ปมปริศนาผีในโรงนา

กลิ่นเหม็นเน่าราวกับซากสัตว์ตายในฤดูร้อนโชยปะทะนาสิกทันทีที่หลินจื่อผลักบานประตูไม้เก่าคร่ำครึของโรงนาหลังบ้านออก ความมืดทึบภายในไม่ได้ทำให้เธอกลัวแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม รอยยิ้มเยาะเย้ยกลับผุดขึ้นที่มุมปากอย่างชัดเจน ดวงตากลมโตเป็นประกายคมกริบท่ามกลางแสงสลัวยามพลบค่ำ มือเรียวบางตวัดยันต์กระดาษสีเหลืองหมึกชาดขึ้นระหว่างนิ้วกลางและนิ้วนางอย่างคล่องแคล่วว่องไว "ส่งวิญญาณสัมภเวสีเร่ร่อนพร้อมกลิ่นสาบโคลนตมมาแบบนี้ ดูท่าทางผู้ว่าจ้างคงควักกระเป๋าจ่ายไม่อั้นสินะครับ" หลินจื่อพึมพำกับตัวเองด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าแฝงไว้ด้วยกระแสจิตสังหารอันเข้มข้น เธอกวาดสายตามองไปรอบโรงนาที่ควรจะมีแค่ฟางข้าวและอุปกรณ์ทำเกษตร แต่เวลานี้ เงาดำทะมึนหลายสายกำลังบิดเบี้ยวรูปร่างอยู่ตามมุมเสา ส่งเสียงกรีดร้องโหยหวนด้วยความเจ็บปวดและเกรี้ยวกราด มันคืออาคมชั่วร้ายประเภทหนึ่งที่ถูกส่งตรงมาจากหญิงแก่จอมบงการผู้เป็นแม่สามี เพื่อหมายจะเล่นงานสะใภ้ขัดหูขัดตาอย่างเธอให้เสียสติคาบ้าน ทันใดนั้น แขนแกร่งของพันจ่ารบผู้เป็นสามีก็โอบกอดเข้ามาจากด้านหลังอย่างรู้ใจ ฝ่ามือหนากร้านอบอุ่นแตะเบาๆ ที่ไหล่บางเพื่อถ่าย เทพลังปราณทหารกล้าเข้าช่วยสนับสนุน ดวงตาคมกริบของนายทหารหนุ่มกวาดมองเงาปีศาจเหล่านั้นด้วยความเย็นชา ไร้ซึ่งความหวาดกลัว มีเพียงความดุร้ายที่พร้อมจะหักคอผีร้ายทุกตัวหากมันกล้าทำร้ายภรรยา "ผมบอกแล้วว่ายายแก่คนนั้นไม่เคยหยุดสร้างปัญหา" พันจ่ารบกระซิบข้างหู น้ำเสียงทุ้มต่ำเจือแววขุ่นเคือง "ให้ผมจัดการพวกมันเองดีไหมครับที่รัก" "ไม่ต้องห่วงครับพี่รบ ผีระดับนี้ใช้กำลังรังแต่จะทำให้มือเปื้อนเสียเปล่าๆ" หลินจื่อปรายตามองสามีด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ "อีกอย่าง วันนี้ฉันเตรียมเมนูเด็ดไว้ต้อนรับพวกมันโดยเฉพาะ รับรองว่าวิญญาณพวกนี้จะติดใจจนไม่อยากไปผุดไปเกิดเลยทีเดียว" สิ้นคำพูด หลินจื่อก็สะบัดมือขวา ปล่อยยันต์อาคมพุ่งตรงไปยังกองฟางกลางโรงนา แสงสีทองสว่างวาบขึ้นพร้อมกับเสียงคำรามกึกก้อง อาคมสะกดวิญญาณทำงานทันที เงาดำที่เคยพุ่งเข้าหาถูกตรึงไว้ด้วยโซ่ตรวนพลังงานแสงอย่างแน่นหนา