เสียงแฟ้มเอกสารหนาปึ้กที่ถูกกระแทกลงบนโต๊ะไม้สักทองตัวยาวดัง *ปึก* สะท้อนก้องไปทั่วห้องประชุมใหญ่ของหอศิลป์แห่งชาติ จนรินรดาที่กำลังไขว้ห้างหมุนปากกาเล่นถึงกับชะงัก ดีไซเนอร์สาวปรายตามองเอกสารที่เลื่อนเข้ามาหยุดอยู่ตรงหน้าด้วยรอยยิ้มมุมปาก ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากับภัณฑารักษ์หนุ่มผู้สร้างเรื่องปวดหัวให้เธอตั้งแต่สัปดาห์ก่อน
คินทร์ในชุดสูทสקินฟิตสีเทาเข้มไร้ที่ติ ยืนค้ำโต๊ะด้วยสองมือ ใบหน้าคมสันเรียบนิ่งไร้ความรู้สึก ทว่าดวงตาสีดำสนิทกลับเย็นเยียบราวกับน้ำแข็งขั้วโลก เขากวาดสายตามองกระดาษสเกตช์ชุดแฟชั่นคอลเลกชันใหม่ที่วางระเกะระะบนโต๊ะประชุมราวกับมันเป็นขยะเปียก
"นี่คือแบบร่างที่คุณภูมิใจนักหนาอย่างนั้นหรือครับ... คุณรินรดา" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้น เรียบเรื่อยแต่วาจาเชือดเฉือนจนคนฟังต้องเลิกคิ้วสูง "นึกว่าคุณจะออกแบบชุดสำหรับจัดแสดงนิทรรศการศิลปะทรงคุณค่า แต่สิ่งที่คุณส่งมามันดูเหมือนชุดสำหรับเดินพรมแดงงานประกาศรางวัลแจกตุ๊กตาทองมากกว่า งานศิลป์ชิ้นเอกของศตวรรษที่สิบเก้าไม่ได้ต้องการความระยิบระยับไร้สาระแบบนี้"
รินรดาแค่นหัวเราะในลำคอ เธอไม่ได้โกรธจนตัวสั่นตามที่เขาคงคาดหวัง ตรงกันข้าม เลือดนักสู้ในตัวเธอกลับสูบฉีดจนตาเป็นประกาย หญิงสาววางปากกาลง ขยับตัวโน้มไปข้างหน้าเล็กน้อยเพื่อให้ระยะห่างระหว่างเธอกับเขาลดลง
"ค่ะ ฉันภูมิใจมาก" รินรดาตอบเสียงหวานหยด ยิ้มกว้างจนเห็นลักยิ้มที่มุมแก้ม "และก่อนที่คุณจะใช้สมองอันน้อยนิด เอ้ย... สมองอันชาญฉลาดของคุณตัดสินงานของฉัน ช่วยกรุณาถอดแว่นตาคลาสสิกคร่ำครึนั่นแล้วเปิดใจให้กว้างกว่ารูเข็มหน่อยนะคะ ภัณฑารักษ์คินทร์"
บรรยากาศในห้องประชุมอุณหภูมิลดฮวบลงทันที เมษาที่นั่งอยู่มุมห้องถึงกับต้องยกมือขึ้นปิดปากกลั้นขำ ขณะที่พนักงานคนอื่นในทีมหอศิลป์พากันกลืนน้ำลายลงคออย่างฝืดเคือง ไม่มีใครกล้าหายใจแรงเมื่อเสือสองตัวมาเผชิญหน้ากันในห้องสี่เหลี่ยมแคบๆ แห่งนี้
คินทร์ขบกรามแน่นจนสันกรามขึ้นเป็นสันนูน เขาไม่เคยเจอผู้หญิงคนไหนที่ปากกล้าและไม่เกรงกลัวเขาได้เท่านี้มาก่อน รินรดามีความพยศอยู่ในสายตา คู่สีหน้าท้าทายที่ส่งมามันทำให้เขาอยากจะปราบพยศเธอให้ราบคาบนัก
"คุณคิดว่าศิลปะโบราณกับแฟชั่นร่วมสมัยจะผสานกันได้ด้วยการแปะเลื่อมระยับบนผ้าไหมโบราณอย่างนั้นหรือครับ?" คินทร์ก้าวเข้าไปใกล้ขึ้นอีกนิด จนรินรดาได้กลิ่นน้ำหอมผู้ชายจางๆ เจือกลิ่นกระดาษเก่าและกาแฟดำจากตัวเขา "มันเป็นการทำลายประวัติศาสตร์ชัดๆ งานของคุณมันฉาบฉวยและไร้จิตวิญญาณ"
