คู่แข่งใจแคบคิดตบเท้าหาเรื่อง

ใบหน้าของแม่สามีแข็งค้างสนิท ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงจนลูกเกือบหลุดออกจากเบ้า ขณะที่ลู่ถิงเฟิงเพียงแค่ยกย่องมุมปากขึ้นเล็กน้อย มองภรรยาคนเก่งด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ กลิ่นหอมกรุ่นของน้ำซุปกระดูกหมูเคี่ยวตุ๋นยาจีนที่ลอยฟุ้งไปทั่วตรอกซอกซอยของอำเภอ กลายเป็นฉากหลังอันยอดเยี่ยมให้กับความเงียบงันที่เข้าปกคลุมชั่วขณะ หลินชิงหานไม่ได้สนใจสีหน้าซีดเผือดราวกับกระดาษสาของแม่สามีที่บุกมาถึงหน้าร้านอาหาร "รสทิพย์สวรรค์" ของเธอ นางใช้ผ้ากันเปื้อนสีสะอาดเช็ดมือเบาๆ ก่อนจะปรายตามองกลุ่มชายฉกรรจ์สามคนที่ยืนวางท่าทางกร่าง ขวางทางเข้าออกของลูกค้าด้วยความระอาใจ "ถ้าจะมาหาเรื่อง... รบกวนช่วยต่อคิวหย็อดบัตรคิวทางโน้นก่อนนะครับ พอดีทางร้านเรายุ่งมาก เกรงว่าจะไม่มีเวลามาต้อนรับแขกไร้มารยาท" น้ำเสียงของหลินชิงหานใสกระจ่าง ทว่าเฉียบคมราวกับใบมีดที่เพิ่งผ่านการลับจนคมกริบ คำพูดนี้เรียกเสียงหัวเราะพรืดใหญ่จากชาวบ้านที่มุงดูเหตุการณ์อยู่รอบด้านทันที ชายร่างใหญ่หัวหน้าแก๊งนักเลงท้องถิ่นที่มีรอยแผลเป็นพาดผ่านแก้มขวา หน้าตาบิดเบี้ยวด้วยความโกรธ ถ่มน้ำลายลงพื้นอย่างไม่เกรงใจใคร "นังปากดี! แกกล้าดียังไงมาเปิดร้านแข่งกับเหลาอาหาร 'หง Hรเส็ง' ของเถ้าแก่เฉิน แถมยังใช้วิธีสกปรกดึงลูกค้าไปหมด วันนี้ถ้าแกไม่กราบขอขมาและปิดร้านนี้ซะ พวกฉันจะรื้อร้านแกให้ราบเป็นหน้ากลอง!" สิ้นเสียงคำขู่ บรรยากาศรอบข้างพลันอึมครึมลงถนัดตา ลูกค้าหลายคนเริ่มถอยก้นหนีด้วยความหวาดกลัว แม่สามีที่ตั้งสติได้แล้วรีบกระวีกระวาดถอยหลังกรูดไปแอบอยู่หลังเสา พร้อมกับส่งเสียงแหลมสูงสมน้ำหน้าออกมาเบาๆ "สมน้ำหน้า! ทำตัวอวดดีนัก คิดจะค้าขายแข่งกับคนมีเส้นสาย สุดท้ายก็โดนคนเขารุมกระทืบเข้าจนได้!" ทว่า หลินชิงหานกลับไม่มีท่าทีสะทกสะท้านแม้แต่น้อย นางก้าวเท้าออกมาข้างหน้าหนึ่งก้าว แผ่นหลังตั้งตรงสง่างาม ดวงตากลมโตเป็นประกายราวกับมีดวงดาวซ่อนอยู่ภายใน "วิธีสกปรกงั้นหรือ?" หลินชิงหานแค่นหัวเราะในลำคอ รอยยิ้มที่มุมปากช่างเย็นเยียบจนคนมองต้องขนลุก "เหลาอาหารหงเส็งของเถ้าแก่เฉินขายหมูตุ๋นชามละแปดเหมา แต่วันนี้เนื้อหมูในตลาดขึ้นราคา ลูกค้าฉลาดพอที่จะรู้ว่าหมูชามไหนสดใหม่และคุ้มค่ากว่ากัน หรือว่า... สมองของเถ้าแก่เฉินมีไว้แค่ประดับกบาล ถึงแยกแยะไม่ออกว่าฝีมือกับอำนาจมืด อย่างไหนมันเรียกกว่าการแข่งขันที่ยุติธรรม?" "ปากดีนักนะมึง!" ชายมีแผลเป็นหน้าแดงก่ำด้วยความอับอาย