ตื่นมาในบ้านดินผุพังยุค 80

"ถ้าอยากหย่านัก ก็เซ็นชื่อแล้วไสหัวไปซะ! แต่อย่าหวังว่าจะได้เงินจากฉันสักแดงเดียว ยัยแม่เลี้ยงใจร้าย!" กระดาษแผ่นหนึ่งปลิวว่อนมากระทบใบหน้าของไป๋ลี่อิน แรงปะทะแม้จะไม่มาก แต่ก็เพียงพอที่จะทำให้สติสัมปชัญญะที่ล่องลอยอยู่ในความมืดมิดดึงกลับมาสู่ความเป็นจริง กลิ่นอับชื้นของดินเหนียวผสมฟางแห้งแตะจมูก ตามมาด้วยเสียงสะอื้นไห้ปานจะขาดใจของเด็กเล็กสองคนที่มุมห้อง ไป๋ลี่อินขมวดคิ้วมุ่น ความทรงจำนับร้อยฉากไหลทะลักเข้าสู่สมองราวกับเขื่อนแตก เชฟสาวมือหนึ่งจากโลกศตวรรษที่ 21 ผู้ครองรางวัลมิชลินสามปีซ้อน กลับต้องมาสวมร่างของ "ไป๋ลี่อิน" หญิงสาวผู้มีชื่อเสียงฉาวโฉ่ในหมู่บ้านหง싱 ยุค 1980 ร่างเดิมนี้นอกจากจะขี้เกียจสันหลังยาวแล้ว ยังชอบทุบตีลูกเลี้ยงเพื่อระบายอารมณ์ยามสามีไม่อยู่บ้าน และที่สำคัญที่สุด... ตอนนี้สามีตามนิตินัยของเธอ ซึ่งเป็นนายทหารหนุ่มอนาคตไกลนามว่า "หานชีหยาง" ได้ส่งจดหมายหย่าขาดมาพร้อมกับค่าเลี้ยงดูงวดสุดท้ายที่ถูกญาติฝ่ายสามีสูบฉีดจนเกลี้ยงกระเป๋า เหลือเพียงบ้านดินผุพังที่ฝนสาดเข้ามาได้ทุกทิศทางและแป้งข้าวโพดขึ้นราก้นไห "พี่สะใภ้รอง... อย่าทำร้ายเสี่ยว Pกับเสี่ยวเปาอีกเลยนะคะ ฮือๆ ถ้าท่านอยากได้เงินไปเล่นการพนันนัก พวกเรายอมอดมื้อกิน mื้อก็ได้..." เสียงเด็กหญิงตัวน้อยผอมแห้งจนเห็นซี่โครงเอ่ยขึ้นอย่างหวาดกลัว ดวงตากลมโตเต็มไปด้วยหยาดน้ำตา ไป๋ลี่อินสูดหายใจเข้าลึก3 เพื่อตั้งสติ สมองเพชรของเชฟสาววิเคราะห์สถานการณ์ในเสี้ยววินาที ยุค 80 ข้า้าวยากหมากแพง นโยบายปฏิรูปกำลังเริ่มต้น ใครมือยาวสาวได้สาวเอา แต่เธอกลับมีจุดเริ่มต้นติดลบ สามีขอหย่า ลูกเลี้ยงหวาดกลัว และในท้องร้องโครกครากเพราะความหิวโหย *ครึ้น...* เสียงฟ้าร้องคำรามก้องท่ามกลางท้องฟ้าที่เริ่มมืดครึ้ม ฝนหาลมพายุฤดูร้อนกำลังจะมาเยือน หากปล่อยไว้แบบนี้ บ้านหลังนี้ได้พังครืนลงมาทับพวกเขาทั้งสามคนแน่นอน แต่ในวินาทีที่วิกฤตถึงขีดสุด หัวใจของไป๋ลี่อินกลับเต้นแรงด้วยความตื่นเต้น ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะเสียงแจ้งเตือนที่คุ้นเคยดังขึ้นในหัว *[ ติ๊ง! ระบบซุปเปอร์มาร์เก็ตมิติฟาร์มระดับปรมาจารย์ เปิดใช้งานสำเร็จ ]* หน้าจอดิจิทัลใสแจ๋วปรากฏขึ้นเบื้องสายตา มีเพียงเธอที่มองเห็น ชั้นวางสินค้าในซุปเปอร์มาร์เก็ตขนาดมหึมาบรรจุวัตถุดิบชั้นเลิศ เนื้อสัตว์ชุ่มฉ่ำ เครื่องเทศนานาชนิด และเมล็ดพันธุ์พืชไร่ข้ามมิติที่พร้อมให้หยิบใช้ได้ตลอดเวลา ขอเพียงแค่เธอมีแต้มความดีหรือสร้างรายได้จากการค้าขายในยุคนี้! ริมฝีปากบางเฉียบยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่เคยดูน่าชังในสายตาชาวบ้าน ตอนนี้กลับฉายแววเจ้าเล่ห์และทรงพลังอย่างประหลาด ในเมื่อสวรรค์ส่งเธอมาอยู่ในร่างนี้ พร้อมกับ "อาวุธลับ" ที่โกงความตายได้ เธอก็จะใช้มันนี่แหละพลิกชะตาชีวิต! "หย่าอย่างนั้นหรือ..." ไป๋ลี่อินก้มลงหยิบกระดาษหย่าขึ้นมาพิจารณา ดวงตาคู่สวยพินิจลายมือตวัดหนักแน่นทรงพลังของหานชีหยาง รอยหมึกยังสดใหม่บ่งบอกว่าเพิ่งเขียนไม่นาน "ในเมื่อคุณสามีทหารส่งหนังสือหย่ามาเองโดยไม่มาดูหน้ากันให้Eอ... งั้นก็อย่าหาว่าฉันใจร้ายก็แล้วกันนะคะ ท่านนายทหารหาน ชีหยาง!" เธอก้าวเท้าฉับๆ ไปที่ไหข้าวสารเก่าคร่ำคร่า เปิดฝาออกพบว่ามีแป้งข้าวโพดขึ้นราติดก้นไหอยู่หยิบมือเดียว เด็กน้อยทั้งสองถอยกรูดด้วยความหวาดกลัว คิดว่าแม่เลี้ยงกำลังจะอาละวาดอีกรอบ ทว่า ไป๋ลี่อินกลับไม่ได้ทำร้ายใคร เธอยื่นมือไปสัมผัสไหเปล่าๆ นั้นในใจนึกเรียกใช้งานระบบ *[ ขอแป้งสาลีเนื้อละเอียด 1 กิโลกรัม และหมูสามชั้นติดมันฉ่ำๆ จากมิติ ]* พริบตาเดียว! กลิ่นหอมของเนื้อหมูสดใหม่และแป้งขาวสะอาดก็ปรากฏขึ้นในไหเก่าๆ นั้นราวกับมีเวทมนตร์ เด็กทั้งสองเบิกตากว้างอ้าปากค้างจนแมลงวันแทบบินเข้าปาก ไป๋ลี่อินย่อตัวลง ลูบหัวเด็กหญิงตัวน้อยอย่างอ่อนโยน นัยน์ตาทอประกายมุ่งมั่น "เสี่ยว P, เสี่ยวเปา... หยุดร้องไห้เถอะค่ะ ตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป จะไม่มีใครต้องอดอยากอีกแล้ว แม่จะทำอาหารมื้อแรกให้พวกเธอกินจนพุงกางเลย!" กลิ่นหอมกรุ่นของเครื่องเทศลับและหมูกรอบทอดเกลือสูตรพิเศษเริ่มโชยออกจากห้องครัวเล็กๆ ทะลุกำแพงดินผุพัง ลอยละลิ่วไปตามสายลมยามเย็นอบอวลทั่วทั้งหมู่บ้านหง싱 จนกระทั่งชาวบ้านที่เดินผ่านไปมาต้องหยุดเดินและสูดจมูกฟุดฟิดด้วยความฉงน ในขณะเดียวกัน ที่ทางเข้าหมู่บ้าน ร่างสูงใหญ่ของนายทหารหนุ่มในชุดเครื่องแบบเขียวเข้มและรองเท้าคอมแบทเปื้อนโคลนกำลังก้าวเดินเข้ามาด้วยสีหน้าเคร่งขรึม เขาคือหานชีหยาง สามีผู้ส่งจดหมายขอหย่า ที่เพิ่งได้รับโทรศัพท์ด่วนจากกองทัพให้กลับมาเคลียร์ปัญหาครอบครัวกะทันหัน! --- ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางย้อนเวลาไปกับ "กระท่อมไผ่ริมธาร" นะคะ