"อย่าขยับกระถางแมนเดรกต้นนั้นเด็ดขาดครับอาจารย์ไอรีน ถ้าไม่อยากให้เสียงของมันไปกระตุ้นตัวการใหญ่ที่ซ่อนอยู่ใต้ชั้นหินปูนด้านหลัง"
เสียงกระซิบที่เจือด้วยความระมัดระวังดังขึ้นท่ามกลางความมืดสลัวของดันเจี้ยนชั้นที่สิบเจ็ด ไอรีนที่กำลังเงื้อมือเตรียมร่ายเวทมนตร์ธาตุไฟเพื่อส่องทาง ชะงักค้างกลางอากาศทันที ดวงตาคู่คมกวาดตามองรอบตัวด้วยความตื่นตัว ประสาทสัมผัสของนักเวทระดับสูงบอกเธอว่า บรรยากาศรอบกายในรัศมีสิบเมตรกำลังถูกกดทับด้วยแรงดันมานาที่ผิดธรรมชาติ พื้นศิลาใต้ฝ่าเท้าสั่นสะเทือนเป็นจังหวะสม่ำเสมอ ราวกับหัวใจของมหาวิหารแห่งความตายกำลังเต้นระรัว
นี่คือดันเจี้ยนชั้นบอส "สครีมมิ่งสเกเลตัน" (Screaming Skeleton) โครงกระดูกยักษ์สูงสามเมตรที่ขึ้นชื่อเรื่องคลื่นเสียงทำลายล้างและกะโหลกศีรษะที่สามารถสะท้อนเวทมนตร์ทุกชนิดกลับคืนสู่ผู้ใช้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ ข้อมูลจากกิลด์นักผจญภัยระบุไว้ชัดเจนว่า ทีมสำรวจระดับ A สามทีมติดต่อกันต้องจบชีวิตลงที่นี่เพราะความประมาทในการใช้เวทมนตร์โจมตีระยะไกล
แต่สำหรับลีโอ เนโครแมนเซอร์ฝึกหัดผู้มีงานอดิเรกเป็นการทำเกษตรกรรม ปัญหาตรงหน้าไม่ได้มีไว้แก้ด้วยการพังประตูเข้าไปตรงๆ
"เราจะทำอย่างไรดีล่ะเจ้าคะ... เอ่อ หมายถึง เจ้าค่ะพะยะ... เอ๊ย นายท่านลีโอ" ไอรีนเกือบหลุดปากใช้ราชาศัพท์ออกมาด้วยความคุ้นชิน รีบเปลี่ยนคำเรียกอย่างกะทันหันจนเกือบเสียหลักสะดุดรากไม้เวทมนตร์ ลีโอยิ้มมุมปากเล็กน้อยแต่ไม่เอ่ยแซว เขากำลังก้มตัวลงตรวจสอบหน้าจอระบบสีฟ้าโปร่งแสงที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศ ทักษะ 'ประเมินสภาพแวดล้อม' (Environment Appraisal) กำลังทำงานอย่างเต็มรูปแบบเพื่อคำนวณความหนาแน่นของมานาและจุดอ่อนโครงสร้าง
[ระบบตรวจพบเป้าหมาย: บอสประจำชั้น - แม่ทัพโครงกระดูกคำราม (Screaming Warlord)]
[ระดับ: A+ (ดันเจี้ยนพิเศษ)]
[สถานะ: หลับใหล / รอการกระตุ้นจากเสียงความถี่ต่ำ]
[เงื่อนไขการผ่าน: ทำลาย, ทำให้ไร้ความสามารถ, หรือ... เจรจาต่อรอง (ความน่าจะเป็น 0.03%)]
"ศูนย์จุดศูนย์สามเปอร์เซ็นต์เหรอครับ ตัวเลขดูน่าสนุกดีนี่ครับ" ลีโอกระซิบเบาๆ พลางหยิบกระสอบปุ๋ยอินทรีย์ผสมสารสกัดจากรากโสมวิเศษออกมาจากแหวนมิติ มือเรียวบรรจงโรยผงสีดำคล้ำเป็นวงกลมรอบพื้นที่ยืนอยู่เพื่ออำพรางกลิ่นอายชีวิตและมานาของมนุษย์
ตึง! ตึง! ตึง!
