"ถ้าคะแนนภาคปฏิบัติของเธอต่ำกว่าศูนย์อีกแค่ขีดเดียว โรงเรียนเวทมนตร์อาร์คานาแห่งนี้คงต้องสร้างตำแหน่ง 'นักเรียนผู้สลักชื่อไว้บนหลุมศพความอัปยศ' ขึ้นมาเป็นกรณีศึกษาพิเศษแล้วล่ะครับ อาคิน"
เสียงถอนหายใจยาวนานดังขึ้นพร้อมกับกระดาษรายงานผลการทดสอบเวทมนตร์ธาตุเบื้องต้นที่ถูกโยนลงบนโต๊ะไม้เนื้อแข็ง เสียงกระดาษกระทบผิวไม้ดังทึบสะท้อนความผิดหวังอย่างชัดเจน
อาคินกะพริบตาช้าๆ เขายังคงนั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้ตัวเดิม ร่างกายไม่ได้รู้สึกเหน็ดเหนื่อยจากการร่ายเวทเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม เขากลับรู้สึกปลอดโปร่งเสียด้วยซ้ำ ทว่าเบื้องหน้าของเขากลับเป็นแผ่นกระดาษที่เต็มไปด้วยตัวอักษรสีแดงฉาน เครื่องหมายกากบาทสีเลือดปรากฏเด่นหราในทุกช่องหัวข้อประเมิน ตั้งแต่การควบคุมมานารากไปจนถึงความเสถียรของวงเวทย์
นี่ไม่ใช่ความผิดพลาดทางเทคนิค แต่เป็นผลงานชิ้นเอกที่เขาใช้เวลาคำนวณอย่างรอบคอบตลอดสามชั่วโมงเต็ม
ในโลกที่ขับเคลื่อนด้วยพลังแห่งมานาและสายเลือดขุนนาง การสอบคัดเลือกเข้าสู่สถาบันเวทมนตร์อันดับหนึ่งคือเส้นทางเดียวที่จะเปลี่ยนชีวิตสามัญชนคนหนึ่งให้กลายเป็นผู้มีเกียรติ ทว่าสำหรับอาคินแล้ว เป้าหมายของเขาไม่ได้อยู่ที่การยืนหยัดบนจุดสูงสุดของพีระมิดอำนาจ เขามีสิ่งที่ต้องจัดการเป็นความลับ—ความลับที่ซ่อนอยู่หลังม่านตาสีดำสนิทคู่นั้น
"ผมต้องขออภัยด้วยครับอาจารย์ ดูเหมือนว่าวงเวทย์ประสานธาตุไฟของผมมันจะ... ดื้อรั้นกว่าที่คิด" อาคินเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลและสุภาพ รอยยิ้มบางเบาประดับอยู่บนมุมปาก ท่าทีที่ดูสงบเยือกเย็นจนเกินเด็กหนุ่มวัยสิบหกปีทำให้ผู้เป็นอาจารย์ถึงกับขมวดคิ้วมุ่น
ศาสตราจารย์มาร์คัส ผู้ควบคุมการสอบภาคปฏิบัติ ส่ายหัวช้าๆ เขาไม่เข้าใจเด็กหนุ่มตรงหน้าเลยแม้แต่น้อย อาคินเป็นคนรอบคอบ ผลการเรียนภาคทฤษฎีของเขาอยู่ในระดับแถวหน้าของชั้นปี การวิเคราะห์โครงสร้างเวทมนตร์ซับซ้อนทำได้ราวกับผู้เชี่ยวชาญ แต่พอถึงเวลาต้องลงมือปฏิบัติจริง เวทมนตร์ของเขากลับล้มเหลวไม่เป็นท่า ราวกับมีกำแพงล่องหนคอยขัดขวางทุกการเคลื่อนไหวของพลังงานมานา
"ทฤษฎีเป็นเลิศ แต่ปฏิบัติเป็นศูนย์ ฉันไม่รู้จริงๆ ว่าเธอใช้สมองส่วนไหนสอบข้อเขียนผ่านเข้ามาได้ อาคิน ทางสถาบันคงให้อภิสิทธิ์เด็กทุนแบบนี้ได้อีกไม่นานหรอกนะ เตรียมใจรับมาตรการทัณฑ์บนในสัปดาห์หน้าไว้ให้ดี" มาร์คัสเอ่ยเตือนด้วยความระอาใจ ก่อนจะสะบัดชายเสื้อคลุมเดินเลี่ยงออกไปจากห้องทดสอบ
ประตูไม้บานใหญ่ปิดลง ทิ้งให้อาคินอยู่ตามลำพังท่ามกลางความเงียบงันของห้องทดสอบเวทมนตร์ที่อบอวลไปด้วยกลิ่นอายของผงซัลเฟอร์จางๆ
เด็กหนุ่มทิ้งตัวพิงพนักเก้าอี้ ดวงตาสีดำสนิทไม่ได้ฉายแววความกังวลใจเลยแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม รอยยิ้มที่มุมปากกลับค่อยๆ ขยายกว้างขึ้นอย่างมีความหมาย เมื่อเสียงทุ้มต่ำอันเป็นเอกลักษณ์ดังขึ้นในห้วงความคิดของเขา
[ติ๊ง! ตรวจพบความสำเร็จในการหลีกเลี่ยงสายตาผู้คน และรักษามาตรฐานความ 'สอบตก' เอาไว้ได้อย่างยอดเยี่ยม]
[ระบบ 'ผู้ไร้เทียมทานผ่านความล้มเหลว' ทำงานสมบูรณ์]
[ประเมินผลการกระทำ: จงใจสอบตกในวิชาภาคปฏิบัติท่ามกลางสายตาของผู้มีอำนาจประเมิน ระดับความแนบเนียน: S]
[ท่านได้รับรางวัลแต้มความล้มเหลวสะสม: +10,000 แต้ม!]
