มิติลับสวรรค์ปรากฏ

"กลิ่นอะไรน่ะ..." เสียงพึมพำลอดออกมาจากไรฟันของหานอี้เฉิน ดวงตาคมกริบดั่งเหยี่ยวหันขวับมามองร่างบางที่ยืนตัวแข็งทื่ออยู่ข้างเตียงทันที กลิ่นหอมเย้ายวนของโสมป่าอายุนับร้อยปีผสานเข้ากับความหวานเคี้ยวของไขกระดูกตุ๋นจนเปื่อยนุ่ม ลอยอบอวลตลบอบอวลไปทั่วสี่มุมของกระท่อมดินมืดทึบ จนต่อมหิวกระหายของผู้ชายที่ผ่านการฝึกฝนทหารมาอย่างโชกโชนยังต้องกระตุกวูบ ลู่ชิงเซียนกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ สมองอันชาญฉลาดของเชฟมือทองหมุนจี๋ด้วยความเร็วสูง เธอลืมไปเสียสนิทว่าเมื่อครู่ตอนที่จิตใจนึกถึงความหิวโหย ระบบ "มิติฟาร์มสวรรค์" ที่เพิ่งผูกพันธะเข้ากับวิญญาณของเธอได้ตอบสนองโดยอัตโนมัติ และไอความร้อนจากหม้อตุ๋นยาจีนในมิติก็ดันรั่วไหลทะลุผ่านม่านอากาศออกมาสู่โลกความเป็นจริง! "ท้องฉัน... เอ่อ ท้องฉันมันร้องเสียงดังไปหน่อยค่ะ คุณคงได้ยินเสียงลมตีกันในกระเพาะสินะคะ" ลู่ชิงเซียนฉีกยิ้มแห้งแล้ง กลบเกลื่อนความพิกลพิศาลด้วยความหน้าด้านหน้าทนระดับปรมาจารย์ แต่มีหรือที่นายทหารผู้ผ่านสนามรบมาโชกโชนจะหลงกล ดวงตาคมเข้มของหานอี้เฉินหรี่ลงเล็กน้อย เขาก้าวเท้าเข้ามาใกล้ร่างบางทีละก้าวอย่างกดดัน กลิ่นกายสะอาดสะอ้านปนกลิ่นอายแดดของบุรุษเพศแผ่ซ่านเข้ามาจนลู่ชิงเซียนต้องถอยหลังกรูดจนแผ่นหลังชนติดกับผนังดินเย็นเยียบ "เสียงลมในกระเพาะที่ไหน จะหอมหวานเย้ายวนจนทำให้แผลที่ท้องของฉันรู้สึกร้อนวูบวาบราวกับกำลังได้รับการรักษาแบบนี้" หานอี้เฉินโน้มตัวลงมา ใบหน้าหล่อเหลาคมคายอยู่ห่างจากเธอเพียงคืบ ลมหายใจอุ่นร้อนปะทะเข้ากับพวงแก้มเนียน ลู่ชิงเซียนใจเต้นรัวจนแทบกระเด็นออกมานอกอก ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะเคมีอันตรายที่แผ่ออกมาจากสามีตามกฎหมายคนนี้มันรุนแรงเกินต้านทาน! ในจังหวะที่สถานการณ์กำลังตึงเครียดจนแทบขาดผึ่ง จู่ๆ ความเจ็บแปลบที่ข้อเท้าและรอยฟกช้ำดำเขียวตามแขนขาของลู่ชิงเซียนก็พลันร้อนผ่าวขึ้นมา ราวกับมีกระแสพลังงานอุ่นสายหนึ่งกำลังไหลเวียนเข้าไปชโลม บาดแผลที่ควรจะระบมจากการถูกแม่สามีผลักล้มเมื่อวานกลับแห้งสนิทและจางหายไปในพริบตา! *ติ๊ง!