พบความลับของแปลงมิติขั้นสอง

"ถ้าพวกแกกล้าปิดประตูใส่หน้าฉันอีกครั้ง ฉันจะไปประกาศประจานให้คนทั้งคอมมูนรู้ว่าอกตัญญูเนรคุณขนาดไหน!" เสียงแหลมสูงบาดแก้วหูของแม่สามีตระกูลหานดังแผดก้องทะลุบานประตูไม้เก่าคร่ำคร่าเข้ามา เสียงทุบประตูปัง ๆ สั่นสะเทือนไปถึงวงกบจนฝุ่นผงร่วงกราว ชิงเซียนแค่นหัวเราะในลำคอเบา ๆ ดวงตากลมโตคู่คมฉายแววเยียบเย็นระคนสมเพช ยุคแปดสิบนี้คนหน้าหนาไร้ยางอายมักจะใช้คำว่า 'กตัญญู' เป็นตะบองเหล็กเที่ยวฟาดหัวฟาดหางคนอื่น แต่สำหรับลู่ชิงเซียนผู้ทะลุมิติมาจากศตวรรษที่ยี่สิบเอ็ด ตะบองเหล็กอันนี้หักคามือเธอมาหลายรอบแล้วค่ะ แกร็ก... เสียงสเดLดกลอนประตูถูกปลดออกดังชัดเจน บานประตูไม้เปิดกว้างออกฉับพลัน ปฏิกิริยาของแม่สามีที่กำลังจะเงื้อมือทุบซ้ำจึงค้างเติ่งอยู่กลางอากาศ ความเงียบงันชั่วขณะเข้าปกคลุมเมื่อเผชิญหน้ากับรอยยิ้มพิมพ์ใจแต่แววตาดุจน้ำแข็งของสะใภ้รอง "เชิญค่ะคุณแม่ เสียงโวยวายเมื่อครู่นี้คงทำให้ไก่ในเล้าข้างบ้านตกใจจนออกไข่เป็นฟองลีบหมดแล้วกระมังคะ" ชิงเซียนเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ทว่าคมกริบราวกับมีดผ่าตัดที่กรีดลงบนความหน้าหนาอย่างไร้เยื่อใย แม่สามีสะดุ้งโหยง ถดถอยหลังไปครึ่งก้าวด้วยความชะงัก แต่วินาทีต่อมาความโลภและความโกรธก็กลับมาทับถมใบหน้าย่นยู่จนบิดเบี้ยว "นัง... นังสะใภ้รอง! แกกล้าดียังไงถึงปล่อยให้ฉันยืนตากแดดรออยู่ตั้งนาน สองสามีภรรยาแกกินดีอยู่ดีจนลืมหัวหงอกหัวดำนี่แล้วใช่ไหม อาหารกลิ่นหอมฟุ้งที่ลอยไปถึงปากหมู่บ้านเมื่อคืนนี้คืออะไร ทำไมไม่เอาไปกตัญญูฉันกับพ่อแกบ้าง!" ในจังหวะนั้นเอง ร่างสูงใหญ่ของหานอี้เฉินก็ก้าวออกมาจากห้องครัว มือหนาทั้งสองข้างเพิ่งล้างคราบแป้งและเศษเนื้อสัตว์ออกสะอาด เขาสวมเสื้อกล้ามสีเขียวเข้มเผยกล้ามเนื้ออกแน่นหนาและลาดไหล่กว้างที่ผ่านการฝึกฝนอย่างหนักหน่วงในค่ายทหาร นัยน์ตาคมกริบดั่งเหยี่ยวทอดมองมารดาตนเองด้วยความเรียบเฉย ไร้ซึ่งร่องรอยความอบอุ่นใด ๆ "บ้านหลังนี้แยกครอบครัวกันอย่างถูกต้องตามกฎหมายและพยานบุคคลเมื่อครึ่งปีก่อนแล้วครับแม่ ส่วนอาหารเมื่อคืน เป็นสิทธิ์ของภรรยาผมที่จะทำให้สามีทาน" เสียงทุบต่ำกังวานทรงอำนาจเอ่ยขึ้นเพียงไม่กี่คำ แต่กลับสร้างแรงกดดันมหาศาลจนแม่สามีอ้าปากพะงาบ ๆ พูดไม่ออก ชิงเซียนเหลือบมองสามีหนุ่มที่ยืนเป็นโล่กำบังให้อย่างรู้ใจ หัวใจดวงน้อยอุ่นวาบขึ้นมาอย่างประหลาด เคมีและความคลั่งรักที่อีกฝ่ายแสดงออกทางสายตาและอากัปกิริยาคอยปกป้องเธอนั้น ช่างทำให้ความเหนื่อยล้าจากการต่อสู้กับคนตระกูลนี้มลายหายไปในพริบตาเดียว เมื่อเห็นว่าลูกชายคนรองไม่อ่อนข้อให้เหมือนเก่า และสะใภ้รองก็ยืนยิ้มเยาะอย่างเหนือกว่า แม่สามีจึงเปลี่ยนแผน ทรุดตัวลงนั่งแปะกับพื้นดินหน้าประตู ส่งเสียงโหยหวนคร่ำครวญราวกับจะขาดใจ "ฟ้าดินเอ๋ย! ดูลูกอกตัญญูพวกนี้เถอะ รังแกคนแก่ แม่เลี้ยงพวกแกมาจนเติบใหญ่ แต่ตอนนี้กลับแล้งน้ำใจ ไร้ความกตัญญู..." ชาวบ้านเริ่มชะเง้อมองจากรั้วบ้านใกล้เรือนเคียง ชิงเซียนหาได้สะทกสะท้านไม่ เธอย่อตัวลงเล็กน้อย ใช้สายตากวาดมองการแสดงงิ้วฉากใหญ่ด้วยรอยยิ้มเย็นเยียบ "เชิญร้องให้ดังกว่านี้อีกนิดค่ะคุณแม่ เผื่อผู้ใหญ่บ้านจะได้เดินมาดูด้วยว่า นอกจากท่านจะมาไถเงินเราทุกเดือนแล้ว ท่านยังเคยเอาข้าวสารในยุ้งฉางของเราไปจำนำจนเกลี้ยงเมื่อเดือนก่อนด้วยหรือไม่" สิ้นคำพูดนั้น แม่สามีสะดุ้งเฮือก เสียงโหยหวนขาดห้วงทันที ใบหน้าเหี่ยวย่นซีดเผือดลงถนัดตา หญิงแก่ลนลานลุกขึ้นยืนปัดฝุ่นลวก ๆ ก่อนจะถอยร่นออกไปโดยไม่กล้าแม้แต่จะหันกลับมามอง พึมพำด้วยความเคียดแค้น "ฝากไว้ก่อนเถอะนังตัวดี!" ลับหลังร่างของแม่สามีที่เดินหนีหายไป ชิงเซียนถอนหายใจเบา ๆ ก่อนจะหันมาสบตากับสามี ทั้งคู่หลุดหัวเราะออกมาพร้อมกันอย่างอดไม่ได้ มือเรียวบางเอื้อมไปหยิบผ้าขนหนูสะอาดมาซับเหงื่อให้ชายหนุ่มอย่างเบามือ อี้เฉินฉวยโอกาสนั้นกอบกุมมือเรียวนั้นไว้แนบแก้ม สัมผัสอุ่นร้อนส่งผ่านความรู้สึกรักและห่วงใยจนบรรยากาศรอบตัวหวานเชื่อม "เหนื่อยไหมครับคนดี" เสียงทุบกระซิบถามแผ่วเบา ชิงเซียนส่ายหัวน้อย ๆ พลางส่งยิ้มหวาน "ไม่เลยค่ะพี่อี้เฉิน... แต่ตอนนี้ ฉันมีเรื่องน่าตื่นเต้นกว่าเรื่องน่ารำคาญเมื่อครู่ตั้งเยอะอยากจะบอกคุณ" ดวงตากลมโตเป็นประกายระยับ ชิงเซียนดึงมือสามีให้เดินตามเข้ามาในห้องนอน ก่อนจะลงกลอนลงกลอนลงกลอนแน่นหนาแล้วพาจิตใจดำดิ่งเข้าสู่ 'มิติฟาร์มสวรรค์' พื้นที่พิเศษที่เป็นความลับสุดยอดระหว่างเธอกับเขา