หวานออกสื่อ

“ถ้าจะจ้องขนาดนี้ ก็เอาสายตาฟาดลงมาบนหน้าฉันเลยไหมคะ ไม่ต้องเกรงใจใครหรอก” เมล่อนเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบงันที่แผ่ซ่านไปทั่วโถงทางเดินของตึกเรียนหลังเก่า เสียงของเธอแม้จะดูทีเล่นทีจริง แต่ความสั่นเครือในน้ำเสียงนั้นไม่อาจหลุดรอดการรับรู้ของคนข้างกายไปได้ ธันวาไม่ได้ตอบในทันที เขายังคงกุมมือเธอไว้แน่น มือที่เคยเย็นเฉียบและมั่นคงของประธานนักเรียนผู้ไร้ความรู้สึกในวันวาน บัดนี้กลับชื้นไปด้วยเหงื่อและสั่นระริกอย่างที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน สายตาคมกริบของเขาไม่ได้มองไปที่ ‘คีย์’ ที่ยืนห่างออกไปไม่กี่ก้าวด้วยแววตาเหยียดหยามเหมือนเคย แต่มันกลับเป็นแววตาที่กำลัง ‘สู้รบ’ กับอะไรบางอย่างภายในใจอย่างหนักหน่วง “อย่าปล่อยมือผม” ธันวาเค้นเสียงต่ำจนแทบเป็นเสียงกระซิบ เขาหันมาหาเมล่อน ดวงตาสีเข้มคู่นั้นไม่ได้เรียบนิ่งเหมือนผิวน้ำในยามปกติ แต่มันกลับปั่นป่วนราวกับพายุที่กำลังก่อตัว “ประธานธันวาครับ ดูเหมือนคนในโรงเรียนจะเริ่มสงสัยแล้วนะว่าที่จับมือน่ะ... มันเกินขอบเขตงานสภาไปหน่อยหรือเปล่า?” คีย์กระตุกยิ้มมุมปาก เดินเข้ามาใกล้ขึ้นอีกก้าว ดวงตาคู่คมของนักกีฬาสุดฮอตจ้องมองไปยังมือที่ประสานกันแน่น เมล่อนรู้สึกได้ทันทีว่ากระแสไฟฟ้าอ่อนๆ แล่นพล่านไปตามปลายนิ้วเมื่อธันวาขยับตัวเข้ามาบังเธอไว้ข้างหลังโดยสัญชาตญาณ แรงดึงที่มือของเขาทำให้เธอเซไปปะทะกับแผ่นหลังกว้างที่อบอุ่นและแน่นตึงไปด้วยมัดกล้ามเนื้อ “เรื่องของผมกับเมล่อน ไม่เกี่ยวกับงานสภา” ธันวาตอบเสียงเรียบ แต่ทว่าทุกคำที่พูดออกมากลับหนักแน่นและทรงพลังจนคนฟังต้องชะงัก “และที่สำคัญ... มันไม่ใช่เรื่องของคุณ คีย์” “หึ ความรักวัยรุ่นน่ะนะ” คีย์หัวเราะในลำคอ “ธันวา นายรู้ดีไม่ใช่เหรอว่าตำแหน่งประธานนักเรียนที่นายหวงแหนนักหนาเนี่ย ถ้ามีข่าวฉาวเรื่องความสัมพันธ์ขึ้นมา นายจะเสียศูนย์แค่ไหน?” เมล่อนใจกระตุกวูบ เธอรู้ดีว่าตำแหน่งนี้สำคัญกับธันวาแค่ไหน เขาแบกรับความคาดหวังของครอบครัวและอาจารย์ไว้บนบ่ามากมายเพียงใด แต่ก่อนที่เธอจะทันได้ขยับตัวเพื่อปล่อยมือที่เปียกชื้นของเขาออก แรงบีบที่กระชับแน่นขึ้นก็รั้งเธอไว้เสียก่อน “ถ้าต้องเลือกระหว่างตำแหน่งกับเธอ” ธันวาเว้นจังหวะ สายตาของเขาจ้องตรงไปยังดวงตาของคีย์อย่างไม่กังวลอีกต่อไป “ผมไม่เคยคิดว่ามันเป็นเรื่องยากที่จะตัดสินใจเลยสักครั้ง” ท่ามกลางนักเรียนที่เริ่มหยุดเดินและหันมามองด้วยความสนใจ ธันวาไม่ได้ปล่อยมือเธอ แต่เขากลับดึงมือของเมล่อนขึ้นมา