[ยอดแต้มความล้มเหลวปัจจุบัน: 54,200 แต้ม]
อาคินมองหน้าต่างโปร่งแสงสีฟ้าครามที่ลอยเคว้งอยู่กลางอากาศด้วยความพึงพอใจ ระบบนี้ตื่นขึ้นมาพร้อมกับเขาในวันแรกที่ก้าวเท้าเข้าสู่โรงเรียนเวทมนตร์อาร์คานา มันไม่ได้มอบพลังโจมตีรุนแรงหรือเนตรสวรรค์ที่มองทะลุทุกสิ่งในทันที แต่เงื่อนไขของมันกลับเรียบง่ายและตรงกันข้ามกับสามัญสำนึกของโลกใบนี้อย่างสิ้นเชิง—ยิ่งเขาทำตัวเหลวไหล สอบตก หรือสร้างความผิดพลาดในสายตาคนอื่นมากเท่าไหร่ ระบบก็จะยิ่งมอบแต้มมหาศาลให้เพื่อนำไปแลกเปลี่ยนเป็นทักษะระดับเทพ
โลกิแห่งโชคชะตาคงกำลังหัวเราะเยาะ หากรู้ว่าเด็กหนุ่มผู้ถูกตราหน้าว่าเป็น 'เศษสวะแห่งอาร์คานา' แท้จริงแล้วกำลังครอบครองคลังสมบัติและองค์ความรู้เวทมนตร์โบราณที่สูญหายไปนับพันปี ซึ่งแลกมาด้วยการแกล้งทำเป็นร่ายเวทระเบิดใส่หน้าตัวเองทุกครั้งที่มีการทดสอบ
"สหมิต10,000 แต้มในคราวเดียว... ถือว่าคุ้มค่ากับการแสดงละครบทใหญ่นี้พอดู" อาคินพึมพำกับตัวเองเบาๆ นิ้วเรียวยาวกดเปิดหน้าต่างร้านค้าแลกเปลี่ยนแต้มในระบบอย่างไร้ซุ่มเสียง รายชื่อทักษะและไอเทมระดับตำนานนับร้อยรายการปรากฏขึ้นมา แต่สายตากลับหยุดอยู่ที่หมวดหมู่ 'ศาสตร์ลับโบราณ'
ทว่า ก่อนที่เขาจะได้ตัดสินใจเลือกซื้อสิ่งใด เสียงฝีเท้าเบาหวิวราวกับขนนกก็ดังขึ้นที่ด้านหลัง ตามมาด้วยกลิ่นหอมจางๆ ของดอกไลแลคและกระดาษเก่า ซึ่งเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวที่ทำให้อาคินต้องรีบปิดหน้าต่างระบบลงในเสี้ยววินาที
"แกล้งทำเป็นสอบตกได้เนียนตาดีนี่ อาคิน... หรือฉันควรจะเรียกว่า 'ผู้สืบทอดแห่งพันธสัญญาโลหิต' ดีล่ะ?"
