รอยแตกบนท้องฟ้าสีครามเสมือนจริงของเซิร์ฟเวอร์หลักกำลังส่งเสียงกรีดร้อง มันไม่ใช่เสียงของลมพายุ แต่เป็นเสียงของโค้ดโปรแกรมที่กำลังฉีกขาดออกจากกันราวกับผ้าไหมราคาแพงถูกกระชากด้วยกรงเล็บเหล็ก
"ถ้าตรงนี้พังทับถมลงมาอีกสามพิกเซล อัลกอริทึมการฟื้นฟูกลุ่มข้อมูลจะลบความทรงจำของ NPC ทั้งหมดในทวีปนี้โดยอัตโนมัติ" เรย์กวาดนิ้วผ่านหน้าต่างโฮโลแกรมใสที่ลอยวนอยู่กลางอากาศ แววตาของเขาภายใต้กรอบแว่นเสมือนจริงสะท้อนบรรทัดคำสั่งสีแดงฉานที่วิ่งพล่านราวกับฝูงมดคลั่ง "เซร่า คุณต้องดึงมานาจากแกนกลางวิหารมาต้านแรงดันของเกราะป้องกันไว้ ไม่อย่างนั้นเราจะไม่ได้สู้กับบอส แต่เราจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของขยะดิจิทัลแทน"
เซร่ากัดริมฝีปากจนห่อเลือด ชุดคลุมสีขาวบริสุทธิ์ของเธอในยามนี้เปรอะเปื้อนไปด้วยฝุ่นละอองจากเศษเสี้ยวข้อมูลที่ร่วงหล่น เธอยกคทาในมือขึ้นสูง ปลายคทาสั่นระริกตามแรงกดดันมหาศาลจากเบื้องบน
"ฉันรู้แล้ว... เรย์!" เสียงของเธอไม่ได้ราบเรียบเย็นชาดังเช่นวันวาน แต่มันสั่นเครือด้วยความเหนื่อยล้าและความมุ่งมั่นที่ลุกโชน "แต่ต่อให้ฉันดึงมานามาจนหมดหลอด มันก็ซื้อเวลาได้อีกไม่เกินห้ามนทีเท่านั้น พวกมัน... กำลังมาแล้ว"
สิ้นเสียงของหญิงสาว พื้นดินใต้ฝ่าเท้าสั่นสะเทือนเลื่อนลั่น กองทัพเงาอวตารนับหมื่นตัวที่ถูกสร้างขึ้นโดยระบบควบคุมหลักเพื่อล้างบางเซิร์ฟเวอร์ ปรากฏร่างขึ้นจากความมืดมิด ทหารราบหุ้มเกราะสีดำทมิฬนับไม่ถ้วนก้าวเดินพร้อมกันจนเกิดเสียงก้องกังวานราวกับเสียงกลองศึกแห่งความตาย ดวงตาของพวกมันเปล่งแสงสีแดงชาดอย่างไร้จิตวิญญาณ
เรย์สูดลมเข้าลึก เขาไม่ได้หวาดกลัว ความตายในเกมนี้ไม่ได้น่ากลัวเท่ากับการที่โลกที่เขาร่วมสร้างและผูกพันต้องสูญสลายไปอย่างไร้ร่องรอย ในฐานะอดีตโปรแกรมเมอร์ที่มองทะลุปรุโปร่งถึงโครงสร้างของโลกใบนี้ เขารู้ดีว่าการต่อสู้ครั้งนี้ไม่ใช่แค่การเคลียร์เควสต์ แต่เป็นการทวงคืนสิทธิ์ความเป็นมนุษย์และจิตวิญญาณของทุกชีวิตที่อาศัยอยู่ในโค้ดเหล่านี้
"ทุกคน ฟังทางนี้!" เรย์ส่งเสียงผ่านระบบสื่อสารกลุ่ม น้ำเสียงของเขาสุขุมและมั่นคงจนสามารถดึงสติของสหายร่วมรบที่กำลังตื่นตระหนกให้กลับคืนมาได้ "แนวหน้า จัดรูปขบวนแบบ 'กำแพงเหล็กไร้รอยต่อ' ตามพิกัดที่ผมส่งไป ใครที่พลังชีวิตต่ำกว่าสามสิบเปอร์เซ็นต์ ถอยมารับยาฟื้นฟูทันทีโดยไม่ต้องรอคำสั่งซ้ำ ส่วนสายเวท..." เขาดำดิ่งสายตาไปยังเซร่า "...เตรียมร่ายบทสвениร์ 'สะท้อนกระจกเงา' ทันทีที่ผมให้สัญญาณ"
ไม่มีใครลังเล ไม่มีใครตั้งคำถาม ทุกคนในทีมต่างพยักหน้ารับด้วยความเชื่อใจที่สั่งสมผ่านการผ่านตายผ่านเป็นมาด้วยกันนับครั้งไม่ถ้วน ดาบในมือของนักรบหนุ่มถูกชูขึ้น ธนูของพลแม่นปืนถูกขึ้นสายจนสุดแรง และเวทมนตร์บทใหญ่เริ่มก่อตัวขึ้นเป็นประกายแสงระยิบระยับตัดกับความมืดมิดรอบกาย
"ลุยกันเถอะครับ... เพื่อปกป้องโลกใบนี้ไว้ด้วยกัน" เรย์พึมพำเบาๆ ก่อนจะดีดตัวพุ่งทะยานออกไปเบื้องหน้า ประกายแสงจากดาบข้อมูลในมือของเขาแปรเปลี่ยนเป็นเส้นสายโค้ดอันคมกริบ พร้อมปะทะกับกองทัพอวตารที่ดาหน้าเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง
การปะทะกันระลอกแรกสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งเซิร์ฟเวอร์ แรงระเบิดจากการปะทะของพลังงานเวทและดาบข้อมูลสร้างคลื่นกระแทกจนอากาศบิดเบี้ยว เรย์เคลื่อนไหวอย่างพลิ้วไหวราวกับสายน้ำที่ไหลผ่านซอกหิน ทุกย่างก้าวและการโจมตีของเขาถูกคำนวณไว้แล้วด้วยความแม่นยำระดับมิลลิเมตร เขาไม่ได้ใช้เพียงแค่พลังกำลัง แต่ใช้ช่องโหว่ของระบบที่เขาค้นพบในการเจาะทะลวงแนวป้องกันของศัตรูทีละจุด ทีละจุด
ข้างกายเขา เซร่าร่ายเวทสนับสนุนอย่างต่อเนื่อง เหงื่อเม็ดโตผุดพรายบนหน้าผากขาวเนียน แต่เธอก็ไม่ยอมลดละ แม้ว่าพลังชีวิตของเธอจะลดฮวบลงเรื่อยๆ จากแรงสะท้อนของสนามพลัง "เรย์ ระวังข้างซ้าย!" เธอกรีดร้องเตือนพร้อมกับตวัดคทาสร้างโล่แสงเข้ามารับการโจมตีจากเงามืดที่ลอบเร้นเข้ามาด้านหลังของชายหนุ่มได้อย่างเฉียดฉิว
"ขอบคุณครับ เซร่า" เรย์เหลือบมองเธอแวบหนึ่งด้วยรอยยิ้มบางๆ ที่มุมปาก ก่อนจะหมุนตัวฟาดดาบตัดวงจรการประมวลผลของเงาทมิฬตัวนั้นจนสลายกลายเป็นละอองข้อมูลสีทอง
เวลาผ่านไปราวกับชั่วกัปanda ความเหนื่อยล้าเริ่มกัดกินร่างกายและจิตใจของทุกคน ทีมของเรย์ยังคงยืนหยัดอยู่ได้ แม้สภาพสะบักสะบอมเต็มไปด้วยบาดแผลและไอความร้อนจากความเหนื่อยล้า พื้นดินรอบกายเต็มไปด้วยซากของกองทัพอวตารที่ถูกกำจัด ทว่า... ท้องฟ้าเบื้องบนกลับยิ่งส่งเสียงคำรามดังสนั่นหวั่นไหวมากกว่าเดิม รอยแตกสีดำขยายใหญ่ขึ้นจนเผยให้เห็นความว่างเปล่าอันน่าสะพรึงกลัวที่อยู่เบื้องหลัง
ทันใดนั้น เสียงแจ้งเตือนจากระบบส่วนกลางที่ไม่มีใครคาดคิดก็ดังขึ้นก้องกังวานในโสตประสาทของทุกคน
[แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบการแทรกแซงจากผู้ดูแลระบบระดับสูง - โปรแกรมล้างบางอัตโนมัติ "Omega Protocol" กำลังเริ่มต้นทำงานในอีก 10... 9...]
เรย์เบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อย เมื่อเงาดำขนาดมหึมาที่อยู่เหนือรอยแตกของท้องฟ้าค่อยๆ ลืมตาขึ้น พร้อมกับรอยยิ้มเย้ยหยันที่ปรากฏขึ้นบนร่างเงาของชายปริศนาผู้กุมอำนาจสูงสุดของโลกใบนี้...
ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทาง ฝ่าฟันความมืดมิดและบททดสอบอันยาวนานนี้เคียงบ่าเคียงไหล่กันมาตลอดนะครับ
เซิร์ฟเวอร์นี้พี่ไม่ได้มาเล่น แต่มาเปลี่ยนกฎเกมให้สะเทือนถึงคนเขียนระบบ•ตอนที่ 25
การปกป้องที่ไม่หวังผลตอบแทน
ผลงานโดย ค้อนตีเหล็กสะท้านเกม
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ค้อนตีเหล็กสะท้านเกม)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง เซิร์ฟเวอร์นี้พี่ไม่ได้มาเล่น แต่มาเปลี่ยนกฎเกมให้สะเทือนถึงคนเขียนระบบ นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!