ระบบมิติเลเวลอัป

"นามบัตรสีทองใบนี้ไม่ได้มีไว้แจกให้คนทั่วไปถือเล่นนะครับ คุณหญิงรินรดา" เสียงทุ้มต่ำแต่เจือไปด้วยความกดดันดังขึ้น ท่ามกลางความเงียบงันภายในห้องรับรองส่วนตัว กลิ่นหอมจางๆ ของชาอู่หลงชั้นดีลอยวนอยู่ในอากาศ ตัดกับบรรยากาศตึงเครียดที่แทบจะเชือดเฉือนกันได้ด้วยสายตา รินรดาลดสายตาลงมองนามบัตรสีทองอร่ามที่ปราศจากลวดลายฟุ่มเฟือย มีเพียงตัวอักษรนูนต่ำสลักชื่อ ‘พงศ์ เกียรติ’ และตำแหน่งที่ปรึกษาพิเศษด้านกิจการระหว่างประเทศ ใบหน้าของเธอไม่ได้แสดงความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม แววตาสีเข้มกลับฉายแววรู้ทันราวกับมองทะลุแผนการอันซับซ้อนเบื้องหลังรอยยิ้มสุภาพนั้น เธอยกถ้วยชาขึ้นจิบช้าๆ ปล่อยให้ความอุ่นร้อนซ่านผ่านลำคอก่อนจะวางลงบนโต๊ะไม้เนื้อแข็งเกิดเสียงกระทบเบาๆ แต่กลับดังสะท้อนก้องในความรู้สึกของคู่สนทนา "ท่านที่ปรึกษาพงศ์คงไม่ได้มาเยือนถึงเรือนพักเล็กๆ ของภรรยา นายทหารชั้นผู้น้อย เพียงเพื่อส่งนามบัตรประดับบารมีหรอกกระมังครับ?" รินรดาเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียաբเรื่อย ทว่าแฝงความเฉียบคมชนิดที่ทำให้อีกฝ่ายชะงักไปชั่วขณะ พงศ์เกียรติหรี่ตาลงเล็กน้อย รอยยิ้มบนมุมปากยังคงอยู่แต่รังสีความเย็นเยียบกลับแผ่ซ่านออกมา "สมคำร่ำลือ... คุณรินรดาไม่เพียงแต่บริหารร้านชำจนเป็นที่เลื่องลือในเขตทหาร แต่ยังมีสายตาที่เฉียบแหลมยิ่งกว่าพ่อค้าคนกลางในตลาดมืดเสียอีก ยาบำรุงและยาสมานแผลสูตรพิเศษที่เล็ดลอดออกไปจากมือคุณ... กำลังสร้างความปั่นป่วนให้ตลาดใหญ่ไม่น้อย" ในฐานะแพทย์สาวจากยุคปัจจุบันที่พกพาระบบร้านชำข้ามภพ รินรดารู้ดีว่าสินค้าในมิติของเธอนั้นล้ำหน้าเกินกว่ายุคสมัยนี้ไปไกลเพียงใด ไม่ว่าจะเป็นยาสมานแผลไร้รอยแผลเป็น สมุนไพรล้างพิษ หรือแม้แต่วิตามินบำรุงกำลัง ล้วนเป็นสินค้าพรีเมียมที่ต่อให้มีเงินทองกองเท่าภูเขาก็หาซื้อไม่ได้ในโลกภายนอก และการที่ชายผู้นี้ก้าวเข้ามาถึงตัวเธอได้ ย่อมหมายความว่าความลับเรื่องสินค้าวิเศษเริ่มสั่นคลอนผู้มีอำนาจเบื้องหลังแล้ว "ถ้าสินค้าของดิฉันมันสร้างความปั่นป่วน ทำไมท่านถึงไม่ลองคิดกลับกันล่ะครับว่า... มันอาจจะเป็นโอกาสในการทำกำไรมหาศาลสำหรับคนที่มีวิสัยทัศน์พอก็ได้" รินรดาเอ่ยสวนกลับอย่างไม่เกรงกลัว ดวงตากลมโตจ้องตรงไปยังชายวัยกลางคนอย่างท้าทาย พงศ์เกียรติแค่นหัวเราะในลำคอ "ความกล้าหาญของคุณช่างน่าประทับใจ แต่ระวังเถอะครับ... ดอกไม้ที่งดงามและมีพิษสง มักจะมีจุดจบถูกเด็ดทิ้งก่อนเวลาอันควรเสมอ" ทันทีที่ประโยคนั้นสิ้นสุดลง เสียงฝีเท้าหนักแน่นและคุ้นเคยก็ดังขึ้นที่หน้าประตู ร่างสูงใหญ่ในชุดเครื่องแบบทหารของพันจ่าเอกหินผาก้าวเข้ามาด้วยท่าทีดุดันราวกับพายุหมุน แววตาคมกริบกวาดมองผู้มาเยือนด้วยความระแวง ก่อนจะก้าวเข้ามายืนบังภรรยาไว้ครึ่งตัวโดยสัญชาตญาณ "ที่นี่ไม่ใช่ที่ที่คนนอกจะเข้ามาข่มขู่ใครได้ตามอำเภอใจนะครับ ท่านพงศ์เกียรติ" เสียงทุ้มต่ำทรงพลังของหินผาดังขึ้น กดดันจนบรรยากาศในห้องตึงเครียดถึงขีดสุด กลิ่นอายความเป็นนักรบที่ผ่านสนามรบจริงแผ่ซ่ายจนอีกฝ่ายต้องขยับตัวถอยหลังเล็กน้อย