ไพ่ใบแรกที่ผิดแปลก

กลิ่นอายจางๆ ของธูปกำยานกลิ่นไม้จันทน์หอมกรุ่นคละคลุ้งไปทั่วห้องพักขนาดกะทัดรัดชั้นสี่ของ "สตูดิโอสตาร์ไลท์" หอพักศิลปินฝึกหัดที่ขึ้นชื่อว่าเข้มงวดที่สุดในย่านชานเมือง รินนั่งขัดสมาธิอยู่บนพรมขนสัตว์เทียมสีครีม เบื้องหน้าของเขามีสำรับไพ่ทาโรต์ขอบทองอร่ามที่เพิ่งได้รับการชำระพลังงานวางเรียบ แสงไฟสีส้มสลัวจากโคมไฟตั้งโต๊ะช่วยขับบรรยากาศให้คืนนี้ดูเงียบสงบจนได้ยินเสียงหัวใจเต้นเป็นจังหวะ สำหรับเด็กหนุ่มวัยสิบแปดปีที่เพิ่งก้าวเข้ามาสู่เส้นทางไอดอลเด็กดีภายใต้สังกัดยักษ์ใหญ่ การใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางความกดดัน การแข่งขัน และสายตานับร้อยคู่ที่จ้องจะเหยียบย่ำเพื่อให้ได้เดบิวต์ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย รินไม่ได้พึ่งพาแค่พรสวรรค์ในการร้องเต้น แต่เขามี "ดวงตา" อีกคู่ที่มองเห็นพลังงานลี้ลับรอบตัว และสำรับไพ่ทาโรต์ชุดนี้คือเพื่อนแท้เพียงคนเดียวที่ซื่อตรงกับเขาเสมอ นิ้วเรียวยาวชะงักค้างอยู่เหนือสำรับ ความรู้สึกเย็นเยียบแปลกประหลาดวิ่งพล่านจากปลายนิ้วขึ้นมาถึงต้นแขน ราวกับว่าไพ่ในสำรับกำลังเตือนภัยบางอย่างที่ซ่อนเร้นอยู่หลังม่านแห่งอนาคต "คืนนี้... มีบางอย่างผิดปกติสินะคะ" เสียงนุ่มนวลทว่าเยือกเย็นดังขึ้นจากมุมมืดริมระเบียง อาจารย์ศิรินยืนกอดอกพิงกรอบหน้าต่าง สายตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นทรง The Row ทอดมองเข้ามาในห้อง ร่างผอมเพรียวในชุดสูทลำลองสีเทาเข้มสะท้อนเงากับแสงจันทร์ด้านนอก เธอคือที่ปรึกษาพิเศษด้านพลังงานและไสยเวทประจำค่ายฝึกอบรมแห่งนี้ แม้ภายนอกจะดูเข้มงวดและเข้าถึงยาก แต่นัยน์ตาคู่สวยคู่นั้นมักจะทอประกายความเอ็นดูยามที่มองรินเสมอ ราวกับมองเห็นความลับบางอย่างในตัวเด็กหนุ่มที่แม้แต่เจ้าตัวก็ยังไม่ล่วงรู้ รินเงยหน้าขึ้นสบตาครู่หนึ่ง ก่อนจะหันกลับมาสนใจสำรับไพ่ตรงหน้า "ผมรู้สึกว่าพลังงานรอบตัวตึกฝั่งตะวันออกมันแปลกไปค่ะอาจารย์ เหมือนมีคลื่นความถี่ต่ำที่คอยบิดเบือนโชคชะตาของพวกเด็กฝึกในนั้น" "ถ้าอย่างนั้นก็พิสูจน์สิคะ" อาจารย์ศิรินก้าวเข้ามาใกล้ ชายกระโปรงยาวพลิ้วไหวตามจังหวะการเดิน เธอนั่งลงฝั่งตรงข้าม ใช้คางมนเกยหลังมือมองการกระทำของเด็กหนุ่ม "เปิดไพ่สามใบเพื่ออ่านทิศทางของเธอในสัปดาห์นี้... ให้ไพ่บอกซิว่า เด็กดีอย่างรินจะรอดพ้นจากเงานั่นได้อย่างไร" รินพยักหน้ารับช้าๆ เขาหลับตาลงตั้งสจิตั้งมั่น ดึงสมาธิทั้งหมดเข้าสู่ลมหายใจเข้าออก ก่อนจะใช้มือซ้าย—มือข้างที่เชื่อมโยงกับสัญชาตญาณและพลังงานญาณทิพย์—สับไพ่สามครั้งตามตำราโบราณ เสียงกระทบกันของกระดาษเนื้อดีดังแผ่วเบาในความเงียบ เขาเรียงไพ่คว่ำหน้าลงเป็นรูปสามเหลี่ยมคว่ำ... สัญลักษณ์แห่งการเปิดเผยความลับที่ถูกผนึก ใบแรก... *The High Priestess* (นักบวชหญิง) เป็นตัวแทนของสัญชาตญาณ ความลับ และความจริงที่ยังไม่ถูกเปิดเผย รินคลี่มุมไพ่ขึ้นช้าๆ รอยยิ้มจางๆ ผุดขึ้นบนมุมปาก ทุกอย่างยังอยู่ในขอบเขตที่คาดเดาได้ ใบที่สอง... *The Wheel of Fortune* (วงล้อแห่งโชคชะตา) การหมุนเวียนเปลี่ยนผ่านของโอกาสและความพลิกผัน รินพยักหน้าอย่างเข้าใจ วงการนี้ก็เหมือนวงล้อ มีขึ้นมีลงเป็นธรรมดา ทว่า... เมื่อนิ้วของเขาสัมผัสกับไพ่ใบที่สาม ซึ่งควรจะเป็นตัวแทนของผลลัพธ์หรือทางออก ความเย็นยะเยือกที่แผ่ซ่านออกมาก่อนหน้านี้กลับทวีความรุนแรงขึ้นจนปลายนิ้วชาหนึบ รินขมวดคิ้วมุ่น ความลังเลฉายชัดบนใบหน้าคมคาย เขาค่อยๆ พลิกไพ่ใบสุดท้ายขึ้นช้าๆ ลมหายใจของเด็กหนุ่มสะดุดกึกในลำคอ ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตะลึง บนแผ่นกระดาษตรงหน้า ไม่ใช่ภาพของไพ่บวกหรือไพ่กลางๆ อย่างที่ควรจะเป็น... แต่เป็นภาพโครงกระดูกในชุดเกราะสีดำสนิท ถือเคียวเกี่ยวเกี่ยวข้าว ม้าสีขาวตัวใหญ่เหยียบย่ำร่างไร้วิญญาณของผู้คน ใต้ภาพปรากฏตัวเลขโรมัน XIII พร้อมชื่อที่สลักไว้ด้วยตัวอักษรวิจิตร *Death* — ไพ่แห่งความตายและการสิ้นสุดอย่างสมบูรณ์แบบ แต่ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ความหมายอันน่ากลัวของมัน... ปัญหาคือ *ไพ่ใบนี้ไม่ได้อยู่ในสำรับของรินตั้งแต่แรก* สำรับไพ่ทาโรต์สำรับนี้ รินเป็นคนทำพิธีปลุกเสกและเก็บรักษาไว้ในกล่องไม้ลงอาคมอย่างดีด้วยมือตนเองตลอดสามปีที่ผ่านมา จำนวนไพ่มีครบถ้วน 78 ใบไม่เคยขาดไม่เคยเกิน และที่สำคัญที่สุด... *Death* ใบนี้ มีกลิ่นคาวเลือดจางๆ ลอยคละคลุ้งออกมาจากเนื้อกระดาษ ราวกับเพิ่งถูกดึงขึ้นมาจากหลุมศพที่เพิ่งขุดใหม่ๆ "อาจารย์..." รินเงยหน้าขึ้นมองหญิงสาว เสียงของเขาแหบพร่าเล็กน้อย "ไพ่ใบนี้... มันไม่ใช่ของผม" อาจารย์ศิรินที่นั่งนิ่งเงียบมาตลอด ชะوตัวลงเล็กน้อย แว่นตาสายสะท้อนแสงไฟวับวาด รอยยิ้มมุมปากที่เคยมีมลายหายไปสิ้น แทนที่ด้วยแววตาจริงจังเคร่งเครียดอย่างที่รินไม่เคยเห็นมาก่อน เธอยื่นมือเรียวบางออกไปแตะที่มุมการ์ดของไพ่ *Death* ใบนั้นเบาๆ ทันใดนั้น รอยสักเรืองแสงสีทองจางๆ บนหลังมือของเธอก็ปรากฏขึ้นพร้อมกับเสียงกระซิบแผ่วเบาจากความว่างเปล่า "ไม่ใช่แค่ไม่ใช่ของเธอหรอกนะริน..." อาจารย์ศิรินเงยหน้าขึ้นสบตาเด็กหนุ่ม นัยน์ตาคู่คมไหวระริกด้วยความตระหนก "แต่นี่คือ 'คำประกาศิต' จากห้องพักศิลปินฝั่งตะวันออก... คืนนี้ มีเด็กฝึกหัดคนหนึ่งเพิ่ง 'ตาย' ไปจริงๆ แล้ว และฆาตกร... กำลังใช้ไพ่สำรับนี้เป็นสัญลักษณ์ท้าทายพวกเรา" ติ๊ง! เสียงแจ้งเตือนระบบปริศนาที่ดังขึ้นในโสตประสาทของริน พร้อมกับหน้าต่างโปร่งแสงสีแดงฉานที่เด้งขึ้นมากลางอากาศ ขัดจังหวะความตกใจของทั้งคู่ [ระบบทาโรต์มรณะ: เปิดใช้งานภารกิจระดับ SSS "เงาสังหารแห่งหอพักศิลปิน"] [เงื่อนไข: คลี่คลายคดีฆาตกรรมปริศนาก่อนเที่ยงคืน มิฉะนั้น วิญญาณของเป้าหมายถัดไปจะถูกผนึกเข้าสู่สำรับไพ่ชั่วนิรันดร์] [ผู้ร่วมชะตากรรม: ริน & อาจารย์ศิริน] ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปไขปริศนามืดมนบทแรกนี้ด้วยกันนะคะ ขวัญเนตรทายใจรออ่านคอมเมนต์และความคิดเห็นจากทุกคนในตอนต่อไปอย่างใจจดใจจ่อเลยค่ะ