เงื่อนไขการอัปเกรดระบบ

"ข้อมูลที่คุณเพิ่งปลดล็อกไปเมื่อครู่... มันไม่ใช่แค่รางวัลจากการชนะกิลด์เงาอัสนีหรอกนะเรย์" น้ำเสียงของเอลล่าราบเรียบกว่าทุกครั้ง แววตาของหญิงสาวเรือนผมสีเงินยวงที่สะท้อนกับแสงเรืองรองของหน้าจออินเตอร์เฟซระบบไม่ได้มีความเย้าแหย่หรือรอยยิ้มมุมปากดังเช่นเคย ร่างโปร่งแสงในชุดคลุมโบราณของเธอกำลังก้าวเดินช้า ๆ บนพื้นหินอ่อนของกิลด์ร้างที่บัดนี้ได้รับการซ่อมแซมจนกลับมามีชีวิตชีวาบางส่วน เรย์ลดมือลงจากการเคาะคีย์บอร์ดเสมือนจริง ดวงตาสีเข้มหรี่ลงเล็กน้อยอย่างใช้ความคิด อดีตโปรเพลเยอร์หนุ่มไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนก เขารู้จักวิธีคุมจังหวะของเกมและอารมณ์ของตัวเองเป็นอย่างดี แม้ว่ากราฟพลังงานเวทมนตร์รอบตัวเอลล่าจะเริ่มสั่นไหวผิดปกติจนอากาศรอบข้างบิดเบี้ยวเป็นคลื่นความร้อน "ผมเดาว่ามันคงเกี่ยวกับเงื่อนไขการอัปเกรดสถานะของคุณสินะครับ อาจารย์" เรย์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่หนักแน่น เขาดึงเก้าอี้ไม้ตัวโปรดถอยหลังเล็กน้อยก่อนจะนั่งไขว่ห้างประสานมือไว้บนตัก "ตั้งแต่เราเริ่มกู้คืนระบบฐานข้อมูลชั้นที่สาม ผมสังเกตเห็นว่าโค้ดคำสั่งของคุณเริ่มเสถียรขึ้น แต่ในขณะเดียวกัน อัตราการใช้มานาในตัวคุณก็ลดลงเรื่อย ๆ เหมือนกับว่า... ตัวตนของคุณกำลังถูกผูกติดไว้กับผลการแข่งขันในทัวร์นาเมนต์นี้โดยตรง" เอลล่าชะงักฝีเท้า เธอมองลูกศิษย์หนุ่มด้วยความประทับใจแวบหนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจเบา ๆ เสียงถอนหายใจนั้นราวกับเสียงลมพัดผ่านซากปรักหักพังของโบราณสถาน "เธอฉลาดเกินไปจริง ๆ เรย์ สมแล้วที่เป็นคนที่เคยพา 'สวรรค์เบี่ยง' ไปยืนอยู่บนจุดสูงสุดของลีกอาชีพ" เอลล่าเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าโต๊ะทำงานของเขา ปลายเรียวนิ้วของเธอแตะลงบนขอบกระจกหน้าต่างที่มองเห็นวิวของมหานครเสมือนจริง "ความจริงก็คือ... ฉันไม่ใช่แค่ NPC หรือ AI ผู้ดูแลระบบธรรมดาอย่างที่เกมนี้ถูกโปรแกรมไว้ตอนเปิดให้บริการเมื่อสิบปีก่อน" เรย์เงียบ เขาไม่ได้ขัดจังหวะ ปล่อยให้บรรยากาศรอบตัวดำเนินไปตามจังหวะที่ควรจะเป็น สายตาของเขาสังเกตเห็นรอยแตกสีฟ้าจาง ๆ ที่ปรากฏขึ้นบริเวณหัวไหล่ขวาของเอลล่า—รอยแตกแบบเดียวกับที่มักจะเกิดขึ้นกับไฟล์ข้อมูลที่กำลังเสียหาย "ตัวตนของฉันถูกสร้างขึ้นมาจากความทรงจำและความฝันของผู้พัฒนาคนสุดท้าย" เอลล่ากล่าวต่อ น้ำเสียงของเธอเริ่มสั่นเครือเล็กน้อย "เมื่อกิลด์ของเราถูกทำลายและถูกลืมเลือนจากหน้าประวัติศาสตร์ของเกม