กฎเหล็กที่ไม่เคยมีใครบอก

กลิ่นอายความเย็นเยียบของสนิมเหล็กผสมกับกลิ่นอับชื้นของกระดาษโบราณลอยอบอวลอยู่ในห้องพักอาจารย์หมายเลข 404 ทันทีที่บานประตูไม้สักปิดสนิท ความเงียบงันเข้าปกคลุมจนได้ยินเสียงจังหวะการเต้นของหัวใจชัดเจน เซวีน่าไม่ได้ขยับตัวไปไหน เขายังคงยืนนิ่งอยู่หน้าโต๊ะทำงานตัวใหญ่ ขาข้างหนึ่งทิ้งน้ำหนักไว้เล็กน้อย ขณะที่สายตาคู่คมกริบกวาดมองคราบหมึกสีดำสนิทที่หยดเป็นทางยาวบนพรมเปอร์เซีย เหตุการณ์และจุดทิ้งปมจากตอนที่แล้วยังคงติดค้างอยู่ในบรรยากาศ เซวีน่าหยุดชะงักฝีเท้าลงชั่วขณะ รอยยิ้มบนใบหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นความเย็นเยียบที่แม้แต่คิรินยังต้องรู้สึกเสียวสันหลังวาบ... เกมนี้ มันเพิ่งจะเริ่มต้นจริงๆ เท่านั้น "อาจารย์คิดว่ารอยพวกนี้เกิดจากอะไรครับ?" คิรินเอ่ยทำลายความเงียบขึ้น น้ำเสียงของเด็กหนุ่มเรียบเฉยแต่แฝงแววตาท้าทาย ดวงตาสีเพลิงใต้กรอบผมสีเงินยวงกวาดมองไปรอบห้อง ก่อนจะหยุดลงที่กองตำราเวทมนตร์พื้นฐานที่ตั้งเรียงรายอย่างเป็นระเบียบผิดธรรมชาติบนชั้นหนังสือ เซวีน่าไม่ตอบทันที นิ้วเรียวยาวเอื้อมไปสัมผัสขอบโต๊ะไม้ที่มีรอยขูดขีดเป็นสัญลักษณ์ประหลาด สัญลักษณ์นั้นไม่ใช่รูนเวทมาตรฐานที่สอนกันในสถาบันอาร์คานาแห่งนี้ แต่มันคือ "อักขระพันธนาการเงา" เวทมนตร์โบราณที่สูญหายไปตั้งแต่ยุคสงครามศาสตรา สัญชาตญาณของอาจารย์ฝึกหัดเตือนภัยทันทีว่า ระบบกลไกเวทมนตร์ภายในห้องนี้ถูกดัดแปลงอย่างจงใจ "มันไม่ได้เกิดจากอุบัติเหตุแน่นอนครับ คิริน" เซวีน่าเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่จริงจัง เขาก้าวเท้าช้าๆ ไปยังชั้นหนังสือ มือขวาหยิบตำราเล่มหนาที่สันปกขึ้นมา "และที่สำคัญ... ตำราเรียนเหล่านี้กำลังหายใจ" คิรินเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นอย่างเย้ยหยัน "อาจารย์กำลังจะบอกว่าหนังสือมีความรู้สึกอย่างนั้นหรือครับ ช่างเป็นข้ออ้างที่น่าสนใจดีนี่" เซวีน่าไม่ได้ถือสาความกวนประสาทของลูกศิษย์ตัวแสบ เขาเปิดหน้าแรกของตำราเลทมนตร์เล่มดังกล่าวออก ทันใดนั้น ไอความร้อนระอุพุ่งสวนขึ้นมาจากกระดาษสีเหลืองกรอบ ตัวอักษรเวทมนตร์ที่เคยนิ่งสนิทกลับดิ้นพล่านราวกับมีชีวิต พวกมันพยายามกัดกินหมึกสีทองคำเปลวที่บันทึกกฎระเบียบของสถาบัน กลายเป็นข้อความปริศนาชุดใหม่ที่อ่านไม่ออก [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบความผิดปกติระดับ A ในโครงสร้างข้อมูลตำราเรียน] [ระบบกำลังวิเคราะห์ตรรกะเวทมนตร์... พบรหัสลับ: "ผู้ใดครอบครองความจริง