จุดตกต่ำของคนกระจอก

"เซ็นชื่อในใบลาออกซะ ริน... ความสามารถระดับนาย มันไม่คู่ควรกับตำแหน่งงานระดับสูงของบริษัทตระกูลวอล์คเกอร์หรอก" เสียงราบเรียบแต่แฝงไปด้วยความสมเพชของเดวิด วอล์คเกอร์ ดังขึ้นท่ามกลางบรรยากาศที่เงียบเชียบในห้องทำงานส่วนตัวของเขา บนโต๊ะไม้ราคาแพงมีเพียงปากกาด้ามหรูและเอกสารสีขาวที่ดูเหมือนตราประทับแห่งความอัปยศวางอยู่ตรงหน้าผม ผม ริน ชายที่ทุ่มเทแรงกายแรงใจทำงานให้กับบริษัทนี้มาตลอดสามปีโดยไม่เคยลาพักร้อน เพียงเพื่อจะพบว่าการเลื่อนตำแหน่งที่ผมควรได้รับ กลับกลายเป็นบันไดให้คนอื่นเหยียบขึ้นไปแทน "ผมทำผลงานทะลุเป้ามาตลอดสามไตรมาส เดวิด คุณไม่มีเหตุผลอะไรนอกจากอคติส่วนตัว" ผมตอบกลับ น้ำเสียงผมสงบนิ่งจนน่าประหลาดใจ แม้ในอกจะรู้สึกเหมือนมีลาวาร้อนๆ เดือดพล่านอยู่ก็ตาม เดวิดหัวเราะหึในลำคอ เขาเอนหลังพิงเก้าอี้หนังแท้ สายตาจ้องมองผมเหมือนมองเศษขยะที่เกะกะสายตา "เหตุผลเหรอ? เหตุผลก็คือคนกระจอกอย่างนายไม่มีค่าพอจะยืนในจุดเดียวกับฉัน และที่สำคัญ... แพรวา เขาต้องการชีวิตที่ดีกว่านี้ ชีวิตที่นายไม่มีวันมอบให้ได้" ประตูห้องทำงานเปิดออก แพรวา แฟนสาวที่ผมคบหามาตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัยเดินเข้ามา เธอสวมชุดเดรสแบรนด์เนมที่ผมไม่เคยเห็นมาก่อน ใบหน้าสวยหวานที่เคยส่งยิ้มให้ผมในวันที่เราต้องแชร์บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปกันกิน กลับหันไปซบไหล่เดวิดอย่างสนิทสนม "ริน... อย่าทำตัวน่าสมเพชเลยนะ" แพรวาเอ่ยโดยไม่แม้แต่จะสบตาผม "เราโตๆ กันแล้ว นายต้องยอมรับความจริงว่าอนาคตของเรามันไปต่อกันไม่ได้ ตั้งแต่เริ่มคบกับเดวิด ฉันถึงได้รู้ว่าที่ผ่านมาฉันใช้ชีวิตเหมือนคนตาบอด" ความรู้สึกเหมือนถูกมีดนับพันเล่มปักลงที่กลางอกไม่ได้ทำให้ผมเสียอาการ แต่มันกลับทำให้ ‘บางอย่าง’ ในจิตใจของผมแตกสลายลงไปพร้อมกับเงื่อนไขบางประการที่ถูกปลดล็อก *ติ๊ง!* เสียงสัญญาณแจ้งเตือนที่ไม่มีใครได้ยินดังขึ้นในหัวของผม พร้อมกับหน้าต่างโปร่งแสงสีทองที่ปรากฏขึ้นเบื้องหน้า [ระบบ: การเงินต่างโลก (Inter-Dimensional Wealth System) ถูกเปิดใช้งาน!] [เงื่อนไขการตื่น: ถูกทรยศหักหลังในภาวะวิกฤต] [สถานะปัจจุบัน: บัญชีธนาคารว่างเปล่า / ระบบกำลังทำการซิงค์เงินตราจากต่างโลกเข้าสู่ระบบ...] [ยอดเงินคงเหลือ: 0.00 บาท -> 1,000,000,000.00 บาท (โอนเข้าบัญชีเสมือนที่เชื่อมต่อกับระบบ)] ผมมองตัวเลขหกหลักเจ็ดตัวที่ปรากฏบนหน้าต่างโปร่งแสงด้วยความรู้สึกที่เปลี่ยนไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง ความโกรธแค้นมลายหายไป เหลือเพียงความเย็นชาที่หยั่งรากลึก "งั้นเหรอครับ" ผมหยิบปากกาขึ้นมา เซ็นชื่อลงในใบลาออกด้วยลายมือที่หนักแน่นและเฉียบขาด "ถ้าคุณต้องการแบบนั้น ผมก็ไม่มีเหตุผลที่จะรั้งอยู่ต่อ" "ดี" เดวิดแสยะยิ้ม "ออกไปจากตึกนี้ซะ ก่อนที่ฉันจะให้ยามลากตัวนายออกไป" ผมหันหลังกลับ เดินออกมาจากห้องทำงานนั้นโดยไม่หันกลับไปมองหญิงสาวที่ผมเคยรักสุดหัวใจอีกเลย จนกระทั่งถึงหน้าล็อบบี้ ลินิน เพื่อนร่วมงานเพียงคนเดียวที่ยังคงยืนรอผมอยู่ด้วยสีหน้ากังวล "ริน! เป็นยังไงบ้าง? ฉันได้ยินข่าวลือว่าพวกนั้นจะบีบให้ออก จริงไหม?" ลินินรีบก้าวเข้ามาหา แววตาของเธอเต็มไปด้วยความเป็นห่วงที่จริงใจ ซึ่งต่างจากผู้หญิงคนนั้นอย่างสิ้นเชิง "ไปหาที่นั่งคุยกันก่อนไหม ลินิน" ผมกล่าวด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวลขึ้น "ฉันมีเรื่องต้องตัดสินใจครั้งใหญ่ และฉันอยากให้เธอช่วยจัดการอะไรบางอย่างให้หน่อย" ลินินมองผมด้วยความประหลาดใจ แต่เธอก็พยักหน้าตามมาเงียบๆ เราเดินมาหยุดที่บริเวณโถงต้อนรับที่มีตู้ ATM ธนาคารชั้นนำตั้งอยู่ ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา กดเข้าแอปพลิเคชันที่ระบบเพิ่งอัปเกรดให้โดยอัตโนมัติ [ยอดเงินในบัญชี: 1,000,000,000.00 บาท] นี่ไม่ใช่ตัวเลขในเกม แต่มันคืออำนาจที่จะเปลี่ยนโลกใบนี้ให้สยบแทบเท้าผม เดวิดที่เดินตามออกมาพร้อมกับแพรวาเพื่อดูความพินาศของผม หัวเราะร่วนออกมาเสียงดังเมื่อเห็นผมยืนกดมือถืออยู่หน้าตู้ ATM "ทำอะไรน่ะริน? จะกดเงินบาทสุดท้ายซื้อข้าวแกงกินเหรอ? สมเพชชะมัด" ผมไม่ตอบโต้ แต่เดินตรงไปยังโต๊ะประชาสัมพันธ์ที่มีพนักงานสาวกำลังตื่นตระหนกที่เห็นเดวิดเดินเข้ามา ผมวางบัตรเครดิตสีดำสนิทที่ระบบเพิ่งสร้างขึ้นให้ลงบนโต๊ะ "ผมต้องการซื้อที่ดินและตึกนี้ทั้งหมด รวมถึงหุ้นส่วนทั้งหมดของบริษัทวอล์คเกอร์ที่ถืออยู่ในมือคุณเดวิดตอนนี้" ผมกล่าวเสียงเรียบ แต่ก้องกังวานไปทั่วโถงต้อนรับ เดวิดหยุดกึก หัวเราะลั่นจนตัวโยน "แกเพ้อเจ้ออะไร? ตึกนี้มีมูลค่าหลายพันล้าน แกจะมีปัญญาจ่ายด้วยเศษเงินนั่นเหรอ?" ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วกดโอนเงินผ่านระบบที่ซิงค์เข้ากับบัญชีธนาคารโลกทันที ทันใดนั้น เสียงสัญญาณแจ้งเตือนจากธนาคารยักษ์ใหญ่ที่เชื่อมต่ออยู่ทั่วอาคารก็ดังสนั่น พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนการโอนเงินจำนวนมหาศาลที่ทำเอาพนักงานทั้งตึกต้องหยุดชะงัก *ตื๊ด!* หน้าจอมอนิเตอร์ใหญ่กลางโถงโชว์ยอดการโอนเงินผ่านบัตรเครดิตสีดำของผมที่ผ่านฉลุยอย่างไร้ที่ติ พร้อมกับข้อความสถานะใหม่ที่เด้งขึ้นมาบนมือถือของเดวิด เดวิดหน้าถอดสี มือที่ถือโทรศัพท์สั่นเทาขณะที่เขากำลังดูข้อความยืนยันจากฝ่ายการเงินของตระกูลที่แจ้งว่า หุ้นทั้งหมดของเขาถูกกว้านซื้อไปจนหมดสิ้นโดยผู้ถือหุ้นรายใหม่ที่ชื่อว่า ‘ริน’ เพียงเสี้ยววินาที เฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวลำหรูที่ติดสัญลักษณ์เครือข่ายธุรกิจที่ผมเพิ่งซื้อเมื่อครู่ ก็บินลงมาจอดสนิทบนลานจอดดาดฟ้าของตึกที่ตอนนี้กลายเป็นของผมอย่างสมบูรณ์แบบ! จอมเวทไร้นามขอบคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับผมในบทแรกนี้ และหวังว่าจะได้พบกันในความสำเร็จครั้งถัดไปครับ