VRMMO นี้ ฉันก็ถูกจำศีลอยู่ในห้วงเวลาที่หยุดนิ่ง แต่ระบบได้ทิ้ง 'เงื่อนไขลับ' เอาไว้... หากวันหนึ่งมีผู้เล่นคนใดสามารถพาซากกิลด์นี้กลับมาผงาดผ่านการแข่งขันจัดอันดับอย่างเป็นทางการ และกวาดชัยชนะติดต่อกันสิบคราว ตัวตนของฉันถึงจะได้รับการปลดปล่อยจากการเป็นภาพโฮโลแกรมกึ่งถาวร" "และถ้าเราแพ้..." เรย์ทวนคำ เสียงของเขาเบาลง แต่ชัดเจนในความหมาย "ถ้าเราแพ้ในการแข่งขันนัดชิงชนะเลิศกับกิลด์ 'ราชันย์โลหิต' ที่กำลังจะมาถึงในอีกสามวันข้างหน้า เซิร์ฟเวอร์ส่วนตัวนี้จะถูกฟอร์แมตใหม่ทั้งหมด..." เอลล่าหันมาสบตาเขา แววตาสีฟ้าครามคู่นั้นสะท้อนความเปราะบางที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความเย่อหยิ่งของอาจารย์ผู้คุมกฎ "และฉัน... จะหายสาบสูญไปจากระบบอย่างถาวร ไม่หลงเหลือแม้แต่บรรทัดโค้ดเดียว" ความเงียบเข้าปกคลุมห้องทำงานชั่วขณะ เสียงคีย์บอร์ดที่เคยดังคลิกคลิกเป็นจังหวะเงียบสงบลงเหลือเพียงเสียงลมหายใจของคนทั้งสอง เรย์หลับตาลงชั่วพริบตา ภาพเหตุการณ์ความผิดพลาดในอดีตสมัยที่เขาเป็นโปรเพลเยอร์และไม่สามารถปกป้องเพื่อนร่วมทีมจากการพ่ายแพ้ในวินาทีสุดท้ายลอยเข้ามาในหัว แต่นั่นไม่ใช่ความกลัว... มันคือประกายไฟแห่งความมุ่งมั่นที่ถูกจุดขึ้นใหม่อย่างรุนแรง ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เขามองตรงไปยังหญิงสาวตรงหน้าด้วยรอยยิ้มจาง ๆ ที่มุมปาก รอยยิ้มที่เป็นเอกลักษณ์ของเซียนคีย์บอร์ดผู้ไม่เคยหวั่นเกรงต่อความกดดันใด ๆ "ถ้าเงื่อนไขมีอยู่แค่นั้น..." เรย์เอื้อมมือไปแตะหน้าจออินเตอร์เฟซเบา ๆ จนเกิดเสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้น *ติ๊ง!* "อาจารย์ก็คงต้องเตรียมตัวรับตำแหน่ง 'ผู้นำกิลด์ที่แข็งแกร่งที่สุดในประวัติศาสตร์' ไว้ได้เลยล่ะครับ เพราะผมไม่เคยมีแผนที่จะเป็นฝ่ายแพ้ตั้งแต่แรกอยู่แล้ว" เอลล่าเบิกตากว้างเล็กน้อย รอยยิ้มที่หาดูได้ยากปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธอ ก่อนที่เสียงแจ้งเตือนระดับวิกฤตจะดังแทรกขึ้นมาตัดจังหวะบรรยากาศอันซาบซึ้ง *[ระบบแจ้งเตือนฉุกเฉิน: ตรวจพบการบุกรุกจาก IP ภายนอกที่ไม่ได้รับอนุญาต โค้ดลับกิลด์ 'ราชันย์โลหิต' กำลังทำการเจาะไฟร์อลล์ชั้นที่หนึ่ง... และ... มีสัญญาณชีพปริศนาของบุคคลที่สามกำลังเชื่อมต่อเข้าสู่เซิร์ฟเวอร์ส่วนตัวของคุณในขณะนี้!]* ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและลุ้นระทึกไปกับกลยุทธ์ของเรย์ในตอนนี้นะครับ แม็กซ์ลุยศึกอีสปอร์ต