“เงินหนึ่งล้านหยวนแรกนั้นยากที่สุด แต่การรักษาความซื่อสัตย์ที่มีต่อกันมาตลอดหลายปี... ยากยิ่งกว่า”
เสียงของหลินว่านหลิงดังก้องขึ้นท่ามกลางความเงียบสงัดภายในห้องโถงกว้างใหญ่ของคฤหาสน์ตระกูลลู่ เธอนั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้แกะสลักลวดลายวิจิตร สายตามองผ่านหน้าต่างบานใหญ่ไปยังไร่ชาและสวนผลไม้ที่ทอดตัวยาวสุดลูกหูลูกตาภายใต้แสงแดดสีทองยามเย็น มือเรียวบางลูบไล้แหวนแต่งงานบนนิ้วนางอย่างแผ่วเบา ขณะที่กลิ่นหอมของซุปตุ๋นยาจีนสูตรลับจากมิติลับโชยกลิ่นจางๆ ออกมาเป็นระยะ
ข้างกายเธอ ลู่จินในชุดลำลองเนื้อดีที่ขับเน้นร่างกายกำยำของนายทหารผู้ผ่านศึกสงครามมาอย่างโชกโชนกำลังบรรจงปอกแอปเปิลอย่างใจเย็น สายตาคมกริบของเขามิได้มองผลไม้ในมือแม้แต่น้อย ทว่ากลับจับจ้องไปที่ใบหน้าของภรรยาสุดที่รักด้วยความรักใคร่ที่นับวันยิ่งลึกซึ้งเกินพรรณนา
“พวกญาติที่เคยดูถูกว่าเราจะเป็นได้แค่ชาวนาต้อยต่ำ วันนี้พวกเขาคงกำลังนั่งกัดฟันอยู่ในบ้านหลังเก่าๆ พร้อมกับข่าวคราวความสำเร็จของเราที่พาดหัวหน้าหนังสือพิมพ์ไปทั่วประเทศ” ลู่จินวางมีดลง ก่อนจะคว้ามือของภรรยาขึ้นมาจุมพิตเบาๆ “ว่านหลิง ขอบคุณนะที่เลือกเดินเส้นทางที่ยากลำบากนี้มากับพี่”
ว่านหลิงแย้มยิ้ม มุมปากของเธอโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยชัยชนะและประสบการณ์ เธอหวนนึกถึงวันแรกที่ลืมตาขึ้นมาในร่างของสะใภ้ร้ายที่ใครต่างก็รังเกียจ กลิ่นโคลนตม ความยากจนข้นแค้น และสายตาหยามเหยียดจากแม่สามีผู้เอาเปรียบ ทุกอย่างดูเหมือนขุมนรกที่ไม่มีทางออก แต่ด้วยความรู้จากโลกอนาคตและมิติลับในมือ เธอได้แปรเปลี่ยนหยาดเหงื่อให้กลายเป็นความมั่งคั่ง แปรเปลี่ยนเสียงนินทาให้กลายเป็นเสียงสรรเสริญ
“เส้นทางนั้นไม่ได้ยากหรอกค่ะพี่จิน แต่มันคือการ ‘คัดกรอง’ คนที่ไม่ใช่ให้ออกไปจากชีวิตเราต่างหาก” เธอโน้มตัวไปกระซิบข้างหูเขา “แม่สามีที่เคยเรียกพี่ว่าคนโง่ วันนี้ยังต้องส่งจดหมายมาขอส่วนแบ่งรายได้จากไร่เราอยู่เลย แต่ก็นะ... สำหรับคนที่เคยทิ้งเราในวันที่เราตกต่ำที่สุด เศษเสี้ยวของความเมตตาแม้แต่หยดเดียวข้าก็ไม่เหลือให้”
เสียงหัวเราะเบาๆ ของลู่จินดังขึ้น เขาไม่ได้รู้สึกถึงความอาฆาตในคำพูดของเธอ ตรงกันข้าม เขากลับรู้สึกถึงความเด็ดขาดที่เขารักและเทิดทูนเหนือสิ่งอื่นใด
“พี่จัดการเรื่องจดหมายนั่นให้แล้ว พวกเขาจะไม่มารบกวนชีวิตที่สงบสุขของเราอีก” ลู่จินเอ่ยเสียงเรียบ ทว่าทรงพลัง “วันนี้มีคนสำคัญจากส่วนกลางติดต่อมาอีกครั้ง พวกเขาอยากให้เราขยายสาขาผลิตภัณฑ์อาหารแปรรูปไปทั่วประเทศ ว่านหลิง... เธอเหนื่อยเกินไปไหม?”
