทำลายตัวเอง' ไว้ในขั้นตอนนี้?" เรย์ไม่ตอบคำถามนั้น ดวงตาสีเข้มภายใต้กรอบแว่นใสสะท้อนโค้ดภาษาเครื่องนับล้านบรรทัดที่ไหลผ่านเรตินาของเขา สมองของชายหนุ่มประมวลผลด้วยความเร็วสูงยิ่งกว่าซูเปอร์คอมพิวเตอร์ ในฐานะอดีตโปรแกรมการเงินที่เคยผ่านวิกฤตล่มสลายของระบบมานับครั้งไม่ถ้วน เขารู้ดีว่าเวลานี้การใช้กำลังเข้าปะทะมีแต่จะนำไปสู่ความตาย "เซร่า ถอยหลังไปสามก้าว แล้วกางม่านพลังธาตุลมความหนาแน่นสูง" เรย์ออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบแต่เฉียบขาด ราวกับวาทยกรที่กำลังควบคุมวงออเคสตราท่ามกลางพายุฝน "นายจะทำอะไร? พื้นที่ตรงนั้นกำลังจะถูกรีเซ็ตข้อมูล!" เธอลลังเลเพียงชั่วเสี้ยววินาที แต่ด้วยความเชื่อใจที่สั่งสมผ่านความเป็นความตาย ทำให้เอนกายถอยตามคำสั่งทันที *เปรี้ยง!* รอยแยกเบื้องล่างระเบิดออก เศษซากพิกเซลสีดำทะมิลปนประกายไฟสีฟ้ากระจายไปทั่วทิศทาง ร่างของชายในชุดสูทสีเทาเข้ม ปราศจากใบหน้า มีเพียงหน้ากากโลหิตเรียบสนิท ปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับแรงกดดันมหาศาลที่ทำให้ผู้เข้าทดสอบคนอื่นๆ สลบคาที่ทันทีโดยไม่ต้องปะทะ นั่นคือ "ผู้คุมสอบสูงสุด" (Grand Examiner) — NPC ระดับบริหารที่ถูกตั้งโปรแกรมให้มาจัดการกับความผิดปกติของเซิร์ฟเวอร์ แต่ในสายตาของเรย์ ตัวตนนี้เป็นเพียงช่องโหว่ชิ้นโตที่เปิดกว้างสำหรับผู้ที่กล้าพอจะเดิมพัน "ผู้เล่นเรย์เนอร์ และหัวหน้ากิลด์เซร่า... พวกท่านกระทำการฝ่าฝืนกฎข้อที่ 104 ของการคัดเลือก ลักลอบเข้าถึงโค้ดส่วนกลางโดยไม่ได้รับอนุญาต" เสียงกังวานราดรดลงมาจากเบื้องบน ราวกับเสียงประกาศิตจากสวรรค์ที่ถูกสังเคราะห์ด้วยAI "บทลงโทษคือ... การลบตัวละครถาวร" ผู้คุมสอบยกมือขึ้น ดาบแสงพลาสมารวมตัวกันในฝ่ามือ เตรียมสะบัดลงเพื่อลบข้อมูลทั้งหมดในพื้นที่นี้ทิ้งในพริบตา ความกดดันนี้หนักหน่วงเสียจนอากาศรอบตัวแทบจะกลายเป็นของแข็ง เซร่ากัดริมฝีปากแน่น เปลวไฟมานาในมือพร้อมระเบิดออกเพื่อแลกกับการซื้อเวลาให้สหายร่วมทาง ทว่าเรย์กลับยกมือขึ้นแตะไหล่เธอเบื้องแผ่วเบา สัมผัสนั้นอบอุ่นและมั่นคง จนความตื่นตระหนกในใจของจอมเวทสาวสงบลงอย่างน่าประหลาด "ใจเย็นๆ ครับเซร่า..." เรย์ก้าวออกไปเผชิญหน้ากับผู้คุมสอบสูงสุดด้วยสีหน้าไร้ความหวาดกลัว รอยยิ้มจางๆ ผุดขึ้นที่มุมปากของชายหนุ่ม "คุณบอกว่าพวกเราฝ่าฝืนกฎข้อที่ 104 สินะครับ?" "ถูกต้อง... โค้ดของพวกเจ้าไม่ตรงกับฐานข้อมูลเริ่มต้น" "น่าเสียดายจริงๆ นะครับที่ระบบของคุณ 'อ่านค่า' พลาดไปเสียสนิท" เรย์ก้าวเท้าไปข้างหน้าอีกหนึ่งก้าว นิ้วมือเรียวยาวกดลงบนอากาศเบื้องหน้า เรียกหน้าต่างคำสั่งลับที่เขาแอบเขียนแทรกซึมเข้าไปในระบบตั้งแต่วินาทีแรกที่เหยียบย่างเข้าสู่ดันเจี้ยนขึ้นมา หน้าต่างโฮโลแกรมสีทองอร่ามปรากฏขึ้นแทนที่สีแดงฉาน มันไม่ใช่คำสั่งของผู้เล่นทั่วไป แต่มันคือสิทธิ์การเข้าถึงระดับ "ผู้ดูแลระบบเงา" (Shadow Admin) ที่เขารวบรวมสิทธิ์มาจากบั๊กของดันเจี้ยนก่อนหน้า "นี่คือ... อะไรกัน?" ผู้คุมสอบสูงสุดชะงัก ดาบแสงในมือกระพริบถี่ราวกับระบบกำลังรวน "มันคือบัตรเชิญให้คุณ 'ตกงาน' ครับ" เรย์กล่าวด้วยน้ำเสียงสุภาพ นุ่มนวล แต่เฉียบคมราวกับใบมีดโกนที่กรีดผ่านเส้นด้าย "ลองอ่านบรรทัดที่ 404 ของโค้ดที่คุณเพิ่งเรียกใช้ดูสิครับ คุณไม่ได้กำลังลบพวกเรา... แต่คุณกำลังลบ 'ตัวคุณเอง' ออกจากเซิร์ฟเวอร์หลักต่างหาก" สิ้นคำพูดของเรย์ หน้าจอสีแดงทั้งหมดก็เปลี่ยนเป็นสีเขียวมรกตอย่างกะทันหัน เสียงแจ้งเตือนระบบดังขึ้นก้องกังวานในโสตประสาทของทุกคนในพื้นที่ [ระบบตรวจพบการอัปเดตสถานะ: ผู้คุมสอบสูงสุดถูกลดสิทธิ์การควบคุม] [ท่านผ่านการประเมินการคัดเลือกกิลด์ด้วยคะแนน: เกินขีดจำกัดสูงสุด (Over-Cap)] ร่างของผู้คุมสอบสูงสุดแข็งค้าง ก่อนที่พิกเซลรอบตัวจะเริ่มแตกสลายกลายเป็นละอองแสงสีทองลอยละลิ่วขึ้นสู่ท้องฟ้าจำลองของดันเจี้ยน ความเงียบสงบเข้าปกคลุมพื้นที่ชั่วขณะ เหลือเพียงเสียงหอบหายใจเบาๆ ของเซร่าที่มองเหตุการณ์ตรงหน้าด้วยความตะลึงงัน เธอมองชายหนุ่มข้างกายด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เขาไม่ได้เป็นเพียงแค่อดีตโปรแกรมการเงินธรรมดาอีกต่อไปแล้ว เรย์เนอร์คือภัยเงียบที่น่ากลัวที่สุดในโลกใบนี้ "เรียบร้อยครับ" เรย์หันกลับมาส่งยิ้มให้เธอ พร้อมกับปัดฝุ่นที่ไหล่เสื้อเบาๆ "เราไปรับรางวัลจากดันเจี้ยนกันเถอะครับ เซร่า... ดูเหมือนว่ากิลด์ของเราจะได้สิทธิ์พิเศษบางอย่างที่ผู้สร้างเกมคงคาดไม่ถึงเช่นกัน" ทว่า ในขณะที่พวกเขากำลังจะก้าวเดินออกไปจากห้องโถงนั้นเอง หน้าจอระบบสีดำสนิทก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าของเรย์โดยไม่มีปี่มีขลุ่ย มันไม่มีปุ่มปิด ไม่มีรหัสผ่าน มีเพียงข้อความสั้นๆ ตัวอักษรสีเลือดที่เขียนด้วยลายมือมนุษย์... ไม่ใช่ฟอนต์ของระบบ [ยินดีต้อนรับสู่ชั้นที่ 31, เรย์เนอร์... ฉันรอการแก้ไขโค้ดนี้จากนายมานานแล้ว หวังว่าฝีมือคงจะไม่ตกนะ "ผู้สร้าง"] --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและร่วมเดินทางไปกับกลยุทธ์อันล้ำลึกนี้ด้วยกันนะครับ "ค้อนตีเหล็กสะท้านเกม"
สารจากนักเขียน (ค้อนตีเหล็กสะท้านเกม)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง เซิร์ฟเวอร์นี้พี่ไม่ได้มาเล่น แต่มาเปลี่ยนกฎเกมให้สะเทือนถึงคนเขียนระบบ นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%