ผู้นั้นจักต้องสังเวยด้วยเงา"] [คำเตือน: นี่ไม่ใช่ข้อผิดพลาดของระบบ แต่เป็นกับดักที่ถูกตั้งค่าไว้ล่วงหน้าโดยบุคคลระดับผู้อำนวยการ] หน้าจอโฮโลแกรมใสสีฟ้าปรากฏขึ้นในห้วงความคิดของเซวีน่า ชายหนุ่มหรี่ตาลงเล็กน้อยเพื่อประมวลผลข้อมูล ตรรกะเวทมนตร์ในอาณาจักรนี้มักอิงอยู่กับกฎแห่งการแลกเปลี่ยนที่เท่าเทียม แต่สิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้ากลับไร้ซึ่งความสมเหตุสมผล เวทมนตร์ที่ถูกบิดเบือนนี้มีเป้าหมายเพื่อลบความทรงจำของใครบางคน "อาจารย์... ข้างหลังท่าน!" เสียงอุทานของคิรินดังขึ้นพร้อมกับร่างบางที่พุ่งเข้ามาคว้าแขนของเซวีน่าแล้วดึงถอยหลังอย่างแรงในเสี้ยววินาที *ตึง!* เงาสสีดำสนิทพุ่งทะยานออกมาจากรอยแยกของชั้นหนังสือ มันฟาดลงบนจุดที่เซวีน่ายืนอยู่เมื่อครู่จนพื้นหินแกรนิตแตกละเอียดเป็นเสี่ยงๆ ฝุ่นคละคลุ้งไปทั่วบริเวณ กลิ่นอายความตายแผ่ซ่านกดทับจนลมหายใจติดขัด เงาร่างนั้นก่อตัวขึ้นเป็นรูปร่างของอัศวินไร้ศีรษะ มือถือดาบยาวที่เคลือบด้วยเปลวเพลิงสีคราม เซวีน่าดึงคิรินมาหลบไว้ด้านหลังโดยสัญชาตญาณ แม้ในใจจะตื่นตระหนก แต่สีหน้าของอาจารย์หนุ่มกลับนิ่งสนิท ไหวพริบและประสบการณ์จากการวิเคราะห์ระบบทำงานอย่างรวดเร็ว เขาเหลือบมองตำราเรียนในมือที่ตอนนี้แปรสภาพเป็นกุญแจเวทมนตร์ดอกใหญ่ "ดูเหมือนว่าเราจะรู้ความลับที่ทางสถาบันพยายามปกปิดเข้าแล้วสินะครับ คิริน" เซวีน่ากล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นที่มุมปาก แม้สถานการณ์จะคับขัน แต่แววตาของเขากลับประกายความสนุกสนานราวกับนักเล่นแร่แปรธาตุที่กำลังค้นพบปฏิกิริยาเคมีครั้งใหญ่ อัศวินไร้ศีรษะคำรามก้องด้วยเสียงที่สะท้อนมาจากก้นบึ้งของความมืด มันยกดาบขึ้นเตรียมพุ่งเข้าโจมตีระลอกสอง ทว่าในจังหวะนั้นเอง หน้าจอแจ้งเตือนระบบสีแดงฉานก็สว่างวาบขึ้นพร้อมเสียงสัญญาณเตือนภัยที่ดังระรัวในโสตประสาท [ภารกิจลับระดับ SSS: "ผู้พิทักษ์แห่งความลับที่ถูกลืม" ปลดล็อกแล้ว] [เงื่อนไขการเอาชีวิตรอด: ค้นหาหน้ากระดาษที่หายไปของตำราเรียนเล่มที่ 404 ภายในเวลา 180 วินาที] [หากล้มเหลว: ความทรงจำทั้งหมดเกี่ยวกับอาณาจักรจะถูกลบเลือน และวิญญาณจะถูกผนึกไว้ในเงาชั่วนิรันดร์] เซวีน่าสูดลมหายใจเข้าลึก and ก้าวออกไปข้างหน้าหนึ่งก้าว มือซ้ายกระชับเสื้อคลุมอาจารย์ ขณะที่มือขวาเตรียมปลดปล่อยพลังเวทมนตร์บทแรกที่เขาซ่อนไว้มาตลอด ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางและไขปริศนาไปกับเรานะครับ --- *อาร์เธอร์มนตราสวรรค์*