กรงเล็บซาตาน

เสียงกระแทกของแฟ้มเอกสารหนาเตอะบนโต๊ะไม้สักทองราคาแพงระยับ ดังสนั่นหวั่นไหวราวกับเสียงคำรามของฟ้าผ่ากลางฤดูแล้ง กลิ่นอายของไร่อ้อยสุดลูกหูลูกตาและกลิ่นดินชื้นยามฝนใกล้พายุตั้งเค้า ลอยอบอวลปะปนกับกลิ่นบุหรี่ราคาแพงในห้องทำงานส่วนตัวของอาณาจักรที่กว้างใหญ่ไพศาลแห่งนี้ มัทนาสะดุ้งสุดตัว หัวใจดวงน้อยกระหน่ำเต้นรัวรากับกลองศึก แววตาแข็งกร้าวที่เธอพยายามสร้างขึ้นเพื่อปกป้องศักดิ์ศรีอันเปราะบาง เริ่มสั่นระริกเมื่อเงาร่างสูงใหญ่ของชายหนุ่มผู้กุมชะตากรรมของคนนับพันก้าวเข้ามาประชิด "เอกสารปลดหนี้ของพ่อเธอ... หรือใบมรณะบัตรของตระกูลเธอกันล่ะ ที่เธอถือมาด้วยความอวดดีแบบนั้น" น้ำเสียงทุ้มต่ำ ดิบเถื่อน และทรงอำนาจเอ่ยขึ้นโดยไม่ต้องเงยหน้าขึ้นมอง คาร์ลอส ภูวดล ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีเข้มเผยให้เห็นแผงอกกว้างที่มีรอยสักจางๆ และกล้ามเนื้อแน่นตึงตามแบบฉบับของชายผู้ผ่านสมรภูมิชีวิตมาอย่างโชกโชน ดวงตาคมกริบดั่งเหยี่ยวป่าตวัดมองหญิงสาวตรงหน้า รังสีความเย็นชาและอำนาจมืดแผ่ซ่านกดดันจนอากาศในห้องแทบเจือจาง มัทนากัดริมฝีปากแน่นจนห่อเลือด ความโกรธแค้นและความสิ้นหวังตีรวนอยู่ในอกจนจุกแน่น เธอสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกความกล้าทั้งหมดที่มี ก่อนจะเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงที่พยายามไม่ให้สั่น "ฉันไม่ได้มาเพื่อกราบกรานขอความเวทนาจากคุณ คาร์ลอส... ฉันมาเพื่อเคลียร์หนี้สิบล้านที่พ่อฉันกู้คุณไปตามสัญญา และขอโฉนดที่ดินคืน!" สิ้นคำพูดของหญิงสาว คาร์ลอสก็แค่นหัวเราะออกมาในลำคอ เสียงหัวเราะที่เต็มไปด้วยความเย้ยหยันและดูแคลน ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ขายาวก้าวเข้ามาหาเธอทีละก้าวอย่างเชื่องช้า แต่มันกลับให้ความรู้สึกเหมือนราชสีห์กำลังเดินต้อนเหยื่อเข้ามุมอับ กลิ่นกายบุรุษเพศผสมผสานกับน้ำหอมกลิ่นไม้จันทน์หอมกรุ่นและนิโคติน ยิ่งทำให้มัทนาหายใจไม่ทั่วท้อง "สิบล้าน? หึ... เธอคิดว่าดอกเบี้ยในไร่อ้อยของฉันมันคิดเป็นรายปีเหมือนธนาคารง่อยๆ พวกนั้นหรือไง มัทนา" คาร์ลอสโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้จนลมหายใจอุ่นร้อนปะทะเข้ากับแก้ว nซีกเนเจอร์ของหญิงสาว "เงินจำนวนนั้นมันเทียบไม่ได้เลยกับความเสียหายที่พ่อเธอก่อไว้ และที่สำคัญ... เธอก็รู้ดีว่าตระกูลของเธอไม่มีปัญญาหาเงินก้อนนี้มาคืนภายในสามวันเจ็ดตอนนี้แน่" "คุณมันเลือดเย็น...!" มัทนาพรั่งพรูความอัดอั้นตันใจออกมา มือเรียวบางกำแน่นจนเล็บจิกเข้ากับฝ่ามือ "คุณใช้เล่ห์เหลี่ยมบีบบังคับพ่อฉันให้เซ็นสัญญาขายฝากในราคาถูก เพื่อจะฮุบผืนแผ่นดินบรรพบุรุษของเรา!" "คำก็เลือดเย็น สองคำก็โจรไร่อ้อย..." คาร์ลอสกระตุกยิ้มมุมปาก นัยน์ตาดาร์กคู่นั้นลุกโชนด้วยประกายไฟแห่งความปรารถนาอันดิบเถื่อนที่ถูกปลุกเร้าโดยความดื้อรั้นของเธอ มือหนาราวกับคีมเหล็กพุ่งไปคว้าข้อมือเล็กของเธอไว้อย่างรวดเร็วก่อนที่เธอจะทันได้ถอยหนี แรงบีบมหาศาลทำให้มัทนาร้องอุทานออกมาด้วยความเจ็บปวด "ปล่อยฉันนะ! คนป่าเถื่อน!" "ป่าเถื่อนพอนะที่จะทำให้เธอกลายเป็นคนของฉัน..." คาร์ลอสกระซิบเสียงพร่าข้างใบหูของเธอ ลมหายใจร้อนผ่าวรดรินซอกคอขาวผ่องจนเส้นขนลุกชัน เขากระชากร่างบางเข้ามาแนบชิดจนแผ่นอกของเขากดทับกับความนุ่มหยุ่นของเธออย่างจัง มัทนาพยายามดิ้นรนสุดแรงเกิด ฝ่ามืออีกข้างเงื้อขึ้นหมายจะตบใบหน้าคมคายนั้นให้หายแค้น ทว่า... รวดเร็วยิ่งกว่าสายฟ้า คาร์ลอสใช้มืออีกข้างรวบข้อมือทั้งสองข้างของเธอไขว้หลังไว้ด้วยมือเดียวอย่างง่ายดาย ก่อนจะตรึงร่างของเธอติดกับผนังห้องเย็นเยียบ แรงปะทะทำให้ลมหายใจของมัทนาขาดห้วง ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกเมื่อพบว่าตอนนี้ตนเองตกอยู่ในสถานการณ์ที่ไร้ทางหนีอย่างสมบูรณ์แบบ "อย่าคิดลองดีกับฉัน มัทนา" น้ำเสียงของเขาเปลี่ยนเป็นจริงจังและกดดันจนน่ากลัว "ถ้าไม่อยากให้พ่อเธอกลายเป็นศพไร้ญาติขาดมิตรอยู่ในไร่นี้ หรือไม่อยากให้บ้านและที่ดินถูกไถทิ้งราบเป็นหน้ากลอง..." ชายหนุ่มเลื่อนใบหน้าลงมาใกล้ริมฝีปากอิบอิ่มที่กำลังสั่นระริก รสสัมผัสจากสายตาของเขาเร่าร้อนและจาบจ้วงราวกับจะกลืนกินเธอลงไปทั้งตัว ความตึงเครียดในอากาศพุ่งทะยานสู่ขีดสุด แรงดึงดูดทางเพศอันรุนแรงและป่าเถื่อนแผ่ซ่านระหว่างคนทั้งสองจนแทบหายใจไม่ออก "เซ็นสัญญาฉบับนี้ซะ..." คาร์ลอสใช้ปลายคางพยักเพยิดไปยังแฟ้มเอกสารสีดำสนิทบนโต๊ะ เอกสารที่ไม่ได้ระบุยอดหนี้สินตัวเลขใดๆ อีกต่อไป แต่มันคือ **"สัญญาเชลยสวาท"** ที่มีเงื่อนไขผูกมัดด้วยร่างกายและวิญญาณของเธอไปตลอดกาล "ส... สัญญาอะไร ฉันไม่เซ็น!" มัทนาเค้นเสียงปฏิเสธทั้งน้ำตาแห่งความคับแค้น ความหวาดกลัวเริ่มกัดกินจิตใจเมื่อเธอรับรู้ได้ถึงสัญชาตญาณดิบของซาตานหนุ่มตรงหน้า "เธอไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ ตั้งแต่วินาทีที่ก้าวเท้าเข้ามาในเขตอณาจักรของฉันแล้ว..." คาร์ลอสไม่รอให้เธอได้เอ่ยคำปฏิเสธใดๆ อีกต่อไป ริมฝีปากหยักลึกก้มลงประกบจูบปิดริมฝีปากอิ่มที่กำลังอ้าจะต่อต้านทันที จูบนั้นทั้งดิบเถื่อน รุนแรง และเปี่ยมไปด้วยอำนาจการครอบครองที่ไม่อนุญาตให้มีสิทธิ์ต่อรอง รสชาติของความดุดันและกลิ่นไอบุหรี่จางๆ ผสมผสานกับความหวานล้ำที่เขาปรารถนาจะลิ้มลองมานาน ทำให้มัทนาครางฮือในลำคอ สมองขาวโพลน ร่างกายที่เคยแข็งขืนค่อยๆ อ่อนปวกเปียกราวกับถูกสูบเรียี่ยวแรงไปจนหมดสิ้นท่ามกลางเพลิงสวาทที่เขาเป็นคนจุดขึ้น ในขณะที่ริมฝีปากหนายังคงบดขยี้ความหวานอย่างไม่รู้จักพอ มือหนาข้างที่ว่างก็จัดการลากไล้ปลายนิ้วร้อนผ่าวดิ่งลงตามแนวสันหลังของเธอ ปลุกเร้าสัญชาตญาณดิบเถื่อนให้ตื่นขึ้นในความมืดมิดของห้องทำงาน ทว่า... ในวินาทีที่สติสัมปชัญญะของมัทนากำลังจะหลุดลอยไปกับรสจูบอันตรายนั้น เสียงเคาะประตูก็รัวดังขึ้นอย่างกระชั้นชิด พร้อมกับเสียงตะโกนด้วยความตื่นตระหนกของลูกน้องคนสนิทที่หน้าห้อง "เฮียครับ! เกิดเรื่องใหญ่แล้ว... เสี่ยทรงวุฒิพาคนบุกเข้ามาถึงหน้าไร่แล้วครับ!" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางดิ่งลึกสู่ห้วงเสน่หาอันเร่าร้อนนี้ด้วยกันนะครับ — ธานินทร์แดนเถื่อน