ขอเป็นแค่ตัวประกอบที่สอบตก แต่ดันปลดล็อกสกิลเทพซะงั้น!•ตอนที่ 20

ระดับ SSS ที่สั่นสะเทือนสถาบัน

ผลงานโดย วาเลนเทียอัศวินมืด
"ถ้าเครื่องวัดพลังนั่นระเบิดขึ้นมาจริงๆ ฉันคงต้องหาข้อแก้ตัวกับสภาสูงว่ามันเป็นเพราะสภาพอากาศแปรปรวนกระทันหันสินะครับ..." อาคินพึมพำกับตัวเองเบาๆ ขณะยืนมองแผ่นศิลาสีดำสนิทตรงหน้า ศิลาเวทมนตร์โบราณขนาดมหึมาที่ตั้งตระหง่านอยู่กลางลานประลองทดสอบระดับ SSS ของสถาบันเวทมนตร์อาร์คานา แรงกดดันมหาศาลแผ่ซ่านออกมาจากตัวศิลาจนอากาศรอบข้างบิดเบี้ยวเป็นระลอกคลื่น สายตาหลายร้อยคู่จากเหล่านักเรียนหัวกะหัวและอาจารย์อาวุโสที่นั่งอยู่บนอัฒจันทร์ต่างจ้องมองมาที่เขาด้วยความรู้สึกที่ผสมผสานระหว่างความดูแคลนและความอยากรู้อยากเห็น ไม่มีใครคาดคิดว่าเด็กหนุ่มผู้สอบตกและเคยถูกตราหน้าว่าเป็น 'ตัวประกอบไร้ค่า' จะก้าวขึ้นมาเหยียบบนลานประลองแห่งนี้ได้ "อาคิน... ถ้านายถอนตัวตอนนี้ ฉันพอจะหาข้ออ้างให้บอร์ดบริหารละเว้นการลงทัณฑ์ได้นะ" เสียงหวานกึ่งกระซิบดังขึ้นจากด้านหลัง เซริน่า อาจารย์สาวภาควิชาโบราณคดีก้าวเข้ามาใกล้ แววตาของเธอลึกล้ำและเต็มไปด้วยความกังวลอย่างปิดไม่มิด มือเรียวบางของเธอกำชายเสื้อคลุมแน่นโดยไม่รู้ตัว แม้เธอจะเป็นคนผลักดันให้อาคินมาถึงจุดนี้ แต่พลังที่กำลังตื่น ภายในตัวเขานั้น vượt quá ขอบเขตที่ตำราโบราณเล่มไหนจะคาดเดาได้ "ขอบพระคุณในความห่วงใยนะครับอาจารย์เซริน่า แต่ดูเหมือนว่า... ระบบของผมมันจะไม่ยอมให้ถอยหลังตั้งแต่กดรับเควสต์แล้วล่ะครับ" อาคินยิ้มเจื่อน ส่งเสียงหัวเราะแห้งๆ ในลำคอเพื่อกลบเกลื่อนความตึงเครียด ในหัวของเขานอนนี้ หน้าต่างโปร่งแสงสีฟ้าเข้มกำลังกะพริบถี่รัว พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนที่ดังระรัวจนแทบประสาทกิน [คำเตือนระบบ: ตรวจพบการปลดปล่อยพลังงานแก่นแท้ระดับ SSS] [คำเตือน: หากทำการโจมตีศิลาประลองด้วยพลังงานเต็มพิกัด 100% อาจส่งผลให้โครงสร้างมิติของสนามทดสอบพังทลายชั่วคราว] [คำแนะนำ: โปรดควบคุมการปลดปล่อยพลังงานให้อยู่ในระดับ 12.5% เพื่อรักษาภาพลักษณ์ 'ตัวประกอบผู้โชคดี'] "12.5% งั้นเหรอ? ระบบ... แกนี่มันช่างประเมินความสามารถในการแสดงละครของฉันต่ำเกินไปเสียแล้วนะครับ" อาคินถอนหายใจยาวเหยียด ก่อนจะสูดลมหายใจเข้าลึก and ผ่อนคลายกล้ามเนื้อทุกมัดตามหลักการเคลื่อนไหวที่เขาคำนวณไว้ในใจอย่างแม่นยำ เขายกมือขวาขึ้นช้าๆ นิ้วเรียวยาวประสานกันเป็นรูปวงเวทย์พื้นฐาน—เวทมนตร์ระดับต่ำสุดที่เด็กปีหนึ่งทุกคนท่องจำได้ขึ้นใจ 'ศรวารี' เวทมนตร์ธาตุน้ำที่ไร้พิษภัยและมีอานุภาพทำลายล้างแทบจะเป็นศูนย์ เสียงหัวเราะเบาๆ ดังขึ้นจากบนอัฒจันทร์ "ฮึ! ใช้ศรวารีเนี่ยนะ? คิดจะมาสร้างเสียงหัวเราะให้พวกเราดูหรือไงไอ้เด็กตกชั้น" "ศิลาประลองระดับ SSS ต้องใช้พลังเวทระเบิดภูเขาเผากระท่อมถึงจะทำให้มันขยับได้ แค่หยดน้ำกระจอกงอกง่อยแบบนั้น