ฮีลเลอร์ที่ถูกทอดทิ้ง

"นายมันก็แค่เศษขยะที่เอาไว้ใช้เป็นโล่เนื้อหน้าดันเจี้ยนเท่านั้นแหละ ศรัณย์" เสียงของกิลด์มาสเตอร์อาชาดังก้องผ่านไอหมอกสีเลือดภายในดันเจี้ยนระดับ B ที่บิดเบี้ยว เขามองลงมาที่ศรัณย์ด้วยสายตาที่เปรียบเสมือนคนมองมดปลวกที่กำลังจะถูกบดขยี้ ร่างของชายหนุ่มผู้เป็นฮีลเลอร์ตกอับถูกกระแทกเข้ากับผนังหินที่เย็นเฉียบ เลือดสีแดงฉานไหลรินจากมุมปากของเขาหยดลงบนพื้นหินที่เปียกชื้น รอบกายศรัณย์คือเศษซากของอาวุธและไอเทมฮีลที่แตกหัก กิลด์มาสเตอร์ผู้สง่างามในชุดเกราะทองคำไม่ได้แม้แต่จะหยิบยื่นความเมตตาให้ เขาเพียงแค่หันหลังกลับ ปล่อยให้ศรัณย์นอนหายใจรวยรินอยู่ท่ามกลางฝูงออร์คคลั่งที่กำลังกรูกันเข้ามาจากเงามืด "ความตายของนายจะกลายเป็นรายงานที่สวยหรูว่าฮีลเลอร์อาสาเสียสละชีพเพื่อปิดรูรั่วของดันเจี้ยน... ขอบใจสำหรับตำแหน่งที่ว่างลงนะ" อาชาหัวเราะทิ้งท้ายก่อนจะพาร่างอันทรงพลังจากไป ทิ้งให้ศรัณย์จมดิ่งลงสู่ความมืดมิดที่ค่อยๆ กลืนกินสติสัมปชัญญะ ศรัณย์พยายามขยับนิ้วมือที่สั่นเทา พลังเวทรักษาในร่างกายแห้งเหือดไปจนหมดสิ้น เขาไม่ใช่ฮีลเลอร์ที่เก่งกาจในสายตาของใคร แต่เขารู้ดีว่าตนเองมีค่าเพียงใดต่อกิลด์ที่คอยสูบเลือดสูบเนื้อเขามาตลอดสามปี *เจ็บใจ... ไม่ใช่เพราะความตายที่กำลังจะมาถึง* *แต่เจ็บใจที่คนอย่างมันใช้ชีวิตบนกองซากศพของคนที่ทุ่มเทให้กลับอย่างหน้าไม่อาย* สายตาของศรัณย์เริ่มพร่าเลือน ความมืดมิดบีบรัดเข้ามาดั่งโซ่ตรวน ทว่าในจังหวะที่หัวใจเต้นเป็นจังหวะสุดท้ายก่อนจะหยุดลง เสียงจักรกลที่เย็นเยียบและทรงพลังก็ดังขึ้นในห้วงความคิดของเขา [ระบบ 'หมอเทวะ' เริ่มต้นการทำงาน...] [ตรวจพบเจตจำนงในการมีชีวิตอยู่ท่ามกลางวิกฤต... เริ่มต้นการปลดล็อกพันธุกรรมฮีลเลอร์สายทำลายล้าง] [วิเคราะห์เงื่อนไข: ฮีลเลอร์ที่ใช้หมัดแทนการสวดมนต์... การรักษาที่ดีที่สุดคือการทำลายต้นตอของบาดแผลให้ราบคาบ] [ได้รับสถานะ: หมอเทวะแรงก์ SSS] ความเจ็บปวดจากการถูกฉีกกระชากของร่างกายมลายหายไปในพริบตา แทนที่ด้วยกระแสพลังมหาศาลที่ไหลวนผ่านกระดูกทุกข้อ กล้ามเนื้อที่เคยอ่อนแรงกลับอัดแน่นไปด้วยพละกำลังที่เขาสัมผัสได้ว่ามันสามารถบดขยี้หินผาได้ด้วยมือเปล่า ศรัณย์ลืมตาขึ้นอีกครั้ง ดวงตาของเขาไม่ได้ฉายแววหวาดหวั่นอีกต่อไป แต่มันกลับเปล่งประกายด้วยสีทองดั่งดวงตาของเทพเจ้าที่โกรธเกี้ยว ออร์คระดับสูงตัวหนึ่งกระโจนเข้ามาหวังจะขย้ำคอเขาด้วยกรงเล็บเหล็กกล้า แต่ศรัณย์ไม่ได้ยกไม้เท้าฮีลเลอร์ขึ้นมาป้องกัน เขาเพียงแค่ยกหมัดขวาขึ้น... สวนกลับไปในเสี้ยววินาที *ปัง!