พงศ์เกียรติปรายตามองนายทหารหนุ่มร่างยักษ์ผู้ขึ้นชื่อเรื่องความดิบและซื่อสัตย์ ก่อนจะหัวเราะเบาๆ ในลำคอแล้วลุกขึ้นยืนเต็มความสูง "ดูท่าทางครอบครัวนี้จะมีของดีซ่อนอยู่เยอะจริงๆ สินะครับ... เอาเป็นว่า ผมจะยังไม่รีบร้อน" เขาวางนามบัตรทิ้งไว้บนโต๊ะ "หวังว่าเราคงจะได้ร่วมงานกัน... ในวันที่คุณรินรดาไม่มีทางเลือกอื่น" เมื่อร่างของพงศ์เกียรติลับสายตาไป หินผาก็หันขวับมาหารินรดาด้วยสีหน้าเคร่งเครียด คิ้วหนาย่นเข้าหากันจนแทบผูกเป็นปม มือหนาเอื้อมมาจับไหล่บางทั้งสองข้างไว้แน่นด้วยความเป็นห่วง "น้องริน... มันมาหาเรื่องอะไรอีกแล้วใช่ไหมครับ? บอกพี่มาเถอะ พี่จัดการมันเอง!" หินผาเอ่ยเสียงเข้ม แววตาเต็มไปด้วยความกังวลและความโกรธขึงที่ภรรยาต้องมาพัวพันกับคนอันตราย รินรดายกมือขึ้นสัมผัสหลังมือหนาของสามี เธอยิ้มบางๆ แววตาฉายประกายความมั่นใจที่ไม่มีวันสั่นคลอน "พี่หิน... อย่าเพิ่งกังวลไปเลยครับ คนพวกนั้นแค่มองเห็นผลประโยชน์ แต่พวกเขายังไม่รู้หรอกว่า... หลังร้านชำของดิฉันยังมีอะไรที่น่าตกใจยิ่งกว่านั้นอีกมาก" พูดจบ รินรดาก็ผละมือออกแล้วเดินนำสามีเข้าไปยังห้องเก็บของด้านใน ซึ่งเป็นเขตปลอดสายตาของผู้คน เธอสะบัดมือเบาๆ หน้าจอโฮโลแกรมใสของระบบร้านชำข้ามภพก็ดีดตัวขึ้นกลางอากาศ พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนที่ดังขึ้นในหัว *[ติ๊ง! เงื่อนไขการอัปเกรดมิติระดับที่ 3 สำเร็จ! ปลดล็อก "คลังแสงยาสมานแผลขั้นเทพ" และ "ห้องปรุงยาโบราณความเร็วสูง" เปิดให้บริการแล้ว]* แสงสีฟ้าเรืองรองสาดส่องกระทบใบหน้าของรินรดา เผยให้เห็นรอยยิ้มที่เปี่ยมด้วยความเจ้าเล่ห์และทรงพลัง สินค้าล็อตใหม่นับพันชิ้นถูกลำเลียงเข้าสู่ชั้นวางในพริบตา มูลค่าของพวกมันในตอนนี้สูงลิ่วจนสามารถซื้อคฤหาสน์ได้ทั้งหลังในเวลาข้ามคืน หินผายืนมองภาพตรงหน้าด้วยความตะลึงงัน แม้จะคุ้นชินกับความมหัศจรรย์ของภรรยามาบ้างแล้ว แต่ทุกครั้งที่ระบบเลเวลอัป มันก็มักจะสร้างความประหลาดใจให้เขาได้เสมอ "ทีนี้..." รินรดาหันมามองสามีด้วยแววตาเป็นประกาย "ในเมื่อพวกมันอยากเล่นเกมธุรกิจกับเรานัก... เราก็มาเปิด 'ร้านขายยา' แข่งกับพวกมันกลางตลาดมืดในคืนนี้เลยดีกว่าครับพี่หิน" รอยยิ้มของภรรยาในยามนี้ช่างเย้ายวนและทรงพลังเสียจนหินผาต้องกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เขารู้ทันทีว่าความสงบสุขในเมืองนี้กำลังจะสิ้นสุดลง และพายุลูกใหญ่กำลังจะพัดถวายความร่ำรวยให้ภรรยาของเขาอีกครั้ง ทว่า... ในวินาทีที่รินรดากำลังจะกดยืนยันการเปิดร้านขายยาในมิติผ่านหน้าจอโฮโลแกรมนั้นเอง จู่ๆ เสียงเคาะประตูก็จังๆ ดังขึ้นสามครั้งที่ด้านนอกเรือนพัก ทั้งที่เวลานี้เป็นยามวิกาลที่ไม่มีใครกล้ากطายกรายเข้ามาใกล้ และที่สำคัญ... บนหน้าจอระบบของรินรดา กลับปรากฏข้อความแจ้งเตือนสีแดงฉานขึ้นมาโดยไม่มีปุ่มให้กดปิด *[คำเตือนระดับวิกฤต: พบการเชื่อมต่อสัญญาณชีวะจากบุคคลภายนอก... รหัสตัวตนของผู้มาเยือนตรงกับ "ผู้สร้างระบบ" คนก่อนหน้าที่หายสาบสูญไปเมื่อสิบปีก่อน]* ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "หมอภัทรแก้ไขชะตา" มาโดยตลอดนะครับ