ระบบอัปเกรดสถานะ!

"ถ้าข้อเสนอแค่นี้ยังทำให้พวกคุณเซ็นชื่อลงไปไม่ได้ ผมเกรงว่ากระดาษแผ่นนี้คงมีค่าไม่ต่างอะไรกับกระดาษทิชชูใช้แล้วในห้องน้ำนะครับ" เสียงหัวเราะเยาะเย้ยที่ดังระงมอยู่ในห้องประชุมใหญ่ของบริษัทเทคโนโลยีชั้นนำพลันเงียบกริบลงทันที ราวกับมีใครเอามือมาปิดสวิตช์เครื่องเสียง คินน์นั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้หนังแท้ราคาแพง ใบหน้าคมคายประดับด้วยรอยยิ้มจางๆ ที่ไม่ได้ไปถึงดวงตา นิ้วมือเรียวยาวเคาะโต๊ะกระจกเป็นจังหวะช้าๆ ท่ามกลางสายตานับสิบคู่ที่จ้องมองมาด้วยความรู้สึกผสมผสานระหว่างความตื่นตะลึง ความหวาดหวั่น และความไม่เข้าใจ เบื้องหน้าของเขาคือบรรดาคณะกรรมการบริหารหน้าซีดเผือด เหงื่อกาฬไหลซึมตามขมับของชายวัยกลางคนชุดสูทเนี๊ยบที่เพิ่งจะหัวเราะเยาะเขาไปเมื่อสามนาทีที่แล้ว ไม่มีใครคาดคิดว่า อดีตซีอีโอที่ถูกลือกันว่าล้มละลายจนต้องไปซ่อมคอมพิวเตอร์ประทังชีวิต จะสามารถงัดเอาสัญญาการลงทุนมูลค่าพันล้านมาวางฟาดหัวพวกเขาได้อย่างเหนือชั้นขนาดนี้ *ติ๊ง! [ระบบตรวจพบเจตนาครอบงำจิตวิทยาขั้นสูง ระดับความสำเร็จ: 99.8%] เสียงสังเคราะห์จากระบบดังขึ้นในหัวของคินน์ พร้อมกับหน้าต่างสถานะโปร่งแสงที่เด้งเตือนทักษะใหม่* [ทักษะเจรจาธุรกิจระดับเทพ: "วาจาศักดิ์สิทธิ์สะท้านโลกันตร์" ทำงานสำเร็จ! ทำให้คู่สนทนาสูญเสียความมั่นใจ 100% และยอมจำนนต่อเงื่อนไขภายใน 5 นาที] คินน์แอบยิ้มมุมปากในใจ เขานึกย้อนไปถึงตอนที่ระบบนี้เพิ่งปลดล็อกให้เมื่อคืน ช่วงเวลาที่เขาต้องนั่งท่องจำจิตวิทยาการต่อรอง การอ่านภาษากาย และเทคนิคการกดดันคู่ต่อสู้ร่วมสัปดาห์ภายใต้การควบคุมของระบบอัจฉริยะ ใครจะไปคิดว่ามันจะใช้งานได้ทรงพลังและสะใจถึงเพียงนี้ ใบหน้าที่เคยเย่อหยิ่งของประธานกรรมการบริษัทนี้กำลังบิดเบี้ยวด้วยความจนมุม มันช่างเป็นภาพที่คุ้มค่ากับการรอคอยเสียจริง ในขณะเดียวกัน ที่มุมห้องประชุมด้านหลังสุด ฟ้าใสยืนกอดอกพิงผนังด้วยใบหน้าเรียบเฉย เธอมองดูเหตุการณ์ทั้งหมดผ่านกรอบแว่นตากลมโต ดวงตากลมโตคู่สวยฉายแววทึ่งระคนหมั่นไส้เล็กน้อย มือเรียวเล็กของเธอถือประแจเลื่อนคู่ใจ (ที่แอบพกติดกระเป๋าเป้มาเผื่อกรณีฉุกเฉินต้องซ่อมแซมอะไรเถื่อนๆ) เคาะเบาๆ ที่ต้นขาตัวเอง "ให้ตายสิ... พ่อคุณหนูตกอับคนนี้ ไปเอาความกะล่อนระดับศาสตราจารย์แบบนี้มาจากไหนกันนะ" ฟ้าใสพึมพำเบาๆ กับตัวเอง มุมปากบางเฉียบยกยิ้มขึ้นอย่างอดไม่ได้ แม้เธอจะคอยบ่นและด่าทอเขามาตลอดทางตั้งแต่ร้านซ่อมคอมฯ จนถึงตึกระฟ้าแห่งนี้ แต่ลึกๆ แล้ว เธอก็ปฏิเสธไม่ได้เลยว่า ร่างสูงที่กำลังนั่งแผ่รังสีอำนาจกดดันคนนับสิบอยู่นั้น... ดูเท่จนหัวใจเธอเต้นผิดจังหวะไปหลายรอบแล้ว "ทะ... ทางเรา..." ประธานกรรมการกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก มือที่ถือปากกาเซ็นสัญญาถึงกับสั่นเทา "ทางเราตกลงตามเงื่อนไขครับ ท่านคินน์ โปรด... โปรดอย่าถอนการลงทุนเลยนะครับ" คินน์แค่นหัวเราะในลำคอเล็กน้อย สายตาคมกริบมองเอกสารตรงหน้าก่อนจะเลิกคิ้วขึ้น "ช้าไปเสียแล้วครับท่านประธาน... เมื่อครู่นี้ พวกคุณเพิ่งจะเสียเวลาอันมีค่าของผมไปสามนาที ดังนั้น ข้อเสนอจึงต้องถูกปรับลดลงอีกสเปกหนึ่ง... หวังว่าจะเข้าใจนะครับ" บรรดาบอร์ดบริหารสูดลมหายใจเข้าลึกพร้อมกันด้วยความสิ้นหวัง แต่ไม่มีใครกล้าปริปากเถียงสักแอะเดียว ผ่านไปเพียงสิบนาที คินน์ก็เดินออกมาจากห้องประชุมด้วยท่าทีผ่อนคลาย โดยมีฟ้าใสเดินตามหลังมาติดๆ ประตูลิฟต์แก้วส่วน ตัวปิดลงพร้อมกับบรรยากาศที่เปลี่ยนไปจากหน้ามือเป็นหลังมือ "เฮ้อ... เหนื่อยเป็นบ้าเลยแฮะ" คินน์ถอนหายใจยาวเหยียด ทิ้งมาดนักธุรกิจผู้เย็นชาเมื่อครู่กลายเป็นหนุ่มกวนประสาทคนเดิม เขายิ้มกว้างแล้วหันไปหาหญิงสาวข้างกาย "เป็นไงบ้างครับคุณฟ้าใส คนหล่อคนนี้จัดการได้สวยงามสมกับที่ท่านไว้วางใจไหมครับ?" ฟ้าใสกลอกตาขึ้นฟ้าทันที เธอยื่นมือไปหยิกแขนแกร่งของเขาเบาๆ ด้วยความหมั่นไส้ "ย่ะ! เก่งนักนะพ่อคุณ ทำเป็นฟอร์มจัดพูดจาซะน่าหมั่นไส้ ถ้าเมื่อกี้พวกนั้นมันไม่ยอมเซ็นแล้วนายหน้าแตกขึ้นมา ฉันนี่แหละจะเอาประแจฟาดหัวนายคนแรกเลยคอยดู!" "โอ๊ยๆ เจ็บนะครับคุณฟ้าใส มือหนักเป็นบ้าเลย..." คินน์แกล้งทำเป็นร้องโอดครวญด้วยความเจ็บปวด ทั้งที่กล้ามเนื้อแน่นๆ ของเขาแทบจะไม่สะเทือนเลยสักนิด แต่เขากลับชอบเหลือเกินเวลาที่ได้แกล้งให้เธออารมณ์เสียแบบนี้ ในขณะที่ทั้งสองกำลังหยอกล้อกันอยู่ในลิฟต์ที่กำลังเคลื่อนตัวลงสู่ชั้นล่างอย่างรวดเร็ว เสียงแจ้งเตือนข้อความในสมาร์ทโฟนราคาแพงของคินน์ก็ดังขึ้นขัดจังหวะ *ติ๊ง!* คินน์หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู ข้อความนั้นถูกส่งมาจากเบอร์แปลกปลอม แต่ชื่อผู้ส่งและเนื้อหาข้างในกลับทำให้รอยยิ้มขี้เล่นบนใบหน้าของเขาเลือนหายไปในพริบตาเดียว แว่นตาไร้กรอบสะท้อนแสงไฟในลิฟต์วูบไหว ดวงตาคมกริบหรี่ลงเล็กน้อยด้วยความรู้สึกที่อ่านไม่ออก ข้อความระบุไว้เพียงสั้นๆ แต่กลับสร้างแรงสั่นสะเทือนไปถึงขั้วหัวใจ: *[คินน์... ลูกชายตัวดี แกคิดว่าหนีพ้นจากการแต่งงานคลุมถุงชนที่ตระกูลเราจัดไว้ให้จริงๆ งั้นเหรอ? พรุ่งนี้เช้า เตรียมตัวต้อนรับ "ว่าที่คู่หมั้น" คนใหม่ที่ฉันหามาให้ได้เลย รับรองว่าเธอจะไม่ยอมปล่อยให้แกได้ใช้ชีวิตสุขสบายกับผู้หญิงจนๆ คนนั้นแน่]* ลิฟต์แก้วเคลื่อนมาถึงชั้นล่างสุดพอดี ประตูโลหะสีเงินค่อยๆ เลื่อนเปิดออกเผยให้เห็นภาพเบื้องหน้า... ทว่า สิ่งที่รออยู่หลังประตูลิฟต์นั้น กลับไม่ใช่ล็อบบี้ตึกที่คุ้นเคย แต่เป็นร่างระหงของหญิงสาวในชุดเดรสแบรนด์เนมราคาแพงระยับ กำลังยืนกอดอกรออยู่ พร้อมกับรอยยิ้มเยдяที่ส่งตรงมายังคินน์อย่างเปิดเผย! ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตามความอลเวงของพ่อหนุ่มอดีตเศรษฐีคนนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปนะครับ โดย ฮาไม่จำกัดครับ