กับดักความเข้าใจผิด

“ขวดน้ำยาเคมีภัณฑ์สังเคราะห์พวกนี้… มาวางเกะกะอยู่ในคลังสินค้าออร์แกนิกของเธอได้อย่างไร รินรดา?” น้ำเสียงทุ้มต่ำที่เคยราบเรียบและเปี่ยมด้วยความสุภาพมาโดยตลอด บัดนี้กลับเย็นเยียบราวน้ำค้างแข็งกลางฤดูหนาว กวินท์ยืนตระหง่านอยู่ท่ามกลางเงาสลัวของโรงเรือนเพาะ ในมือหนาของวิศวกรหนุ่มไม่ได้ถือเครื่องมือวัดระดับน้ำอย่างที่เคยเป็น แต่กลับคีบขวดพลาสติกใสบรรจุของเหลวสีเขียวสะท้อนแสงขึ้นมา ราวกับมันคือหลักฐานมัดตัวชิ้นเอกที่น่ารังเกียจที่สุดในโลก รินรดาชะงักมือจากการคัดแยกเมล็ดพันธุ์ผักพื้นบ้าน ใบหน้าเรียวสวยที่มักจะเปื้อนรอยยิ้มแห่งความมั่นใจ ค่อยๆ หันกลับมามองภาพเบื้องหน้าด้วยแววตาที่ไหววูบไปชั่วขณะ กลิ่นดินชื้นหลังฝนตกอบอวลผสมผสานกับกลิ่นไอน้ำจากแปลงเกษตร แต่มันกลับถูกกลบEด้วยบรรยากาศตึงเครียดที่แผ่พุ่งออกมาจากร่างสูงใหญ่ของสามีในนาม นี่คือความพยายามตลอดสามสัปดาห์เต็ม… สามสัปดาห์ที่นางร้ายกลับใจอย่างเธอต้องอดหลับอดนอน พลิกฟื้นผืนดินแห้งแล้งด้วยหยาดเหงื่อแรงกายและภูมิปัญญาอันสะอาดบริสุทธิ์ เพื่อพิสูจน์ให้คนทั้งหมู่บ้านเห็นว่าผลผลิตจากฟาร์มแห่งนี้ปลอดภัยอย่างไร้ที่ติ ทว่า ในสายตาของกวินท์เวลานี้ เธอกลับกลายเป็นเพียงหญิงสาวโลภมากผู้ยอมทำทุกวิถีทางเพื่อผลกำไร แม้กระทั่งการใช้สารเคมีต้องห้ามที่อาจทำลายล้างระบบนิเวศทั้งผืน “คุณกำลังเข้าใจผิดนะคะ กวินท์…” รินรดารวบรวมสติ เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แม้หัวใจจะเต้นระรัวด้วยความรู้สึกอัดอั้นตันใจที่ถูกปรักปรำโดยปราศจากการรับฟัง “เข้าใจผิดงั้นหรือ?” กวินท์แค่นหัวเราะในลำคอ เสียงนั้นเย็นชาเสียจนรินรดารู้สึกเหมือนถูกเข็มนับพันเล่มทิ่มแทงลงบนแผ่นหลัง ดวงตาคมกราบกวาดมองไปทั่วแปลงผักสีเขียวขจีที่ทอดยาวสุดสายตา ก่อนจะวกกลับมาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเธอ “ฉันอุตส่าห์เชื่อมั่นในตัวเธอ… เชื่อว่าผู้หญิงที่เคยเอาแต่ใจตัวเองคนนั้น จะเปลี่ยนมาทำเกษตรกรรมยั่งยืนด้วยความจริงใจ แต่ที่แท้เธอก็ไม่ต่างจากนายทุนหน้าเลือดพวกนั้น ที่ยอมใช้ยาฆ่าแมลงเร่งผลผลิตเพื่อแย่งชิงส่วนแบ่งทางการตลาด!” “ถ้าฉันจะใช้สารเคมีพวกนั้นจริง ฉันจะเอามาตั้งโชว์ไว้กลางคลังสินค้าให้คุณมาเจอเข้าได้ง่ายๆ แบบนี้เหรอคะ?” รินรดาก้าวเท้าเข้าไปประชิดอีกนิด ดวงตากลมโตฉายแวววาวโรจน์ด้วยความถือดี เธอไม่ใช่ผู้หญิงที่จะยอมก้มหน้ารับข้อกล่าวหาโง่ๆ โดยไม่สู้ “ใช้สมองคิดดูหน่อยสิคะวิศวกรผู้รอบรู้! ฉันจะทำลายหยาดเหงื่อทั้งหมดของตัวเองด้วยการวางระเบิดตัวเองทำไม!” กวินท์ชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเผชิญหน้ากับความดุดันและแววตาที่ไม่มีความหวาดกลัวแม้แต่น้อยของหญิงสาว