เสียงฝีเท้าหนักหน่วงดังสะท้อนก้อง เงาขนาดมหมหึมาค่อยๆ ก้าวพ้นความมืดออกมาจากม่านหมอกสีเทา ดวงตาสีฟ้าครามในเบ้ากะโหลกของบอสสครีมมิ่งสเกเลตันเปล่งประกายดุร้าย มันอ้าปากกว้างเตรียมส่งเสียงคำรามพิฆาตที่สามารถฉีกร่างมนุษย์ออกเป็นชิ้นๆ ได้เพียงแค่พริบตาเดียว
"อาจารย์ครับ... เตรียมตัวรับแรงกระแทกจากคลื่นเสียงนะครับ แต่จำกัดไว้แค่การสร้างบาตรป้องกันบาเรียระดับสามพอ อย่าสะท้อนกลับเด็ดขาด ไม่งั้นสวนแปลงที่สามของผมข้างนอกจะพังหมด" ลีโอเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ราวกับกำลังปรึกษาเรื่องการรดน้ำต้นไม้ในยามบ่าย
"เจ้าบ้า! นั่นมันบอสระดับ A+ นะ จะให้ตั้งรับเฉยๆ ได้ยังไง!" ไอรีนร้องแย้งด้วยความตกใจ ใบหน้าสวยหวานฉายแวังกวลอย่างเห็นได้ชัด เธอกำไม้เท้าในมือแน่น เตรียมระเบิดพลังมานาขั้นสูงสุดหากสถานการณ์เลวร้ายลง
แต่ลีโอหาได้สนใจเสียงท้วงติญไม่ เขาก้าวออกไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ปลดปล่อยกลิ่นอายเนโครแมนเซอร์สายควบคุมระดับต่ำออกมาอย่างจงใจ กลิ่นอายที่เต็มไปด้วย 'ปุ๋ยหมักซากกระดูกสูตรพิเศษ' พุ่งเข้าปะทะกับจมูกของบอสยักษ์ที่ชะงักกึกทันที
กรรรร...
โครงกระดูกยักษ์ก้มหัวลงต่ำ จมูกของมันสูดดมกลิ่นอากาศรอบตัวด้วยความสงสัย ความดุร้ายในดวงตาสีฟ้าครามเริ่มเจือจางลงด้วยความงุนงง เพราะกลิ่นที่มันสัมผัสได้รุนแรงและหอมหวนยิ่งกว่าซากศพสดๆ ทั่วไป มันคือกลิ่นของแคลเซียมบริสุทธิ์และฟอสเฟตที่หมักบ่มอย่างถูกสุขลักษณะตามหลักเกษตรกรรมของลีโอ!
"สวัสดีครับท่านแม่ทัพโครงกระดูก" ลีโอยกมือขึ้นทักทายด้วยท่าทีสุภาพราวกับพนักงานขายปุ๋ยมืออาชีพ "ผมสังเกตว่าไหล่ซ้ายของคุณมีอาการข้อต่ออักเสบจากการยืนเฝ้าดันเจี้ยนมาสามร้อยปีเต็มใช่ไหมครับ? พอดีผมมีผลิตภัณฑ์บำรุงกระดูกสูตรพิเศษมานำเสนอ..."
ไอรีนอ้าปากค้างจนแทบกลืนไม้เท้าลงไป เธอไม่คาดคิดเลยว่าวิธีเผชิญหน้ากับบอสสุดโหดของชายหนุ่มข้างกาย จะเป็นการเปิดฉากขายตรงสินค้าเกษตรกลางดันเจี้ยน!
บอสสครีมมิ่งสเกเลตันชะงักงัน อ้าปากค้าง ไร้ซึ่งเสียงคำรามอันน่าสะพรึงกลัว มีเพียงเสียงก๊อกแก๊กของกระดูกคอที่เอียงคอมองมนุษย์ตัวเล็กๆ ด้วยความสับสนขั้นสุดยอด ระบบแจ้งเตือนตรงหน้าของลีโอกะพริบถี่รัว ความน่าจะเป็นในการเจเจรจาพุ่งทะยานจาก 0.03% สู่ 45% อย่างรวดเร็ว
"ถ้าคุณยอมตกลงมาเป็นยามเฝ้าแปลงเกษตรและคอยไล่พวกมอนสเตอร์น่ารำคาญให้ผม..." ลีโอยิ้มละไม ยื่นกระสอบปุ๋ยวิเศษไปข้างหน้า "ผมสัญญาว่าจะใช้น้ำยาเร่งรากสูตรเข้มข้นขัดกระดูกให้คุณเงางามไร้รอยขีดข่วนทุกสัปดาห์... สนใจข้อเสนอไหมครับ?"
ในวินาทีที่โครงกระดูกยักษ์พยักหน้ารับช้าๆ เสียงสัญญาณเตือนภัยระดับ SSS ก็ดังขึ้นก้องอยู่ในโสตประสาทของลีโอและไอรีน พร้อมกับรอยแยกมิติสีดำสนิทที่ปรากฏขึ้นเบื้องหลังร่างของบอส และเงาร่างที่สามก้าวออกมาจากความมืดมิดพร้อมกับเสียงหัวเราะเยือกเย็นที่ทำให้บรรยากาศดิ่งลงสู่จุดเยือกแข็งทันที...
ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ!
ท่านจอมมารฝึกหัดกับฟาร์มโครงกระดูกสุดป่วน•ตอนที่ 17
บอสชั้นที่สครีมมิ่งสเกเลตัน
ผลงานโดย เนโครแมนเซอร์ฝึกหัด
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (เนโครแมนเซอร์ฝึกหัด)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ท่านจอมมารฝึกหัดกับฟาร์มโครงกระดูกสุดป่วน นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!