คุณชายสามีขา สะใภ้ยุค 80 คนนี้รวยมากแล้ว!•ตอนที่ 18

ปั้นแป้งทำซาลาเปาสูตรลับ

ผลงานโดย ไป๋เป่าเปาของแม่
"ถ้าท่านแม่สามีอยากได้เงินค่าแป้งขาวสามชั่งนั้นคืนนัก ก็คงต้องรอให้ไก่ขันปลุกภูเขาให้คว่ำเสียก่อนกระมังคะ!" เสียงหัวเราะเบาๆ แต่บาดลึกดังขึ้นท่ามกลางความเงียบยามดึกในห้องครัวดิน ลู่ชิงเซียนใช้หลังมือปาดคราบแป้งที่เปื้อนข้างแก้มออกอย่างไม่ใส่ใจ ดวงตากลมโตเป็นประกายราวกับดวงดาวในคืนเดือนมืด บนโต๊ะไม้เนื้อหยาบตรงหน้าแป้งสาลีเนื้อเนียนละเอียดที่เธอแอบดึงออกมาจากมิติฟาร์มสวรรค์กำลังถูกนวดด้วยจังหวะหนักแน่นและสม่ำเสมอ กลิ่นหอมหวานอ่อนๆ ของแป้งสดลอยอบอวลผสมผสานกับไออุ่นจากเตาไฟที่หานอี้เฉินเพิ่งเติมฟืนให้อย่างรู้ใจ นายทหารหนุ่มผู้มีใบหน้าคมเข้มและแววตาดุดันยามอยู่ในค่ายทหาร บัดนี้กลับสวมบทบาทเป็นผู้ช่วยมือหนึ่งผู้เงียบขรึม เขาไม่เอמהยคำใดนอกจากก้มหน้าก้มตาช่วยเฝ้าระวังฟืนในเตาอย่างขะมักเขม้น ดวงตาคมกริบมองภรรยาคนสวยด้วยความรักใคร่และเอ็นดูจนแทบจะหยาดเยิ้ม แม้ภายนอกใครต่อใครจะร่ำลือว่าสะใภ้รองตระกูลหานผู้นี้ทั้งร้ายกาจและมือเติบ แต่สำหรับเขาแล้ว... ผู้หญิงที่กำลังยืนผูกผ้ากันเปื้อนลวกแขนเสื้อขึ้นจนเห็นข้อศอกเรียวขาวผู้นี้ คือดวงใจทั้งดวงที่เขาพร้อมจะเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อปกป้อง "แป้งชุดนี้... กลิ่นหอมต่างจากแป้งทั่วไปในตลาดมากนักนะอาเซียน เจ้าแน่ใจแล้วหรือว่าจะส่งให้ร้านเหล้าอี้ผิงทั้งหมด?" หานอี้เฉินเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่ม มือหนายื่นอ่างน้ำอุ่นส่งให้ภรรยาโดยไม่ต้องรอให้เอ่ยปาก ลู่ชิงเซียนรับอ่างน้ำมาล้างมืออย่างคล่องแคล่ว รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นที่มุมปากสวย "นั่นแหละคือจุดขายค่ะพี่อี้เฉิน! ยุคนี้คนเรายอมจ่ายแพงขึ้นอีกนิดแลกกับความอร่อยที่หาไม่ได้จากที่อื่น ร้านเหล้าอี้ผิงผูกขาดอาหารเช้าของคนมีเงินในเมืองมานาน ถ้าพวกเขาได้ชิมซาลาเปาไส้หมูสับเห็ดหอมน้ำซุปทะลักสูตรพิเศษของฉัน รับรองว่าต่อให้เฒ่าแก่จูอยากจะกดราคา เขาก็ต้องยอมควักกระเป๋าจ่ายไม่อั้นอยู่ดี" เธอยกแป้งที่นวดจนเนียนนุ่มราวก้นเด็กทารกขึ้นฟาดลงกับโต๊ะไม้เสียงดัง *ปั๊ก!* เพื่อไล่อากาศออกให้หมด ความยืดหยุ่นและเนื้อสัมผัสของแป้งในมือเธอนั้นยอดเยี่ยมจนไร้ที่ติ ในมิติฟาร์มสวรรค์ของเธอมีทั้งวัตถุดิบชั้นเลิศและเครื่องปรุงรสลับที่ไม่ว่าใครก็เลียนแบบไม่ได้ นี่คืออาวุธลับที่จะพลิกชีวิตครอบครัวตระกูลหานให้หลุดพ้นจากหล่มโคลนของความยากจน และเป็นการตบหน้าแม่สามีจอมสูบเลือดสูบเนื้อที่ชอบมาขโมยข้าวของในครัวให้หน้าชาไปหลายวัน! หานอี้เฉินมองท่าทางทะมัดทะแมงของภรรยาแล้วอดไม่ได้ที่จะขยับเข้าไปใกล้ กลิ่นกายหอมอ่อนๆ ประจำตัวของนางลอยเข้าจมูกจนชายหนุ่มต้องสูดหายใจเข้าลึก "หากใครกล้ามาหาเรื่องเจ้าที่นี่ พรุ่งนี้ฉันจะจัดการพวกมันเอง" น้ำเสียงของเขาเรียบเฉยแต่แฝงไปด้วยความเด็ดขาดที่ทำเอาลู่ชิงเซียนใจสั่นไหววูบหนึ่ง "ไม่ต้องถึงมือพี่หรอกค่ะ คนอย่างแม่สามีและสะใภ้ใหญ่บ้านนั้น ฉันมีวิธีทำให้พวกเขากลืนน้ำลายตัวเองจนหมดไส้หมดพุงอยู่แล้ว มาเถอะ... ช่วยฉันหั่นหมูสามชั้นนี่เป็นลูกเต๋าชิ้นเล็กๆ หน่อยสิคะ ต้องติดมันสัดส่วนสามต่อเจ็ด ถึงเวลาทำไส้จะได้ฉ่ำน้ำซุปเวลาคนกัดโดนไงคะ" บรรยากาศในห้องครัวเล็กๆ อบอุ่นขึ้นมาทันตาเห็น เสียงสับหมูบนเขียงดังเป็นจังหวะประสานกับเสียงหัวเราะคิกคักของหญิงสาวที่คอยสั่งการสามีหนุ่มอย่างสนุกสนาน ลู่ชิงเซียนเริ่มผสมเครื่องเทศสูตรลับ ขิงแก่สับละเอียด ต้นหอมซอย น้ำซุปกระดูกหมูเข้มข้นที่เคี่ยวจนเป็นเจลลี่เย็นๆ ถูกใส่ลงไปคลุกเคล้ากับเนื้อหมูก่อนจะนำไปแช่ในช่องความเย็นพิเศษของมิติฟาร์มเพื่อให้มันเซ็ตตัว เมื่อห่อเป็นลูกซาลาเปาและนึ่งด้วยไฟแรง น้ำซุปข้างในจะละลายกลายเป็นน้ำซุปหอมกรุ่นที่กัดคำไหนก็ต้องร้องซี๊ดด้วยความอร่อย เวลาผ่านไปจนล่วงเข้ายามดึก แป้งลูกกลมๆ ถูกปั้นเรียงรายบนถาดไม้ไผ่จนเต็ม กลิ่นหอมของแป้งหมักและเครื่องเทศเริ่มโชยทะลุรอยแตกของประตูไม้ครัวออกไปไกล หานอี้เฉินช่วยเก็บกวาดเตาไฟอย่างเงียบเชียบ ขณะที่ลู่ชิงเซียนกำลังใช้ผ้าขาวบางสะอาดคลุมแป้งซาลาเปาชุดสุดท้ายไว้เพื่อรอให้มันขึ้นฟูได้ที่สำหรับนึ่งขายในยามรุ่งสาง ทว่า... ในขณะที่ทั้งสองกำลังจะผละมือจากงานตรงหน้าเพื่อไปพักผ่อน *แกร๊ก... โครม!* เสียงประตูรั้วหน้าบ้านไม้ไผ่ถูกผลักเปิดออกอย่างไร้มารยาท ตามมาด้วยเสียงฝีเท้าหนักๆ และเสียงโวยวายแหลมสูงที่คุ้นหูจนน่ารำคาญดังทะลุเข้ามาในความมืด "ลู่ชิงเซียน! นังสะใภ้อกตัญญู! ดึกดื่นป่านนี้แล้วทำกลิ่นอะไรหอมน่ารังเกียจอบอวลไปทั่วหมู่บ้านหลิวเจีย! แกแอบซ่อนเนื้อและแป้งขาวไว้กินคนเดียวสินะ ถึงว่าช่วงนี้ทำเป็นแข็งข้อกับแม่สามีคนนี้ นักนังตัวดี ออกมาให้ฉันตรวจค้นเดี๋ยวนี้เลยนะ!" เสียงแหลมแสบแก้วหูของแม่สามีตระกูลหานดังแผดขึ้น พร้อมกับเงาร่างอ้วนท้วนของนางที่พุ่งตรงเข้ามายังห้องครัวราวกับหมูป่าตกมัน ด้านหลังยังมีสะใภ้ใหญ่ที่ถือกระบองไม้เดินตามมาสมทบด้วยสายตากระหายความโลภ ลู่ชิงเซียนชะงักมือที่กำลังถือผ้าคลุม รอยยิ้มเยдяเย็นชาผุดขึ้นที่มุมปากทันที นางหันไปสบตากับหานอี้เฉินที่ใบหน้าบึ้งตึงดั่งพายุฝนกำลังตั้งเค้า "ดูท่า... ลูกค้ากลุ่มแรกของคืนนี้ จะมาเคาะประตูบ้านเราเร็วกว่าที่คิดเสียอีกนะคะพี่อี้เฉิน" รี้ดเดอร์ทุกคนคะ! อย่าเพิ่งกะพริบตาเด็ดขาด เพราะการเผชิญหน้าระหว่างสะใภ้ตัวแม่กับแม่สามีจอมเขมือบในยามวิกาลกำลังจะระเบิดขึ้นแล้วค่ะ! ไป๋เป่าเปาของแม่ขอตัวไปหยิบน้ำชามาจิบรอชมความสะใจก่อนนะคะ แล้วพบกันใหม่ตอนหน้าค่ะ!
สารจากนักเขียน (ไป๋เป่าเปาของแม่)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง คุณชายสามีขา สะใภ้ยุค 80 คนนี้รวยมากแล้ว! นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%