มิติฟาร์มท่านอ๋อง: ทวงคืนชีวิตใหม่ในยุค 70 กับสามีคลั่งรัก•ตอนที่ 18

ยกระดับธุรกิจสู่เมืองใหญ่

ผลงานโดย ไป๋เป่าเปาของแม่
เสียงตบโต๊ะไม้สนกระแทกดังสนั่นจนกาน้ำชาเคลือบกระเบื้องสั่นระริก น้ำชาสีอำพันกระเซ็นเปรอะเปื้อนขอบถ้วย แต่ไม่มีใครในห้องรับรองพิเศษของภัตตาคารประจำอำเภอสนใจไยดีมันเลยแม้แต่คนเดียว “คุณหลิน... ข้อเสนอเจ็ดสัดส่วนสาม ข้าพเจ้าว่าให้เกียรติทางตระกูลลู่ถึงขีดสุดแล้วนะ หรือเกรงว่าสูตรลับหมูตุ๋นสมุนไพรเจ็ดกลิ่นของคุณจะเก็บไว้จนขึ้นราในหมู่บ้านกันแน่?” น้ำเสียงเย่อหยิ่งทุต่ำของ ‘สวี่จื้อหยวน’ พ่อค้าใหญ่ผู้มีอิทธิพลกว้างไกลจากมณฑลอิงฮวา ดังลอดผ่านความเงียบงัน เขาสวมเสื้อคลุมผ้าไหมปักดิ้นเงินประณีต นั่งไขว่ห้างด้วยท่าทางถือดี ปลายตาคมกริบมองสตรีร่างโปร่งตรงข้ามราวกับกำลังประเมินราคา สินค้าในตลาดสด หลินว่านเฉียวยังคงรินชาใส่ถ้วยของตนเองอย่างเชื่องช้า ไอระเหยสีขาวกรุ่นกลิ่นดอกไม้อ่อนๆ ลอยขึ้นกระทบปลายจมูก ท่าทีที่สุขุมราวมิได้สะทกสะท้านต่อแรงกดดันระดับมหาเศรษฐี ทำให้สวี่จื้อหยวนถึงกับคิ้วกระตุก “คุณสวี่เข้าใจผิดไปถนัด” ว่านเฉียวเงยหน้าขึ้น รอยยิ้มที่มุมปากงดงามแต่กลับเยียบเย็นจนน่าขนลุก “หมูตุ๋นสมุนไพรเจ็ดกลิ่นของฉัน ไม่เคยเก่าเก็บจนขึ้นรา... มีแต่จะหอมฟุ้งจรุงใจจนต่อให้บินไปถึงเมืองหลวง ก็ยังหาตัวแทนรสชาตินี้ไม่ได้ต่างหาก ส่วนข้อเสนอเจ็ดต่อสามที่คุณกว่าจะเมตตาประทานให้... เกรงว่าคงต้องเก็บไว้ใช้กับคนอื่นที่ไม่มีทางเลือกจะดีกว่าค่ะ” เปรี้ยง! สีหน้าของสวี่จื้อหยวนบิดเบี้ยวทันที ความตึงเครียดในห้องแผ่ซ่านจนแทบจะคว้าจับต้องได้ บรรดาผู้ติดตามด้านหลังต่างขยับตัวเตรียมกดดัน แต่ก่อนที่ใครจะทันได้ขยับ ลิ้นชักไม้ประตูกลับถูกผลักเปิดออกอย่างแผ่วเบา ร่างสูงโปร่งในชุดเสื้อคลุมทหารสีเขียวเข้มไร้เครื่องหมายยศ ก้าวเข้ามาหยุดยืนเคียงข้างภรรยา ลู่ถิงเฟิงไม่ได้เอ่ยคำข่มขู่ใดๆ ทว่ารัศมีกดดันอันเยือกเย็นที่แผ่ออกมาจากตัวนายทหารผู้ผ่านสนามรบมาโชกโชน กลับทำให้ทุกคนในห้องต้องกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก สายตาคมปลาบกวาดมองสวี่จื้อหยวนเพียงแวบเดียว ราวกับกำลังมองฝุ่นผงใต้รองเท้า “ภรรยาผมเหนื่อยแล้วครับ” ลู่ถิงเฟิงเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่ม แต่นัยน์ตากลับไร้ซึ่งความรู้สึก “ถ้าคุณสวี่ยังไม่มีความจริงใจพอที่จะคุยเรื่องธุรกิจในฐานะ ‘หุ้นส่วนที่เท่าเทียม’ เกรงว่าประตูทางออกด้านล่างคงต้องรบกวนให้ลูกน้องของคุณเดินกลับเองเสียแล้ว” สวี่จื้อหยวนหน้าเสียไปวูบหนึ่ง เขาอุตส่าห์ดั้นด้นเดินทางข้ามอำเภอมาเพื่อเจรจาซื้อสิทธิ์ขาดสูตรอาหารที่กำลังเลื่องลือไปทั่วทั้งมณฑล ใครจะคาดคิดว่านอกจากภรรยาจะปากคอเราะร้ายไม่ยอมอ่อนข้อให้แล้ว