เสียงกรีดร้องโหยหวนดังสนั่นหวั่นไหวจนพื้นดินสั่นสะเทือน แต่หญิงสาวกลับไม่สะทกสะท้าน เธอพลิกมือเรียก "มิติโรงครัวสยองขวัญ" ออกมา หม้อดินเผาใบใหญ่ส่งไอความร้อนพวยพุ่งพร้อมกับกลิ่นหอมฉุนของเครื่องเทศนาน种ชนิดลอยฟุ้งไปทั่วบริเวณ นี่ไม่ใช่การปราบผีแบบโบราณทั่วไป แต่มันคือการ "แปรรูป" พลังงานวิญญาณให้กลายเป็นวัตถุดิบชั้นเลิศ! หลินจื่อหยิบตะหลิวเหล็กขึ้นมาควงอย่างคล่องแคล่ว พลังวิชาอาคมถูกหลอมรวมเข้ากับไฟมิติที่ลุกโชน เธอจัดการโยนพลังงานความมืดของผีร้ายลงไปในหม้อต้มเดือดพลั่าน เติมพริกแห้งคั่ว กานพลู และสมุนไพรจีนสูตรลับเฉพาะจากศตวรรษที่ 21 กลิ่นหอมเผ็ดร้อนผสมกลิ่นอายความสยองขวัญกระจายตัวออกไปไกลจนทะลุรั้วบ้าน ท่ามกลางบรรยากาศยุค 80 ที่ชาวบ้านต่างพากันปิดประตูหน้าต่างเงียบเพราะความกลัว แต่บ้านของหลินจื่อกลับส่งกลิ่นอาหารหอมยั่วยวนชวนน้ำลายสอราวกับภัตตาคารหรู พันจ่ารบยืนมองภรรยาด้วยความหลงใหลระคนทึ่ง ในสายตาของคนอื่น หลินจื่ออาจจะเป็นแค่สะใภ้ปากร้ายและน่ากลัว แต่สำหรับเขา เธอคือโลกทั้งใบ คือความอบอุ่นเดียวท่ามกลางยุคสมัยที่โหดร้าย และเป็นผู้หญิงที่เก่งกาจที่สุดในสามโลก "เสร็จเรียบร้อยครับ" หลินจื่อตักซุปสีแดงฉานส่งกลิ่นหอมกรุ่นใส่ชามกระเบื้องเคลือบโบราณ ควันสีขาวพวยพุ่งพร้อมกับดวงวิญญาณร้ายที่ตอนนี้ถูกชำระล้างจนกลายเป็นพลังงานบริสุทธิ์ "ฝากเอาชามนี้ไปวางไว้ที่หน้าประตูบ้านแม่สามีทีนะครับ บอกท่านว่า... ของฝากจากสะใภ้คนนี้ หวังว่าจะถูกปากและทำให้ตาสว่างขึ้นบ้าง" นายทหารหนุ่มรับชามซุปมาถือไว้ด้วยรอยยิ้มมุมปาก เขาเข้าใจความหมายในทันที การส่งซุปเผ็ดร้อนนี้ไป ไม่ได้แปลว่าเป็นการแสดงความกตัญญู แต่เป็นการตบหน้าและประกาศกรวดน้ำให้อย่างเจ็บแสบต่างหาก ทว่า ในจังหวะที่พันจ่ารบกำลังจะก้าวขาเดินออกจากโรงนา เสียงเคาะประตูกลับดังขึ้นอย่างรุนแรงจากด้านนอก พร้อมกับร่างของหญิงชราคนหนึ่งที่พังประตูเข้ามาด้วยสภาพเนื้อตัวมอมแมม ดวงตาเบิกโพลงด้วยความหวาดกลัว และริมฝีปากสั่นระริกเอ่ยคำพูดที่ทำให้ทั้งคู่ต้องชะงักงัน "สะ... สะใภ้รอง! ในครัวของแก... มันมีเสียงประหลาด... และตอนนี้ ลูกชายคนโปรดของฉันกำลังจะถูกบางอย่างกลืนกินเข้าไปแล้ว!" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางมากับ "หมอผีวัยรุ่น" ในตอนนี้นะครับ!