“ถ้าเจ้ากล้าขยับเข้ามาอีกก้าวเดียว ข้าสาบานได้เลยว่าเมนูเย็นนี้จะเป็น ‘ไก่ต้มน้ำปลา’ ที่มีรสชาติเผ็ดร้อนที่สุดในหมู่บ้าน!”
เสียงของหลินหว่านเรียบเรื่อย ทว่าแฝงไปด้วยความเด็ดขาดขณะที่เธอถือก้านฟืนในมือชี้ไปยังเงาตะคุ่มที่พยายามย่องเข้ามาใกล้เล้าไก่ชั่วคราวข้างบ้าน ดวงตาคมกริบของอดีตเชฟหลวงจ้องเขม็งผ่านความมืดสลัว เธอไม่ได้เกรงกลัวต่อหัวขโมยที่คิดจะมาฉกฉวยของกินในยามยากลำบาก เพราะสิ่งที่อยู่ในเล้านั้นไม่ใช่แค่ไก่ธรรมดา แต่มันคือผลิตผลที่เธอฟูมฟักผ่านระบบฟาร์มอัปเกรดที่เพิ่งจะแสดงผลลัพธ์น่าทึ่งออกมา
ร่างสูงใหญ่ของเฉินเหว่ยที่เพิ่งเดินกลับมาจากเขตป่าชะงักฝีเท้า เขาถอนหายใจพลางยกมือขึ้นยอมจำนนด้วยรอยยิ้มจางๆ บนใบหน้าที่เต็มไปด้วยริ้วรอยแห่งการกรำศึก “หว่านเอ๋อร์... นี่พี่เอง ไม่ใช่ขโมยที่ไหน”
หลินหว่านลดก้านฟืนลงทันที ความตึงเครียดในแววตาผ่อนคลายลงกลายเป็นความอ่อนโยนที่ฉาบฉายออกมา “พี่เหว่ย? ทำไมไม่ส่งเสียงให้เร็วกว่านี้ล่ะคะ เกือบไปแล้วเชียว”
“พี่เห็นเจ้ากำลังพึมพำกับความว่างเปล่าหน้าเล้าไก่นั่น นึกว่าเจ้ากำลังสวดมนต์ขอพรให้พวกมันไข่ดกเสียอีก” เขาเดินเข้ามาใกล้ กลิ่นอายของป่าเขาและกลิ่นเหงื่อจางๆ ของชายหนุ่มทำเอาหลินหว่านรู้สึกอุ่นใจขึ้นมาอย่างประหลาด
ภายในหน้าต่างระบบสีฟ้าใสที่ปรากฏขึ้นเบื้องหน้าหลินหว่านตอนนี้ มันกำลังกะพริบแสงสีทองจางๆ: *[แจ้งเตือน: เลเวลฟาร์มระดับ 2 สำเร็จ! ปลดล็อกฟังก์ชัน: โรงเรือนเพาะพันธุ์สัตว์ปีกระดับพรีเมียม]*
หลินหว่านไม่ได้บอกเรื่องนี้กับใคร แม้แต่เฉินเหว่ยผู้เป็นสามี เธอยังเลือกที่จะเก็บไว้เป็นความลับสูงสุด เพราะความมหัศจรรย์ของระบบนี้เกินกว่าจะอธิบายด้วยตรรกะของยุค 70 เธอหยิบตะกร้าสานไม้ไผ่ที่บรรจุไข่ไก่สีนวลตาขนาดใหญ่ผิดปกติออกมาให้เขาดู
“พี่ดูนี่สิคะ สดๆ ร้อนๆ เลย”
เฉินเหว่ยรับตะกร้าไปถือไว้ มือหยาบกร้านของเขาสั่นเล็กน้อยยามสัมผัสเปลือกไข่ที่เรียบเนียนผิดกับไข่ไก่บ้านทั่วไป “หว่านเอ๋อร์... ไข่พวกนี้ใหญ่กว่าของบ้านหัวหน้าหมู่บ้านเท่าตัว แถมยังมีกลิ่นหอมจางๆ อีกด้วย เจ้าไปเอาพวกมันมาจากไหน?”
