กลยุทธ์การค้าและการเจรจา

"ตัวเลขสามสิบเปอร์เซ็นต์นี้... น้อยเกินไปสำหรับความเสี่ยงที่ข้าต้องแบกรับ" น้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบคมราوهاคมมีดของไป๋จินซู ดังขึ้นท่ามกลางความมืดสลัวของห้องเก็บสินค้าหลังร้านขายสมุนไพรเก่าแก่ในตรอกลึกของอำเภอ เสียงนั้นไม่ได้ดัง แต่มันกลับทรงพลังพอที่จะทำให้เฒ่าชู พ่อค้าตลาดมืดผู้คร่ำหวอดในวงการสีเทามานานนับสิบปี ถึงกับต้องกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดฝืน เบื้องหน้าของนางคือโต๊ะไม้เนื้อแข็งที่วางสมุนไพรตระกูลโสมป่าและรากเหง้าสมุนไพรหายาก จัดเรียงอย่างเป็นระเบียบในกล่องไม้สนบุด้วยผ้าแพรสีเลือดหมู ท่ามกลางแสงตะเกียงน้ำมันพืชที่สั่นไหวตามแรงลมลอดผ่านช่องหน้าต่าง ไป๋จินซูในชุดเสื้อผ้าฝ้ายสีครามเรียบง่าย แต่งกายสะอาดสะอ้านตามแบบฉบับสตรีชนบท ทว่าท่าทางการนั่งและการประสานมือไว้ที่ตักกลับสง่างามราวกับพระชายาจากตระกูลสูงศักดิ์ กำลังนั่งพิพากษาชะตากรรมของเครือข่ายค้ากำไรเกินควรแห่งนี้ "คุณหนูไป๋..." เฒ่าชูยิ้มแห้ง ใบหน้าเหี่ยวย่นตามวัยฉายแววหวาดหวั่นปนทึ่ง เขารู้ดีว่าเด็กสาวผู้นี้ไม่ใช่ชาวบ้านธรรมดา ความรู้เรื่องสมุนไพรและการปรุงยาของนางเหนือล้ำยิ่งกว่าหมอหลวงในเมืองหลวงเสียอีก สมุนไพรที่นางนำมาเสนอในวันนี้ ล้วนเป็นของชั้นยอดที่หาไม่ได้ในตลาดรัฐวิสาหกิจ หากปล่อยให้หลุดมือไป คู่แข่งฝั่งเหนือคงกวาดเรียบ "ท่านก็รู้ว่าช่วงนี้การตรวจสอบจากส่วนกลางเข้มงวดเพียงใด การจะขนย้ายสินค้าล๊อตใหญ่ข้ามเขตไปยังเมืองหลวงหรือเมืองท่าทางใต้ ต้องใช้เส้นสายและสินบนมหาศาล สี่สิบเปอร์เซ็นต์ที่ข้าเสนอ ถือว่ายุติธรรมที่สุดแล้ว" ไป๋จินซูไม่ตอบทันที นางยกถ้วยชาเซรามิกเนื้อหยาบขึ้นจิบช้าๆ ปล่อยให้ความเงียบโรยตัวลงมาราวกับก้อนหินหนักอึ้งกดทับบรรยากาศในห้อง สายตาคมกริบดั่งเหยี่ยวทอดมองไปยังคราบเขม่าบนฝาผนัง ก่อนจะช้อนตาขึ้นสบกับพ่อค้าเฒ่าด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก "เฒ่าชู... ท่านลืมไปแล้วหรือว่าสินค้าในมือข้า ไม่ได้มีแค่โสมป่าธรรมดา" นางเอ่ยด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา แต่ทุกคำหนักแน่นดั่งทองคำ "ยาอายุวัฒนะสูตรเฉพาะที่สกัดจากหยกโบราณและรากโสมร้อยปี แม้แต่ท่านอ๋องผู้บัญชาการกองกำลังรักษาความมั่นคงชายแดน... หากได้ลองใช้ยาทาแผลนี้ยามออกศึก รอยแผลเป็นจะสมานตัวภายในสามวัน ท่านคิดว่านายทหารระดับสูงเหล่านั้น จะยินดีจ่ายไม่อั้นเพื่อให้ได้มันมาครองหรือไม่?" ชื่อของ 'ท่านอ๋อง' หรือที่ผู้คนในคราบทหารยุคนี้รู้จักกันในนามผู้กองลู่ถิงเฉิน ถูกหยิบยกขึ้นมาใช้อย่างแนบเนียน แม้เจ้าตัวจะยังไม่รู้เรื่องนี้ก็ตามที แต่ไป๋จินซูกล้าเดิมพันว่า อิทธิพลมืดที่เฒ่าชูเกรงกลัว หาได้เทียบเท่ากับอำนาจมืดในค่ายทหารที่นางกำลังกุมจุดอ่อนอยู่เลย พ่อค้าเฒ่าสะดุ้งเฮือก สีหน้าเปลี่ยนเป็นซีดเผือดทันที เขารู้จักกิตติศัพท์ความเยือกเย็นดุจน้ำแข็งของท่านผู้กองลู่ดี หากสินค้าตัวนี้เชื่อมโยงไปถึงกองทัพ แล้วเกิดความผิดพลาดขึ้น หัวของเขาคงหลุดจากบ่าก่อนจะได้นับเงินหยวนเสียอีก "ห้าสิบเปอร์เซ็นต์..." เฒ่าชูยอมจำนนในที่สุด ยอมถอยก้าวใหญ่เพื่อความอยู่รอด "และข้าจะจัดหายานพาหนะลับ ขนส่งสินค้าของท่านตรงสู่เมืองหลวงโดยไม่มีการตรวจสอบใดๆ ทั้งสิ้น แลกกับการที่ท่านต้องผูกขาดการส่งยาให้ข้าแต่เพียงผู้เดียว" มุมปากของไป๋จินซูยกขึ้นเป็นรอยยิ้มบางเบา รอยยิ้มที่งดงามทว่าเยือกเย็นยิ่งกว่าน้ำค้างยามรุ่งอรุณ นางวางถ้วยชาลงบนโต๊ะเสียงดังกระทบกันเบาๆ เป็นอันตรรusตกลง "ตกลง ตามนี้... พรุ่งนี้รุ่งสาง ข้าจะส่งสินค้าล็อตแรกให้ครึ่งหนึ่ง ส่วนอีกครึ่งจะส่งมอบก็ต่อเมื่อท่านนำเงินมัดจำล่วงหน้ามาวางไว้บนโต๊ะนี้" ในขณะที่การเจรจาอันดุเดือดทางธุรกิจกำลังปิดฉากลงด้วยชัยชนะของสตรีผู้กุมความได้เปรียบ ทว่าที่ด้านนอกตรอกมืด ห่างออกไปไม่ถึงร้อยเมตร ร่างสูงใหญ่ในชุดเครื่องแบบทหารสีเขียวเข้มของลู่ถิงเฉินกำลังยืนพิงกำแพงอิฐเก่าๆ สายตาคมกริบดั่งพยัคฆ์ซุ่มมองผ่านรอยแยกของประตูไม้ด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย เขารู้ว่านางฉลาด เขารู้ว่านางมีความลับมากมายซ่อนอยู่หลังใบหน้าเรียบเฉยนั้น แต่เขาไม่เคยคิดเลยว่าสตรีที่เขารับปากจะคอยคุ้มครองลับๆ จะมีความเด็ดขาดและเล่ห์เหลี่ยมแพรวิพากษ์ในการเจรจาธุรกิจสีเทาได้เหนือชั้นยิ่งกว่าพ่อค้าหน้าเลือดเสียอีก ก่อนที่ลู่ถิงเฉินจะทันได้ก้าวเข้าไปขัดจังหวะหรือแสดงตัว ฝีเท้าหนักแน่นคู่หนึ่งก็หยุดยืนอยู่เบื้องหลังเขา พร้อมกับเสียงกระซิบแหบพร่าจากลูกน้องคนสนิท "ผู้กองครับ... สายจากหน่วยข่าวกรองเขตสามรายงานด่วน มีคำสั่งลับส่งตรงมาจากเบื้องบน แจ้งว่าพบบัญชีรายชื่อผู้ต้องสงสัยพัวพันกับการค้าสมุนไพรลักลอบนำเข้า และหนึ่งในเป้าหมาย... คือสตรีที่ท่านกำลังคุ้มครองอยู่ครับ" มือใหญ่ของลู่ถิงเฉินที่ซ่อนอยู่ในกระเป๋าเสื้อกำหมัดแน่นขึ้นทันที ดวงตาคมกริบหรี่ลงเล็กน้อยท่ามกลางความมืดมิดของราตรีกาล ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางข้ามมิติมาด้วยกันในบทนี้นะครับ