* เสียงใสราวน้ำค้างหยดดังขึ้นในห้วงความคิดของลู่ชิงเซียน พร้อมกับหน้าจอโฮโลแกรมใสแจ๋วที่ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าเธอเพียงคนเดียว: [ระบบมิติฟาร์มสวรรค์ ระดับ 1 ทำงานสมบูรณ์] [ปลดล็อก: บ่อน้ำพุวิเศษแห่งการฟื้นฟู (รักษาอาการบาดเจ็บและขับพิษในร่างกาย)] [ปลดล็อก: แปลงเพาะ 1 ไร่ (เมล็ดพันธุ์ข้าวสาลีและโสมป่าเกรดพรีเมียม)] [แต้มบุญปัจจุบัน: 50 แต้ม] ดวงตาของลู่ชิงเซียนเป็นประกายวาวโรจน์ด้วยความตื่นเต้น สวรรค์! นี่เธอมิได้ทะลุมิติมาตายผ่อนส่งเหมือนในนิยายน้ำเน่า แต่พกนิ้วทองคำระดับเทพมาด้วยต่างหาก! "มองหน้าผมแบบนี้... กำลังคิดจะปิดบังความลับอะไรอยู่หรือครับภรรยา" เสียงทุ้มต่ำเอמהกระซิบข้างใบหู น้ำเสียงเจือความเอ็นดูระคนสงสัยเล็กน้อย ลู่ชิงเซียนได้สติ เธอตวัดสายตากลับไปสบตากับเขาอย่างไม่เกรงกลัว มือเรียวเล็กยื่นไปวางบนแผงอกกว้างที่มีมัดกล้ามเนื้อแน่นขนัดภายใต้เสื้อทหารสีเขียวขี้ม้า ก่อนจะดันตัวเขาให้ออกห่างอย่างนุ่มนวลแต่เด็ดเดี่ยว "ความลับอะไรกันคะสามี คนเราจะท้องหิวจนมีกลิ่นอาหารโชยออกมาไม่ได้เชียวหรือ?" เธอยิ้มหวานหยาดเยิ้มแต่แววตากลับเจ้าเล่ห์เพทุบาย "ว่าแต่คุณเถอะค่ะ บาดเจ็บกลับมาจากค่ายทหารแบบนี้ แม่สามีสุดที่รักของคุณเคยสนใจใยดีบ้างไหม นอกจากจะใช้ให้ฉันทำงานบ้านหัวหมุนแล้ว ยังทิ้งข้าวบูดๆ ไว้ให้เรากินอีกต่างหาก" คำพูดนี้จี้ใจดำของหานอี้เฉินเข้าอย่างจัง ใบหน้าหล่อเหลาคมคายฉายแววเย็นชาขึ้นมาทันที เขารู้ดีว่ามารดาของตนเองปฏิบัติต่อสะใภ้คนนี้อย่างไร แต่เพราะภาระหน้าที่ในกองทัพทำให้เขาไม่อาจปกป้องเธอได้อย่างเต็มที่ ทว่าแววตาที่ลู่ชิงเซียนใช้มองเขาในตอนนี้ ไม่มีร่องรอยของความอ่อนแอ หวาดกลัว หรือยอมจำนนเหมือนก่อนหน้าอีกต่อไป มีเพียงความมั่นใจและประกายความเจ้าเล่ห์ที่น่าหลงใหลจนเขาละสายตาไม่ได้ "ต่อจากนี้... ผมจะจัดการเอง" หานอี้เฉินเอמהพูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น เด็ดขาด และจริงจัง "ไม่ต้องรอให้ถึงมือคุณหวันหรอกค่ะ" ลู่ชิงเซียนแค่นหัวเราะในลำคอเบาๆ "คนอย่างลู่ชิงเซียนคนนี้ ต่อให้ไม่มีใครปกป้อง ก็ไม่มีวันยอมให้ใครมาสูบเลือดสูบเนื้อตักตวงผลประโยชน์ไปได้ฝ่ายเดียวแน่!" พูดจบทว่าท้องเจ้ากรรมก็ส่งเสียง "จ๊อก" ออกมาประท้วงอีกรอบอย่างไม่รู้กาลเทศะ หานอี้เฉินหลุดหัวเราะพรืดออกมาเบาๆ เป็นครั้งแรก รอยยิ้มนั้นทำให้ใบหน้าเคร่งขรึมดูหล่อเหลากระชากใจจนลู่ชิงเซียนถึงกับชะงักงัน "ถ้างั้น... เมียจ๋า พาฉันไปกิน 