“ข้าดูแลพวกมันอย่างดีน่ะค่ะ” หลินหว่านตอบพลางหลบสายตา เธอเดินเลี่ยงไปทางห้องครัวเล็กๆ ที่มีเสี่ยวเป่าและเสี่ยวซีหลับปุ๋ยอยู่บนเตียงดินเผา เสียงลมหายใจสม่ำเสมอของลูกแฝดทำให้ใจของเธออ่อนยวบ เธอเริ่มจุดไฟและนำผักสวนครัวสดๆ จากฟาร์มระบบมาล้างอย่างเบามือ
การมีชีวิตอยู่ในยุคที่ข้าวยากหมากแพงเช่นนี้ การจะหาอาหารดีๆ ให้ลูกกินเป็นเรื่องที่ยากลำบากยิ่งกว่าการรบ แต่ระบบฟาร์มกลับมอบโอกาสให้เธอเปลี่ยนชีวิต ความหอมของเครื่องเทศที่เธอบดเองโชยอบอวลไปทั่วบ้าน มันไม่ใช่แค่กลิ่นอาหาร แต่มันคือกลิ่นของความหวังที่กำลังก่อตัว
“พรุ่งนี้พี่ต้องเข้าเมืองไปส่งของที่โรงงาน หว่านเอ๋อร์... พี่อาจจะไม่ได้อยู่ช่วยงานที่ฟาร์มช่วงเช้า” เฉินเหว่ยเดินเข้ามาใกล้ พลางช่วยเธอก่อไฟอย่างคล่องแคล่ว ความอบอุ่นจากเตาไฟสะท้อนบนใบหน้าของทั้งคู่
“ไม่เป็นไรค่ะ พี่ไปทำหน้าที่ของพี่เถอะ เรื่องไก่และแปลงผักข้าจัดการเองได้” หลินหว่านตอบพลางใช้ตะหลิวผัดไข่กับต้นหอม กลิ่นหอมฟุ้งกระจายไปไกลจนเธอเกรงว่าเพื่อนบ้านที่หิวโหยจะพากันมาเคาะประตู
ขณะที่เธอกำลังตักไข่ใส่ชามใบเก่า เสียงเตือนจากระบบก็ดังขึ้นในหัวอีกครั้ง: *[คำเตือน: ตรวจพบความผิดปกติในพื้นที่ใกล้เคียง สัตว์ปีกของคุณมีความเสี่ยงสูงต่อการถูกรบกวนในเวลา 02:00 น.]*
หลินหว่านชะงักมือที่กำลังถือตะหลิว หัวใจกระตุกวูบ เธอหันไปมองเฉินเหว่ยที่กำลังล้างหน้าล้างตาอยู่มุมห้อง เขาเป็นทหาร เขาย่อมมีสัญชาตญาณที่ดีกว่าเธอ แต่ถ้าเธอบอกความจริงเรื่องระบบไป เขาจะมองเธอเป็นอย่างไร?
“พี่เหว่ยคะ...” เธอเอ่ยเสียงเบา “คืนนี้... พี่อย่าเพิ่งนอนลึกนักได้ไหมคะ ข้ามีความรู้สึกไม่ดีเลย เหมือนจะมีคนจ้องมองบ้านเราอยู่”
เฉินเหว่ยชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหันมามองเธอด้วยสายตาที่อ่านยาก เขาเดินเข้ามาใกล้แล้วกุมมือเธอไว้แน่น “ถ้าเจ้ากังวล พี่จะนั่งเฝ้าหน้าเล้าไก่เอง ไม่ต้องกลัวนะ”
คืนนั้นเงียบสงัดราวกับถูกดูดกลืนด้วยความมืด หลินหว่านตื่นขึ้นมากลางดึกเพราะเสียงฝีเท้าแผ่วเบาที่ดังอยู่หลังบ้าน เธอค่อยๆ ย่องออกไปโดยไม่ให้ลูกๆ ตื่น และสิ่งที่เธอเห็นกลับทำให้หัวใจแทบหยุดเต้น
เฉินเหว่ยไม่ได้นั่งอยู่หน้าเล้าไก่เพียงลำพัง แต่มีชายฉกรรจ์แปลกหน้าสามคนกำลังพยายามพังประตูเล้าที่เธอเพิ่งอัปเกรดระบบล็อคไว้แน่นหนา และในจังหวะที่เธอกำลังจะร้องเรียก ทันใดนั้นเฉินเหว่ยก็กระชากแขนชายคนหนึ่งจนล้มลง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาสบตากับเธอ แววตาของเขาไม่ได้มีความตกใจเลยแม้แต่น้อย แต่มันกลับเต็มไปด้วยความเย็นชาที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน
“ข้าบอกแล้วไงว่าอย่าตามมา...” เฉินเหว่ยเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ราวกับเขากำลังพูดกับใครบางคนที่หลบอยู่ในมุมมืด “เพราะถ้าข้าเปิดเผยตัวตนที่แท้จริง... ภรรยาของข้าคงจะหวาดกลัวจนหนีไปเสียก่อน”
ไป๋เป่าเปาของแม่หวังว่ารีดเดอร์ทุกคนจะตื่นเต้นและร่วมลุ้นไปกับความลับของเฉินเหว่ยในตอนหน้านะคะ
คุณแม่ทะลุมิติมาสร้างฟาร์มสวรรค์ในยุค 70•ตอนที่ 12
เมื่อระบบอัปเกรด
ผลงานโดย ไป๋เป่าเปาของแม่
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ไป๋เป่าเปาของแม่)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง คุณแม่ทะลุมิติมาสร้างฟาร์มสวรรค์ในยุค 70 นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!