คำสั่งจากท่านประธาน

“ออกไปข้างนอกทำไมไม่เช็กให้ดีก่อนว่าใครยืนอยู่ตรงนั้น หรือว่ามารยาทในหัวของเชฟมือโปรมันน้อยกว่าฝีมือการทำอาหารคะ?” เสียงราบเรียบแต่แฝงด้วยกระแสไฟฟ้าแรงสูงของ ‘รินรดา’ ดังขึ้นทันทีที่เรนินก้าวพ้นขอบประตูห้องทำงานหรูหราเข้ามา ร่างสูงโปร่งของประธานสาวที่นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานไม้โอ๊คตัวใหญ่ไม่ได้เงยหน้าขึ้นมอง แต่ฝ่ามือเรียวยาวกลับวางปากกาหมึกซึมลงช้าๆ เหมือนจงใจให้ทุกจังหวะเสียงนั้นกลายเป็นแรงกดดัน เรนินหยุดกึก สูดลมหายใจเข้าลึกจนอกอิ่มกระเพื่อมไหว เธอเม้มริมฝีปากแน่นจนเป็นเส้นตรง พยายามข่มอารมณ์ฉุนเฉียวที่ตีตื้นขึ้นมา ความทรงจำเมื่อห้าปีก่อน—วันที่รินรดาเคยเหยียบย่ำความฝันของเธออย่างไร้เยื่อใยที่งานแข่งขันอาหารระดับประเทศ—ยังคงชัดเจนราวกับเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อวาน “ถ้าเรียกมาเพื่อจะสอนเรื่องมารยาท ฉันว่าเราคงคุยกันยาวนะคะท่านประธาน” เรนินโต้กลับทันควัน ดวงตากลมโตจ้องเขม็งไปที่หญิงสาวตรงหน้า “แต่ถ้ามีเรื่องงานที่จะให้ทำ ก็รีบพูดมาเถอะค่ะ เวลาของฉันมีค่าพอๆ กับราคาวัตถุดิบในครัวนั่นแหละ” รินรดาละสายตาจากเอกสารบนโต๊ะ แล้วเงยขึ้นสบตาเรนินอย่างท้าทาย ดวงตาคู่คมดุจเหยี่ยวของเธอนิ่งสนิทจนเดาใจไม่ออก ก่อนที่มุมปากข้างหนึ่งจะยกขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้ไปถึงดวงตา แต่มันทำให้คนมองรู้สึกถึง ‘กับดัก’ ที่กำลังคืบคลานเข้ามา “วัตถุดิบเหรอ?” รินรดาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก้าวเดินช้าๆ ออกมาหาเรนินที่ยืนอยู่กลางห้อง “งั้นก็ดีค่ะ ในเมื่อคุณมั่นใจในฝีมือตัวเองนัก ฉันมีเงื่อนไขใหม่ที่นอกเหนือจากสัญญาจ้างเดิม” “เงื่อนไขอะไรคะ?” “คุณต้องย้ายเข้ามาพักที่คอนโดฯ ส่วนตัวของฉันในฐานะเชฟส่วนตัว 24 ชั่วโมง” รินรดาเว้นจังหวะ ก้าวเข้าใกล้เรนินจนระยะห่างเหลือเพียงคืบ กลิ่นน้ำหอมราคาแพงแนว woody ผสมความเซ็กซี่ของมัสก์ลอยแตะจมูกเรนินจนเธอต้องถอยหลังไปชนโต๊ะรับแขก “ถ้าทำไม่ได้... การเป็นเชฟที่นี่ก็จบลงตั้งแต่วินาทีนี้เลยค่ะ” “คุณมันบ้า!” เรนินอุทานออกมาด้วยความตกใจ “เรามีสัญญาจ้างงานที่ชัดเจนนะคะ นี่มันไม่ใช่การจ้างงาน แต่มันคือการกักขัง!” “เรียกให้ถูกสิคะ เรนิน” รินรดากระซิบข้างใบหู เรี่ยวแรงของเรนินเหมือนถูกสูบหายไปชั่วขณะเมื่อความร้อนจากลมหายใจของอีกฝ่ายปะทะเข้ากับผิวแก้ม “มันคือการ ‘คัดกรอง’ คุณภาพอาหารให้ถูกปากฉัน... คนเดียวเท่านั้น หรือว่าคุณกลัว? กลัวว่าจะทำใจแข็งไม่อยู่ถ้าต้องอยู่ใต้ชายคาเดียวกับคนที่คุณเคยเกลียดเข้าไส้?” เรนินกำหมัดแน่นจนเล็บจิกเข้าที่ฝ่ามือ เธอสัมผัสได้ถึงหยดเหงื่อที่ซึมอยู่ตามไรผม