จุดเปลี่ยนทางการเมือง

"ถ้าข่าวกรองชุดนี้จากปักกิ่งไม่คลาดเคลื่อน ผมเกรงว่าราคาเหล็กเส้นในตลาดมืดพรุ่งนี้เช้า จะไม่ได้หยุดอยู่แค่ตัวเลขแปดหยวนต่อชั่งแล้วล่ะครับ" เสียงทุ้มต่ำของหลี่เฉินดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันภายในห้องทำงานส่วนตัว แสงไฟจากตะเกียงน้ำมันส่องกระทบใบหน้าคมคายที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มเยือกเย็น ดวงตาคู่นั้นฉายแวววับราวกับเซียนหุ้นผู้กุมกระดานเทรดระดับชาติไว้ในอุ้งมือ แม้ว่าภายนอกยุค 70-80 ปลาย ๆ นี้ ประเทศจีนจะยังคงปกคลุมด้วยบรรยากาศตึงเครียดของการเปลี่ยนผ่านทางการเมือง แต่วิสัยทัศน์ที่ล้ำหน้ากว่าคนยุคเดียวกันนับทศวรรษ ทำให้หลี่เฉินมองเห็น "ขุมทอง" ที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความอลวนของนโยบายส่วนกลาง เหมยลี่ ภรรยาคู่ชีวิตผู้ยืนอยู่เคียงข้าง วางถ้วยน้ำกระเจี๊ยบอุ่น ๆ ลงบนโต๊ะไม้ไผ่ ดวงตาคู่สวยของเธอกวาดมองเอกสารโทรเลขลับที่สามีเพิ่งถอดรหัสมาด้วยความรวดเร็ว สมองของหญิงสาวหมุนติ้วอย่างรวดเร็วไม่แพ้กัน ในฐานะผู้กุมความลับ "มิติลับ" และเป็นแม่ทัพใหญ่ในการบริหารจัดการสินค้า เหมยลี่เรียนรู้ที่จะอ่านเกมเศรษฐกิจไปพร้อมกับสามีอย่างรู้ใจ "คุณกำลังจะบอกว่า... การประชุมสมัชชาใหญ่ที่จะประกาศนโยบายเปิด 4 ทันสมัยครั้งนี้ จะทำให้ความต้องการใช้วัสดุก่อสร้างพุ่งกระฉูดแบบฉุดไม่อยู่ใช่ไหมคะ... เอ่อ หมายถึง ผมเดาว่าคุณคงคิดแบบนั้นสินะครับ" เหมยลี่เกือบหลุดสำนวนติดปาก แต่ด้วยความคุ้นเคยกับท่าทางขรึม ๆ ของสามี เธอจึงรีบปรับคำพูดให้เข้ากับบรรยากาศ พร้อมกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่มุมปาก "ถ้าเป็นอย่างนั้นจริง พวกอาหลี่กุ้ยที่เพิ่งกว้านซื้อปูนซีเมนต์กับเหล็กเก่าเก็บไว้ในราคาสูงลิ่วเพื่อเก็งกำไรระยะสั้น คงต้องเตรียมกระโดดน้ำซบหน้ากับตอหม้อกันถ้วนหน้าแล้วล่ะครับ" หลี่เฉินหัวเราะในลำคออย่างอารมณ์ดี เขายื่นมือไปโอบเอวบางของภรรยาเข้าหาตัวเบา ๆ สัมผัสได้ถึงความอบอุ่นและกลิ่นหอมอ่อน ๆ ของแป้งเด็กที่เหมยลี่ใช้ เคมีระหว่างเขากับเหมยลี่ในยามนี้นั้น ช่างกลมกล่อมและทรงพลัง ยิ่งร่วมมือกันทำมาค้าขาย ยิ่งต่อยอดความมั่งคั่งได้รวดเร็วดั่งติดติดสปริง "ถูกต้องครับที่รัก" หลี่เฉินกระซิบชิดใบหูขาวผ่อง "หลี่กุ้ยกับพวกพ้องในตระกูลคิดว่าตัวเองฉลาด ที่ยอมกู้หนี้ยืมสินเอาเงินสดก้อนสุดท้ายไปจมไว้กับสินค้าอุตสาหกรรมหนักเพราะคิดว่ารัฐบาลจะอุดหนุนราคาเดิม แต่พวกเขาประเมิน 'ลมเปลี่ยนทิศ' ทางการเมืองต่ำเกินไป เมื่อประกาศกรอบเศรษฐกิจเสรีแบบค่อยเป็นค่อยไปคลอดออกมา สินค้าควบคุมราคาจะทะลักเข้าตลาด และเหล็กเก่าราคาแพงของอาหลี่กุ้ยก็จะกลายเป็นแค่เศษเหล็กขึ้นสนิมที่ไม่มีใครชายตาแล" ภาพเหตุการณ์ในอดีตชาติแวบเข้ามาในหัว หลี่เฉินยังจำได้แม่นว่า ในช่วงเวลาคาบเกี่ยวนี้ หลี่กุ้ยผู้เป็นอาเลือดเย็น เคยใช้เล่ห์เหลี่ยมแย่งชิงบ้านและที่ดินแปลงน้อยของครอบครัวเขาไปอย่างไร้ความปรานี ยามนั้นครอบครัวของเขาต้องตกอับ ล้มละลาย จนแม่ต้องตรอมใจตาย แต่วันนี้... ด้วยสมองของอดีตเซียนหุ้นและระบบมิติลับในมือ เขาไม่ได้แค่ทวงทุกอย่างคืน แต่เขากำลังจะ "ต้อน" ให้หลี่กุ้ยเดินลงหลุมพรางทางการเงินที่ขุดไว้ด้วยมือของตัวเอง ก๊อก ๆ ๆ! เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งเป็นจังหวะ ตามด้วยเสียงหอบหายใจรัวของอาเฉียง ลูกน้องคนสนิทที่ส่งไปคอยสืบข่าวตามสถานีรถไฟและสหกรณ์การค้าอำเภอ "พี่เฉินครับ! แย่แล้ว... เอ๊ย ไม่ใช่ครับ มีเรื่องใหญ่แล้ว!" อาเฉียงผลักประตูเข้ามาโดยไม่รอให้อณุญาต สีหน้าตื่นตระหนกจนเหงื่อกาฬแตกพลั่ก "ตอนนี้ที่ตลาดมืดฝั่งเหนือ พ่อค้าคนกลางจากเมืองหลวงเริ่มปล่อยข่าวลือเรื่องการปรับโครงสร้างราคาเหล็กและถ่านหินแล้วครับ ราคาพุ่งกระฉูดชั่วข้ามคืน แต่กลุ่มของลุงหลี่กุ้ย... พวกเขาเพิ่งเอาโฉนดที่ดินนาแปลงสุดท้ายไปจำนองนอกระบบเพื่อกว้านซื้อเหล็กเส้นล็อตใหญ่เพิ่มเข้ามาอีกสามสิบตันเมื่อช่วงบ่ายนี้เองครับ!" หลี่เฉินเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มมุมปากขยายกว้างขึ้นจนกลายเป็นรอยยิ้มของนักล่าผู้รอคอยเหยื่อเดินเข้ามุมอับ "ช่างกล้าหาญเสียจริง อาหลี่กุ้ยคงคิดว่าตัวเองเป็นนักเก็งกำไรมือหนึ่งสินะครับ" หลี่เฉินลุกขึ้นยืนเต็มความสูง จัดเสื้อแจ็คเก็ตผ้าฝ้ายสีเขียวขี้ม้าให้เข้าที่ "อาเฉียง นายกระจายข่าวออกไปเงียบ ๆ ว่า ทางการเตรียมนำเข้าเหล็กกล้าไร้สนิมราคาถูกจากต่างประเทศเข้ามาสนับสนุนโครงการก่อสร้างเร่งด่วนของรัฐในสัปดาห์หน้า และกระซิบให้เจ้าหนี้เงินกู้นอกระบบของอาหลี่กุ้ยรู้ตัวด้วยว่า หลักทรัพย์ค้ำประกันของพวกเขา กำลังจะไร้ค่า" "รับทราบครับพี่เฉิน! ผมจะจัดการให้แนบเนียนที่สุด!" อาเฉียงรับคำสั่งด้วยดวงตาเป็นประกายระยับ ความสะใจฉายชัดบนใบหน้า เพราะเขาเองก็เคยถูกลุงหลี่กุ้ยโขกสับค่าแรงมานับครั้งไม่ถ้วน เมื่ออาเฉียงคล้อยหลังไป เหมยลี่ก็เดินเข้ามาจัดปกเสื้อให้สามี สายตาคมปลาบของเธอเต็มไปด้วยความชื่นชมและเชื่อมั่นในตัวผู้ชายคนนี้ "คุณนี่ร้ายกาจเสียจริงนะคะ... เอ่อ หมายถึง คุณนี่วางแผนได้เฉียบขาดมากจริง ๆ นะครับ" เหมยลี่แก้คำพูดทันทีพร้อมกับหัวเราะคิกคักในความเผลอเรอของตัวเอง "เพื่ออนาคตของเราและความสุขสบายของลูกในท้อง... เอ่อ หมายถึง เพื่อความมั่งคั่งของเรา ผมต้องรอบคอบที่สุดครับ" หลี่เฉินสวมกอดเอวบางไว้แน่น จมูกโด่งสูดดมความหอมจากเรือนผมของภรรยาอย่างชื่นใจ "ค่ำคืนนี้หลังจากจัดการเรื่องนี้เรียบร้อย ผมสัญญาว่าจะเข้ามิติลับไปทำ 'เปาปูอัดชีสเยิ้ม' กับ 'ไก่ตุ๋นโสมสูตรพิเศษ' ให้คุณทานบำรุงร่างกายเสียหน่อย ฝีมือผมรับรองว่าหอมฟุ้งไปทั่วห้องครัวแน่ ๆ ครับ" กลิ่นหอมกรุ่นของอาหารในจินตนาการเริ่มลอยวนเวียนอยู่ในความรู้สึก ทั้งสองสบตากันด้วยความรักและเข้าใจ แต่ทว่า... ก่อนที่บรรยากาศจะหวานซึ้งไปมากกว่านั้น เสียงทุบประตูด้านนอกบ้านก็ดังขึ้นอย่างรุนแรง พร้อมกับเสียงโวยวายด้วยความเกรี้ยวกราดที่คุ้นหูเป็นอย่างดี "หลี่เฉิน!ไอ้หลานอกตัญญู! แกออกมาเดี๋ยวนี้เลยนะ!" เสียงตะโกนแหบพร่าด้วยความโกรธเกรี้ยวของ "หลี่กุ้ย" ดังทะลุประตูไม้เข้ามา ตามด้วยเสียงทุบถีบที่ไม่เกรงใจเพื่อนบ้าน หลี่เฉินหรี่ตาลงเล็กน้อย รอยยิ้มเยือกเย็นปรากฏขึ้นอีกครั้ง เขากระซิบเบา ๆ ข้างหูภรรยา "ดูเหมือนว่า... เหยื่อตัวโตจะรีบวิ่งมาให้เราเชือดถึงหน้าบ้านเร็วกว่าที่คิดเสียอีกนะครับ" หลี่เฉินผละออกจากอ้อมกอด เดินตรงไปปลดกลอนประตูช้า ๆ ด้วยท่าทีสุขุมนุ่มลึก ขณะที่เหมยลี่ขยับตัวไปหยิบไม้กวาดเตรียมพร้อมอยู่ด้านหลังอย่างรู้หน้าที่ ทว่า... ทันทีที่บานประตูเปิดออก ภาพที่ปรากฏเบื้องหน้าไม่ได้มีแค่ร่างอันสั่นเทาด้วยความโกรธของหลี่กุ้ยเท่านั้น แต่ยังมีเงาของชายแปลกหน้าในชุดสูทสากลสีเทาเข้มผู้หนึ่งยืนประกบอยู่ พร้อมกับแฟ้มเอกสารตราครุฑสีแดงสดในมือที่ถูกยื่นมาตรงหน้าหลี่เฉินทันที "สวัสดีครับคุณหลี่เฉิน ผมมาจากสำนักงานสอบสวนเศรษฐกิจพิเศษ... ทางเรามีหมายศาลอายัดทรัพย์สินและตรวจสอบเส้นทางการเงินทั้งหมดของตระกูลหลี่ เนื่องจากพบความเชื่อมโยงกับการทุจริตโควตาวัสดุก่อสร้างแห่งชาติครับ" และแล้ว... ปลายปากกาแห่งโชคชะตาก็ถูกตวัดขึ้น พร้อมกับความลับดำมืดที่กำลังจะถูกกระชากหน้ากากในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้า! --- ขอขอบพระคุณท่านรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุน "เซียนหุ้นย้อนเวลา" มาโดยตลอด แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปนะครับ