ห้องผ่าตัดไม่ใช่สนามรบ

“หมอพายครับ... ถ้าคุณยังไม่สามารถจัดการระดับความลึกของการสลบให้สัมพันธ์กับจังหวะการลงมีดของผมได้ กรุณาถอยออกไปให้คนอื่นที่มี ‘สมาธิ’ มากกว่ามาทำแทนเถอะครับ” เสียงทุ้มต่ำที่เย็นเยียบดั่งน้ำแข็งขั้วโลกดังก้องไปทั่วห้องผ่าตัดที่เงียบกริบจนได้ยินเพียงเสียงสัญญาณชีพจรที่เต้นสม่ำเสมอ บรรยากาศภายในห้องที่ควรจะเป็นพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์ของการช่วยชีวิต กลับกลายเป็นสมรภูมิรบที่คุกรุ่นไปด้วยแรงกดดัน ธันวาไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นจากทรวงอกที่เปิดกว้างของคนไข้ ดวงตาภายใต้กรอบแว่นสายตากวาดมองอย่างเฉียบคม เขาสั่งการด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยแต่ทว่าบาดลึกเข้าถึงกระดูก พายขบกรามแน่นจนสันกรามขึ้นรอยนูน เขาเป็นวิสัญญีแพทย์ที่ได้รับการยอมรับมากที่สุดคนหนึ่งในโรงพยาบาล แต่ดูเหมือนว่าตำแหน่ง ‘อัจฉริยะ’ ของธันวาจะทำให้เขาหลงลืมไปว่าการผ่าตัดไม่ใช่การแสดงละครที่พระเอกจะต้องเด่นเพียงคนเดียว “หมอธันวาคะ” พายเอ่ยขึ้น น้ำเสียงราบเรียบจนน่ากลัว “นี่คือห้องผ่าตัด ไม่ใช่สนามรบที่คุณจะใช้อารมณ์ตัดสินใครตามใจชอบ จังหวะการให้ยาสลบของผมเป็นไปตามเกณฑ์มาตรฐานสากล ถ้าคนไข้มีปัญหาเรื่องความดัน นั่นเป็นเพราะเทคนิคการเย็บหลอดเลือดที่เร่งรีบจนเกินไปของคุณต่างหาก ไม่ใช่เพราะความผิดพลาดของวิสัญญี” “นั่นคุณกำลังจะบอกว่าผมพลาดเหรอครับ?” ธันวาเงยหน้าขึ้น จ้องมองอีกฝ่ายผ่านเลนส์แว่น สายตาคมกริบคู่นั้นเหมือนจะเฉือนเนื้อคนตรงหน้าให้ขาดกระจุย คนในทีมผ่าตัดต่างพากันก้มหน้าหลบสายตา ไม่มีใครกล้าหายใจแรง บรรยากาศกดดันจนเหมือนอากาศจะเบาบางลงไปทุกที “ผมแค่กำลังจะบอกว่า ให้ถนอมชีวิตคนไข้มากกว่าอีโก้ของคุณก็พอค่ะ” พายสวนกลับทันควัน นัยน์ตาสีเข้มของเขาไม่มีแววหวั่นไหวแม้แต่น้อย ธันวาหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะที่ไร้ซึ่งความขบขัน เขาโน้มตัวลงมาใกล้จนปลายจมูกแทบจะแตะกับผ้าปิดจมูกของพาย กลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อผสมกับกลิ่นจางๆ ของโคโลญจ์ราคาแพงที่แฝงความขรึมของธันวาตีขึ้นมาจนพายต้องชะงักไปครู่หนึ่ง “ถ้าคุณยังทำตัวเป็นปัญหากับการผ่าตัดของผมอีกแม้แต่ครั้งเดียว พาย... ผมจะทำเรื่องย้ายคุณออกจากทีมเอง ไม่ว่าประวัติคุณจะสวยหรูแค่ไหนก็ไม่มีข้อยกเว้น” คำขู่ที่ออกจากปากคนตรงหน้าไม่ได้ทำให้พายกลัว แต่มันกลับจุดไฟในใจให้ลุกโชน พายขยับตัวเข้าไปใกล้จนระยะห่างเหลือเพียงไม่กี่นิ้ว เขาจ้องมองดวงตาคู่คมนั้นด้วยความรู้สึกที่ก้ำกึ่งระหว่างความเกลียดชังและแรงดึงดูดบางอย่างที่อธิบายไม่ได้ “ได้ค่ะ หมอธันวา” พายเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นพร่าเล็กน้อยด้วยความโกรธ “ถ้าคุณมั่นใจว่าคุณเก่งพอที่จะจัดการทุกอย่างคนเดียวได้โดยไม่ต้องมีใครช่วย ก็เชิญค่ะ แต่จำไว้นะคะว่าบนโต๊ะผ่าตัดนี้... ชีวิตของคนไข้ไม่ได้ขึ้นอยู่กับมีดในมือคุณเพียงอย่างเดียว” พายก้าวถอยหลังออกมา กวาดสายตามองทีมงานทุกคนก่อนจะหันกลับมาโฟยใจที่หน้าจอเครื่องช่วยหายใจ แม้ปากจะบอกว่าไม่แคร์ แต่หัวใจเขากลับเต้นผิดจังหวะอย่างรุนแรง ธันวากลับไปสนใจงานตรงหน้าต่อโดยไม่พูดอะไรอีก ทิ้งให้ความเงียบที่น่าอึดอัดปกคลุมไปทั่วห้อง การผ่าตัดดำเนินต่อไปอย่างตึงเครียดจนกระทั่งเสร็จสิ้น พายถอดถุงมือและหน้ากากอนามัยออกด้วยอาการมือสั่นเล็กน้อย เขาเดินตรงไปยังประตูห้องผ่าตัดโดยไม่หันไปมองคนที่ยังคงยืนสั่งงานพยาบาลอยู่ด้านหลัง ทว่าในวินาทีที่เขากำลังจะผลักประตูออก มือหนาของใครบางคนก็คว้าหมับเข้าที่ข้อมือของเขาแรงจนพายต้องเซถลาไปปะทะกับแผ่นอกกว้างที่เปียกชื้นไปด้วยเหงื่อ ธันวาดึงร่างของวิสัญญีแพทย์หนุ่มให้หันมาเผชิญหน้ากันในซอกมุมแคบๆ ของห้องเตรียมผ่าตัดที่ลับตาคน “อย่าคิดว่าการโต้ตอบผมเมื่อกี้มันจะจบง่ายๆ นะครับ พาย” ธันวาขยับเข้าไปกระซิบข้างใบหู น้ำเสียงของเขาเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง จากความเกรี้ยวกราดกลายเป็นความทุ้มพร่าที่เต็มไปด้วยนัยยะลึกลับ พายเบิกตากว้าง พยายามจะสะบัดข้อมือออกแต่ธันวากลับรั้งไว้แน่นขึ้น “คุณจะทำอะไร... นี่มันที่ทำงานนะ!” “ผมไม่ได้จะทำอะไรที่นี่” ธันวาเว้นจังหวะ สายตาคมกริบไล่สำรวจใบหน้าของพายอย่างถือสิทธิ์ “แต่ผมจะพิสูจน์ให้คุณเห็นว่า... เซฟโซนที่คุณสร้างไว้ป้องกันตัวเองจากผมน่ะ มันไม่ได้แข็งแรงอย่างที่คิดหรอก” ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าของบุคคลที่สามก็ดังขึ้นใกล้ห้องเตรียมผ่าตัด พายสะดุ้งสุดตัวขณะที่ธันวายังคงจ้องมองเขาด้วยสายตาที่ยากจะอ่านออก ประตูห้องเตรียมผ่าตัดค่อยๆ ถูกผลักเข้ามา พร้อมกับการปรากฏตัวของหัวหน้าแผนกศัลยกรรมที่ใบหน้าเคร่งเครียด “หมอธันวา... หมอพาย... ผมมีเรื่องสำคัญจะแจ้งให้ทราบเกี่ยวกับเคสผ่าตัดเมื่อสักครู่นี้” พายรีบดึงมือออกจากธันวาและถอยกรูดไปด้านหลัง ทิ้งให้ธันวายืนนิ่งอยู่ตรงนั้นด้วยสีหน้าเรียบเฉยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่นัยน์ตาคู่นั้นกลับประกายวาวโรจน์อย่างที่พายไม่เคยเห็นมาก่อน ความลับที่ซ่อนอยู่ใต้รอยยิ้มมุมปากของธันวาในเสี้ยววินาทีนั้น ทำเอาพายรู้สึกเสียวสันหลังวาบ หรือสิ่งที่เขาคิดว่ากำลังรับมืออยู่นั้น... มันคือจุดเริ่มต้นของเกมที่ไม่มีวันจบสิ้น ขอบพระคุณนักอ่านทุกคนที่ยังคงติดตามความสัมพันธ์ที่เปี่ยมไปด้วยแรงปะทะของทั้งคู่ไว้นะคะ มาเอาใจช่วยคุณหมอพายให้รอดพ้นจากเกมของหมอธันวาในตอนถัดไปด้วยกันนะคะ!