ชื่อเสียงก้องปฐพี

หน้าจอสีฟ้าโปร่งแสงที่ฉายตัวหนังสือสีแดงฉานไม่ได้สั่นไหว มันนิ่งสนิท ราวกับถูกตอกตรึงไว้ด้วยเหล็กกล้าแห่งความจริงอันโหดร้าย *[เตือนภัยฉุกเฉินระดับสูงสุด: ตรวจพบตัวตนแปลกปลอมรหัส 'Admin-00' กำลังเข้าสู่พื้นที่... เป้าหมายถูกล็อกอัตโนมัติ: เรย์เนอร์]* เสียงแจ้งเตือนไร้ซึ่งคลื่นเสียง แต่กลับสะท้อนก้องกังวานอยู่ในโสตประสาทของเรย์ราวกับเสียงระฆังมรณะจากหอคอยโบราณ ชายหนุ่มหรี่ตาลงเล็กน้อย แววตาหลังกรอบแว่นใสไม่มีความตื่นตระหนกเจือปนแม้แต่น้อย มีเพียงประกายความเย็นยะเยือกของโปรแกรมเมอร์ผู้กำลังวิเคราะห์บั๊กในโค้ดดิบ สำหรับคนทั่วไป รหัส 'Admin' อาจหมายถึงพระเจ้าผู้สร้างโลกใบนี้ แต่สำหรับเรย์ มันคือ "ตัวแปรภายนอก" ที่กำลังเข้ามาปั่นป่วนอัลกอริทึมที่เขากำลังควบคุมอยู่ "ดูท่าทาง... แขกไม่ได้รับเชิญของเราจะมาเร็วกว่าที่คำนวณไว้สินะครับ" เรย์เอ่ยขึ้นเบาๆ น้ำเสียงของเขาเรียบสนิทจนเซร่าที่ยืนอยู่เคียงข้างถึงกับต้องหันมามอง จอมเวทสาวแห่งหอคอยรัตติกาลขมวดคิ้วมุ่น ใบหน้าเย็นชาของเธอบัดนี้ตึงเครียดขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ออร่ามานากลุ่มสีดำสนิทรอบตัวเธอแปรปรวนจนเกิดเสียงประทุเบาๆ คล้ายกระแสไฟฟ้าแรงสูง เซร่าก้าวเข้ามาขวางหน้าเรย์โดยสัญชาตญาณ แม้ริมฝีปากบางจะเม้มแน่นจนเป็นเส้นตรง แต่แววตาที่มองไปยังจุดกึ่งกลางของห้องโถงกิลด์กลับเต็มไปด้วยความระแวดระวังถึงขีดสุด "เจ้านั่นไม่ใช่ NPC ปกติ และไม่ใช่ผู้เล่นแน่นอน..." เซร่าเอ่ยเสียงต่ำ มือเรียวบางกำคทาในมือแน่นจนข้อต่อขาวโพลน "พลังงานระดับนั้น... มันบิดเบือนกฎฟิสิกส์ของเซิร์ฟเวอร์โดยตรง เรย์ ถอยไปข้างหลังซะ" เรย์ไม่ได้ขยับตัวตามคำเตือน เขายังคงยืนนิ่ง มือข้างหนึ่งเคาะเบาๆ ลงบนอากาศราวกับกำลังพิมพ์ชุดคำสั่งล่องหน ความเงียบงันเข้าปกคลุมพื้นที่ชั่วขณะ ก่อนที่อากาศเบื้องหน้าจะเริ่มบิดเบี้ยวราวกับภาพวาดสีน้ำมันที่ถูกสาดด้วยน้ำร้อน บรึ้ม! มิติบริเวณนั้นฉีกขาดออกเป็นรอยแยกสีดำสนิท ไร้ซึ่งเสียงกัมปนาท แต่แรงกดดันมหาศาลกลับแผ่ซะสะพัดจนผู้เล่นที่อยู่บริเวณรอบนอกของลานกว้างถึงกับทรุดฮวบคุกเข่าลงกับพื้นอย่างไร้เรี่ยวแรง เลือดกำเดาไหลซึมออกจากจมูกของหลายคนโดยไม่รู้ตัว นี่คือพลังแห่งการกดขี่ระดับรากฐานระบบ ร่างของใครคนหนึ่งก้าวออกมาจากรอยแยกนั้นอย่างเชื่องช้า เขาไม่ได้สวมเกราะเหล็กหนาเตอะหรือชุดคลุมเวทมนตร์อลังการแบบจอมขมังเวททั่วไป แต่กลับสวมชุดสูทสีเทาเข้มเรียบกعر ดูราวกับพนักงานบริษัทระดับสูงที่หลุดเข้ามาในดินแดนแฟนตาซี ใบหน้าเรียบเฉยไร้ซึ่งอารมณ์ความรู้สึก ดวงตาสองข้างเป็นเฉดสีฟ้าใสไร้แววตาของมนุษย์ บนอกเสื้อมีป้ายชื่อโลหะขนาดเล็กสะท้อนแสงไฟสลัว—*[Admin-00]* "พบเป้าหมายแล้ว" เสียงของตัวตนปริศนาดังขึ้น มันไม่ใช่เสียงที่เปล่งออกมาจากลำคอ แต่เป็นคลื่นสัญญาณดิจิทัลที่วิ่งตรงเข้าสู่สมองของผู้ที่อยู่ในรัศมีร้อยเมตรโดยตรง "เรย์เนอร์ คุณกำลังละเมิดข้อตกลงการใช้งานมาตราที่ 4 วรรค 2 การกระทำของคุณส่งผลกระทบต่อเสถียรภาพของเศรษฐกิจและสมดุลพลังภายในเกม" เซร่าก้าวออกไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ร่ายเวทบทหนึ่งขึ้นทันที วงแหวนเวทสีม่วงเข้มปรากฏขึ้นใต้เท้าของเธอ "บังอาจนัก! ที่นี่ไม่ใช่พื้นที่สำหรับพวกเจ้าที่จะมาใช้อำนาจตามอำเภอใจ!" วิ้ง! คลื่นเวทมนตร์อัดแน่นพุ่งเข้าใส่ร่างในชุดสูททันทีด้วยความเร็วสูงชนิดที่ตาเปล่าแทบมองไม่ทัน แต่ก่อนที่การโจมตีนั้นจะสัมผัสโดนตัวเป้าหมาย ร่างของ Admin-00 ก็หายวับไปจากจุดเดิมอย่างไร้ร่องรอย และไปปรากฏตัวอยู่เบื้องหลังเซร่าในเสี้ยววินาทีต่อมา *เร็วเกินไป!* เรย์คิดในใจ มือเรียวยื่นออกไปข้างหน้า นิ้วชี้เรียวสวยแตะลงที่ไหล่บางของเซร่าเบาๆ ทว่าในเสี้ยวพริบตานั้น ร่างของจอมเวทสาวกลับแข็งค้างราวกับถูกแช่แข็งด้วยไนโตรเจนเหลว มานาทั้งหมดรอบตัวเธอสลายหายไปในพริบตา ระบบส่งเสียงเตือนว่า *[สถานะ: ถูกระงับการใช้งานชั่วคราว]* "เซร่า!" เรย์อุทานออกมาเป็นครั้งแรก น้ำเสียงที่เคยสุขุมราบเรียบเริ่มมีร่องรอยของความตึงเครียดเจืออยู่ Admin-00 หันกลับมามองเรย์ ดวงตาสีฟ้าใสคู่นั้นจ้องมองลึกเข้ามาในดวงตาของชายหนุ่ม "คุณฉลาดมาก เรย์เนอร์ คุณใช้ช่องโหว่ของการคำนวณค่าสถานะซ้อนทับเพื่อสร้างความเสียหายที่เหนือขีดจำกัด คุณทำให้ผู้เล่นธรรมดากลายเป็นเทพเจ้าในชั่วข้ามคืน และทำให้ระบบเศรษฐกิจที่ออกแบบมาอย่างสมบูรณ์แบบต้องพังทลายลงในเวลาไม่ถึงสัปดาห์ คุณคือ 'ผู้ทำลายสมดุล' ของจริง... และระบบไม่อาจปล่อยให้คุณดำรงอยู่ได้" รอบตัวของเรย์เริ่มมีกรอบหน้าต่างสีแดงปรากฏขึ้นนับร้อย บ่งบอกว่าเขากำลังถูกล็อกเป้าหมายเพื่อลบตัวตนออกจากเซิร์ฟเวอร์ ทว่า... เรย์กลับมุมปากขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความเย้ยหยันปรากฏขึ้นบนใบหน้าของชายหนุ่ม "นายคิดว่าฉันไม่รู้ตัวเลยงั้นเหรอว่านายจะมา?" เรย์เอ่ยเบาๆ น้ำเสียงของเขากลับมานิ่งสงบอีกครั้ง Admin-00 ชะงักไปเล็กน้อย ระบบประมวลผลภายในของมันเริ่มทำงานหนักขึ้น "ตรรกะของพวกนายมันก็แค่โปรแกรมที่เขียนขึ้นมาจากชุดคำสั่ง IF-ELSE" เรย์ก้าวเท้าไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ท่ามกลางแรงกดดันมหาศาลที่พยายามบดขยี้ร่างของเขา "พวกนายคิดว่าการลบตัวตนของฉันจะแก้ปัญหาได้ แต่พวกนายลืมไปอย่างหนึ่ง... ในเมื่อฉันเป็นคนค้นพบช่องโหว่นี้ ทำไมฉันถึงจะไม่เตรียม 'ทางหนีทีไล่' เอาไว้ล่ะ?" เรย์ยกมือซ้ายขึ้น ปลอกแขนโลหะที่เขาซ่อนไว้ใต้เสื้อคลุมสลักด้วยโค้ดอักขระแปลกประหลาดที่เรืองแสงสีทองสว่างวาบ มันไม่ใช่เวทมนตร์ และไม่ใช่ไอเทมในเกม แต่มันคือโปรแกรมไวรัสเชิงตรรกะที่เขาเขียนขึ้นสดๆ ระหว่างทางที่เดินมาที่นี่! "รหัสคำสั่งฉุกเฉิน: ย้อนกลับกระบวนการ (Rollback Protocol)" เปรี้ยง! แสงสีทองระเบิดออกราวกับดวงอาทิตย์ย่อมๆ กลางกองอัศวินและผู้เล่นนับร้อยที่ยืนมุงดูอยู่รอบนอก แรงระเบิดนั้นไม่ได้สร้างความเสียหายทางกายภาพ แต่มันกลับกระแทกคลื่นสัญญาณของ Admin-00 จนเกิดอาการกระตุกอย่างรุนแรง ร่างในชุดสูทสีเทาเริ่มมีรอยแตกเป็นเส้นแสงสีฟ้าคล้ายกระจกที่กำลังจะแตกละเอียด "อ... อะไรกัน...?" เสียงสังเคราะห์ของ Admin-00 ขาดหายเป็นช่วงๆ "นี่มัน... คำสั่งระดับซูเปอร์ยูสเซอร์... นายเอาโค้ดนี้มาจากไหน?!" "ความลับของโปรแกรมเมอร์ยังไงล่ะครับ" เรย์ก้าวเข้าไปประชิดตัวร่างนั้น ดวงตาของเขาฉายแววเฉียบคมราวกับใบมีด "ฝากบอกเบื้องบนด้วยนะ... ว่าเซิร์ฟเวอร์นี้ ตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป ฉันจะเป็นคนถือรีโมตเอง" สวบ! เรย์กดปลอกแขนลงบนหน้าอกของ Admin-00 เต็มแรง รหัสข้อมูลสีทองนับล้านตัวไหลทะลักเข้าสู่ร่างของตัวตนปริศนา เสียงกรีดร้องของระบบดังสนั่นหวั่นไหว ก่อนที่ทุกอย่างจะระเบิดออกเป็นละอองแสงสีขาวโพลนกลืนกินพื้นที่ทั้งหมดจนมองไม่เห็นสิ่งใด ... ความเงียบสงบกลับคืนมาอีกครั้ง ควันจางลง เผยให้เห็นลานกว้างของกิลด์ที่กลับสู่สภาพปกติ เซร่าทรุดตัวลงนั่งหอบหายใจหนักหน่วงบนพื้น ก่อนที่เธอจะเงยหน้าขึ้นมองชายหนุ่มที่ยืนอยู่เบื้องหน้าอย่างไม่เชื่อสายตา ชื่อของเรย์เนอร์บนบอร์ดประกาศกิลด์กลางเมืองหลวง ตอนนี้ไม่ได้ถูกแสดงด้วยตัวอักษรสีขาวธรรมดาอีกต่อไปแล้ว แต่มันถูกเปลี่ยนเป็นสีทองอร่ามที่ส่องประกายเจิดจ้า พร้อมกับฉายาใหม่ที่ระบบเพิ่งประกาศก้องให้ผู้เล่นทุกคนในเซิร์ฟเวอร์ได้รับรู้พร้อมกัน— *[ประกาศจากระบบ: ผู้เล่น 'เรย์เนอร์' ได้รับฉายา 'ผู้ทำลายสมดุล' - ผู้เล่นคนแรกที่สามารถขับไล่ระบบดูแลความปลอดภัยระดับสูงได้สำเร็จ]* เสียงฮือฮาดังระเบิดขึ้นจากทั่วทุกสารทิศ ชื่อเสียงของเขาในตอนนี้ไม่ได้เป็นเพียงแค่ผู้เล่นฝีมือดีอีกต่อไป แต่ได้ก้าวขึ้นสู่ระดับตำนานที่แม้แต่ระบบก็ยังต้องเกรงกลัว เรย์ถอนหายใจยาวเหยียด ยืดตัวขึ้นตรง ปัดฝุ่นตามเสื้อผ้าเล็กน้อย ก่อนจะหันไปยื่นมือให้กับเซร่าที่กำลังมองเขาด้วยแววตาที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง "ไปกันเถอะครับ" เรย์ส่งยิ้มบางๆ ให้เธอ "งานของเรา... เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นจริงๆ ต่างหาก" เซร่ายื่นมือไปจับมือของเรย์เพื่อพยุงตัวลุกขึ้น ทว่าก่อนที่ปลายนิ้วของทั้งคู่จะสัมผัสกันสนิท หน้าจอโปร่งแสงสีแดงเลือดนกก็เด้งขึ้นมาขวางกั้นกลางอากาศอีกครั้งโดยไร้เสียงเตือน *[คำเตือนระบบลับ: ตรวจพบการเข้าถึงพื้นที่ต้องห้าม 'ชั้นใต้ดิน 0' — เงื่อนไขผ่านทางถูกปลดล็อกโดยอัตโนมัติจากรหัสประจำตัว Admin-00: ยินดีต้อนรับสู่ 'ความจริง' ที่แท้จริงของโลกใบนี้, เรย์เนอร์]* ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินหน้าทลายขีดจำกัดความจริงไปพร้อมกับเรย์และเซร่านะครับ