สามีที่เป็นเพียงนายทหารบ้านนอกคนนี้ยังมีอำนาจกดดันที่น่ากลัวซ่อนอยู่เบื้องหลัง “ช้าก่อน! คุณหลิน... คุณลู่... อย่าเพิ่งใจร้อนสิครับ” เสียงแหบพร่าแต่ทรงอำนาจดังขึ้นจากชายชราในชุดจีนโบราณที่นั่งมุมห้องมานาน เขาคือ ‘ท่านผู้เฒ่าเฉิน’ นักลงทุนระดับตำนานที่ถอนตัวจากวงการค้าไปนาน สวี่จื้อหยวนยังต้องเกรงใจเขาถึงสามส่วน ท่านผู้เฒ่าเฉินลุกขึ้นยืนช้าๆ ใช้ไม้เท้าหัวมังกรเคาะพื้นเบาๆ ก่อนจะเดินมาหยุดตรงหน้าโต๊ะ แววตาของชายชราเต็มไปด้วยประกายความสนใจอย่างปิดไม่มิด “ข้อเสนอเจ็ดต่อสาม ข้าพเจ้าเห็นด้วยกับคุณหลินว่ามันเอาเปรียบเกินไป” ท่านผู้เฒ่าเฉินกล่าวด้วยรอยยิ้มจางๆ “ตระกูลเฉินของเราขอเสนอใหม่... ห้าต่อห้า ทุนทั้งหมดทางเราออกให้แปดส่วน ส่วนสูตรอาหาร การบริหารจัดการ และสิทธิ์ขาดในมิติการผลิต... อยู่ที่คุณหลินทั้งหมด เพียงแต่... ข้าพเจ้าขอร้องอย่างหนึ่ง ช่วยขยายสาขาแรกไปที่เมืองหลวงภายในฤดูใบไม้ผลินี้ จะได้ไหมครับ?” บรรยากาศในห้องพลันเงียบกริบลงอีกครั้ง สวี่จื้อหยวนหน้าซีดเผือดจนกลายเป็นสีม่วง ส่วนหลินว่านเฉียวเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มพึงพอใจผุดขึ้นบนใบหน้าเรียวสวยอย่างปิดไม่มิด ทว่า ในวินาทีที่หลินว่านเฉียวอ้าปากเตรียมจะตอบตกลง ประตูหน้าต่างห้องรับรองก็ถูกกระชากเปิดออกอย่างแรง พร้อมกับเสียงหอบหายใจรุนแรงของเด็กรับใช้ในภัตตาคารที่วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามา “คุณนายครับ! เกิดเรื่องใหญ่แล้วที่ลานหน้าภัตตาคาร... มีคนกลุ่มหนึ่งอ้างว่าเป็นญาติสนิทจากหมู่บ้านเดิม พร้อมกับถือเอกสารสิทธิ์การถือครองที่ดินตระกูลลู่ มาโวยวายอ้างสิทธิ์ความเป็นเจ้าของสูตรอาหารทั้งหมด บอกว่าคุณหลินเป็นแค่สะใภ้ขโมยสูตรตระกูลเดิมไปจดทะเบียน! ตอนนี้ชาวบ้านมามุงดูเต็มไปหมดแล้วครับ!” ลู่ถิงเฟิงหรี่ตาลงอันตราย รังสีสังหารแผ่ซ่านออกมาจนอุณหภูมิในห้องลดฮวบลงทันที ส่วนหลินว่านเฉียวแค่นหัวเราะออกมาเบาๆ ในลำคอ ‘ตระกูลหลิน’ และ ‘ตระกูลลู่สายรอง’ ที่สงบปากสงบคำไปพักใหญ่ กลับกล้าโผล่หัวมาเหยียบจมูกถึงในเมืองใหญ่ ในจังหวะเวลาที่สำคัญที่สุดเช่นนี้ “พาพวกเขาเข้ามาสิคะ” หลินว่านเฉียวยกชาขึ้นจิบเบาๆ ดวงตาคู่สวยพราวระยับด้วยประกายความสนุกสนาน “ในเมื่ออยากจะดังนัก ฉันก็จะจัดเวทีระดับมณฑลให้พวกเขากลายเป็นตัวตลกที่ไม่มีแผ่นดินจะซุกหัวนอนด้วยมือของตัวเองค่ะ” ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมาด้วยกันจนถึงบทที่ 18 นะคะ หวังว่าทุกท่านจะตื่นเต้นไปกับการฟาดฟันขั้นเด็ดขาดในครั้งนี้ค่ะ!
สารจากนักเขียน (ไป๋เป่าเปาของแม่)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง มิติฟาร์มท่านอ๋อง: ทวงคืนชีวิตใหม่ในยุค 70 กับสามีคลั่งรัก นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%