คุณภรรยาครับ ยุค 80 นี้ผมเลี้ยงเอง! (ฉบับปลูกผักฉบับคนคลั่งรัก)•ตอนที่ 37

สามีได้รับบาดเจ็บจากภารกิจ

ผลงานโดย เบเกอรี่มิติต่างโลก
“เก็บเอกสารพวกนั้นลงไปเดี๋ยวนี้ ก่อนที่ความซวยจะมาเยือนถึงหน้าบ้าน!” เสียงตวาดของหลินหว่านเอ๋อไม่ได้มาจากอารมณ์ฉุนเฉียว แต่มาจากสัญชาตญาณที่สั่นเตือนรุนแรงยิ่งกว่าตอนเห็นวัตถุดิบเน่าเสียในคลังสินค้า มือเรียวบางที่เพิ่งวางตะกร้อมือลงคว้าซองจดหมายตราประทับสีแดงฉานนั่นมาขยำจนยับยู่ยี่ หัวใจของเธอเต้นรัวเป็นจังหวะกลองรบเมื่อเห็นตราสัญลักษณ์ตระกูลที่จางเหว่ยเคยหลบหนีมา “คุณหว่านเอ๋อ... นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่คะ? ทำไมพวกเขาถึงส่งของพวกนี้มาที่นี่ได้” หญิงสาววัยกลางคนที่ช่วยงานในร้านถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ หลินหว่านเอ๋อไม่ตอบ สายตาของเธอจับจ้องไปที่ถนนลูกรังหน้าบ้านที่ฝุ่นตลบอบอวล รถจี๊ปทหารสีเขียวมะกอกคันหนึ่งกำลังพุ่งตรงมาด้วยความเร็วที่ผิดปกติ ไม่ใช่รถของสามีเธอ... แต่มันคือสัญญาณของพายุใหญ่ที่กำลังจะพัดพาความสงบสุขไปจากบ้านไร่แห่งนี้ ยังไม่ทันที่ล้อรถจะหยุดสนิทดี นายทหารหนุ่มในชุดเครื่องแบบเต็มยศที่ดูคุ้นตาก็ก้าวลงมา ใบหน้าของเขาเคร่งเครียดจนเส้นเลือดที่ขมับปูดโปน “หลินหว่านเอ๋อ... จางเหว่ย... เขาถูกลอบโจมตีที่ชายแดน ตอนนี้กำลังถูกส่งตัวไปโรงพยาบาลทหารเขต 4 อาการสาหัส!” โลกทั้งใบของเธอเหมือนหมุนคว้าง กลิ่นแป้งและเนยที่อบอวลอยู่ในอากาศเมื่อครู่จางหายไป เหลือเพียงกลิ่นคาวเลือดที่จินตนาการเอาเองในหัว เธอไม่สนใจคำอธิบายอื่นใดอีกต่อไป คว้ากระเป๋าผ้าใบเล็กที่ซ่อนยาดีจากมิติลับเอาไว้ แล้ววิ่งออกไปที่รถคันนั้นทันที ระหว่างทางไปโรงพยาบาล บรรยากาศในรถเงียบเชียบราวกับป่าช้า หลินหว่านเอ๋อนั่งตัวตรง สายตาจ้องเขม็งไปที่ถนน เธอไม่ได้ร้องไห้ ไม่ใช่เพราะไม่เสียใจ แต่เพราะเธอรู้ว่าน้ำตาไม่มีวันซ่อมแซมแผลให้จางเหว่ยได้ เธอหยิบขวดแก้วใบเล็กที่ดูเหมือนขวดใส่เครื่องเทศออกมาจากมิติ มันคือน้ำสกัดเข้มข้นจากสมุนไพรในห้างสรรพสินค้าลึกลับที่เธอซ่อนไว้เป็นความลับสูงสุด *‘จางเหว่ย... คุณสัญญาแล้วว่าจะกลับมาทานเค้กบลูเบอร์รี่ที่คุณชอบ ห้ามเบี้ยวสัญญาเด็ดขาดนะคะ’* เมื่อถึงโรงพยาบาล กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อที่รุนแรงจนแสบจมูกต้อนรับเธอทันทีที่ก้าวเท้าเข้าไป จางเหว่ยนอนนิ่งอยู่บนเตียงคนไข้ ใบหน้าที่เคยดุดันและอบอุ่นกับเธอนั้นซีดเผือดราวกับกระดาษ ผ้าพันแผลเปรอะไปด้วยสีแดงฉานที่บริเวณหน้าอกและแขนขวา “กระสุนเฉี่ยวหัวใจครับ... เรากำลังเตรียมตัวเข้าห้องผ่าตัด แต่สภาพเขาย่ำแย่มาก เสียเลือดมากเกินไป” หมอทหารรายงานด้วยน้ำเสียงกดต่ำ หลินหว่านเอ๋อผลักประตูเข้าไป เธอไม่สนกฎระเบียบของโรงพยาบาล “ฉันเป็นภรรยาของเขา!” เธอกล่าวด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นและเด็ดขาด “ขอเวลาฉันห้านาที ฉันมีวิธีห้ามเลือดที่ไม่เหมือนใคร ถ้าหลังจากนั้นเขายังไม่ดีขึ้น ฉันจะยอมให้พวกคุณผ่าตัดตามขั้นตอน” ในห้องที่ไร้ผู้คน เธอวางมือลงบนหน้าอกที่ไร้ซึ่งการขยับไหวของสามี ความรู้สึกเจ็บปวดลึกๆ กรีดลึกในหัวใจ เธอใช้มิติลับดึงเครื่องมือทางการแพทย์ล้ำสมัยออกมา—เข็มฉีดยาระงับการอักเสบและสารกระตุ้นหัวใจที่หาไม่ได้ในยุค 80 นี้ เธอฉีดมันลงไปอย่างแม่นยำ พร้อมกับป้ายยาห้ามเลือดสูตรเข้มข้นที่สกัดจากมิติลงไปบนบาดแผล จางเหว่ยสะอึกเฮือกหนึ่ง ลมหายใจที่แผ่วเบาเริ่มกลับมาสม่ำเสมอขึ้นเล็กน้อย หลินหว่านเอ๋อกุมมือหยาบกร้านของเขาไว้แน่น น้ำตาที่กลั้นไว้ค่อยๆ ไหลริน แต่ในวินาทีที่เธอจะถอนหายใจด้วยความโล่งอก สายตาเธอก็เหลือบไปเห็นบางอย่างที่ข้อมือของเขา... รอยสักรูปงูที่พาดผ่านแขนขวาของเขานั้นมีประกายสีดำมืดผิดปกติ มันไม่ใช่รอยสักธรรมดา แต่มันคือคำสาปจากตระกูลที่เขาสละทิ้งมา! ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักๆ ของคนหลายคนดังขึ้นที่หน้าประตูห้องพัก พร้อมกับเสียงพูดคุยที่ฟังดูคุ้นหูอย่างน่าประหลาด “หมอรายงานว่าเขาถึงแก่กรรมแล้วไม่ใช่หรือ? ทำไมภรรยามันถึงยังเข้าไปข้างในได้!” เสียงของแม่สามีตระกูลจางที่ห่างหายไปนานดังขึ้น พร้อมกับการปรากฏตัวของชายชุดดำที่ดูเหมือนนักฆ่ามืออาชีพ พวกเขาไม่ได้มาเพื่อเยี่ยมเยียน แต่มาเพื่อปิดฉากชีวิตของคนที่รอดตายราวกับปาฏิหาริย์คนนี้ หลินหว่านเอ๋อหันกลับไปเผชิญหน้ากับเหล่าผู้บุกรุก เธอหยิบมีดทำครัวสแตนเลสชั้นดีที่ซ่อนไว้ในมิติออกมาถือไว้แน่น แววตาของเธอเปลี่ยนจากความเศร้าโศกเป็นความอาฆาตที่ไม่มีใครเคยเห็น “ใครที่กล้าแตะต้องสามีฉัน... วันนี้อย่าหวังว่าจะได้เดินออกจากโรงพยาบาลนี้ไปทั้งๆ ที่ครบสามสิบสองเลย!” ทว่า ในจังหวะที่สถานการณ์กำลังจะปะทะกัน จางเหว่ยที่ควรจะสลบไสลกลับลืมตาโพลงขึ้นมา มือขวาที่บาดเจ็บฉกรรจ์ของเขาเอื้อมมาคว้าข้อมือของเธอไว้แน่น พร้อมกับกระซิบด้วยเสียงที่แหบพร่าแต่เต็มไปด้วยความเย็นยะเยือก “หว่านเอ๋อ... อย่าหันไปมอง... พวกเขาไม่ได้มาแค่คนเดียว...” เขายกมืออีกข้างขึ้นชี้ไปที่มุมมืดของห้อง หน้าต่างบานกระจกที่ปิดสนิทอยู่เมื่อครู่กลับถูกเปิดทิ้งไว้ พร้อมกับเงาดำที่พุ่งเข้ามาจากความมืดมิด... เงาที่หลินหว่านเอ๋อจำได้ดีว่ามันคือคนคนเดียวกันกับที่ปรากฏใน ‘พัสดุตีกลับ’ จากเมืองหลวงเมื่อวันก่อน! ความจริงที่เธอกลัวที่สุดกำลังจะเปิดเผยในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้า เบเกอรี่มิติต่างโลกหวังว่าคุณรี้ดจะยังไม่ละสายตาจากความลับครั้งนี้ไปนะคะ!
สารจากนักเขียน (เบเกอรี่มิติต่างโลก)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง คุณภรรยาครับ ยุค 80 นี้ผมเลี้ยงเอง! (ฉบับปลูกผักฉบับคนคลั่งรัก) นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%