ความกดดันนี้มันหนักหนากว่าการคุมครัวในชั่วโมงเร่งด่วนหลายเท่าตัว รินรดากำลังเล่นเกมจิตวิทยา และดูเหมือนว่าฝ่ายนั้นจะเป็นคนคุมไพ่เหนือกว่าตลอดเวลา “ฉันไม่กลัวค่ะ” เรนินเค้นเสียงลอดไรฟัน พยายามสบตาอีกฝ่ายโดยไม่หลบ “ถ้าคุณอยากได้เชฟส่วนตัวที่ดูแลปากท้องของคุณนัก ฉันก็จะทำให้ดู แต่เตือนไว้ก่อนนะคะ... ของบางอย่างที่กินเข้าไปน่ะ ถ้าปรุงไม่ดี มันอาจจะส่งผลเสียต่อ ‘หัวใจ’ คุณได้เหมือนกัน” รินรดาหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เป็นเสียงหัวเราะที่ฟังดูเย้ายวนและอันตรายในเวลาเดียวกัน มือเรียวของประธานสาวเอื้อมมาจัดปกรถยนต์ชุดเชฟที่ยับย่นของเรนินอย่างถือวิสาสะ นิ้วของเธอสัมผัสโดนผิวเนื้ออุ่นที่ต้นคอของอีกฝ่ายโดยตั้งใจ ทำให้เรนินตัวแข็งทื่อราวกับถูกสาป “งั้นเรามาเริ่มงานแรกกันเลยดีกว่า” รินรดาถอยห่างออกมาแล้วเดินไปหยิบกุญแจรถบนโต๊ะ “ไปที่ห้องครัวเดี๋ยวนี้ ทำอาหารเย็นให้ฉันทาน... เอาแบบที่ว่าถ้ากินแล้วต้องลืมไม่ลงเลยนะ” เรนินมองแผ่นหลังที่เดินออกไปอย่างสง่างามด้วยความรู้สึกสับสน เธอไม่เข้าใจว่าทำไมจู่ๆ รินรดาถึงเปลี่ยนท่าทีมาเล่นเกมร้อนแรงแบบนี้ ทั้งที่เมื่อก่อนคนตรงหน้าเย็นชาใส่เธอราวกับเป็นธาตุอากาศ หรือนี่จะเป็นแผนการบางอย่างเพื่อทำลายศักดิ์ศรีของเธอให้สิ้นซาก? ขณะที่เรนินกำลังจะหมุนตัวเดินไปที่ประตู เสียงฝีเท้าของใครบางคนก็ดังแทรกเข้ามาเสียก่อน ร่างสูงโปร่งของ ‘คิน’ เพื่อนสนิทของเธอพรวดพราดเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตระหนก สายตาของเขาเหลือบไปเห็นรินรดาที่ยืนกอดอกรออยู่หน้าประตู แล้วหันมาสบตาเรนินด้วยแววตาที่บอกว่า ‘ซวยแล้ว’ “เรนิน... ออกมาเดี๋ยวนี้! มีเรื่องใหญ่เกิดขึ้นที่ห้องสต็อกอาหาร” คินพูดพลางหอบหายใจ “มีคนแอบยัดไส้เนื้อเกรดต่ำลงไปในล็อตที่เราเพิ่งสั่งเข้ามา แล้วพวกนั้นกำลังเอาเรื่องนี้ไปประจานกับสื่อ!” เรนินชะงัก รินรดาที่ได้ยินดังนั้นจึงหันกลับมามองด้วยสายตาเย็นเยียบดุจน้ำแข็ง รอยยิ้มเย้ยหยันเมื่อครู่มลายหายไป เหลือเพียงแววตาของผู้คุมเกมที่ตอนนี้ดูจะเริ่มคุมสถานการณ์ไม่อยู่ “เรื่องใหญ่เลยสินะคะ เชฟ...” รินรดากล่าวเสียงเรียบขณะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา “เพราะคนที่เซ็นอนุมัติรับของล็อตนั้นเข้าครัว... คือคุณคนเดียวนะคะ เรนิน” เรนินเบิกตากว้าง เธอไม่ได้เซ็น... เธอจำได้แม่นว่าไม่ได้แตะต้องเอกสารชุดนั้นเลย นี่มันเป็นแผนใส่ร้ายที่ตั้งใจทำลายเธอตั้งแต่วันแรกที่เริ่มงานจริงๆ! ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับความแซ่บในบทนี้ด้วยกันนะคะ หวังว่าสการ์เล็ตโรสจะทำให้ทุกคนลุ้นจนนั่งไม่ติดเก้าอี้เลยค่ะ