เสียงหวานใสแต่แฝงไปด้วยความเย้ายวนและคมกริบดังขึ้นเหนือศีรษะ อาคินค่อยๆ หันกลับไปมองช้าๆ เบื้องหลังโต๊ะทำงานของเขา ร่างเพรียวระหงในชุดคลุมสีดำสนิทขลิบทองของอาจารย์ประจำภาควิชาโบราณคดีกำลังยืนพิงขอบหน้าต่าง แสงแดดยามบ่ายส่องกระทบเส้นผมสีเงินยวงสะท้อนประกายระยิบระยับ ดวงตาสีม่วงอเมทิสต์คู่นั้นกำลังจ้องมองตรงมาที่เขา ราวกับมองทะลุปรุโปร่งถึงความลับทั้งหมดที่เขาพยายามซ่อนเร้น
เซริน่า... อาจารย์สาวปริศนาผู้เข้ามาสอนในภาควิชาโบราณคดีเมื่อเทอมที่แล้ว ไม่มีใครรู้ภูมิหลังที่แท้จริงของเธอ รู้เพียงแค่ว่าเธอมีอำนาจลึกลับบางอย่างที่แม้แต่ผู้อำนวยการสถาบันยังต้องให้เกียรติ และที่สำคัญที่สุด... เธอคือคนเดียวที่เคยทักทายเขาด้วยประโยคแปลกๆ ในวันแรกที่ระบบนี้เริ่มต้นทำงาน
"อาจารย์เซริน่า มาทำอะไรในห้องทดสอบที่เต็มไปด้วยเขม่าควันแบบนี้หรือครับ หรือว่าผลการทดสอบของผมมันส่งกลิ่นรบกวนจมูกท่านเข้าแล้ว" อาคินเอ่ยทักด้วยน้ำเสียงราบเรียบ รักษาระยะห่างและความสุภาพเอาไว้ได้อย่าง
เซริน่าแย้มยิ้มบางๆ รอยยิ้มที่ไม่ได้ดูโกรธเคือง แต่กลับมีความน่าค้นหาซ่อนอยู่ เธอก้าวเข้ามาใกล้โต๊ะทีละน้อย ปลายรองเท้าหนังขัดมันกระทบกับพื้นหินส่งเสียงก้องกังวานเป็นจังหวะ
"กลิ่นเขม่าควันน่ะไม่เท่าไหร่หรอก... แต่กลิ่นอายของ 'มานาโบราณ' ที่รั่วไหลออกมาจากตัวเธอต่างหากที่น่าสนใจ" เซริน่าโน้มตัวลงมา ใบหน้าห่างจากอาคินเพียงแค่คืบ ดวงตาสีม่วงคู่นั้นหรี่ลงเล็กน้อยราวกับกำลังสำรวจเหยื่ออันโอชะ "เด็กหนุ่มผู้ใช้แต้มความล้มเหลวซื้อวิชา 'เนตรดาราบรรพกาล' เมื่อวานนี้... คิดจริงๆ หรือว่าระบบที่เธอถือครองอยู่น่ะ เป็นความลับที่ไม่มีใครล่วงรู้?"
หัวใจของอาคินกระตุกวูบไปชั่วขณะ เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ระบบตื่นขึ้นมา ที่ความรู้สึก 'ควบคุมสถานการณ์ไม่ได้' เริ่มก่อตัวขึ้นในอก แต่สีหน้าของเขากลับยังคงนิ่งสงบ ไร้ร่องรอยความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย
"อาจารย์กำลังพูดถึงเรื่องอะไรกันครับ ผมไม่ค่อยเข้าใจ..."
เซริน่ายืดตัวตรงขึ้น เธอหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เสียงหัวเราะที่ไพเราะราวกับเสียงกระดิ่งเงิน แต่กลับทำให้บรรยากาศรอบตัวเย็นเยียบลงอย่างกะทันหัน
"ไม่ต้องแกล้งโง่หรอก อาคิน เพราะสิ่งที่เธอกำลังเล่นสนุกอยู่น่ะ... มันกำลังจะดึงดูด 'บางสิ่ง' ที่หลับใหลอยู่ใต้สถาบันแห่งนี้ให้ตื่นขึ้นมาแล้ว"
ก่อนที่อาคินจะได้เอ่ยถามสิ่งใดต่อ เสียงประกาศเตือนภัยฉุกเฉินระดับสูงสุดของสถาบันเวทมนตร์อาร์คานาก็แผดเสียงดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วท้องฟ้า แสงไฟสีแดงฉานสาดส่องทะลุกระจกหน้าต่างเข้ามา พร้อมกับแรงสั่นสะเทือนมหาศาลที่ทำให้พื้นหินใต้ฝ่าเท้าแตกละเอียดเป็นทางยาว
[ติ๊ง! แจ้งเตือนด่วนระดับ SSS: ตรวจพบการปลุกพลังของ 'ผนึกโบราณชั้นใต้ดิน' เงื่อนไขพิเศษทำงาน!]
[ภารกิจบังคับ: ร่วมมือกับเซริน่าเพื่อลงไปสำรวจห้องใต้ดิน ก่อนที่ความลับเบื้องล่างจะกลืนกินสถาบันแห่งนี้!]
[หากปฏิเสธ: ระบบจะทำการรีเซ็ตแต้มความล้มเหลวทั้งหมดเหลือศูนย์ทันที!]
--------------------------------------------------
ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปในความมืดมิดและบททดสอบอันท้าทายนี้ด้วยกันนะครับ — วาเลนเทียอัศวินมืด
ขอเป็นแค่ตัวประกอบที่สอบตก แต่ดันปลดล็อกสกิลเทพซะงั้น!•ตอนที่ 1
ระบบสอบตกที่ไม่เป็นธรรม
ผลงานโดย วาเลนเทียอัศวินมืด
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (วาเลนเทียอัศวินมืด)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ขอเป็นแค่ตัวประกอบที่สอบตก แต่ดันปลดล็อกสกิลเทพซะงั้น! นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!