จุดตกต่ำและการเริ่มต้นใหม่

"เซ็นเอกสารซะรินทร์ อย่าให้ผมต้องเสียเวลามากกว่านี้เลย แค่ตำแหน่งพนักงานบัญชีชั้นปลายแถวที่ทำผลงานห่วยแตก คุณไม่คิดจะเหนียมอายบ้างหรือไงที่ยังหน้าด้านนั่งเก้าอี้ตัวนี้อยู่?" เสียงทุ้มต่ำของ 'ธนา' หัวหน้าแผนกที่ใครๆ ต่างรู้ดีว่าก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งด้วยการเลียแข้งเลียขาผู้บริหาร ดังก้องไปทั่วห้องประชุมที่เงียบกริบ รินทร์มองดูซองเอกสารสีน้ำตาลที่ถูกโยนลงบนโต๊ะไม้ขัดมันตรงหน้า แรงกระแทกของมันเบาหวิว แต่ความรู้สึกที่ได้รับกลับหนักอึ้งราวกับภูเขาถล่มทับลงมากลางอก รินทร์ไม่ได้หยิบปากกาขึ้นมาทันที เขามองสบตาธนาด้วยแววตาที่เรียบเฉย ทว่าเบื้องหลังความนิ่งสงบนั้นคือคลื่นอารมณ์ที่กำลังเดือดพล่าน "ที่บอกว่าผมห่วย นี่คือคำตัดสินของบริษัท หรือคำสั่งจากเบื้องบนที่ต้องการคนมาเป็นแพะรับบาปเรื่องงบประมาณที่รั่วไหลไปกับโปรเจกต์ของกิ๊กคุณกันแน่ครับ?" บรรยากาศในห้องเย็นเยียบลงทันตาเห็น พนักงานคนอื่นต่างก้มหน้าก้มตาเงียบกริบ แม้แต่ 'แพรวา' แฟนสาวที่คบกันมาสามปี ซึ่งนั่งอยู่ข้างๆ เขาก็ยังขยับตัวออกห่างโดยไม่แม้แต่จะเหลือบมอง "ปากดีไปก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนหรอกรินทร์" แพรวาเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชา เธอจัดกระเป๋าแบรนด์เนมที่ได้รับเป็นของขวัญจากธนาเมื่อสัปดาห์ก่อนให้เข้าที่ "เราเลิกกันเถอะ ฉันรอจังหวะนี้มานานแล้ว ผู้ชายที่ไม่มีอนาคตอย่างคุณ มันไม่คู่ควรกับฉันตั้งแต่วันแรกที่คบกันแล้วล่ะ" คำพูดนั้นแทงทะลุหัวใจของรินทร์อย่างจัง ไม่ใช่เพราะความรักที่ยังมีอยู่มากมาย แต่มันคือการตระหนักรู้ว่าตลอดสามปีที่ผ่านมา เขาเป็นเพียงเครื่องมือที่ถูกใช้เพื่อไต่เต้าของคนรอบตัว รินทร์หยิบปากกาขึ้นมา จรดลงบนใบลาออกด้วยลายเซ็นที่หนักแน่นที่สุดในชีวิต ก่อนจะลุกขึ้นยืนเต็มความสูง สายตาของเขาจ้องมองคนทั้งห้องด้วยความเหยียดหยามที่ซ่อนอยู่ภายใต้ใบหน้าเปื้อนยิ้ม "ได้ครับ แพรวา ธนา... ขอบคุณที่ทำให้ผมตาสว่าง ว่าโลกใบนี้มันขับเคลื่อนด้วยความโสมมแบบไหน ต่อไปนี้ขอให้สนุกกับตำแหน่งที่ได้มาด้วยความสกปรกนะครับ" รินทร์เดินออกจากห้องโดยไม่หันกลับไปมองเสียงก่นด่าไล่หลัง เขาเดินออกจากตึกระฟ้าใจกลางเมืองท่ามกลางท้องฟ้าที่แปรปรวน เม็ดฝนเริ่มโปรยปรายลงมา กระทบเข้ากับใบหน้าของเขาอย่างแรง รินทร์เดินไปอย่างไร้จุดหมายในย่านธุรกิจที่เขาไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะก้าวเท้าเข้าไปในร้านหรูหราเหล่านั้น เขาเดินจนมาหยุดอยู่หน้ากระจกหน้าร้านเครื่องประดับหรูที่แพงที่สุดในย่านนี้ รินทร์มองเงาสะท้อนของตัวเองที่ดูสิ้นไร้ไม้ตอก เสื้อเชิ้ตราคาถูกที่เปียกปอนลู่ไปตามผิวหนัง ความแค้นสุมแน่นอยู่ในอก... ความแค้นต่ออำนาจเงินที่เขาไม่เคยมี *ติ๊ง!