ลืมตาตื่นในดงหญ้ากับระบบสโลว์ไลฟ์

กลิ่นอับชื้นของดินร่วนปนกลิ่นสาบซากพืชย่อยสลายเตะเข้าที่ปลายประสาทรับ Maelstrom ทันทีที่สติสัมปชัญญะกลับคืนสู่ร่าง ลีโอไม่ลุกขึ้นพรวดพราดตามสัญชาตญาณของเหยื่อผู้ตื่นตระหนก อดีตโปรแกรมเมอร์หนุ่มผู้ผ่านสมรภูมิโค้ดนรกและโปรเจกต์เดดไลน์กระชั้นชิดมานับไม่ถ้วน เลือกที่จะนอนนิ่งทอดสายตาสำรวจความเปลี่ยนแปลงรอบกายผ่านร่มเงาของพงหญ้าสูงทึบ ความเงียบงันของผืนป่าแห่งนี้ไม่ใช่ความสงบ แต่มันคือความกดดันจากระบบนิเวศแปลกปลอมที่เขาไม่คุ้นเคย "คำนวณจากความหนาแน่นของออกซิเจนและค่าสนามพลังมานาที่ตกค้างในชั้นบรรยากาศ... นี่ไม่ใช่ห้องนอนคอนโดในกรุงเทพฯ แน่นอนสินะครับ" ลีโอบ่นพึมพำกับตัวเองเบาๆ พลางขยับนิ้วมือทดสอบการทำงานของระบบประสาท กล้ามเนื้อทุกมัดถูกใช้งานอย่างมีประสิทธิภาพ ไม่มีอาการชาหรือความผิดปกติจากการเคลื่อนย้ายมิติ ระบบชีวภาพของร่างใหม่นี้ถือว่าอยู่ในเกณฑ์ยอดเยี่ยมทีเดียว ทว่า สิ่งที่ดึงดูดความสนใจของเขามากที่สุดในวินาทีนี้ กลับไม่ใช่ทัศนียภาพของป่าทึบเบื้องหน้า แต่เป็นหน้าต่างโปร่งแสงสีฟ้าเข้มที่ลอยคว้างอยู่กลางอากาศ—อินเทอร์เฟซที่คุ้นตาสำหรับเหล่าเกมเมอร์ แต่มันกลับขับเคลื่อนด้วยชุดคำสั่งเวทมนตร์ที่ซับซ้อนเกินกว่าจินตนาการ [ ตรวจพบโฮสต์เข้าสู่เขตอาณาเขต: 'ชายขอบทวีปมืด' ] [ ระบบเนโครแมนเซอร์ฝึกหัด (Novice Necromancer System) ทำการเชื่อมต่อสำเร็จ ] [ พันธกิจส่วนตัวประจำตัว: สร้างอาณาจักรเกษตรกรรมโครงกระดูกเพื่อความอยู่รอดระดับสูงสุด ] นิ้วเรียวยาวของลีโอกดแตะกลางอากาศเพื่อปัดหน้าต่างสถานะเลื่อนดูรายละเอียดโครงสร้างสถาปัตยกรรมของระบบ World-building เบื้องหลังอินเทอร์เฟซนี้ถูกออกแบบไว้อย่างแน่นหนา มีเงื่อนไขและเหตุผลรองรับชัดเจน ไม่ใช่แค่ระบบเกมกิเอกที่มีไว้โกงแต้มอย่างไร้เหตุผล "เนโครแมนเซอร์สายเกษตรกรรม? ช่างเป็นไอเดียที่ย้อนแย้งและหาความโรแมนติกไม่เจอเอาเสียเลยนะครับ..." ลีโอแย้มยิ้มมุมปากด้วยความขบขัน ดวงตาสสีนิลหรี่ลงอย่างใช้ความคิด สมองส่วนวิเคราะห์เริ่มประมวลผลข้อจำกัดและทรัพยากรที่มีในมือทันที ในฐานะอดีตโปรแกรมเมอร์ เขารู้ดีว่าระบบทุกระบบมีช่องโหว่ และทรัพยากรทุกชิ้นมีต้นทุน (Cost-Benefit Analysis) การใช้พลังความมืดปลุกชีพคนตายเพื่อมาทำสงครามอาจเป็นเรื่องเชยสำหรับจอมมารทั่วไป