"ฉาบฉวยเหรอคะ?" รินรดาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เธอสูงเกือบเท่าไหล่ของเขาเมื่อสวมส้นสูง ความมั่นใจทำให้เธอไม่ได้ถอยหลังหนีแม้แต่น้อย เธอยื่นหน้าเข้าไปใกล้จนปลายจมูกแทบจะชนกัน "ถ้างานของฉันมันไร้จิตวิญญาณ แล้วทำไมคุณถึงต้องนั่งจ้องสเกตช์ภาพนี้จนตีสามเมื่อคืนล่ะคะ? อ้อ... หรือว่าตื่นเต้นจนนอนไม่หลับ เพราะไม่เคยเห็นดีไซเนอร์คนไหนสวยและเก่งขนาดนี้มาก่อนกันแน่"
คำพูดสวนกลับแบบหมัดฮุกทำเอาคินทร์ชะงักไปชั่ววินาที ดวงตาคมกริบเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยอย่างคาดไม่ถึง เขาไม่ได้คาดคิดเลยว่าเธอจะรู้เรื่องที่เขาตรวจงานดึกดื่น แววตาไหววับระคนตกใจฉายผ่านดวงตาคู่นั้นเพียงเสี้ยววินาที ก่อนที่เขาจะรีบดึงหน้ากากความเยือกเย็นกลับมาสวมทับอย่างรวดเร็ว
"อย่าหลงตัวเองให้มากนักเลยครับ รินรดา" คินทร์กดเสียงต่ำลง ขยับเข้าไปประชิดจนร่างบางต้องแนบชิดติดกับพนักเก้าอี้ "ผมแค่ตรวจความถูกต้องเพื่อไม่ให้หอศิลป์ต้องอับอายที่มีผลงานแย่ๆ มาจัดแสดงร่วมกับสมบัติของชาติก็เท่านั้น"
"ปากแข็งจังนะคะ ระวังเถอะค่ะ... ปากแบบนี้แหละที่จะทำให้คุณต้องกลืนน้ำลายตัวเองเข้าสักวัน" รินรดาเอียงคอมองด้วยรอยยิ้มเย้ายวน จงใจท้าทายความอดทนของคนเจ้าระเบียบให้พุ่งทะยานถึงขีดสุด
คินทร์จ้องมองริมฝีปากที่ขยับเถียงเขาฉอดๆ ด้วยความรู้สึกที่ตีรวนอยู่ในอก ทั้งหมั่นไส้ ทั้งอยากจะปิดปากช่างเจรจานั่นด้วยวิธีของตัวเอง ร่างสูงโน้มตัวลงไปหมายจะเอ่ยคำพูดตอกกลับให้เธอสำนึกว่าใครคือผู้มีอำนาจตัดสินใจในที่แห่งนี้
ทว่า—
*แอ๊ด...*
เสียงเปิดประตูกระจกบานใหญ่ด้านหลังห้องดังขึ้นขัดจังหวะความตึงเครียด เมษาอุทานเบาๆ ขณะที่พนักงานทุกคนหันไปมองเป็นตาเดียว ร่างสูงโปรดของชายหนุ่มแปลกหน้าในชุดสูทราคาแพงก้าวเข้ามาพร้อมช่อดอกกุหลาบสีขาวช่อใหญ่ รอยยิ้มพราวเสน่ห์ปรากฏบนใบหน้าคมคายที่รินรดารู้จักคุ้นเคยเป็นอย่างดี
"ขอโทษที่มาขัดจังหวะการประชุมนะครับ พอดีผมได้ยินว่าคนสวยแถวนี้กำลังโดนรังแก... เลยแวะเอาดอกไม้มาปลอบขวัญ"
คินทร์ชะงัก ผละออกจากร่างบางทันที ใบหน้าคมเข้มบึ้งตึงขึ้นกว่าเดิมเป็นเท่าตัวเมื่อเห็นผู้มาใหม่ ส่วนรินรดาเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ปรศุม... อดีตคู่หมั้นที่หายหน้าไปนานโผล่มาทำไมที่นี่!
*ตอนหน้า ความลับในอดีตกำลังจะถูกขุดคุ้ย และศึกสามเส้าครั้งนี้จะเดือดพล่านแค่ไหน ห้ามพลาดตอนถัดไปเด็ดขาดนะคะ!*
ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่แวะมาร่วมลุ้นและฟินไปกับความปากแข็งของพี่คินทร์กับความปากแซ่บของยัยน้องรินนะคะ!
ดีไซเนอร์ปากจัดกับภัณฑารักษ์ขัดใจโลก•ตอนที่ 3
เมื่อความมั่นใจเจอกับความเจ้าระเบียบ
ผลงานโดย ไวโอเล็ตการ์เด้น
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ไวโอเล็ตการ์เด้น)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ดีไซเนอร์ปากจัดกับภัณฑารักษ์ขัดใจโลก นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!