บทเรียนแรกในดินแดนเวทมนตร์

กลิ่นหมึกพิมพ์ราคาถูกและไอน้ำจากชาสมุนไพรเดือดพล่านบนโต๊ะไม้โอ๊กตัวใหญ่ คือสิ่งเดียวที่ยืนยันว่าห้องพักอาจารย์หมายเลขเจ็ดสิบสี่นี้ยังคงมีสิ่งมีชีวิตหายใจอยู่ เซวีน่าปรายตามองตัวเลขบนนาฬิกาทรายเวทมนตร์ที่ร่วงหล่นลงมาเป็นเม็ดสุดท้าย ท่ามกลางความเงียบงันอันน่าอึดอัดของสถาบันเวทมนตร์อาร์คานาอันทรงเกียรติ เอกสารการสอนวิชา "ตรรกะเวทมนตร์พื้นฐานและกลไกแก่นแท้" กว่าร้อยฉบับกองสูงท่วมหัว ราวกับภูเขาจำลองที่พร้อมจะถล่มลงมาทับคนขี้เกียจได้ทุกเมื่อ แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาใหญ่ที่สุดของเช้าวันแรกในฐานะอาจารย์ฝึกหัด... ปัญหาจริงๆ กำลังนั่งไขว่ห้างอยู่ตรงหน้าต่างริมห้องต่างหาก "ถ้าอาจารย์คิดจะใช้สูตรคำนวณวงแหวนเวทเจนเนอเรชั่นที่สามกับเด็กปีหนึ่งกลุ่มนี้ เกรงว่าคาบเรียนแรกของอาจารย์คงกลายเป็นพิธีศพหมู่... สำหรับความอดทนของพวกเขานะครับ" น้ำเสียงใสกระจ่างแต่แฝงความเย้ยหยันไว้อย่างแนบเนียนดังขึ้น คิริน เด็กหนุ่มเจ้าของเรือนผมสีเงินยววงและดวงตาสีอำพันคู่นั้น ปิดตำราเวทมนตร์ในมือลงด้วยเสียงดังสนั่น เขายันตัวขึ้นจากขอบหน้าต่าง รอยยิ้มที่มุมปากไม่ได้บ่งบอกถึงความเคารพแม้แต่น้อย หากแต่เป็นความท้าทายของนักล่าที่เจอเหยื่อมือใหม่ เซวีน่าค่อยๆ วางปากกาขนนกในมือลงอย่างใจเย็น เขาไม่ได้แสดงอาการหงุดหงิดต่อท่าทีไร้มารยาทนั้น ตรงกันข้าม รอยยิ้มบางเบาและแววตาคู่คมกลับฉายความฉู้จี้ฉุกคิดออกมาอย่างเงียบเชียบ "อรุณสวัสดิ์ครับ คุณคิริน... ดูเหมือนว่าสิทธิ์ในการเข้าห้องพักอาจารย์ก่อนเวลาอันควร จะไม่ได้ถูกระบุไว้ในคู่มือระเบียบวินัยของสถาบันนะ" เซวีน่าทักทายด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล เป็นสุภาพบุรุษ แต่กลับเต็มไปด้วยแรงกดดันที่ทำให้บรรยากาศรอบตัวลดอุณหภูมิลงหลายองศา คิรินหัวเราะในลำคอเล็กน้อย ก้าวเท้าเข้ามาใกล้โต๊ะทำงานทีละน้อย ฝ่ายตรงข้ามเป็นเพียงอาจารย์ฝึกหัดที่ถูกส่งมาจากเขตชายแดน ไร้ซึ่งพลังเวทมหาศาลสนับสนุน มีเพียงชื่อเสียงเรื่องหัวคิดที่ประหลาดล้ำและตรรกะที่เฉียบคมจนสภาเวทมนตร์ยังต้องปวดหัว แต่สำหรับคิรินแล้ว คนประเภทนี้มักจะเปราะบางที่สุดเมื่อเจอของจริง "ผมไม่ได้มาเพื่อฟังอาจารย์ท่องระเบียบหรอกครับ..." คิรินโน้มตัวลงมาใช้มือสองข้างค้ำโต๊ะไม้ สายตาคมกริบจ้องลึกเข้าไปในดวงตาสีมรกตของเซวีน่า "ผมแค่อยلการทดสอบเล็กๆ น้อยๆ... ก่อนที่เราจะไปพบกันที่ห้องเรียนรวม A-1 อาจารย์มั่นใจแค่ไหนครับว่า 'ตรรกะ' ของอาจารย์ จะปกป้องนักเรียนจาก 'ความจริง' ที่ซ่อนอยู่ใต้พรมของสถาบันแห่งนี้ได้?" ประโยคคำถามนั้นไม่ได้มีความหมายเพียงแค่เรื่องบทเรียนเวทมนตร์ แต่มันมีน้ำหนักบางอย่างถ่วงทับลงมา คิรินกำลังลองเชิง และเซวีน่ารู้ดีว่า หากเขาแสดงความอ่อนแอออกมาแม้แต่นิดเดียว