แต่ถ้าเอาโครงกระดูกที่มีความอึด ทนทาน ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย และไม่ต้องจ่ายค่าแรง มาใช้พรวนดิน ขุดแปลง และรดน้ำ... นั่นคือการปฏิวัติวงการเกษตรกรรมต่างโลกต่างหาก! [ แจ้งเตือนภารกิจเร่งด่วน: ปลุกชีพ 'โครงกระดูกกรรมกรฝึกหัด' ตัวแรกเพื่อเริ่มต้นการเตรียมพื้นที่เพาะ 1 ไร่ ] [ เงื่อนไข: ใช้มานาคงเหลือ 50 หน่วย ร่ายคาถาอัญเชิญลงบนซากศพสิ่งมีชีวิตขนาดเล็กในรัศมี 3 เมตร ] [ เวลาที่เหลือ: 02:39:50 ชั่วโมง ] [ บทลงโทษหากล้มเหลว: สูญเสียพลังชีวิต 50% และถูกเนรเทศไปยังเขตแดนซอมบี้คลั่ง ] "มีเดดไลน์และบทลงโทษที่ชัดเจน เสถียรภาพของระบบนี้นับว่าโหดร้ายใช้ได้เลยนะครับเนี่ย" ลีโอถอนหายใจยาวเหยียด ก่อนจะกวาดสายตาหาเป้าหมายตามเงื่อนไขของภารกิจ ไม่ไกลจากพงหญ้าที่เขานอนอยู่ ปรากฏซากกระดูกของกระต่ายป่ากลายพันธุ์ตัวหนึ่งนอนแน่นิ่งอยู่ใต้รากไม้ใหญ่ สภาพโครงสร้างกระดูกยังสมบูรณ์ดี เหมาะแก่การนำมา รีไซเคิล เป็นแรงงานทาสไร้ค่าจ้างยิ่งนัก ชายหนุ่มย่อตัวลงคุกเข่าข้างซ้าย สูดลมหายใจเข้าลึก3เพื่อปรับจังหวะการหายใจ จากนั้นจึงยกมือขวาขึ้นวาดเป็นรูปวงกลมกลางอากาศตามรูปแบบเวทมนตร์ที่ปรากฏในความทรงจำที่ระบบเพิ่งป้อนเข้ามา "อิงตามหลักการแปลงพลังงานความมืดให้กลายเป็นแรงขับเคลื่อนจลน์... 'จงลุกขึ้นมาและทำหน้าที่ของเจ้า ซากกระดูกแห่งผืนดิน'" พริบตาที่สิ้นเสียงกระซิบ ละอองแสงสีม่วงแกมเขียวก็พวยพุ่งออกจากฝ่ามือของลีโอ ซึมซาบลงสู่ซากกระดูกกระต่ายป่าเบื้องหน้า เสียงกระดูกลั่นกรอบแกลบดังขึ้นท่ามกลางความเงียบ เศษดินและรากไม้รอบบริเวณสั่นไหวราวกับมีแผ่นดินไหวขนาดย่อม กรึก... กรึก... กรึก! กะโหลกศีรษะของกระต่ายป่าดีดตัวขึ้นตั้งตรง เบ้าตากลวงโบ๋ทั้งสองข้างปรากฏเปลวไฟสีฟ้าครามลุกโชนขึ้นอย่างเชื่องช้า มันพยายามขยับขาหน้าและขาหลังที่ประกอบขึ้นจากซากกระดูกแห้งๆ ก่อนจะดีดตัวลุกขึ้นยืนทรทรงตัวได้สำเร็จ แม้จะมีท่าทีเก้ๆ กังๆ และข้อต่อส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดราวกับขาดน้ำมันหล่อลื่น แต่มันก็ทำหน้าที่ได้ตามโปรแกรมคำสั่งทุกประการ [ ยินดีด้วย! คุณปลุกชีพ 'โครงกระดูกกรรมกรฝึกหัด' สำเร็จ ] [ ได้รับแต้มความชำนาญสายเกษตรกรรม +10 ] [ ปลดล็อกทักษะติดตัว: 'สัมผัสแห่งดิน' (Soil Resonance) - ช่วยให้ตรวจสอบธาตุอาหารในดินและอัตราการเจริญเติบโตของพืชได้แม่นยำ 