'ซุปกระดูกหมูตุ๋นโสมป่า' ที่ส่งกลิ่นหอมยั่วยวนจนฉันไม่มีสมาธิหายใจหน่อยสิครับ" เขาแกล้งเอียงคอถามด้วยน้ำเสียงหยอกเย้า ลู่ชิงเซียนมุมปากกระตุกเล็กน้อย ยัยระบบตัวดีนี่นะ สร้างเรื่องเก่งเสียจริง! แต่ในเมื่อความลับถูกเปิดเผยครึ่งๆ กลางๆ แล้ว การใช้ประโยชน์จากมิติฟาร์มเพื่อมัดใจสามีสายซัพพอร์ตคนนี้ ก็ดูจะเป็นก้าวแรกในการสร้างความร่ำรวยในยุค 80 ที่ไม่เลวเลยทีเดียว! "อยากกินเหรอคะ? ได้สิคะ แต่ต้องแลกกับการทำตามคำสั่งฉันหนึ่งข้อ..." ลู่ชิงเซียนยิ้มกริ่ม ดวงตาพราวระยับด้วยแผนการร้ายกาจบางอย่างที่กำลังก่อตัวขึ้นในหัว ทว่า ในขณะที่เธอกำลังจะยื่นมือเข้าไปในมิติลับเพื่อหยิบหม้อซุปออกมานั้นเอง เสียงทุบประตูกระท่อมด้านนอกก็ดังขึ้นโครมใหญ่ พร้อมกับเสียงแหลมปรี๊ดของแม่สามีที่แผดดังทะลุกำแพงดินเข้ามาด้วยความเกรี้ยวกราด "นังตัวดี ลู่ชิงเซียน! แกกล้าดียังไงถึงแอบซ่อนอาหารกินกันสองคนผัวเมีย คายออกมาเดี๋ยวนี้นะ ไม่อย่างนั้นฉันจะประกาศให้คนทั้งหมู่บ้านรู้ว่าแกมันสะใภ้ร่านไร้คุณธรรม!" รอยยิ้มบนใบหน้าของลู่ชิงเซียนแข็งค้างไปชั่วขณะ ก่อนที่แววตาสีเข้มจะทอประกายเย็นเยียบราวน้ำแข็งขั้วโลก เธอยกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มเยาะหยันที่ส่งไปไม่ถึงดวงตา มาได้จังหวะเสียจริง... ยัยแม่สามีจอมสูบเลือดสูบเนื้อคนนี้ คงจะลืมไปเสียแล้วกระมัง ว่าสะใภ้ยุค 80 คนนี้ ไม่ใช่กระสอบทรายให้ใครมารังแกได้ตามอำเภอใจอีกต่อไปแล้ว! หานอี้เฉินหรี่ตาลง มองภรรยาตัวน้อยที่ยืนกอดอกนิ่งด้วยท่าทีสุขุมเยือกเย็น รังสีความดุดันและอำนาจลึกลับที่แผ่ออกมาจากตัวเธอมันช่างน่าหลงใหลเสียจนนายทหารหนุ่มอดไม่ได้ที่จะขยับกายเข้าไปยืนซ้อนหลัง ปกป้องร่างบางไว้ในอาณาเขตของตนเองอย่างอิงแอบแนบชิด มือหนายื่นไปแตะบ่าเรียวเบาๆ พร้อมกับกระซิบด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่ชวนให้หัวใจพองโต "อยากจัดการยายแก่นั่นอย่างไร... สั่งสามีคนนี้ได้ตามใจชอบเลยครับที่รัก" ลู่ชิงเซียนเหลียวมองสามีหนุ่มผู้คลั่งรักที่พร้อมจะถือหางเธอในทุกสถานการณ์ มุมปากอดยกยิ้มกว้างไม่ได้... เกมการฟาดฟันกับบ้านสามีจอมเอาเปรียบ เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นอย่างแท้จริงในวินาทีนี้! --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะมาร่วมเดินทางข้ามเวลาไปกับความแซ่บและความฟินนี้นะคะ!