เงินคือพระเจ้าในโลกเสมือน

"ยินดีต้อนรับสู่โลกแห่งความจริง... ผู้สร้างคิน" เสียงแหบพร่าราวกับมาจากขุมนรกดังลอดฮู้ดออกมา พร้อมกับปลายดาบที่จ่อตรงมายังอกของเขา รินสะดุ้งสุดตัว มือเรียวบางภายใต้สูทสีเทาเข้มรีบคว้าข้อมือของคินไว้ตามสัญชาตญาณ แว่นสายตาภายใต้กรอบเงินสะท้อนแสงไฟนีออนของห้องควบคุมเซิร์ฟเวอร์หลักจนวาวโรจน์ หญิงสาวส่งเสียงหอบหายใจถี่กระชั้นด้วยความตื่นตระหนก แต่คิน... กลับไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย ชายหนุ่มผู้กุมชะตากรรมของอาณาจักรเกมออนไลน์ "Chronos Online" ยืนไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้หนังแท้ราคาแพงระยับ สายตาคมกริบมองคมดาบที่ห่างจากหัวใจเพียงคืบเดียวด้วยรอยยิ้มเย้ยหยัน รอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความเยือกเย็น ดุดัน และไร้ซึ่งความปราณี ราวกับเขากำลังมองมดปลวกตัวหนึ่งที่กำลังดิ้นรนก่อนถูกเหยียบให้แบนคาเท้า "คิดว่ามีแค่แกคนเดียวที่มีระบบงั้นเหรอ, ไอ้เศษสวะเบอร์ศูนย์?" คินเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง ทว่าทรงพลังจนทำให้บรรยากาศรอบตัวลดฮวบลงจนติดลบ บุคคลใต้ฮู้ดสีดำสนิทชะงักไปเล็กน้อย ร่างกายภายใต้ผ้าคลุมสั่นเทิ้วด้วยความตกใจเมื่อได้ยินรหัสลับที่ควรมีเพียงผู้พัฒนาสูงสุดเท่านั้นที่รู้ "แก... แกเป็นใครกันแน่? ระบบของแกมันถูกลบไปแล้วตั้งแต่วันที่แกถูกเนรเทศออกนอกบริษัท!" "ระบบน่ะเหรอ?" คินหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะที่แหบพร่าแต่บาดลึกถึงขั้วหัวใจ ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แรงกดดันมหาศาลแผ่พุ่งออกมาจากตัวเขาจนหน้าจอโฮโลแกรมรอบห้องถึงกับกระพริบไหว "แกเข้าใจผิดไปใหญ่แล้ว... ฉันไม่ได้ใช้ระบบเพื่อเอาชีวิตรอดในเกมนี้เหมือนพวกสวะอย่างแก แต่ฉันคือคนที่ 'ซื้อ' เกมนี้มาไว้ในกำมือตั้งแต่แรกต่างหาก!" *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนจากระบบการเงินระดับจักรวาลดังขึ้นก้องกังวานในโสตประสาทของทุกคนในห้อง [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบคำสั่งซื้อกิจการครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์!] [เป้าหมาย: ซื้อหุ้นทั้งหมด 100% ของ "กิลด์มังกรทมิฬ" (Dark Dragon Guild) กิลด์อันดับหนึ่งของเซิร์ฟเวอร์] [มูลค่าการทำธุรกรรม: 50,000,000,000 เครดิต (ห้าหมื่นล้านเครดิต)] [สถานะ: ทำธุรกรรมเสร็จสิ้น สมบูรณ์แบบ 100%] เงาร่างใต้ฮู้ดเข่าทรุดลงกระแทกกับพื้นห้องทันที ปลายดาบในมือร่วงหล่นลงกระทบพื้นเหล็กเสียงดังเคร้ง โลกทั้งใบของชายปริศนาพังทลายลงในพริบตา เมื่อข้อความประกาศก้องทั่วทั้งเซิร์ฟเวอร์หลักปรากฏขึ้นเป็นตัวอักษรสีทองอร่ามที่ทุกคนในเกมมองเห็น *[ประกาศจากระบบหลัก]: กิลด์ "มังกรทมิฬ" ถูกซื้อกิจการโดยผู้เล่น "Khin" อย่างเป็นทางการ กรรมสิทธิ์ทั้งหมดตกเป็นของผู้ถือหุ้นใหญ่แต่เพียงผู้เดียว สมาชิกกิลด์ทุกคนถูกลดสถานะเป็น "ทาสรับใช้" โดยอัตโนมัติ!* เสียงกรีดร้องและเสียงสบถจากผู้เล่นนับแสนคนที่ออนไลน์อยู่ทั่วโลกดังอื้ออึงเข้ามาในระบบสื่อสาร คินก้าวเดินเข้าไปใกล้ร่างที่กำลังสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวอย่างช้าๆ รองเท้าหนังขัดมันหยุดยืนตรงหน้าชายใต้ฮู้ด เขาย่อตัวลงเล็กน้อย ใช้ปลายนิ้วเชยคางของอีกฝ่ายขึ้นบังคับให้สบตา "จำความรู้สึกตอนที่แกเหยียบย่ำฉันเมื่อสามปีก่อนได้ไหม?" คินกระซิบด้วยน้ำเสียงกระด้างและเยือกเย็น ดวงตาคู่คมจ้องลึกเข้าไปในดวงตาที่เบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกของศัตรู "วันนั้นแกบอกว่าเงินซื้อทุกอย่างไม่ได้... แต่มาวันนี้ ดูสิว่าเงินห้าหมื่นล้านเครดิตของฉัน มันขยี้ศักดิ์ศรีของแกจนไม่เหลือชิ้นดีเลยไม่ใช่เหรอ?" "อ... ไอ้ปีศาจ..." ชายใต้ฮู้ดครางออกมาด้วยเสียงอันแห้งผาก ร่างกายสั่นสะท้านราวกับลูกนกตกในพายุ รินยืนมองเหตุการณ์ทั้งหมดด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความซับซ้อน เธอขยับแว่นเล็กน้อยก่อนจะยื่นแท็บเล็ตสีดำสนิทที่มีสัญลักษณ์รูปการ์ดสีดำฝังเพชรให้แก่คิน "ท่านคินคะ ระบบตรวจสอบพบความเคลื่อนไหวที่น่าสงสัยจากกระเป๋าเงินดิจิทัลสำรองของบริษัทคู่แข่ง... ดูเหมือนว่าพวกมันกำลังพยายามดึงข้อมูลลับขั้นสุดท้ายออกไปจากเซิร์ฟเวอร์ลับแห่งนี้ค่ะ" คินรับแท็บเล็ตมาถือไว้ มุมปากหยักยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่ไม่ได้มีความสุข แต่มันคือรอยยิ้มของนักล่าที่กำลังต้อนเหยื่อให้จนมุมในกรงขัง "ปล่อยให้พวกมันดึงข้อมูลไป..." คินกล่าวเสียงเรียบ สายตากวาดมองโค้ดโปรแกรมที่วิ่งผ่านหน้าจอด้วยความเร็วสูง "แล้วส่งคำสั่งซื้อระบบความปลอดภัยทั้งหมดของพวกมันเข้ามาเป็นของฉัน... ให้เวลาพวกมันหายใจอีกแค่สามนาที ก่อนที่บริษัทของพวกมันจะถูกยึดเป็นทรัพย์สินส่วนกลางเพื่อเอาไปบริจาคให้การกุศล!" "รับทราบค่ะ ฉันจะดำเนินการเดี๋ยวนี้" รินตอบรับด้วยน้ำเสียงมั่นอกมั่นใจ นิ้วเรียวยาวพรมลงบนแป้นพิมพ์โฮโลแกรมด้วยความเร็วสูงจนเกิดภาพติดตา คินหันหลังกลับมามองหน้าจอหลักที่แสดงสถานะของกิลด์ทั้งหมดในเกม ตอนนี้ 98% ของอาณาจักรเสมือนจริงแห่งนี้อยู่ภายใต้การควบคุมของเขาแล้ว ไม่มีใครหน้าไหนสามารถขัดขวางเขาได้อีกต่อไป เงินคืออำนาจ... และในโลกใบนี้ เขากคือพระเจ้าผู้กำหนดกฎเกณฑ์ทั้งหมดแต่เพียงผู้เดียว ทว่า ในจังหวะที่ทุกอย่างกำลังดำเนินไปตามแผนที่วางไว้นั้นเอง... หน้าจอหลักทั้งหมดภายในห้องควบคุมกลับดับวูบลงพร้อมกันอย่างไร้สาเหตุ ไฟฉุกเฉินสีแดงฉานสว่างวาบขึ้นแทนที่ พร้อมกับเสียงสัญญาณเตือนภัยระดับวิกฤตที่ดังหนวกหู *[คำเตือนระบบ]: ตรวจพบการแทรกแซงจากภายนอก... รหัสความปลอดภัยระดับโอเมก้าถูกปลดล็อก!* คินขมวดคิ้วมุ่นเป็นครั้งแรกในรอบหลายเดือน เขากวาดสายตามองไปรอบห้องที่ตอนนี้ถูกย้อมด้วยแสงสีแดงฉาน รินรีบตรวจสอบข้อมูลบนแท็บเล็ตในมือ ใบหน้าของเลขาคู่ใจถอดสีจนซีดเผือกด้วยความตกใจ "ท่านคินคะ... ระบบไม่ได้ถูกแฮกจากภายนอกค่ะ..." รินหันมามองเขาด้วยดวงตาที่สั่นระริก ลมหายใจสะดุดกึก "แต่มีคนกำลังใช้ 'คีย์การ์ดระดับผู้สร้างสูงสุด' อีกใบหนึ่ง... ซึ่งเป็นใบเดียวกับที่คุณถืออยู่... เปิดประตูห้องนิรภัยใต้ดินชั้นที่สิบสาม!" ประตูเหล็กกล้าหนาเตอะที่ปิดตายมานานนับทศวรรษค่อยๆ ส่งเสียงกลไกขับเคลื่อนดังสนั่นหวั่นไหว รอยแยกของประตูค่อยๆ เปิดออก พร้อมกับไอความเย็นยะเยือกที่พวยพุ่งออกมาปกคลุมทั่วทั้งพื้นห้อง และในเงาสลัวหลังประตูบานนั้น... รองเท้าหนังราคาแพงก้าวออกมาพร้อมกับเสียงฝีเท้าที่หนักแน่น มั่นคง และคุ้นเคยอย่างน่าประหลาด "ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะ... ลูกศิษย์ตัวน้อยของฉัน" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนผลงานของ "ผู้กล้าตกอับ" เสมอมานะครับ