การควบคุมชั้นเรียนในวันนี้จะพังทลายลงทันที และความลับที่เขาแบกรับไว้เพื่อตรวจสอบการตายปริศนาของอดีตอาจารย์ใหญ่ ก็จะไม่มีทางถูกเปิดเผย เซวีน่าไม่ถอยหลังหนี เขากลับโน้มตัวเข้าไปใกล้ขึ้น จนระยะห่างระหว่างทั้งคู่เหลือเพียงไม่กี่คืบ กลิ่นอายจางๆ ของสนป่าและคาถาป้องกันตัวระดับสูงลอยมาจากตัวของเด็กหนุ่ม "เธออยากทดสอบผมสินะ คิริน..." เซวีน่ากล่าวด้วยรอยยิ้มมุมปากที่เปี่ยมด้วยความมั่นใจ "งั้นเรามาทำข้อตกลงกันดีกว่า ถ้าฉันทำให้เธอต้องยอมจำนนด้วยคำถามเพียงสามข้อในคาบเรียนวันนี้ เธอต้องเป็นผู้ช่วยส่วนตัวของฉันในการตรวจการบ้านตลอดเทอมนี้... แต่ถ้าฉันทำไม่ได้ ฉันจะยอมลาออกจากการเป็นอาจารย์ด้วยตัวเอง ดีไหมครับ?" ดวงตาสีอำพันของคิรินเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจ ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นประกายความสนุกสนานอย่างปิดไม่มิด "ข้อเสนอแฟร์ดีครับ อาจารย์... หวังว่าอาจารย์จะไม่ตกรอบตั้งแต่คำถามแรกนะครับ" เสียงกระดิ่งบอกเวลาคาบเรียนแรกดังขึ้นกังวานไปทั่วอาณาบริเวณสถาบันอาร์คานา เซวีน่าหยิบเสื้อคลุมสีดำสนิทขึ้นมาสวม ไหล่ที่ตั้งตรงและก้าวเดินที่มั่นคงแสดงถึงการเตรียมพร้อมอย่างสมบูรณ์แบบ ทั้งสองเดินเคียงคู่กันไปตามทางเดินหินอ่อนมุ่งหน้าสู่ห้องเรียน A-1 โดยไม่มีใครเอ่ยคำใดออกมาอีก แต่สงครามประสาทระหว่างอาจารย์ฝึกหัดผู้กุมความลับและศิษย์ดื้อผู้แสวงหาความจริง ได้เริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการแล้ว เบื้องหลังประตูบานใหญ่ที่แกะสลักลวดลายรูนโบราณ เสียงพูดคุยเจี๊ยวจ้าวของเหล่านักเรียนปีหนึ่งเงียบลงทันทีเมื่อบานประตูถูกผลักเปิดออก กลิ่นไอของมานาเข้มข้นลอยอบอวล และที่นั่งแถวหลังสุดริมหน้าต่าง มีเงาร่างของใครบางคนกำลังนั่งรออยู่... ร่างนั้นไม่ใช่เด็กนักเรียนธรรมดา แต่เป็นตัวแทนจากสภาสูงที่ถูกส่งมาเพื่อจับตาดูความล้มเหลวของเซวีน่าโดยเฉพาะ ทว่า ในเสี้ยววินาทีที่เซวีน่าก้าวเท้าข้ามธรณีประตูนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนปริศนาที่ไม่มีที่มาก็ดังขึ้นก้องอยู่ในโสตประสาทของเขา— *[ระบบวิเคราะห์สถานการณ์ระดับ SSS ทำงาน: ตรวจพบตัวแปรแทรกแซง "ผู้สังเกตการณ์จากสภาสูง" และ "จิตสังหาร" ซ่อนเร้นในรัศมี 10 เมตร]* *[ภารกิจฉุกเฉิน: เอาชีวิตรอดและควบคุมห้องเรียนภายใน 15 นาทีแรก มิฉะนั้น แก่นเวทมนตร์ทั้งหมดจะถูกรีเซ็ตเป็นศูนย์!]* เซวีน่าหยุดชะงักฝีเท้าลงชั่วขณะ รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นความเย็นเยียบที่แม้แต่คิรินยังต้องรู้สึกเสียวสันหลังวาบ... เกมนี้ มันเพิ่งจะเริ่มต้นจริงๆ เท่านั้น ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและเปิดประตูบานแรกไปพร้อมกับความลับนี้ด้วยกันนะครับ