99% ] ลีโอยืนขึ้นปัดฝุ่นตามเสื้อผ้า สายตาคมกริบมองดูโครงกระดูกกระต่ายที่ถือจอบขนาดจิ๋ว (ซึ่งระบบแถมมาให้จากเศษกิ่งไม้) ยืนรอคำสั่งอย่างภักดี มุมปากของเขายกยิ้มขึ้นอีกครั้งด้วยความพึงพอใจ "เอาล่ะ... งานแรกในฐานะจอมมารฝึกหัดผู้รักความสงบเริ่มต้นขึ้นแล้วนะครับ" เขากำลังจะออกคำสั่งให้เจ้าโครงกระดูกน้อยเริ่มลงมือพรวนดินแปลงแรก ทว่า ทันใดนั้นเอง... สัญชาตญาณการเอาตัวรอดที่ถูกฝึกฝนมาอย่างดีก็ร้องเตือนภัยเสียงดังลั่น บรรยากาศรอบตัวลดฮวบลงจนหนתเหน็บ กระแสมานาอันรุนแรงและป่าเถื่อนพัดโหมกระหน่ำเข้ามาจากแนวป่าลึกราวกับพายุเฮอร์ริเคน ตึง! ร่างระหงในชุดคลุมสีดำสนิทปักลายด้ายเงินประณีต ร่วงหล่นลงกระแทกพื้นห่างจากจุดที่ลีโอืนอยู่ไม่ถึงสเกลห้าก้าว แรงปะทะทำให้พื้นดินยุบตัวลงเป็นหลุมลึก กลิ่นอายอันตรายแผ่ซ่านออกมาจากตัวเธอจนโครงกระดูกกรรมกรฝึกหัดถึงกับสั่นสะท้านและทรุดฮวบลงไปกองกับพื้น ผู้มาใหม่คือหญิงสาวปริศนา เส้นผมสีเงินยวงยาวสยายรับกับใบหน้าคมคายที่ประดับด้วยรอยแผลเป็นบางๆ ที่หางตา ดวงตาสีเพลิงจ้องมองตรงมาที่ลีโอดุจพญาอินทรีมองเหยื่อ ในมือเรียวบางถือไม้เท้าเวทมนตร์หัวกะโหลกคริสตัลที่ยังคงมีประกายสายฟ้าสีแดงฉานแล่นพล่าน "เจ้า... เป็นใครกันแน่? ทำไมถึงมีกลิ่นอายมานาของเนโครแมนเซอร์ระดับสูงปะปนอยู่กับกลิ่นดินปลูกผักเช่นนี้!" เสียงหวานทุ้งแต่เย็นเยียบเอ่ยถามขึ้น พร้อมๆ กับปลายไม้เท้าเวทมนตร์ที่พุ่งตรงมาจ่ออยู่ที่กลางหน้าผากของลีโออย่างแม่นยำโดยไม่มีช่องว่างให้ขยับหนี ในสถานการณ์ที่ความเป็นความตายแขวนอยู่บนเส้นด้าย ลีโอยังคงรักษาสีหน้าเรียบเฉย ไร้ซึ่งความตื่นตระหนก เขาค่อยๆ ยกมือทั้งสองข้างขึ้นระดับอกอย่างสุภาพ พร้อมกับส่งยิ้มบางๆ ที่แฝงความเจ้าเล่ห์เล็กน้อยให้อีกฝ่าย "สวัสดีครับคุณผู้หญิง... สนใจจะมาลงทุนทำสวนออร์แกนิกกับผมสักแปลงไหมครับ?" [ แจ้งเตือนด่วนระดับ SSS: เผชิญหน้ากับ 'ไอรีน' จอมเวทผู้ตรวจการแห่งหอคอยศักดิ์สิทธิ์ - ความสัมพันธ์ปัจจุบัน: เป็นปรปักษ์ (30%) / ความสงสัยในตัวโฮสต์: 95% ] [ เงื่อนไขพิเศษ: หากไม่สามารถเกลี้ยกล่อมหรือทำให้เธอพึงพอใจได้ภายใน 60 วินาที ฐานปฏิบัติการฟาร์มโครงกระดูกจะถูกกวาดล้างจนราบคาบ ] (ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามอ่านตอนแรกนี้นะครับ)