ร่างสูงใหญ่ก้าวเข้ามาประชิดจนรินรดารู้สึกได้ถึงไออุ่นและแรงกดดันจากร่างกายของเขา กลิ่นอายบุรุษเพศที่คุ้นเคยผสมผสานกับความโกรธเกรี้ยวทำให้บรรยากาศรอบตัวร้อนระอุขึ้นมาทันตาเห็น “บางทีความโลภมันก็บังตาคนจนมืดบอด รินรดา…” กวินท์โน้มใบหน้าลงมา กระซิบด้วยน้ำเสียงกระด้างที่สั่นระริกเล็กน้อย “เธอกำลังจะเซ็นสัญญาส่งออกผลผลิตล็อตใหญ่ให้แก่สหกรณ์อำเภอในวันพรุ่งนี้ ฉันรู้ว่าเธอแบกรับความคาดหวังแค่ไหน แต่การใช้วิธีลัดแบบนี้… มันเหยียบยย้ำความตั้งใจของคนที่เขาพยายามทำเกษตรอินทรีย์ด้วยความซื่อสัตย์มาตลอด!” “คุณไม่เคยเชื่อใจฉันเลยใช่ไหมคะ?” รินรดาถามเสียงพร่า ความน้อยใจพุ่งทะยานขึ้นมาจุกอก แม้เธอจะพยายามบอกตัวเองว่ากวินท์ก็เป็นเพียงตัวละครสายซึนเดระในนิยายที่เธอต้องรับมือ แต่ลึกๆ แล้ว… การถูกคนที่เธอร่วมสร้างอนาคตด้วยกันมาตลอดเดือนปฏิเสธความจริงใจอย่างสิ้นเชิง มันสร้างรอยร้าวเล็กๆ ที่เจ็บปวดเสียยิ่งกว่าการถูกศัตรูแทงข้างหลัง กวินท์เม้มริมฝีปากแน่นสันกรามขบเข้าหากันจนนูนเด่น เขาไม่ได้ตอบคำถามนั้น แต่สายตาที่มองมาเต็มไปด้วยความผิดหวังและรitรอน ซึ่งเป็นสิ่งที่บาดลึกยิ่งกว่าคำด่าทอใดๆ ทั้งสิ้น “ฉันจะให้เวลาเธอเคลียร์พื้นที่และทำลายขวดสารเคมีพวกนี้ทิ้งเสียก่อนที่เจ้าหน้าที่ตรวจสอบจะมาถึงตอนเช้า” กวินท์สะบัดหน้าหนี วางขวดของเหลวลงบนโต๊ะไม้เสียงดังสนั่น ก่อนจะหมุนตัวเดินสาวเท้าก้าวออกไปจากโรงเรือนด้วยความหงุดหงิดระคนเจ็บปวดในอก ทิ้งให้รินรดายืนเคว้งคว้างท่ามกลางความเงียบงัน รินรดากำมือแน่นจนเล็บจิกเข้าไปในฝ่ามือ ความโกรธเกรี้ยวแล่นพล่านไปทั่วร่าง เธอไม่ใช่คนที่จะยอมจำนนต่อความอยุติธรรม ใครเป็นคนเอาขวดสารเคมีบ้านี่มาไว้ที่นี่? มันชัดเจนว่ามี "หนอนบ่อนไส้" กำลังเล่นสกปรกเพื่อทำลายชื่อเสียงของเธอก่อนวันเซ็นสัญญาสำคัญ! ทว่า ในขณะที่เธอกำลังจะก้าวตามออกไปเพื่ออธิบายให้รู้เรื่อง เสียงฝีเท้าหนักๆ ของใครบางคนก็ดังขึ้นที่หน้าประตูโรงเรือนเสียก่อน ร่างอวบอ้วนของป้าสำเนียง แม่บ้านผู้กุมอำนาจในเรือนใหญ่ ปรากฏตัวขึ้นพร้อมรอยยิ้มเยาะเย้ยที่ปิดไม่มิด ในมือของหญิงสูงวัยถือซองเอกสารสีน้ำตาลปริศนาเอาไว้ “อุ๊ย… คุณรินรดาคะ ดิฉันแค่มารับของที่ลืมไว้ค่ะ ไม่นึกเลยว่าจะมาเจอฉากรักร้าวฉานพอดิบพอดีแบบนี้” ป้าสำเนียงหัวเราะในลำคอด้วยน้ำเสียงแหลมสูง น่ารำคาญ “ทำใจเถอะค่ะ คนโกงก็คือคนโกง วันยังค่ำเสือก็ย่อมวันยังค่ำวันยันค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันยังค่ำวันเปิดฉากความจริงอันน่าตกใจเมื่อป้าสำเนียงหยิบภาพถ่ายชุดหนึ่งออกจากซอง… ภาพที่เผยให้เห็นว่าใครเป็นคนแอบเอาสารเคมีมาวางไว้ในโรงเรือนของเธอเมื่อคืนนี้! ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตามและเป็นกำลังใจให้รินรดานะคะ