คงทำได้แค่ล้างฝุ่นบนผิวศิลานั่นแหละ" เสียงซุบซิบนินทาและเสียงหัวเราะเยาะเย้ยดังระงมไปทั่วบริเวณ เซริน่าเม้มปากแน่น เธอรู้ดีว่าเด็กหนุ่มคนนี้ไม่ได้โง่เขลา และทุกการกระทำของอาคินมักซ่อนความลับที่น่าสะพรึงกลัวเอาไว้เสมอ อาคินไม่ได้ใส่ใจเสียงรอบข้าง ดวงตาคมกริบกวาดมองตัวเลขพลังงานที่ไหลเวียนอยู่ในศิลาเวทมนตร์ เขารู้จุดอ่อน จุดรับแรงกระแทก และวงจรมานาโบราณที่สลักอยู่ภายในเนื้อศิลาเหล่านั้นทะลุปรุโปร่งผ่าน 'เนตรวิเคราะห์' ที่อัปเกรดมาจากระบบ "เอาล่ะครับ... เริ่มต้นการแสดงปาหี่ฉากใหญ่กันดีกว่า" นิ้วมือที่ดีดออกไปเบาๆ ราวกับปัดหยาดน้ำค้างบนยอดหญ้า ศรวารีขนาดจิ๋วพุ่งแหวกอากาศออกไปด้วยความเร็วสูง ทว่าในเสี้ยววินาทีที่หยดน้ำนั้นกำลังจะกระทบกับผิวศิลาสีดำ อาคินได้แอบใส่ 'กลົນไกการสะท้อนมานาแบบทวีคูณ' เข้าไปในอนุภาคของน้ำตามสูตรคำนวณทางคณิตศาสตร์เวทมนตร์ที่เขาเพิ่งค้นพบ ตูมมมมมม—! เสียงระเบิดกัมปนาทไม่ได้ดังมาจากแรงกระแทกภายนอก แต่มันดังสะเทือนเลื่อนลั่นมาจาก *ข้างใน* แกนกลางของศิลาเวทมนตร์เอง! มวลอากาศรอบลานประลองกระชากตัวเข้าหากันอย่างรุนแรงจนเกิดเป็นสุญญากาศชั่วขณะ แรงอัดอากาศมหาศาลซัดสาดใส่ฝูงชนจนแทบปลิว ศิลาประลองระดับ SSS ที่ขึ้นชื่อว่าแข็งแกร่งที่สุดในอาณาจักรเวทมนตร์ เริ่มปรากฏรอยร้าวสีทองสว่างวาบขึ้นทีละนิด ก่อนที่รอยร้าวเหล่านั้นจะลุกลามราวกับใยแมงมุมปกคลุมทั่วทั้งแผ่น อัฒจันทร์สั่นสะเทือน เสียงกรีดร้องด้วยความตกใจระคนหวาดกลัวดังระเบิดขึ้น อาจารย์อาวุโสหลายคนถึงกับลุกพรวดจากที่นั่ง ใบหน้าซีดเผือดด้วยความตื่นตะลึง รอยร้าวบนศิลายังคงขยายวงกว้างขึ้นเรื่อยๆ พร้อมกับแสงสีแดงฉานที่สาดส่องทะลุรอยแยกออกมาราวกับประตูแห่งขุมนรกกำลังถูกเปิดออก... และในวินาทีที่ทุกคนคิดว่าสถานการณ์กำลังจะเกินควบคุม จู่ๆ หน้าต่างแจ้งเตือนสีแดงฉานขนาดใหญ่ก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าอาคินด้วยเสียงเตือนที่แหลมสูงจนแสบแก้วหู [แจ้งเตือนด่วนระดับวิกฤต: ตรวจพบการตอบสนองของ "สิ่งแปลกปลอม" ภายในแกนกลางศิลาโบราณ] [เงื่อนไขลับถูกกระตุ้น: ประตูเชื่อมต่อมิติระดับบรรพกาลกำลังเปิดออก] [เป้าหมาย: จงเตรียมรับมือกับแขกไม่ได้รับเชิญที่จะก้าวออกมาจากรอยแยกเบื้องหน้า ณ บัดนี้—] พื้นดินใต้เท้าของอาคินสั่นไหวอย่างรุนแรง เสียงคำรามทุ้มต่ำราวกับเสียงคำรามของสัตว์ประหลาดโบราณดังสะท้อนก้องมาจากห้วงมิติที่ถูกฉีกกระชาก และก่อนที่อาคินจะได้ทันเอ่ยคำสบถใดๆ ออกมา เงาร่างมหึมาสีดำสนิทคู่หนึ่งก็ค่อยๆ ก้าวทะลุลอกจากรอยแยกของศิลาประลองออกมาต่อหน้าต่อตาเขา... ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมลุ้นระทึกและก้าวข้ามขีดจำกัดไปพร้อมกับอาคินในตอนนี้นะครับ
สารจากนักเขียน (วาเลนเทียอัศวินมืด)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ขอเป็นแค่ตัวประกอบที่สอบตก แต่ดันปลดล็อกสกิลเทพซะงั้น! นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%