ฟาดหัวด้วยเงินสด

เสียงหัวเราะเยาะเย้ยในห้องประมูลวีไอพีดังระงับราวกับฝูงไฮยีน่ารุมทึ้งเหยื่อ สายตานับสิบคู่มองตรงมาที่ฉัน—ลีโอ—ด้วยความเวทนาปนสมเพช โดยเฉพาะ "คุณหญิงป้า" และ "ญาติสนิทมิตรสหาย" จอมปลอมที่พร้อมจะเหยียบย้ำฉันให้จมดินทุกครั้งที่มีโอกาส "เครื่องประดับมรกตชุดนี้ ราคาเริ่มต้นที่สิบล้านค่ะ มีใครจะให้มากกว่านี้ไหมคะ?" พิธีกรสาวบนเวทีกล่าวด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น "สิบเอ็ดล้าน!" เสียงของลูกพี่ลูกน้องฝ่ายพ่อตะโกนขึ้นพร้อมกับส่งยิ้มเยาะมาทางฉัน เขาตั้งใจจะประมูลแข่งเพื่อกดดันให้ฉันอับอาย เพราะรู้ดีว่าตอนนี้สถานะทางการเงินของฉันมันติดลบแค่ไหนในสายตาของพวกเขาก่อนหน้านี้ ฉันยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย ปล่อยให้รอยยิ้มร้ายกาจที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความเรียบเฉยปรากฏขึ้นแวบหนึ่ง บรรยากาศรอบตัวช่างน่าเบื่อหน่าย พวกเขาคิดว่าตัวเองถือไพ่เหนือกว่า คิดว่าเงินไม่กี่สิบ миллион จะทำให้ฉันต้องก้มหัวยอมจำนนกระนั้นหรือ? ข้างกายฉัน คีย์—ชายหนุ่มผู้เคยถูกตราหน้าว่าเป็นทายาทตระกูลตกอับที่ฉันเคยรังเกียจ—กำลังเอื้อมมือมาแตะแขนฉันเบาๆ แววตาของเขาเต็มไปด้วยความกังวลและความห่วงใยอย่างปิดไม่มิด "ลีโอ... พอเถอะครับ พวกเขาตั้งใจปั่นราคาแข่งกับเรานะ" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยเตือนด้วยความหวังดี ฉันหันไปสบตาร่างสูงที่นั่งเคียงข้าง เม้มริมฝีปากนิดๆ ก่อนจะส่งยิ้มอุ่นใจให้เขา "เชื่อใจฉันสิคะคีย์ วันนี้ฉันจะพาคุณมาดูวิธีตบหน้าคนแบบไฮโซโบว์ดำเอง" *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนจากระบบมหาศาลดังขึ้นในโสตประสาท พร้อมกับหน้าจอโฮโลแกรมใสที่ปรากฏยอดเงินคงเหลือเป็นตัวเลขเก้าหลักที่ยาวเหยียดจนนับไม่ถ้วน ดวงตาของฉันพราวระยับด้วยความสะใจ "สลัดความจนทิ้งไป แล้วมาสนุกกันดีกว่าค่ะ" ฉันหันกลับไปมองหน้าเวที ยกป้ายประมูลขึ้นช้าๆ ท่ามกลางความตกตะลึงของคนทั้งห้อง "ห้าสิบล้านค่ะ" เสียงฮือฮาดังระเบิดขึ้นทันที ทุกสายตาเบิกกว้างด้วยความเหลือเชื่อ คุณหญิงป้าถึงกับสำลักน้ำชาที่กำลังดื่มจนไอโขลก หน้าตาบิดเบี้ยวด้วยความริษยาและไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง "นัง... นังลีโอ! แกเอาเงินมาจากไหนหยะ! เงินห้าสิบล้านเชียวนะ! อย่าบอกนะว่าไปกู้หนี้ยืมสินใครมาอีก!" เสียงแหลมปรี๊ดของคุณหญิงป้าแผดลั่นทำลายความเงียบ ฉันหัวเราะในลำคอเบาๆ วางตัวนิ่งสงบ ดึงกระดาษทิชชูมาเช็ดริมฝีปากอย่างใจเย็น ก่อนจะปรายตามองญาติผู้ใหญ่ที่กำลังดิ้นพล่านด้วยความสมเพช "กู้เหรอคะคุณป้า? เงินแค่เศษกระดาษแค่นี้ ฉันไม่จำเป็นต้องลดตัวไปกู้ใครหรอกค่ะ พอดีช่วงนี้... ดวงมันเฮง สามีรักสามีหลง เงินมันเลยไหลมาเทมาจนใช้แทบไม่หมดน่ะค่ะ" ฉันจงใจเน้นคำว่า "สามี" พร้อมกับเอื้อมมือไปกุมมือหนาของคีย์ที่นั่งอยู่ข้างๆ จนเจ้าตัวสะดุ้งเล็กน้อย ใบหน้าคมคายขึ้นสีแดงระเรื่อด้วยความเขินอาย "ร้อยล้าน!" ลูกพี่ลูกน้องคนเดิมกัดฟันกรอดตะโกนขึ้นแข่งด้วยความโมโห เขาคงคิดจะใช้เงินก้อนโตทุ่มกดฉันให้จมดินในไม้ตายสุดท้ายนี้ ฉันอมยิ้มกริ่ม หยิบการ์ดสีดำขลับที่สะท้อนแสงไฟระยิบระยับขึ้นมาถือไว้ในมืออย่างสบายอารมณ์ การ์ดที่ไม่มีวันวงเงินเต็ม และไม่มีวันถูกปฏิเสธจากธนาคารใดบนโลกใบนี้ "ร้อยล้านเหรอคะ? น้อยไปหน่อยมั้งคะ..." ฉันลุกขึ้นยืนเต็มความสูง กวาดสายตามองไปรอบห้องประมูลด้วยท่าทีเย่อหยิ่งแต่สง่างาม "ฉันให้... ห้าร้อยล้านค่ะ!" สิ้นเสียงของฉัน ทั้งห้องประมูลตกอยู่ในความเงียบงันสนิทราวกับป่าช้า ทุกคนอ้าปากค้าง ตาโตเท่าไข่ห่าน หายใจไม่ทั่วท้องกับตัวเลขมหาศาลที่ถูกโยนออกมาอย่างไร้ความเสียดาย คุณหญิงป้าหน้าซีดเผือกจนแทบจะเป็นลมล้มพับไปกับเก้าอี้ ส่วนลูกพี่ลูกน้องจอมอวดดีถึงกับเข่าอ่อนทรุดลงไปกองกับพื้นเวทีด้วยความช็อกตาค้าง คีย์มองหน้าฉันด้วยความอึ้งระคนทึ่ง แววตาที่มองมาเต็มไปด้วยความลุ่มหลงและความรักที่เอ่อล้นจนปิดไม่มิด มือหนาที่ถูกฉันกุมไว้กระชับแน่นขึ้นราวกับจะบอกว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เขาจะไม่มีวันปล่อยมือจากผู้หญิงคนนี้เด็ดขาด พิธีกรบนเวทีตัวสั่นเทาด้วยความตื่นเต้น รีบเคาะไม้ประมูลรัวๆ "ส... สาระพัด... ห้าร้อยล้านบาท ครั้งที่หนึ่ง! ห้าร้อยล้านบาท ครั้งที่สอง! และ... ขายค่ะ!" เสียงปรบมือประปรายและเสียงซุบซิบดังขึ้นระงับ แต่ฉันหาได้สนใจไม่ สิ่งเดียวที่ฉันสนใจในตอนนี้คือสีหน้าของพวกที่เคยเหยียบย้อมฉัน ตอนนี้พวกมันกำลังคุกเข่ารอความเมตตาจากฉันอยู่รำไร ฉันหันไปสบตากับคีย์ ยิ้มหวานหยาดเยิ้มให้เขาหนึ่งที ก่อนจะกระซิบเสียงเบาข้างหูชายหนุ่ม "กลับกันเถอะค่ะ สามีขา... พอดีฉันจองเกาะส่วนตัวไว้ดินเนอร์ฉลองความรวยกับคุณสองต่อสองแล้วล่ะค่ะ" ในวินาทีที่เรากำลังจะก้าวเดินออกจากห้องประมูล ทันใดนั้นเอง ประตูบานใหญ่เบื้องหน้าก็เปิดผางออกเสียงดังสนั่น พร้อมกับการปรากฏตัวของร่างสูงโปรดของชายปริศนาในชุดสูทสั่งตัดพิเศษราคาแพงลิบลิ่ว เขากวาดสายตาคมกริบมองตรงมาที่ฉัน ก่อนจะโค้งคำนับลงต่ำอย่างนอบน้อมผิดวิสัย และเอ่ยประโยคที่ทำให้ลมหายใจของทุกคนในห้องต้องสะดุดกึก "ท่านประธานครับ... เครื่องบินส่วนตัวและกองกำลังคุ้มครองความปลอดภัยระดับชาติ พร้อมต้อนรับคุณลีโอและคุณคีย์กลับสู่อาณาจักรแล้วครับ" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะมาเปย์หัวใจให้ "ชาเขียวแก้วร้าย" นะคะ!