วันวุ่นๆ ที่ตลาดนัดอำเภอ

“ถ้าเจ้ายังไม่เลิกทำหน้าตาเหมือนคนกำลังไปรับโทษประหารแบบนั้น ข้าคงต้องขอให้เจ้าอยู่เฝ้าเกวียนที่หน้าตลาดแทนแล้วนะเฉินเหว่ย” หลินหว่านเอ่ยพลางปาดเหงื่อที่ซึมตามไรผมด้วยหลังมือ สายตาคมกริบของอดีตเชฟหลวงตวัดมองสามีที่ยืนเกร็งจนกล้ามเนื้อแขนแทบจะฉีกขาด ใบหน้าคมสันของทหารหนุ่มพยายามทำให้นิ่งขรึม ทว่านัยน์ตาที่คอยกวาดมองฝูงชนในตลาดนัดอำเภออย่างระแวดระวังนั้นบอกชัดว่าเขากำลัง ‘พร้อมบวก’ มากกว่าจะมาช่วยขายอาหาร เฉินเหว่ยผ่อนลมหายใจยาว ขยับมือที่กำตะกร้าใส่หมั่นโถวแป้งนุ่มแน่นให้มั่นคงขึ้น “ข้าแค่ไม่ชินที่เห็นเจ้าต้องมาลงแรงทำอะไรแบบนี้ท่ามกลางสายตาคนมากมาย... ที่นี่มันไม่ใช่ครัวหลวงนะหว่านเอ๋อร์” “แต่นี่คือโอกาสที่จะทำให้เสี่ยวเป่ากับเสี่ยวซีได้กินอิ่มนอนอุ่น และมีชุดใหม่ใส่ต้อนรับฤดูหนาวไงคะ” หลินหว่านยิ้มละไม มือเรียวบางจัดการวางซึ้งนึ่งไม้ไผ่ลงบนเตาถ่านที่เตรียมมา ไอความร้อนสีขาวนวลพวยพุ่งขึ้นพร้อมกลิ่นหอมของ ‘หมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงสูตรลับ’ และ ‘หมั่นโถวแป้งสาลีเนื้อละเอียด’ ที่ฟุ้งกระจายไปทั่วทางเดินแคบๆ ของตลาด เด็กแฝดตัวน้อยนั่งเรียบร้อยอยู่บนม้านั่งตัวเล็กข้างๆ แม่ออกคำสั่งให้จัดเรียงป้ายราคาด้วยลายมือตวัดสวยงาม ทั้งสองคนดูตื่นเต้นมากกว่าหวาดกลัว ดวงตากลมโตคอยจ้องมองปฏิกิริยาของผู้คนที่เริ่มเดินผ่านไปมา “หอมอะไรน่ะ! กลิ่นเหมือนเนื้อตุ๋นในภัตตาคารหรูเลย!” หญิงวัยกลางคนในชุดเสื้อผ้าซ่อมซ่อหยุดกะทันหัน เธอสูดจมูกฟุดฟิดก่อนจะเดินตรงดิ่งมาที่แผง หลินหว่านยิ้มรับด้วยกิริยาที่ดูสูงส่งและใจเย็นตามแบบฉบับอดีตเชฟผู้ผ่านงานเลี้ยงนับร้อย “เป็นหมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงสูตรดั้งเดิมค่ะคุณป้า แป้งหมั่นโถวทำจากแป้งสาลีคัดพิเศษ นุ่มฟูละลายในปาก รับรองว่าคุ้มค่าเงินแน่นอนค่ะ ลองชิมคำเล็กๆ ก่อนไหมคะ?” เพียงแค่คีบหมูชิ้นเล็กๆ ยื่นให้ อีกฝ่ายก็ไม่รีรอที่จะงับเข้าปาก ทันทีที่รสชาติกลมกล่อมของเครื่องเทศผสานกับความหวานนุ่มของเนื้อหมูละลายบนลิ้น ดวงตาของหญิงผู้นั้นก็เบิกโพลง “นี่... นี่มันของจริง! เอามาห้าชุด! ไม่สิ เอามาสิบชุดเลย! ข้าจะเอาไปฝากหลานๆ ที่บ้าน!” การค้าขายเริ่มต้นขึ้นราวกับเขื่อนแตก เมื่อเสียงลือเสียงเล่าอ้างเรื่องความอร่อยกระจายไปทั่วตลาด ผู้คนนับร้อยต่างพากันมามุงที่แผงเล็กๆ ของหลินหว่านจนแน่นขนัด เฉินเหว่ยที่ตอนแรกเกร็งจนตัวแข็ง เริ่มปรับตัวได้ทันท่วงที เขาใช้พละกำลังและรูปร่างสูงใหญ่ช่วยกั้นแถวและหยิบจับของส่งให้ลูกค้าอย่างคล่องแคล่ว แม้ใบหน้าจะยังคงบึ้งตึง แต่สายตาที่เขามองภรรยาเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจและหลงใหล “ใจเย็นๆ นะคะทุกคน มีพอสำหรับทุกคนค่ะ” หลินหว่านคุมจังหวะอย่างมีชั้นเชิง เธอไม่ได้เพียงแค่ขายอาหาร แต่เธอกำลังขาย ‘ความสุข’ ที่หาไม่ได้ในยุคสมัยที่ข้าวยากหมากแพงเช่นนี้ เงินเหมาเฟินและหยวนเริ่มไหลเข้ากระเป๋าหนักอึ้งขึ้นเรื่อยๆ ระบบฟาร์มในใจของเธอส่งเสียงเตือนถึงระดับค่าประสบการณ์ที่พุ่งทะยานไม่หยุดยั้ง การปลดล็อกวัตถุดิบหายากและอุปกรณ์ครัวขั้นสูงดูเหมือนจะเป็นเรื่องที่อยู่ใกล้แค่เอื้อม แต่ท่ามกลางเสียงหัวเราะและเสียงสั่งอาหารที่ดังเซ็งแซ่ ความเงียบประหลาดก็เกิดขึ้นที่มุมหนึ่งของทางเข้าตลาด กลุ่มชายฉกรรจ์ในชุดเครื่องแบบพนักงานสหกรณ์ที่มีท่าทีคุกคามเดินแหวกฝูงชนเข้ามา พวกเขาไม่ได้มาเพื่อซื้ออาหาร แต่สายตาที่จ้องมองมายังหลินหว่านนั้นเต็มไปด้วยความละโมบและต้องการหาเรื่อง “หยุดขาย!” ชายหัวหน้ากลุ่มตบโต๊ะจนเครื่องปรุงกระจาย “ใครอนุญาตให้พวกแกมาตั้งแผงขายของที่นี่? ใบอนุญาตมีไหม? รู้ไหมว่าที่นี่เป็นเขตดูแลของใคร?” บรรยากาศรอบข้างที่เคยคึกคักพลันเงียบกริบ ลูกค้าถอยกรูดด้วยความหวาดกลัว หลินหว่านวางตะหลิวลงช้าๆ เธอเช็ดมือกับผ้ากันเปื้อนอย่างใจเย็น สายตาที่เคยมองลูกค้าด้วยความอ่อนโยนเปลี่ยนเป็นนิ่งสนิทดุจน้ำแข็ง “ใบอนุญาตข้ามีครบถ้วนค่ะ” เสียงของหลินหว่านเรียบกริบ ทว่าทรงพลัง “และถ้าท่านต้องการจะตรวจสอบ โปรดแสดงเอกสารยืนยันตัวตนของท่านมาด้วย เพราะดูจากชุดที่ท่านใส่... ข้าเกรงว่ามันอาจจะเป็นเครื่องแบบปลอมเสียมากกว่า” ชายคนนั้นหน้าแดงก่ำด้วยความโกรธ มันชักไม้พลองออกมาเตรียมจะฟาดลงที่แผง ทว่าในจังหวะนั้นเอง เฉินเหว่ยที่ยืนนิ่งมาตลอดกลับก้าวพรวดเข้ามาบังหน้าภรรยาไว้ เขาขยับหมวกทหารลงต่ำก่อนจะกระซิบเสียงต่ำจนคนได้ยินเพียงไม่กี่คน “ถ้าแกกล้าแตะต้องแผงของเมียข้าแม้แต่นิดเดียว... ข้าจะทำให้แกจำวันนี้ไปจนวันตาย” วินาทีนั้นเอง ชายร่างสูงอีกคนในชุดกั๊กสีเข้มขรึมก็เดินแทรกฝูงชนเข้ามา เขากวาดสายตามองหลินหว่านด้วยรอยยิ้มที่อ่านไม่ออก ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่ทำเอาทุกคนในตลาดต้องหยุดหายใจ “คุณนายหลิน... ผมไม่คิดเลยว่าจะได้พบเชฟที่มีฝีมือถึงเพียงนี้ในที่ซอมซ่อแบบนี้ ผมมี ‘ข้อเสนอ’ ที่คุณน่าจะปฏิเสธไม่ลง และบางทีมันอาจจะเปลี่ยนชะตากรรมของครอบครัวคุณไปตลอดกาล” หลินหว่านชะงัก เธอรู้จักชายคนนี้... เขาคือ ‘ชายผู้กุมอำนาจมืดในอำเภอ’ ที่เธอเคยได้ยินชื่อเสียงในชาติก่อน! ขอให้ทุกท่านร่วมเป็นกำลังใจและลุ้นระทึกไปกับการตัดสินใจครั้งสำคัญของหลินหว่านในตอนถัดไปด้วยกันนะคะ! ไป๋เป่าเปาของแม่หวังว่านิยายตอนนี้จะทำให้ทุกท่านอิ่มเอมและตื่นเต้นไปพร้อมๆ กับตัวละครนะคะ!