ว่านหลิงลุกขึ้นยืน เดินไปหยุดอยู่ที่ระเบียงกว้าง เธอสูดลมหายใจเข้าลึก กลิ่นไอของดินและดอกไม้จากฟาร์มที่เธอสร้างมากับมือทำให้หัวใจพองโต เธอไม่ใช่คนที่จะหยุดนิ่งอยู่กับที่ เธอคือเชฟ คือนักธุรกิจ และคือผู้หญิงที่โชคชะตาขีดเขียนให้มาเป็นตำนาน
“ความเหนื่อยล้าคือรสชาติของความสำเร็จค่ะพี่จิน” เธอหันกลับมามองสามี “อีกอย่าง... ฉันไม่ได้ทำเพื่อเงินร้อยล้านพันล้านเพียงอย่างเดียว แต่ฉันทำเพื่อให้คนในหมู่บ้านนี้มีงานทำ เพื่อให้ลูกหลานของเราเติบโตมาในวันที่แม่ของเขาถูกจารึกไว้ในฐานะผู้หญิงที่เปลี่ยนโฉมหน้าเกษตรกรรมยุค 80 ให้กลายเป็นอุตสาหกรรมที่มั่นคง”
ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าเล็กๆ ของเด็กน้อยสองคนก็วิ่งกรูเข้ามาในห้องพร้อมกับเสียงหัวเราะที่สดใส ลู่จินรับร่างของเจ้าตัวน้อยทั้งสองไว้ในอ้อมแขน ภาพครอบครัวที่อบอุ่นภายใต้แสงสีทองของอาทิตย์อัสดงคือเครื่องยืนยันว่าสิ่งที่เธอทำมาทั้งหมดนั้นคุ้มค่าเพียงใด
จากหญิงสาวผู้ทะลุมิติมาด้วยความสับสนและหวาดกลัว จนถึงวันนี้... เธอคือเจ้าแม่แห่งฟาร์มยุคใหม่ที่ไม่มีใครกล้าสบประมาท เธอคือผู้ครองหัวใจของนายทหารผู้ภักดี และเป็นมารดาของอนาคตที่สดใส
ว่านหลิงเดินไปหยุดอยู่ข้างสามี เอื้อมมือไปกุมมือเขาไว้แน่น ภายใต้ความเงียบสงบที่ปกคลุมไปทั่วฟาร์มอันกว้างใหญ่ เธอก็รู้ตัวในทันทีว่า นี่ไม่ใช่แค่บทสรุปของเรื่องราวการแก้แค้นหรือการสร้างฐานะ แต่มันคือบทเริ่มต้นของความสุขนิรันดร์ที่เธอเลือกสร้างขึ้นมาเองกับมือ
อาหารมื้อค่ำที่เต็มไปด้วยความใส่ใจตั้งโต๊ะเรียงราย กลิ่นหอมฟุ้งกระจายไปทั่วห้องโถง มันคือกลิ่นของความรัก กลิ่นของชัยชนะ และกลิ่นของชีวิตที่แท้จริง
“ไปทานข้าวกันเถอะค่ะ วันนี้ฉันทำเมนูพิเศษที่ใครก็ลอกเลียนไม่ได้... รสชาติของความสุขชั่วนิรันดร์ไงคะ”
ท่ามกลางแสงเทียนที่วับแวม ลู่จินโอบกอดเธอไว้แน่น คำมั่นสัญญาในวันวานยังคงก้องอยู่ในความทรงจำ และวันนี้... เมื่อเขามองเห็นแววตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความรักของหญิงสาวในอ้อมกอด เขาก็รู้ได้ทันทีว่าไม่ว่าโลกจะหมุนไปอย่างไร หรือกาลเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน หัวใจของเขาก็จะหยุดพักอยู่ที่ฟาร์มแห่งนี้... กับผู้หญิงที่ชื่อ ‘หลินว่านหลิง’ ตลอดไป
ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับว่านหลิงและลู่จินมาจนถึงตอนจบนะคะ หวังว่าความรักและความมุ่งมั่นของพวกเขาจะสร้างแรงบันดาลใจให้ทุกท่านเช่นกันค่ะ
ด้วยรักและปรารถนาดีจาก กุหลาบหนามเงินค่ะ
คุณหนูตัวร้ายขอย้ายมาครองฟาร์มยุค 80 กับสามีคลั่งรัก•ตอนที่ 30
ตอนที่ 30 (ตอนอวสาน): บทสรุปของนางร้ายผู้ครองโลก
ผลงานโดย กุหลาบหนามเงิน
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (กุหลาบหนามเงิน)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง คุณหนูตัวร้ายขอย้ายมาครองฟาร์มยุค 80 กับสามีคลั่งรัก นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!