พันธมิตรในเงามืด

“ถ้าคุณคิดจะเอาชนะสุนัขล่าเนื้อด้วยการโยนเนื้อเน่าให้มันกิน ผมเกรงว่าคุณกำลังประเมินพวกมันต่ำเกินไปนะครับ คุณเรน” เสียงของเซย์โร่ราบเรียบ ทว่าทรงพลังพอที่จะทำให้ความเงียบภายในห้องทำงานส่วนตัวของเจ้าพ่อตลาดมืดเขตตะวันออกกลายเป็นความกดดัน เขาจิบไวน์ราคาแพงในแก้วคริสตัลอย่างไม่รีบร้อน สายตาจับจ้องไปยังชายวัยกลางคนที่นั่งอยู่หลังโต๊ะไม้โอ๊คหนาหนัก เรน... ชายผู้คุมกฎแห่งโลกใต้ดิน หัวเราะหึในลำคอ ดวงตาคมกริบของเขาจ้องมองเด็กหนุ่มตรงหน้าอย่างพินิจพิเคราะห์ “แล้วคุณเสนออะไรล่ะ เซย์โร่? ในเมื่อตอนนี้กิลด์ยักษ์ใหญ่กำลังปิดล้อมเส้นทางเดินของพวกเราจนแทบจะหายใจไม่ออก” ลูน่าที่ยืนอยู่เคียงข้างเซย์โร่ขยับแว่นสายตาเพียงเล็กน้อย เธอวางเอกสารแผ่นหนึ่งลงบนโต๊ะ เป็นแผนผังเส้นทางลำเลียง 'แกนพลังงาน' ที่ถูกตรวจสอบและกรองข้อมูลมาอย่างละเอียด “เราไม่ได้จะให้เนื้อเน่ากับสุนัข แต่เราจะเปลี่ยนฝูงสุนัขให้กลายเป็นสุนัขล่าเนื้อของเราต่างหากครับคุณเรน ข้อมูลนี้คือจุดบอดของกิลด์เซนทิเนลที่พวกเขาปกปิดไว้ หากคุณร่วมมือกับเรา เส้นทางขนส่งนี้จะเป็นของคุณโดยที่ไม่มีใครกล้าตั้งคำถาม” บรรยากาศในห้องเปลี่ยนไปทันที ความเย็นเยียบแผ่ซ่าน เรนขมวดคิ้ว เขาไม่ใช่คนโง่ที่จะเชื่อใจใครโดยง่าย โดยเฉพาะกับฮันเตอร์ที่ดูเหมือนจะไร้ที่มาที่ไปอย่างเซย์โร่ “ทำไมต้องเป็นผม? ทำไมไม่เป็นกิลด์อื่นที่มีอำนาจมากกว่านี้?” เซย์โร่วางแก้วไวน์ลง เสียงกระทบโต๊ะดัง ‘กริ๊ก’ ดั่งเสียงเคาะระฆังแห่งการตัดสินใจ เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง กลิ่นอายความกดดันที่สั่งสมมาจากการผ่านสมรภูมิในเงามืดพุ่งเข้าหาเรนอย่างจัง “เพราะกิลด์อื่นมี 'โซ่ตรวน' ผูกมัดไว้ที่คอ แต่คุณ... คุณคืออิสระ และผมต้องการอิสระนั้นมาเป็นพันธมิตรเพื่อสร้างกฎเกณฑ์ใหม่ขึ้นมาครับ” เรนเงียบไปครู่ใหญ่ ลมหายใจของเขาเริ่มถี่ขึ้นภายใต้แรงกดดันมหาศาลที่เซย์โร่จงใจปลดปล่อยออกมา มันไม่ใช่แรงกดดันจากพลังเลเวล แต่เป็นจิตสังหารที่ผ่านการกลั่นกรองมานับครั้งไม่ถ้วนจากการเอาตัวรอดในฐานะฮันเตอร์ไร้แรงค์ในอดีต “คุณทำแบบนี้เพื่ออะไรกันแน่?” เรนถาม เสียงของเขาเริ่มมีความสั่นไหวเล็กน้อย “อำนาจ? เงินทอง? หรือแค่ความสะใจที่จะได้เห็นกิลด์ใหญ่ล่มสลาย?” เซย์โร่เดินเข้าไปใกล้โต๊ะทำงาน ก้มตัวลงสบตากับอีกฝ่ายอย่างแน่วแน่ “เพื่อไม่ให้ใครต้องตกเป็นเหยื่อของระบบที่เน่าเฟะแบบที่ผมเคยเจอ... ผมกำลังจะสร้างโลกที่ฮันเตอร์ไม่ได้ถูกตีค่าด้วยแรงค์ แต่ถูกตีค่าด้วยศักยภาพที่แท้จริง และหากคุณช่วยผม... ส่วนแบ่งของตลาดมืดในอีกสามปีข้างหน้า จะไม่ได้จำกัดแค่ในเขตตะวันออกอีกต่อไปครับ” การสนทนาที่เข้มข้นดำเนินไปอีกเกือบชั่วโมง ทุกประโยคที่โต้ตอบกันคือการชิงไหวชิงพริบ ลูน่าทำหน้าที่เป็นตัวประสานที่ยอดเยี่ยม เธอใช้ตัวเลขและหลักฐานมายืนยันคำพูดของเซย์โร่จนเรนไม่มีทางถอยกลับได้อีกเลย ในที่สุด เรนก็ยื่นมือที่หยาบกร้านออกมา “ข้อเสนอของคุณมันบ้าคลั่งมากเซย์โร่... แต่ก็น่าสนใจจนผมปฏิเสธไม่ลง” เรนกล่าวพลางเขย่ามือ “ตกลง ผมจะสนับสนุนเส้นทางขนส่งและข่าวกรองให้ แต่ถ้าคุณหักหลังผม... ผมขอเตือนไว้ก่อนว่านรกที่ผมเตรียมไว้ให้จะร้อนแรงกว่ามอนสเตอร์ในดันเจี้ยนที่คุณเคยเจอ” เซย์โร่คลี่ยิ้มบาง มันเป็นยิ้มที่ไม่ได้ไปถึงดวงตา แต่มันดูจริงใจพอที่จะทำให้คู่เจรจาวางใจ “ผมไม่ใช่คนที่จะเผาสะพานที่ผมเพิ่งข้ามมาหรอกครับ เพราะผมยังมีถนนอีกสายที่ต้องสร้างต่อ” เมื่อทั้งสองก้าวออกจากห้องทำงานส่วนตัวของเรน ลูน่าก็ถอนหายใจออกมาเบาๆ “เราทำสำเร็จแล้วค่ะ... แต่ดูเหมือนว่ากิลด์เซนทิเนลจะเริ่มไหวตัวทันเรื่องที่เราแทรกซึมเข้าไปในเขตขนส่งแล้ว” เซย์โร่หยุดเดินกะทันหันในความมืดของทางเดินที่ไร้ผู้คน สายตาของเขามองไปที่ปลายทางเดินซึ่งมีเงามืดพาดผ่าน เขาสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายที่คุ้นเคย กลิ่นอายของ 'บางอย่าง' ที่ไม่ควรจะอยู่ที่นี่ในเวลานี้ “ลูน่า... ถอยไปข้างหลังผม” เซย์โร่สั่งเสียงเบา มือขวาของเขากุมด้ามมีดสั้นที่ซ่อนไว้ใต้เสื้อคลุม ที่ปลายทางเดิน ร่างสูงใหญ่ในชุดฮู้ดสีดำสนิทค่อยๆ ก้าวออกมา เขาไม่ได้ปล่อยจิตสังหาร แต่กลับให้ความรู้สึกเหมือนกระแสน้ำวนที่พร้อมจะกลืนกินทุกอย่างที่ขวางหน้า เมื่อแสงสลัวจากหลอดไฟที่กะพริบถี่ส่องกระทบใบหน้าของชายปริศนาคนนั้น เซย์โร่ก็ต้องชะงัก มันไม่ใช่คนของกิลด์เซนทิเนล... และไม่ใช่ลูกน้องของเรน แต่มันคือชายคนที่เขาเคยคิดว่าตายไปแล้วในดันเจี้ยนปิดตายเมื่อสามปีก่อน “ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ... เจ้านายเก่าของผม” ชายคนนั้นกล่าวพร้อมกับรอยยิ้มที่ดูบิดเบี้ยว แล้วชูแผ่นป้ายสัญลักษณ์ประจำกิลด์ที่เซย์โร่จำได้ขึ้นมา มันคือสัญลักษณ์ของกิลด์ที่เขาเคยสังกัดอยู่... ในสภาพที่แหลกเหลวและเปื้อนเลือด ความลับที่ควรจะตายไปพร้อมกับความทรงจำกำลังย้อนกลับมาหาเขาในวินาทีที่เขากำลังจะก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุดของอำนาจ แล้วพบกันในบทถัดไปนะครับ - โอเวอร์ลอร์ดซีโร่