ยกท่อนไม้ในมือขึ้นเตรียมพุ่งเข้าใส่ เปรี้ยง! เสียงกระแทกของแข็งดังสนั่นหวั่นไหวจนพื้นสะเทือน ไม่ใช่เสียงท่อนไม้กระทบเนื้อ แต่เป็นฝ่ามือหนาใหญ่ราวกับคีมเหล็กของลู่ถิงเฟิงที่คว้าจับปลายไม้เอาไว้ได้อย่างแม่นยำ ดวงตาคมกริบดุจพญาอินทรีของนายทหารหนุ่มกวาดมองกลุ่มนักเลงด้วยรัศมีกดดันที่แผ่ซ่านออกมาจนทุกคนต้องผงะถอยหลังโดยไม่รู้ตัว ลู่ถิงเฟิงขยับกายยืนบังร่างภรรยาไว้ครึ่งหนึ่ง สุ้มเสียงทุ้มต่ำทรงพลังเอ่ยขึ้นราชาคำรามในลำคอ "ใครกล้าแตะต้องภรรยาผม... ก้าวขาเข้ามาลองดูสักข้างสิครับ" ความกดดันระดับนายทหารสนามรบแทบทำให้กลุ่มนักเลงหายใจไม่ออก เหงื่อกาฬไหลซึมตามขมับ ชายมีแผลเป็นหน้าซีดเผือกยิ่งกว่าเดิมเมื่อเห็นสัญลักษณ์ยศบนเสื้อแจ็คเก็ตของลู่ถิงเฟิง ถึงพวกมันจะเป็นอันธพาลประจำถิ่น แต่ก็ย่อมรู้ดีว่าไม่มีทางสู้กับทหารกองทัพปลดแอกที่มีกฎเหล็กเด็ดขาดได้ "ทะ... ฝากไว้ก่อนเถอะ!" ชายมีแผลเป็นกัดฟันกรอด ส่งสัญญาณให้ลูกน้องถอยกรูดอย่างเสียหน้า ก่อนจะวิ่งหายลับไปในฝูงชนอย่างรวดเร็ว เสียงปรบมือดังเกรียวกราวจากชาวบ้านรอบด้านดังขึ้นระงม หลินชิงหานหันไปสบตากับสามี รอยยิ้มหวานหยดย้อยปรากฏขึ้นบนใบหน้าเรียวสวย นางเอื้อมมือไปจัดปกเสื้อให้สามีอย่างเบามือ "สามี... วันนี้คุณเท่เป็นบ้าเลยนะครับ" ลู่ถิงเฟิงมุมปากกระตุกขึ้นเล็กน้อย ใบหูขึ้นสีแดงจางๆ ด้วยความเขินอายภายใต้ท่าทีนิ่งขรึม "เพื่อปกป้องคุณและลูก ผมทำได้มากกว่านี้อีกครับ" เหตุการณ์วุ่นวายผ่านพ้นไปอย่างรวดเร็ว ร้านอาหารรสทิพย์สวรรค์กลับมาคึกคักอีกครั้ง ลูกค้าต่อแถวยาวเหยียดจนล้นออกไปนอกร้าน กลิ่นหอมของ "เต้าหู้เสฉวนผัดหมูสับ" และ "ซุปไก่ตุ๋นโสมมิติสวรรค์" ส่งกลิ่นเย้ายวนชวนน้ำลายสอไปทั่วทั้งหมู่บ้านและย่านการค้า หลินชิงหานง่วนอยู่กับการตักอาหารใส่ปิ่นโตให้ลูกค้าด้วยความคล่องแคล่ว รอยยิ้มการค้าประดับอยู่บนใบหน้าตลอดเวลา ยอดขายวันนี้ทะลุเป้าหมายที่ตั้งไว้ในมิติลับไปหลายเท่าตัว ขณะที่ความสุขและความอบอุ่นกำลังอบอวลอยู่ในร้านอาหารเล็กๆ แห่งนั้นเอง... เงาร่างของชายวัยกลางคนในชุดสูทจีนตัดเย็บอย่างดีคนหนึ่ง ก็ก้าวเข้ามาหยุดยืนอยู่หน้าร้าน ดวงตาหรี่เล็กมองป้ายชื่อร้านด้วยแววตาเจ้าเล่ห์ ก่อนจะวางการ์ดเชิญสีทองลงบนเคาน์เตอร์ไม้ พร้อมกับรอยยิ้มปริศนาที่ชวนให้รู้สึกไม่น่าไว้วางใจ "คุณหลิน... เถ้าแก่เฉินฝากส่งเทียบเชิญมาท้าประลองฝีมือทำอาหาร 'ศึกกระทะทองคำ' ในอีกสามวันข้างหน้า ถ้าคุณชนะ เหลาหงเส็งยินดีปิดตัวถาวร... แต่ถ้าคุณแพ้ คุณต้องยกสูตรลับอาหารทั้งหมดให้เรา และไสหัวออกจากอำเภอนี้ซะ!"