ภาพตรงหน้าทำเอาแม้แต่นายทหารผู้ผ่านศึกมาโชกโชนอย่างหานอี้เฉินยังต้องเบิกตากว้างด้วยความตะลึง แปลงมิติขั้นที่หนึ่งที่เคยอุดมสมบูรณ์ด้วยพืชผักนานาชนิด บัดนี้เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ หมอกสีทองเรืองรองแผ่ขยายปกคลุมไปทั่วอาณาบริเวณ และใจกลางฟาร์มนั้น... บ่อน้ำพุโบราณที่เคยแห้งสนิท กลับมีสายน้ำใสสะอาดบริสุทธิ์พวยพุ่งขึ้นมา ละอองน้ำระเหยเป็นไอหมอกบางเบา ส่งกลิ่นหอมสดชื่นที่สูดดมเพียงครั้งเดียวก็รู้สึกได้ถึงพลังชีวิตที่พรั่งพรูเข้าสู่ร่างกายอย่างน่าอัศจรรย์ "นี่มัน..." อี้เฉินพึมพำอย่างไม่อยากเชื่อสายตา "ใช่ค่ะพี่อี้เฉิน ระบบมิติอัปเกรดปลดล็อก 'บ่อน้ำพุศักดิ์สิทธิ์' สำเร็จแล้ว!" ชิงเซียนกล่าวด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นระคนยินดี ดวงตาเปล่งประกายเจิดจ้า "บันทึกในระบบบอกไว้ชัดเจนว่า น้ำพุนี้ไม่เพียงแต่ช่วยฟื้นฟูร่างกายและขับสารพิษ แต่มันยังมีคุณสมบัติพิเศษในการ 'เร่งการเจริญเติบโตของสัตว์เลี้ยง' และยกระดับสายพันธุ์ให้เติบโตเร็วกว่าปกติถึงสิบเท่า แถมเนื้อและผลผลิตยังอัดแน่นด้วยคุณค่าทางโภชนาการสูงสุด!" นึกถึงแผนการทำธุรกิจเนื้อสัตว์และอาหารแปรรูปในยุคแปดสิบที่กำลังขาดแคลน ชิงเซียนก็แทบจะอดใจรอไม่ไหวที่จะนำน้ำพุนี้ไปทดลองกับลูกหมูและไก่ป่าที่เพิ่งซื้อมาเมื่อวาน ทว่า ในขณะที่เธอกำลังก้าวเข้าไปใกล้ขอบบ่อน้ำพุเพื่อตักน้ำตัวอย่างนั้นเอง... กริ๊งงง! เสียงระฆังเตือนภัยสีแดงฉานจากระบบมิติก็ดังสนั่นหวั่นไหวขึ้นอย่างไร้สัญญาณเตือนล่วงหน้า ตัวหนังสือสีเลือดปรากฏขึ้นกลางอากาศต่อหน้าต่อตาคนทั้งสองทันที: [แจ้งเตือนด่วน! ตรวจพบพลังงานแปลกปลอมระดับสูงกำลังเคลื่อนตัวเข้ามาในรัศมี 50 เมตรจากตัวบ้าน... และบุคคลนั้น... กำลังไขกุญแจลับหลังบ้านเข้ามาโดยพละการ!] ชิงเซียนชะงักงัน รอยยิ้มบนริมฝีปากแข็งค้างในเสี้ยววินาที ขณะที่หานอี้เฉินแววตาเปลี่ยนเป็นคมกริบดุจคมดาบ ร่างสูงดึงภรรยาเข้ามายืนหลบอยู่ด้านหลังทันทีด้วยสัญชาตญาณนักรบ ใครกัน... ที่มีกุญแจบ้านหลังนี้ และบุกรุกเข้ามาในเวลาวิกาลเช่นนี้? --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "ไป๋เป่าเปาของแม่" เสมอมานะคะ