ข่าวลือเกี่ยวกับคนแปลกหน้า

"สามล้านเหรียญทอง... คุณพระช่วย นั่นมันงบประมาณการคลังทั้งปีของหัวเมืองตะวันตกเชียวนะครับท่าน!" เสียงสั่นเครือของผู้จัดการธนาคารกลางแห่งราชอาณาจักรดังสะท้อนไปทั่วห้องรับรองพิเศษ เหงื่อกาฬเม็ดโตผุดพรายเต็มขมับจนเปียกชุ่มปกเสื้อสูทราคาแพง ดวงตาของเขาเบิกกว้างจนแทบถลนออกมาเมื่อจ้องมองตัวเลขบนหน้าจอผลึกเวทมนตร์สีฟ้าครามที่สะท้อนแสงเรืองรอง บนโซฟาหนังแท้สีดำสนิท เรย์ (อาเธอร์) นั่งไขว่ห้างอย่างสบายอารมณ์ ใบหน้าหล่อเหลาที่มักจะเรียบเฉยไร้ความรู้สึก ปรากฏรอยยิ้มมุมปากเพียงเล็กน้อย นิ้วเรียวยาวเคาะโต๊ะกระจกใสเป็นจังหวะเนิบนาบ สร้างแรงกดดันมหาศาลให้กับเบื้องหน้าจนแทบไม่มีใครกล้าหายใจแรง ข้างกายเขา ลูน่า ในชุดเดรสเข้ารูปสีขาวบริสุทธิ์ขับเน้นสัดส่วนสง่างาม กำลังจรดปากกาขนนกเซ็นเอกสารโอนถ่ายสินทรัพย์ด้วยความรวดเร็วและแม่นยำ เส้นผมสีเงินยวงสะท้อนกับแสงไฟเวทมนตร์ส่งเสริมให้เธอดูลึกลับและทรงอำนาจราวกับราชินีผู้อยู่เบื้องหลังบัลลังก์ "แค่สามล้านเหรียญทอง... สำหรับการกว้านซื้อหุ้นทั้งหมดของสมาคมการค้าฟีนิกซ์ ถือว่าถูกเกินไปด้วยซ้ำครับคุณผู้จัดการ" น้ำเสียงทุ้มนุ่มแต่แฝงไปด้วยความเยียบเย็นเอ่ยขึ้น เรย์ปรายตามองเอกสารกองโตตรงหน้า ฐานข้อมูลลับที่ถูกเจาะเมื่อคืนนี้ทำให้เขารู้ว่า ตระกูลพ่อค้าใหญ่ที่เคยเหยียบย่ำเขาเมื่อห้าปีก่อน แท้จริงแล้วเป็นเพียงแค่ลูกไล่ที่ชักใยโดยกลุ่มขุนนางฉ้อฉล และตอนนี้... อาณาจักรการเงินของพวกมันกำลังจะล่มสลายด้วยเม็ดเงินสดมหาศาลที่เขาถือครอง "ท่านประ... ประธานเรย์ครับ" ผู้จัดการหนุ่มกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เขาไม่กล้าแม้แต่จะสบตาชายหนุ่มตรงหน้า "ข่าวลือเกี่ยวกับ 'นักสะสมขยะ' ที่กวาดซื้อไอเทมไร้ค่าและเข้าซื้อกิจการทั่วเมืองหลวงในยามวิกาล... ตอนนี้แพร่สะพัดไปทั่วทุกมุมถนนแล้วนะครับ กิลด์อัศวินและสมาคมพ่อค้ากำลังคลั่งกันใหญ่ เพราะพวกเขาสืบไม่ รู้เลยว่าทุนสำรองมหาศาลนี่มาจากไหน!" "ปล่อยให้พวกมันสงสัยไปเถอะครับ" ลูน่าเงยหน้าขึ้นจากกองเอกสาร รอยยิ้มหวานหยดแต่แฝงไปด้วยความเฉียบคมปรากฏขึ้นที่มุมปาก ดวงตาสสีอเทอรีลของเธอกวาดมองตัวเลขผลกำไรสุทธิที่พุ่งทะยานขึ้นอย่างบ้าคลั่ง "ยิ่งพวกมันดิ้นรนหาที่มาของเงินทุนมากเท่าไหร่ ความหวาดกลัวก็จะกัดกินจิตใจของพวกมันมากขึ้นเท่านั้น ความจริงที่ว่าคนที่พวกมันเคยเหยียบย่ำจนจมดิน กลับกลายเป็นเจ้าหนี้รายใหญ่ที่สุดของอาณาจักร... คงเป็นของขวัญชิ้นโบว์แดงที่น่าสะใจไม่น้อยเลยล่ะครับว่าไหมคะ... อ้อ, ขออภัยครับ... ว่าไหมครับคุณเรย์" ลูน่าแก้คำพูดตัวเองพร้อมกับหัวเราะเบาๆ ในลำคออย่างรู้ทัน เรย์ยกมุมปากขึ้นยิ้มกว้างกว่าเดิม เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง จัดปกเสื้อสูทให้เข้ารูป ก่อนจะหยิบการ์ดสีดำสนิทขอบทองคำแท้ที่ปราศจากชื่อและตราสัญลักษณ์ใดๆ โยนลงบนโต๊ะกระจกเสียงดัง *กริ๊ง* "จัดการโอนเงินส่วนที่เหลือไปยังบัญชีลับของสมาคมอัศวิน แล้วก็... ฝากบอกไคเซอร์ด้วยว่า ของขวัญต้อนรับการกลับมาของผม ยังมีชิ้นที่ใหญ่กว่านี้รออยู่อีก" ในขณะที่บรรยากาศภายในห้องรับรองกำลังตึงเครียดถึงขีดสุด ประตูบานคู่ไม้สลักลายวิจิตรก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรงโดยไม่ได้รับอนุญาต เสียงฝีเท้าเร่งรีบและเสียงหอบหายใจขององครักษ์ประจำตัวพุ่งเข้ามาหยุดอยู่เบื้องหน้า "ท่านเรย์ครับ! เกิดเรื่องใหญ่แล้ว!" องครักษ์หนุ่มคุกเข่าลงข้างหนึ่ง สีหน้าซีดเผือกจนไร้สีเลือด "หน้าประตูธนาคารตอนนี้... กิลด์มาสเตอร์ไคเซอร์ นำกองกำลังอัศวินระดับสูงนับร้อยคนมาปิดล้อมไว้หมดแล้วครับ! เขาประกาศกร้าวว่าถ้าท่านไม่ยอมออกมาอธิบายที่มาของเงินสดมหาศาลทั้งหมดนี้ เขาจะพังอาคารนี้ราบเป็นหน้ากลองครับ!" สิ้นเสียงรายงาน ลูน่าหันมาสบตากับเรย์ทันที ไร้ซึ่งความหวาดกลัว มีเพียงประกายตาแห่งความสนุกสนานราวกับผู้ล่าที่กำลังมองเหยื่อเดินเข้าสู่กับดัก เรย์หยิบเหรียญทองคำขึ้นมาหมุนเล่นในมืออย่างใจเย็น แววตาสสีนิลคมกริบกวาดมองออกไปนอกหน้าต่างบานใหญ่ที่มองเห็นลานกว้างด้านล่าง ซึ่งในตอนนี้ ร่างสูงใหญ่ของไคเซอร์ อดีตเพื่อนรักผู้หักหลังกำลังยืนกอดอกยิ้มเยาะด้วยความหยิ่งผยองท่ามกลางฝูงชน "มาเร็วกว่าที่คิดสินะครับ..." เรย์เอ่ยเสียงเรียบ ใบหน้าหล่อเหลาปรากฏรอยยิ้มเหี้ยมเกรียมที่อ่านไม่ออก "ในเมื่อสุนัขตัวโปรดมันวิ่งมาหาถึงที่... เราก็ควรออกไปต้อนรับมันด้วย 'เงินสด' สักปึกโตๆ ให้มันสำลักเล่นเสียหน่อย ว่าไหมครับลูน่า" มือหนาเอื้อมไปหยิบซองเอกสารสีน้ำตาลลับสุดยอดขึ้นมาถือไว้ พร้อมกับก้าวเดินนำออกไปที่ประตูอย่างมั่นคง โดยมีสายตาของคู่ชีวิตและเหล่าลูกน้องเดินตามหลังด้วยความภักดีอย่างunwavering ทว่า... ทันทีที่เรย์เอื้อมมือผลักประตูห้องรับรองเพื่อก้าวออกไปเผชิญหน้ากับศัตรู เสียงระบบแจ้งเตือนสีแดงฉานที่ดังขึ้นในหัวของเขากลับทำให้ฝีเท้าต้องชะงักกึกทันที *[แจ้งเตือนระบบฉุกเฉินระดับสูงสุด: ตรวจพบการเข้าถึงฐานข้อมูลลับขั้นที่ 0 จากบุคคลปริศนา... และเป้าหมายที่แท้จริงของไคเซอร์ในวันนี้ ไม่ใช่การมาทวงถามเรื่องเงินสด... แต่เป็นการเปิดใช้งาน 'ระเบิดเวทมนตร์ทำลายล้าง' ที่ถูกฝังไว้ใต้รากฐานของธนาคารแห่งนี้มานานกว่าสิบปี!]* ดวงตาของเรย์หรี่แคบลงทันที รอยยิ้มบนใบหน้าแข็งค้างไปชั่วขณะเมื่อตระหนักได้ว่า พวกเขาไม่ได้กำลังเผชิญหน้ากับความโลภของไคเซอร์... แต่นี่คือ 'แผนฆ่าล้างโคตร' ที่ถูกวางไว้ล่วงหน้าอย่างสมบูรณ์แบบ! "ถอยไปทุกคน!" เรย์ตะโกนลั่นพร้อมกับกระชากแขนลูน่าให้หลบเข้าวงแขน *ตูม————!* พื้นห้องรับรองใต้ฝ่าเท้าของพวกเขาระเบิดออกเป็นจุล พร้อมกับร่างของไคเซอร์ที่ปรากฏตัวขึ้นพร้อมรอยยิ้มบิดเบี้ยวจากกลุ่มควันสีดำหนาทึบ... --- ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาด้วยกันในตอนนี้นะครับ