* ร่างของออร์คที่หนักกว่าสองร้อยกิโลกรัมกระเด็นออกไปราวกับถูกรถบรรทุกพุ่งชน แรงกระแทกส่งผลให้กำแพงหินหลังออร์คตัวนั้นแตกละเอียดราวกับใยแมงมุม ศรัณย์ลุกขึ้นยืนช้าๆ พลางสะบัดมือที่เปื้อนเลือดออกอย่างใจเย็น เขาไม่ได้มีหน้าที่รักษาชีวิตศัตรู แต่เขามีหน้าที่ที่จะทำลายทุกสิ่งที่ขวางทางออกไปจากขุมนรกแห่งนี้ ท่ามกลางความโกลาหลที่เพิ่งเริ่มต้น ร่างหนึ่งก้าวออกมาจากเงามืดของเสาหิน เป็นรินรดา ฮันเตอร์สาวแรงก์ A ที่เคยถูกเขารักษาชีวิตไว้ในอดีต เธอไม่ได้มาพร้อมกับอาวุธ แต่มาพร้อมกับข้อมูลที่ทำให้ศรัณย์ต้องหยุดชะงัก "กิลด์มาสเตอร์อาชาไม่ได้แค่ทิ้งคุณไว้ที่นี่เพื่อปิดข่าวการตายของฮีลเลอร์ธรรมดาคนหนึ่งหรอกนะศรัณย์..." เธอกล่าวเสียงเรียบ สายตามองมาที่เขาด้วยความตกตะลึงเมื่อเห็นรอยพลังเวทสีทองที่ระอุอยู่รอบหมัดของเขา "เขาติดตั้งระเบิดเวทระดับสูงไว้รอบๆ ดันเจี้ยนแห่งนี้ และเขากำลังจะจุดชนวนมันภายในสามนาที เพื่อลบหลักฐานความผิดพลาดทั้งหมดที่เขาเป็นคนก่อไว้" ศรัณย์แสยะยิ้ม หมัดของเขาบีบแน่นจนเกิดเสียงลั่นของข้อต่อ ความโกรธแค้นที่สั่งสมมานานเปลี่ยนเป็นเปลวเพลิงที่พร้อมจะเผาผลาญทุกอย่าง "หลักฐานน่ะเหรอ?" ศรัณย์ก้าวเดินไปข้างหน้า พื้นหินใต้ฝ่าเท้าของเขาร้าวรานจากพลังที่ล้นเกิน "ฉันจะทำให้มันรู้ว่า... บางครั้งการตายในดันเจี้ยนก็น่ากลัวน้อยกว่าการได้เห็นเหยื่อที่มันทิ้งไว้กลับมาทวงแค้นถึงประตูบ้าน" ขณะที่เขากำลังจะก้าวออกไปสู่โถงทางเดินหลัก เสียงสัญญาณเตือนภัยของดันเจี้ยนก็ดังขึ้นสนั่นหวั่นไหว ดินพังทลายลงมาจากเพดานขวางทางหนีตายของทั้งคู่ไว้ ทว่าสิ่งที่ศรัณย์เห็นผ่านหน้าต่างระบบไม่ได้มีเพียงแค่แรงระเบิดที่กำลังจะมาถึง แต่เป็นค่าสถานะที่ปรากฏขึ้นเหนือหัวของรินรดา... สถานะที่ระบุว่าเธอไม่ใช่คนที่มาเพื่อช่วยเขา แต่เธอคือ 'ผู้มอบหมายภารกิจ' ที่กิลด์อาชาส่งมาเพื่อจับตาดูว่าเขาสิ้นใจตายอย่างสมบูรณ์แบบหรือไม่ ศรัณย์หันไปมองรินรดาด้วยสายตาที่เย็นเยียบกว่าน้ำแข็งในก้นบึ้งนรก พร้อมกับยกกำปั้นขวาขึ้นเตรียมกระแทกใส่สิ่งที่กั้นขวางทางออก ไม่ใช่เพื่อหนีตาย แต่เพื่อกลับไปลากคอคนที่คิดจะสังหารเขากลับมาเผชิญหน้ากับความตายด้วยมือของเขาเอง หวังว่าเนื้อหาในตอนแรกจะถูกใจนักอ่านทุกท่านนะครับ หมอเทวะแรงก์ SSS จะไม่ยอมให้ใครหน้าไหนมาดูแคลนได้อีกต่อไปครับ!