พันธมิตรข้ามสายพันธุ์

"ถ้าเจ้าก้าวขาซ้ายไปอีกก้าวเดียว สมองของนายจะกลายเป็นปุ๋ยชั้นดีให้มอสในดันเจี้ยนนี้นะคะเซน" เสียงหวานทว่าเฉียบขาดของรินดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันที่แฝงไปด้วยไอสังหาร เซนที่กำลังก้าวเข้าสู่เขตแดนสีเทาของโถงทางเดินชะงักกึก รองเท้าบูทหนาหนักหยุดลงทันทีเพียงมิลลิเมตรก่อนจะสัมผัสแผ่นกระเบื้องที่ดูไร้พิษสง ชายหนุ่มร่างยักษ์ผู้มีโล่เหล็กกล้าติดแผ่นหลังถอนหายใจยาวพลางเช็ดเหงื่อออกจากหน้าผาก "ขอบคุณที่เตือนนะริน... สายตาเธอนี่มันระดับปีศาจชัดๆ มองเห็นแม้กระทั่งเส้นใยเวทมนตร์ที่ซ่อนอยู่ใต้พื้นดินเลยหรือไง" รินไม่ตอบ เธอเพียงแค่ขยับแว่นสายตาที่ไม่มีค่าสถานะพิเศษใดๆ แต่มันคืออุปกรณ์ช่วยวิเคราะห์ที่เธอปรับแต่งเองด้วยชิ้นส่วนอะไหล่จากตลาดมืด ดวงตาคู่คมจ้องมองไปยังอากาศธาตุเบื้องหน้า "มันไม่ใช่เรื่องของสายตาหรอกค่ะ แต่มันคือเรื่องของ 'ค่าความน่าจะเป็น' ในเด็คของระบบดันเจี้ยนระดับต่ำแห่งนี้ การจัดวางกับดักแบบวงจรปิดไม่ได้ถูกสุ่ม แต่ถูกคำนวณมาตามลำดับฟีโบนัชชี... ก้าวต่อไปทางขวา 45 องศา แล้วใช้โล่ของนายกระแทกเข้าที่จุดเชื่อมต่อกำแพงตรงนั้นค่ะ" เซนทำตามอย่างว่าง่าย ความไว้ใจที่เขามีต่อรินนั้นไม่มีเงื่อนไข เขาขยับตัวราวกับหุ่นยนต์ที่ถูกตั้งโปรแกรมไว้อย่างแม่นยำ เมื่อโล่กระทบกำแพง เสียงกลไกเฟืองเหล็กที่ซ่อนอยู่ก็ดังขึ้น 'คลิก' ก่อนที่กับดักลูกศรอาบยาพิษจะพุ่งผ่านหน้าพวกเขาไปเพียงไม่กี่เซนติเมตร "นี่แหละค่ะ... การเล่นเกมกับระบบที่คาดเดาได้" รินเผยรอยยิ้มมุมปากที่ดูขี้เล่นแต่ก็แฝงความดุดัน "พร้อมสำหรับการเผชิญหน้ากับ 'มินิบอส' ตัวแรกของเราหรือยังคะ?" "จะให้ฉันถอยหลังก็คงไม่ได้แล้วล่ะ" เซนตั้งท่าเตรียมพร้อม รอยยิ้มซื่อๆ ปรากฏบนใบหน้าเข้ม "แค่เธอสั่งมา ฉันจะเป็นปราการเหล็กที่ไม่มีวันให้รอยขีดข่วนใดผ่านไปถึงตัวเธอได้แน่" ทั้งสองก้าวเข้าสู่โถงกว้างใจกลางดันเจี้ยน ทันใดนั้น เสียงคำรามกึกก้องที่สั่นสะเทือนไปถึงกระดูกก็ดังขึ้น อากาศโดยรอบเปลี่ยนเป็นหนาวเหน็บ พื้นดินแยกออกพร้อมกับการปรากฏตัวของ 'อัศวินไร้หัว' ที่ถือดาบยักษ์อาบไอหมอกสีดำมืดมิด รินไม่ได้ขยับตัวหนี