"ถ้าพวกท่านยังกล้าก้าวขาเข้ามาเหยียบเขตที่ดินของฉันอีกแม้แต่ก้าวเดียว... อย่าหาว่าฉันไม่เตือนก็แล้วกัน!"
เสียงตบโต๊ะดังสนั่นหวั่นไหวจนถ้วยกระเบื้องบนโต๊ะน้ำชาสั่นสะเทือน หลินว่านจินกวาดสายตามองหน้าบรรดาญาติผู้พี่และป้าสะใภ้จอมโลภที่ยืนหน้าซีดเผือดอยู่กลางลานบ้าน ดวงตากลมโตฉายแววเฉียบคมดุจใบมีด ใบหน้าเนียนใสไม่ได้มีความหวาดกลัวเลยสักนิด ตรงกันข้าม เธอกำลังใช้มือข้างหนึ่งหมุนแหวนหยกบนนิ้วเล่นอย่างใจเย็น ขณะที่อีกมือหนึ่งวางแผ่นกระดาษยันต์พยานหลักฐานและภาพร่างรอยเท้าที่ย่ำเข้ามาทำลายแปลงสตรอว์เบอร์รีราคาแพงในมิติลับไว้บนโต๊ะอย่างชัดเจน
เหตุการณ์เมื่อคืนวานยังคงสดๆ ร้อนๆ ตอนที่กลุ่มคนเหล่านี้แอบย่องเข้ามาในยามวิกาลหวังจะขโมยพันธุ์ผักวิเศษและผลไม้เมืองหนาวที่เธอเพิ่งปลูกสำเร็จ พวกเขาไม่รู้เลยว่านอกจากกล้องวงจรปิดพลังงานแสงอาทิตย์จากห้างสรรพสินค้ามิติลับจะบันทึกภาพใบหน้าอันน่าเกลียดน่าชังขณะกำลังขโมยของไว้ได้ทุกกระเบื้องยันเงาแล้ว ตัวเธอกับลู่เฉิงอวดยังนั่งจิบชาร้อนๆ ดูภาพเหตุการณ์ผ่านหน้าจอแท็บเล็ตในบ้านอย่างสบายใจอีกด้วย
"ว่านจิน... หลานรัก ป้าก็แค่... แค่มาเดินตรวจดูความเรียบร้อยให้พวกเธอต่างหากเล่า อย่าได้ถือสาคนแก่เลยนะจ๊ะ" ป้าสะใภ้ใหญ่ฝืนยิ้มแห้งๆ ริมฝีปากสั่นระริก ดวงตาลานลอกมองไปทางลู่เฉิงอวดที่ยืนกอดอกใบหน้าถมึงทึงอยู่ด้านหลังภรรยา ร่างกายกำยำของนายหนุ่มแผ่รังสีคุกคามจนไม่มีใครกล้าสบตาตรงๆ
"ตรวจความเรียบร้อย? ถึงขั้นต้องงัดประตูรั้วแล้วกวาดเอามะเขือเทศราชินีเกรดพรีเมียมลงย่าม ริมฝีปากยังเปื้อนคราบน้ำเชื่อมสตรอว์เบอร์รีแบบนี้ เขาเรียกว่าโจรขึ้นบ้านค่ะ ไม่ใช่การเยี่ยมเยียนตามประสาญาติ!" ว่านจินแค่นหัวเราะเสียงใส น้ำเสียงเยียบเย็นจนคนฟังรู้สึกหนสันหลังวาบ
"เรื่องแค่นี้ทำไมต้องเป็นเรื่องใหญ่โตด้วย แม่สามีของเธอก็ยังอยู่ ทำไมไม่พูดคุยกันดีๆ ล่ะ" อาเขยผู้มักมากพยายามหาทางลง แต่เมื่อหันไปเห็นแม่เฒ่าลู่ที่นั่งหน้าชาอยู่มุมห้องเพราะเพิ่งโดนลูกสะใภ้ตอกกลับจนพูดไม่ออก เขาก็ต้องหุบปากฉับ
"คุยดีๆ งั้นหรือคะ? ตอนที่พวกท่านรุมกลั่นแกล้งฉัน สั่งให้ฉันทำงานบ้านจนมือเปื่อย หรือตอนที่พวกท่านส่งคนมาขโมยผลผลิตในฟาร์มเพื่อเอาไปขายต่อเอาหน้า เคยคิดถึงคำว่า 'ญาติ' บ้างไหมคะ?" ว่านจินลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ร่างระหงก้าวเข้าไปใกล้ทีละก้าว แรงกดดันจากท่าทีที่มั่นอกมั่นใจทำให้บรรดาญาติผู้พี่ถอยหลังกรูดโดยอัตโนมัติ
"วันนี้ฉันไม่ได้มาเจรจาเล่นๆ นะคะ ผู้ใหญ่บ้านกำลังจะมาถึงพร้อมกับสารวัตรกำนัน ถ้าไม่อยากให้เรื่องนี้ไปจบลงที่สถานีตำรวจข้อหาบุกรุกยามวิกาลและลักทรัพย์สินมูลค่าสูง... ก็เชิญกราบขอขมาแล้วชดใช้ค่าเสียหายมาซะดีๆ!"