* เสียงสัญญาณประหลาดดังก้องขึ้นในโสตประสาทของเขา ไม่ใช่เสียงฟ้าร้อง ไม่ใช่เสียงแตรรถ แต่มันเป็นเสียงที่ดังกังวานมาจาก 'ความว่างเปล่า' [ตรวจพบตัวตนที่มีศักยภาพสูงสุดในการพลิกผันดุลอำนาจทางการเงิน] [ระบบอัปเกรดความมั่งคั่งเหนือมิติ กำลังติดตั้ง... 1%... 50%... 100% ติดตั้งเสร็จสิ้น] [ยินดีด้วย ผู้ใช้งาน 'รินทร์' ท่านได้รับสิทธิ์ครอบครองบัญชีธนาคาร 'ไร้ขีดจำกัด' ของกลุ่มมหาอำนาจมิติที่ห้า] รินทร์หยุดเดิน เขาขยี้ตาตัวเอง พลางแค่นหัวเราะให้กับอาการประสาทหลอนของตัวเองท่ามกลางสายฝน "นี่ฉันคงบ้าไปแล้วสินะ..." "นายไม่ได้บ้าหรอกรินทร์" เสียงที่คุ้นเคยดังขึ้นจากด้านหลัง รินทร์หันกลับไปพบกับ 'ลินิน' เพื่อนร่วมงานที่เคยถูกบริษัทกลั่นแกล้งเพราะเธอมีจริยธรรมมากเกินไป เธอถือร่มคันใหญ่กางให้เขา ดวงตาคมกริบของเธอยังคงเปี่ยมไปด้วยความฉลาดเฉลียวที่รินทร์แอบชื่นชมเสมอมา "ลินิน? คุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?" "ฉันเห็นทุกอย่างที่เกิดขึ้นข้างบนนั่น" เธอขยับแว่นสายตา พลางยื่นแท็บเล็ตเครื่องหนึ่งให้เขา "และฉันก็รู้ว่านายไม่ใช่แค่พนักงานบัญชีธรรมดา... ถ้านายพร้อมที่จะเอาคืนพวกที่เหยียบย่ำนาย ฉันก็มีแผนที่สมบูรณ์แบบที่สุดอยู่ในมือ" ในจังหวะที่รินทร์กำลังจะเอ่ยปากถาม ความรู้สึกแปลกประหลาดที่ฝ่ามือขวาของเขาก็ปะทุขึ้น มันเป็นความร้อนรุ่มที่ไหลเวียนเข้าสู่กระแสเลือด ในสายตาของเขาปรากฏหน้าต่างโปร่งใสที่มองเห็นได้แค่เขาคนเดียว [ภารกิจแรก: ยืนยันอำนาจทางการเงิน] [เป้าหมาย: กว้านซื้อหุ้นบริษัทที่ท่านเพิ่งถูกไล่ออกมาภายใน 24 ชั่วโมง] [งบประมาณเริ่มต้น: 10,000,000,000 ดอลลาร์สหรัฐ (ยอดเงินคงเหลือในบัญชีจริง)] รินทร์เบิกตากว้าง ตัวเลขจำนวนมหาศาลนั้นทำให้เขาสั่นสะท้านไปถึงกระดูก นี่มันไม่ใช่เรื่องล้อเล่น เขามองหน้าลินินที่ยิ้มมุมปากอย่างมีเลศนัย ก่อนที่เสียงเตือนจากโทรศัพท์ของธนาที่เพิ่งเดินออกมาจากตึกจะดังขึ้นอย่างร้อนรน "บ้าเอ๊ย! เกิดอะไรขึ้น! หุ้นบริษัทเราทำไมมันพุ่งพรวดพราดแบบนี้ มีนักลงทุนลึกลับกำลังไล่กว้านซื้อหุ้นรายย่อยทั้งหมด!" รินทร์มองธนาที่กำลังลนลานอยู่ไม่ไกล ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ของตนเองขึ้นมา กดโอนเงินเข้าสู่ระบบตลาดหุ้นผ่านแอปพลิเคชันที่ระบบสร้างขึ้นมาให้อย่างเรียบง่าย เขาสบตากับลินินแล้วแสยะยิ้มที่ทำให้หัวใจของคนมองต้องสั่นสะท้าน "ลินินครับ... ได้เวลาเริ่มเกมที่แท้จริงแล้ว" เสียงแจ้งเตือนเงินในบัญชีที่ทะลุเพดานโลกหมุนวนเป็นตัวเลขที่ไม่มีวันสิ้นสุดบนหน้าจอโทรศัพท์ของเขาก่อนจะตัดฉับลง! ร่างของชายในชุดสูทสีดำสนิทสามคนเดินก้าวตรงมาหยุดที่ด้านหน้าของรินทร์และลินิน ก่อนจะก้มหัวลงทำความเคารพอย่างพร้อมเพรียง "ยินดีด้วยครับท่านรินทร์ รถของท่านจอดรออยู่หน้าโรงแรมที่หรูที่สุดในเมือง และเอกสารการเข้าซื้อกิจการบริษัทของท่านเตรียมพร้อมให้เซ็น ณ เวลานี้ครับ" ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับผมในบทเริ่มต้นนี้ แล้วพบกันในตอนถัดไปครับ - ลอร์ดออฟดาร์กเนส