เธอควักการ์ดเปล่าที่เรืองแสงสีฟ้าอ่อนออกมาจากกระเป๋าข้าง "เซน ขวาหกสิบองศา ใช้สกิล 'โล่สะท้อนวิญญาณ' ดึงความสนใจมันไว้ ส่วนฉันจะทำหน้าที่เป็นคนคุมจังหวะไพ่เอง อย่าให้มันตั้งตัวติดเด็คคอมโบได้!" "รับทราบ!" เซนคำรามลั่น พุ่งตัวเข้าปะทะกับอัศวินไร้หัว แรงกระแทกจากการปะทะสร้างคลื่นลมจนฝุ่นควันฟุ้งกระจาย รินเคลื่อนไหวอย่างพลิ้วไหว เธอไม่ได้มีพลังโจมตีที่รุนแรงเหมือนฮันเตอร์สายปะทะคนอื่น แต่ทุกก้าวย่างของเธอคือการบีบพื้นที่ของศัตรูให้จำกัด การ์ดในมือถูกดีดออกไปในอากาศราวกับกระสุนที่เล็งเป้าหมายไว้อย่างแม่นยำ การต่อสู้ดำเนินไปอย่างดุเดือด เซนรับการโจมตีที่หนักหน่วงด้วยรอยยิ้มที่เริ่มโชกเลือด ส่วนรินก็พลิกแพลงสถานการณ์ด้วยการวางการ์ดกับดักลงบนพื้นเป็นระยะๆ บีบให้มินิบอสต้องพลาดท่าเสียหลักเข้าสู่เขตสังหารที่เธอเตรียมไว้ ทว่า ในวินาทีที่รินเตรียมจะปิดฉากด้วยการ์ดใบสุดท้าย พลังงานสีม่วงเข้มก็พุ่งออกมาจากความมืดมิดในซอกกำแพง มันไม่ใช่พลังของมินิบอสที่พวกเขาเผชิญอยู่ แต่เป็นพลังงานระดับสูงที่ดูแปลกแยกและมีเลศนัย "เดี๋ยวก่อน... ริน!" เซนตะโกนลั่นเมื่อเห็นความผิดปกติ มินิบอสที่ควรจะพ่ายแพ้กลับหยุดชะงัก ดวงตาที่ว่างเปล่าของมันกลับมีประกายแสงสีแดงฉานขึ้นมาอีกครั้ง พร้อมกับข้อความสีเลือดที่เด้งขึ้นบนหน้าจอโฮโลแกรมของรินอย่างกะทันหัน [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบการแทรกแซงจาก 'ผู้เล่นปริศนา' ภารกิจถูกยกระดับสู่ความยากระดับ SSS โดยอัตโนมัติ] [เป้าหมายใหม่: หลบหนีหรือตาย] พื้นดินเริ่มถล่มลงเป็นหลุมลึก รินเบิกตากว้างเมื่อเห็นเงาร่างของชายสวมหน้ากากปริศนาที่นั่งไขว่ห้างอยู่บนเศษซากกำแพงด้านบน เขาโยนไพ่โจ๊กเกอร์สีดำลงมาที่แทบเท้าของพวกเขาพร้อมกับรอยยิ้มที่ดูเหมือนจะรู้จักตัวตนที่แท้จริงของรินดี "ยินดีที่ได้พบกันอีกครั้ง... การ์ดมาสเตอร์ผู้ไร้เดียงสา เกมที่แท้จริงนับจากนี้ต่างหากที่เพิ่งจะเริ่มต้น" รินกำหมัดแน่น พลางมองไปยังเซนที่กำลังหอบหายใจอย่างหนักหน่วงด้วยความกังวล นี่ไม่ใช่ดันเจี้ยนระดับต่ำที่เธอคำนวณไว้ แต่มันคือกับดักที่ถูกวางไว้เพื่อฆ่าเธอโดยเฉพาะ ขอบพระคุณที่ร่วมเดินทางและไขปริศนากลยุทธ์ไปกับรินและเซนในบทนี้นะคะ การ์ดมาสเตอร์ลิซ่า