สิ้นคำพูดของหญิงสาว ประตูรั้วหน้าบ้านก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรง พร้อมกับการปรากฏตัวของท่านผู้ใหญ่บ้านหนวดงามที่ถือไม้เท้าเดินเข้ามาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ด้านหลังยังมีชาวบ้านจำนวนมุงดูเหตุการณ์กันอย่างเนืองแน่น
"เกิดเรื่องอะไรขึ้นเสียงดังไปถึงกลางหมู่บ้าน!" ผู้ใหญ่บ้านตวาดเสียงเข้ม กวาดสายตามองไปรอบๆ ก่อนจะสะดุดตากับหลักฐานในมือของหลินว่านจิน
ว่านจินไม่รอช้า เธอรีบเดินเข้าไปยื่นหลักฐานภาพวาดและรอยนิ้วมือเทียบเคียง พร้อมกับเปิดคลิปวิดีโอจากแท็บเล็ตมิติลับให้ผู้ใหญ่บ้านดูผ่านจอขนาดเล็กที่ถูกปรับให้เหมือนกล้องถ่ายรูปยุคปัจจุบัน บรรดาญาติผู้โลภมากหน้าถอดสีทันทีเมื่อเห็นหลักฐานมัดตัวแน่นหนาจนดิ้นไม่หลุด เสียงฮือฮาจากชาวบ้านรอบบริเวณดังขึ้นระงม
"อายขายหน้าจริงๆ! คนตระกูลเดียวกันแท้ๆ กลับทำตัวเป็นโจรปล้นบ้านหลานสะใภ้ตัวเอง!" ผู้ใหญ่บ้านตบโต๊ะฉาดใหญ่ด้วยความโกรธเกรี้ยว "เลือกเอา จะไปโรงพักรับโทษจำคุก หรือจะชดใช้ค่าเสียหายและกราบขอขมาหลินว่านจินต่อหน้าทุกคนตรงนี้เดี๋ยวนี้!"
ความกดดันรอบตัวพุ่งสูงถึงขีดสุด ป้าสะใภ้ใหญ่เข่าทรุดลงกับพื้น ร่ำไห้โฮด้วยความอับอายและหวาดกลัว ส่วนบรรดาญาติคนอื่นๆ ก็ทยอยคุกเข่าตามอย่างจำยอม พวกเขาต้องก้มหัวลงโขกพื้นขอขมาภรรยาของนายทหารผู้ไม่เคยเกรงกลัวใครหน้าไหน
หลินว่านจินยืนมองภาพความพินาศของบรรดาญาติจอมโลภด้วยมุมปากที่ยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย ความสะใจแผ่ซ่านไปทั่วอก รสชาติของการเอาคืนช่างหอมหวานเสียยิ่งกว่าเค้กช็อกโกแลตหน้านิ่มในมิติลับเสียอีก
ทว่า... ในจังหวะที่ทุกคนกำลังสนใจภาพการกราบขอขมาอันน่าสมเพชนั้น ลู่เฉิงอวดที่ยืนนิ่งเงียบมานานกลับสะกิดแขนภรรยาเบาๆ ใบหน้าคมเข้มฉายแววเคร่งเครียดอย่างผิดปกติ
"ว่านจิน... น้องดูนั่นสิ" สามีหนุ่มพยักพเยิดไปทางชายป่าท้ายหมู่บ้าน
ร่างของชายแปลกหน้าคนหนึ่งในชุดคลุมสีดำสนิท กำลังยืนหลบอยู่หลังต้นไม้ใหญ่ ดวงตาคมกริบราวกับเหยี่ยวคู่นั้นไม่ได้มองมาที่กลุ่มญาติที่กำลังร้องไห้ฟูมฟาย แต่กลับจ้องตรงมาที่ "แหวนหยก" บนนิ้วมือของหลินว่านจินด้วยรอยยิ้มกระหายเลือด... และริมฝีปากที่ขยับพูดคำว่า *"เจอตัวสักที... ผู้ถือครองมิติลับ"*
ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนผลงานของ "เบเกอรี่มิติต่างโลก" เสมอมานะคะ!
คุณหนูสายสตรองเปิดฟาร์มรวยทะลุมิติ•ตอนที่ 30
หลักฐานมัดตัวดิ้นไม่หลุด
ผลงานโดย เบเกอรี่มิติต่างโลก
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (เบเกอรี่มิติต่างโลก)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง คุณหนูสายสตรองเปิดฟาร์มรวยทะลุมิติ นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!