กับดักในงานเปิดตัว

กลิ่นอายของกำยานดอกราตรีและคราบน้ำมันสีดำคล้ำที่ซึมอยู่ตามรอยต่อของพื้นหินอ่อนในห้องแต่งตัวศิลปิน ไม่ใช่สิ่งที่ควรเกิดขึ้นในงานเปิดตัวมินิอัลบั้มของบอยแบนด์แถวหน้าแห่งปี—โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อมันกำลังส่งเสียง "ซี่ๆ" ราวกับน้ำมันเดือด พร้อมๆ กับที่อุณหภูมิในห้องลดฮวบลงจนลมหายใจกลายเป็นไอขาว รินกวาดสายตามองไปรอบห้องผ่านม่านพลังงานบางเบาที่อาจารย์ศิรินร่ายคุ้มกันไว้ให้ตั้งแต่ก้าวเท้าเข้าสู่ตึกจัดงาน เด็กหนุ่มในชุดสูทสไตล์โมเดิร์นสีขาวสะอาดตาขยับปลายนิ้วเข้าหากัน สัมผัสความเย็นเยียบของสำรับไพ่ทาโรต์พิเศษในกระเป๋าเสื้อที่กำลังสั่นระริกราวกับมีชีวิต "มันไม่ใช่แค่คาถาสาปแช่งธรรมดาค่ะอาจารย์..." รินกระซิบเสียงเบา ลมหายใจสะดุดเล็กน้อยเมื่อเห็นเงาดำทมิฬรูปร่างคล้ายสัตว์สี่เท้าขนาดใหญ่เริ่มก่อตัวขึ้นจากคราบน้ำมันบนพื้น มันกำลังแยกเขี้ยวคำรามอย่างไร้เสียง พุ่งเป้าหมายตรงไปยังห้องพักรับรองของเมมเบอร์คนสำคัญที่กำลังเตรียมตัวขึ้นเวทีในอีกสิบนาทีข้างหน้า อาจารย์ศิรินในชุดกี่เพ้าประยุกต์สีเขียวน้ำทะเลเข้มยังคงยืนไขว้หลังด้วยท่าทีสงบเยือกเย็น ดวงตาสีรัตติกาลภายใต้กรอบหน้าม้าปรกหน้าผากกวาดมองค่ายกลอาคมที่ถูกฝังไว้ตามมุมห้องอย่างพินิจพิเคราะห์ "ไม่ใช่แค่สาปแช่ง... แต่เป็น 'พิธีกรรมดึงวิญญาณหมู่' ต่างหากล่ะริน" เสียงหวานทุ้งเอ่ยขึ้นเรียบๆ แต่แฝงด้วยกระแสกดดันที่ทำให้บรรยากาศรอบตัวหนักอึ้ง "มีคนใช้ความโลภและความอิจฉาริษยาของคนในวงการนี้ เป็นสื่อกลางในการเปิดประตูเชื่อมต่อกับมิติเบื้องล่าง และเป้าหมายของมันไม่ใช่แค่การทำลายงานเปิดตัว... แต่เป็นการสังเวยพลังชีวิตของเด็กหนุ่มทั้งเจ็ดคนบนเวทีนั้น" หัวใจของรินกระตุกวูบ ภาพรอยยิ้มสดใสของเพื่อนร่วมค่ายและรุ่นน้องไอดอลที่ตั้งใจฝึกซ้อมกันอย่างหนักหน่วงตลอดหลายเดือนที่ผ่านมาผุดขึ้นมาในหัว ความโกรธระลอกเล็กๆ ไต่1ขึ้นมาในอก แต่เด็กหนุ่มรีบสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เพื่อดึงสติกลับมาควบคุมอารมณ์ตามหลักการที่อาจารย์สาวเคยพร่ำสอน—ความกลัวและความโกรธคือช่องโหว่ที่ดีที่สุดของไสยเวทด้านมืด "ถ้าอย่างนั้น... คนบงการต้องอยู่ในงานนี้ค่ะ" รินหรี่ตาลง วิเคราะห์จากทิศทางการไหลเวียนของมานาสีดำที่พุ่งตรงมาจากแผงควบคุมเสียงหลัก "พลังงานปริมาณนี้ ไม่มีทางที่คนนอกจะแอบเข้ามาทำได้โดยระบบรักษาความปลอดภัยไม่แจ้งเตือน... ต้องมีคนวงในเป็นผู้เปิดทางให้ และถ้าให้เดาจากองศาของอักขระ..." รินสะบัดมือขวา ไพ่ใบแรกพุ่งออกจากสำรับด้วยความเร็วสูงปักลงกลางวงคราบน้ำมัน ดอกไม้ไฟแห่งแสงสีทองสว่างวาบขึ้น พร้อมๆ กับที่ภาพนิมิตจากไพ่เปิดเผยร่องรอยบางอย่าง—ภาพของชายในชุดสูทสีเทาเข้มกำลังกดสวิตช์บางอย่างที่หลังเวที พร้อมกับรอยยิ้มบิดเบี้ยวที่เต็มไปด้วยความริษยา "เจอตัวแล้วค่ะ..." รินเงยหน้าขึ้นสบตากับอาจารย์ศิริน มุมปากหยักยิ้มขึ้นเล็กน้อยด้วยความมั่นใจที่ฉายชัดในแววตา "ผู้จัดการวงคนสนิท... คนที่คอยดูแลคิวงานทั้งหมดของพวกเขานั่นเอง" ท่ามกลางเสียงเพลงอินтроเปิดงานที่เริ่มดังกระหึ่มเร้าใจจากด้านนอก เสียงกรีดร้องของแฟนคลับนับพันชีวิตที่ดังสนั่นฮอลล์ รินและอาจารย์ศิรินก้าวเดินออกจากห้องแต่งตัวด้วยฝีเท้าที่มั่นคงและเงียบเชียบ ราวกับนักล่าที่กำลังต้อนเหยื่อให้จนมุมในเกมหมากรุกที่เดิมพันด้วยวิญญาณ ทว่า เมื่อทั้งคู่เดินมาถึงหลังเวทีควบคุมระบบ เสียงดนตรีจังหวะสนุกสนานกลับถูกกลบด้วยเสียงหัวเราะแหבריดต่ำที่คุ้นเคย แผงควบคุมระบบเสียงหลักถูกย้อมด้วยคราบเลือดสีดำข้นคลัช และร่างของผู้จัดการวงที่รินเห็นในนิมิต... ตอนนี้กำลังยืนหันหลังให้พวกเขาโดยมีโซ่ตรวนเวทมนตร์สีแดงฉานพันธนาการรอบตัว ร่างกายของเขากำลังสั่นเทาด้วยแรงปะทะของพลังงานมืดที่ทะลักออกมาจากรอยแยกมิติกลางอากาศ "ช้าไป..." เสียงแหבריดนั้นเอ่ยขึ้นราวกับไม่ใช่เสียงของมนุษย์ "ประตูปิดตายถูกเปิดออกแล้ว... และพวกแก... ก็คือเครื่องสังเวยชิ้นสุดท้าย!" รินชักสำรับไพ่ทาโรต์ทั้งหมดออกมาถือไว้ในมือ พลังงานออร่าสีทองสว่างเจิดจ้าแผ่ขยายออกเป็นวงกว้างปกป้องร่างของตนและอาจารย์สาว ดวงตากลมโตฉายแววเด็ดเดี่ยวในขณะที่เผชิญหน้ากับเงาดำมหึมาที่กำลังพุ่งทะยานออกมาจากร่างของผู้จัดการวง *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนจากระบบพิเศษที่คุ้นเคยดังขึ้นในโสตประสาทของรินอย่างกะทันหัน พร้อมกับตัวอักษรสีแดงฉานที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศ: *[แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบการตื่นขึ้นของบอสลับระดับ SSS - 'ราชันเงาแห่งความอาฆาต' เงื่อนไขการปลดล็อกเสร็จสมบูรณ์ ผู้เล่นไม่สามารถถอยหลังได้... และในขณะนี้ มีร่างเงาปริศนาคนที่สามกำลังเดินเข้ามาประชิดด้านหลังของคุณพร้อมกับคมมีดอาคมที่พุ่งตรงมายังจุดตาย!]* ขอบพระคุณคุณรี้ดที่น่ารักทุกท่านที่ร่วมลุ้นและเดินทางไปพร้อมกับรินและอาจารย์ศิรินนะคะ!