แล้วใช้มืออีกข้างประคองใบหน้าของเธอไว้ ก่อนจะโน้มตัวลงมาจนลมหายใจอุ่นๆ รินรดพวงแก้มใส เขากำลังจะทำอะไร? ท่ามกลางโรงเรียนเนี่ยนะ? “คุณจะทำ...” ยังไม่ทันที่เมล่อนจะจบประโยค ปลายนิ้วโป้งของธันวาก็เกลี่ยเบาๆ ที่ริมฝีปากของเธอด้วยแววตาที่อ่อนแสงลงอย่างเห็นได้ชัด ความนิ่งเงียบที่แสนเย็นชาของเขามลายหายไป กลายเป็นความคลั่งรักที่ร้อนแรงจนคนรอบข้างต้องกลั้นหายใจ “ถ้าอยากได้นัก ก็ดูไว้” ธันวากระซิบชิดริมหูของเธอ ก่อนจะหันไปสบตาคีย์ด้วยสายตาที่ท้าทายกว่าครั้งไหน “ผมไม่ใช่คนที่จะปล่อยให้ของรักของผมถูกใครมาแทรกแซงได้ง่ายๆ แม้แต่คำครหา ก็ไม่มีวันได้แตะต้องเธอ” บรรยากาศรอบข้างเงียบกริบ เสียงซุบซิบหยุดลงราวกับถูกกดปุ่มปิด ธันวาไม่ได้แค่พูด แต่เขากำลังประกาศ ‘ความเป็นเจ้าของ’ ต่อหน้าทุกคนที่นี่ เมล่อนรู้สึกได้ว่าใบหน้าของเธอร้อนผ่าวไปจนถึงใบหู นี่คือธันวาคนเดียวกับที่เคยทำท่าทางรำคาญใจเวลาเธอไปตื้อขอขนมในห้องสภาจริงๆ ใช่ไหม? คนคลั่งรักที่ซ่อนตัวอยู่ภายใต้หน้ากากประธานนักเรียนผู้สมบูรณ์แบบ บัดนี้ได้เผยตัวออกมาอย่างไม่มีกั๊กเพียงเพื่อปกป้องเธอจากแรงกดดันภายนอก “กลับกันเถอะ” ธันวาเอ่ยเพียงแค่นั้น ก่อนจะหันหลังให้คีย์แล้วจูงมือเธอเดินฝ่ากลุ่มคนที่ยืนอึ้งออกไปโดยไม่หันกลับมามองอีกเลย ระหว่างที่เดินไปตามทางเดินที่เงียบสงัดขึ้นเรื่อยๆ หัวใจของเมล่อนเต้นแรงจนแทบจะหลุดออกมานอกอก เธอช้อนตามองแผ่นหลังของคนตัวสูงที่ยังคงกุมมือเธอแน่น ไม่ว่าจะมีพายุอะไรรออยู่ข้างหน้า อย่างน้อยในวินาทีนี้... เธอก็รู้แล้วว่ากำแพงน้ำแข็งที่เคยขวางกั้นเขากับโลกภายนอก ได้พังทลายลงเพราะคำว่า ‘รัก’ เพียงคำเดียว ทว่า ในขณะที่เธอกำลังจะเอ่ยปากถามถึงความรู้สึกที่แท้จริงของเขา แรงบีบที่มือของธันวาก็หายไปกะทันหัน เขาหยุดเดินกะทันหันที่มุมตึก แล้วหันกลับมาหาเธอด้วยสีหน้าตื่นตระหนกที่ดูผิดปกติ “เมล่อน... ฟังนะ” เขาพูดด้วยน้ำเสียงที่ต่างออกไป เหมือนคนที่เพิ่งนึกอะไรสำคัญมากออก “เมื่อกี้ผมเพิ่งเห็นแจ้งเตือน... อาจารย์ใหญ่ส่งข้อความมาว่า ‘การแสดงออกเกินขอบเขต’ ของเราเมื่อครู่ถูกถ่ายคลิปไว้ได้ และเขากำลังเรียกเราสองคนไปพบที่ห้องทำงานในอีกสามนาทีข้างหน้า” เขามองเธอด้วยแววตาที่ไร้ซึ่งความมั่นใจแบบเมื่อครู่ “ถ้าเราเข้าไปตอนนี้... เรื่อง ‘ของรัก’ ที่ผมเพิ่งพูดไป อาจจะเป็นเหตุผลหลักที่ทำให้เราถูกสั่งห้ามเจอกันตลอดกาล... เธอพร้อมจะแลกมันด้วยกันไหม?” ขอบคุณที่ร่วมเดินทางมาด้วยกันจนถึงโค้งสุดท้ายนี้นะคะ รี้ดเดอร์คนเก่งของเมล่อนโซดา!