สุขนาฏกรรมแห่งความรักและมิติ

"คุณกล้าดียังไง... ถึงคิดว่าความตายจะพรากบัญชีหนี้สินระหว่างเราได้, สหายหลิน?" เสียงทุ้มต่ำที่เจือด้วยรอยยิ้มเยียบเย็นดังขึ้น ท่ามกลางความเงียบงันที่กดดันจนแทบหายใจไม่ออกในห้องรับแขก หลินจื่อชะงักมือที่กำลังถือตะหลิวไม้ไผ่ ดวงตาคู่คมหรี่ลงเล็กน้อยเมื่อมองร่างที่นั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนังแท้ แสงไฟสีส้มสลัวจากตะเกียงยุค 80 สะท้อนเงาใบหน้าคุ้นเคยที่เธอคิดว่าเผาพริกเผาเกลือส่งวิญญาณไปผุดไปเกิดตั้งแต่ค่ายกลวิญญาณถล่มในมิติปัจจุบัน นั่นคือ "เฉินหยาง" อดีตอาจารย์สายอาคมมืดผู้หักหลังสำนักเดียวกัน เขายังไม่ตาย... หรือพูดให้ถูกคือ วิญญาณและจิตมารของมันอาศัยช่องโหว่รอยต่อมิติ เล็ดลอดตามรอยความมั่งคั่งและกลิ่นอายอาหารในโรงครัวมิติของเธอเข้ามาถึงที่นี่ พันจ่ารบก้าวเท้าเข้ามาบังร่างภรรยาไว้ทันที มือหนาแตะอยู่ที่ซองปืนพกข้างเอวอย่างระแวดระวัง สัมผัสพิเศษของนายทหารหนุ่มสัมผัสได้ถึงไอความเย็นยะเยือกที่แผ่ออกมาจากร่างของแขกไม่ได้รับเชิญคนนี้ "ถอยไปหลินจื่อ... มันไม่ใช่คนธรรมดา" "รู้แล้วล่ะครับพี่รบ" หลินจื่อเอ่ยเสียงเรียบ เธอยกมือขึ้นแตะแขนสามีเบาๆ เป็นเชิงบอกให้ผ่อนคลาย ก่อนจะก้าวออกไปเผชิญหน้ากับอดีตสหายร่วมสำนักด้วยรอยยิ้มเยาะที่มุมปาก "ไม่นึกเลยว่าสุนัขจิ้งจอกอย่างคุณ จะยังมีชีวิตรอดเป็นภาระให้ดินกลบหน้าได้ถึงเพียงนี้ หรือว่าวิญญาณเร่ร่อนในยุค 80 นี้มันน่าสนใจ จนต้องตามมาขอส่วนบุญถึงในครัวของฉัน?" เฉินหยางหัวเราะในลำคอ ดวงตาคมกริบกวาดมองไปรอบห้องที่ตกแต่งด้วยข้าวของเครื่องใช้ทันสมัยผสมผสานกลิ่นอายยุค 80 อย่างลงตัว กลิ่นหอมกรุ่นของเครื่องเทศและพริกเสฉวนยังคงลอยอบอวลอยู่ในบรรยากาศ "น่าสนใจจริงๆ... โรงครัวมิติที่เลื่องลือ อาณาจักรความมั่งคั่งที่คุณสร้างขึ้นจากเศษเสี้ยวอาคมกระจอกๆ เธอกล้าดียังไงถึงมีความสุขบนความพินาศของฉัน หลินจื่อ? ส่งผนึกมิติมาให้ฉันซะดีๆ แล้วฉันจะละเว้นสามีชาวบ้านนอกคนนี้ให้ตายอย่างสงบ" สิ้นคำพูดของเฉินหยาง บรรยากาศรอบตัวก็พลันเปลี่ยนเป็นสีดำสนิท แรงกดดันจากอาคมมืดพุ่งเข้าใส่ราวกับคลื่นพายุ ผนังห้องเริ่มมีรอยร้าวและไอน้ำแข็งเกาะกริม แม่ผัวจอมบงการที่แอบซุ่มดูอยู่หลังประตูถึงกับกรีดร้องออกมาด้วยความตกใจและเป็นลมล้มพับไปทันที ทว่า หลินจื่อกลับไม่สะท้านแม้แต่น้อย เธอยกยิ้มมุมปากอย่างเหนือชั้น "คุณนี่มัน... ไม่รู้จักเวล่ำเวลาเอาเสียเลยนะ กำลังจะถึงเวลาอาหารเย็นของครอบครัวแท้ๆดันมารนหาที่ตายถึงถิ่น" หญิงสาวสะบัดมือเบาๆ อาคมแสงตะวันสว่างวาบถูกปลดปล่อยออกมาจากเตาไฟในโรงครัวมิติ พลังความร้อนระอุผสานกับกลิ่นอายของกระทะเหล็กเผาไฟพุ่งเข้าปะทะกับไอมืดของเฉินหยางจนเกิดเสียงดังสนั่นราวกับน้ำมันเดือดสาดใส่กองไฟ พันจ่ารบไม่รอช้า ชักปืนพกบรรจุกระสุนอาคมที่ผ่านการปลุกเสกจากมือภรรยา ลั่นไกใส่เงาร่างของเฉินหยางอย่างไร้ความลังเล "อ๊ากกก!" เสียงร้องโหยหวนดังลั่น เมื่อกระสุนอาคมทะลวงผ่านร่างพลังงานของเฉินหยางจนมันต้องถอยร่นไปหลายก้าว เลือดสีดำไหลรินจากหัวไหล่ "ที่นี่คืออาณาจักรของฉัน สหายเฉิน..." หลินจื่อเดินเข้าไปใกล้ร่างที่กำลังทรุดลงทีละก้าว มือข้างหนึ่งถือกระบวยเหล็กที่ร้อนระอุราวกับลาวา "ในยุค 80 นี้ ฉันไม่ได้มีดีแค่ทำอาหารอร่อย แต่ฉันมีสามีที่รักฉันมาก และมีอาคมที่พร้อมจะส่งแกไปลงกระทะทองแดงรอบสอง!" ก่อนที่เฉินหยางจะทันได้เอ่ยปากร่ายคาถาบทสุดท้าย หลินจื่อก็เหวี่ยงกระบวยเหล็กฟาดเข้าใส่หน้าผากของมันอย่างจัง พร้อมกับร่ายคาถาผนึกวิญญาณขั้นเด็ดขาด ร่างของเฉินหยางกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดก่อนจะถูกดูดกลืนหายเข้าไปในเตาไฟมิติ และถูกแปรสภาพกลายเป็นปุ๋ยชั้นดีสำหรับแปลงผักสวนครัวมิติในทันที ความเงียบสงบกลับคืนสู่บ้านพักหลังน้อยอีกครั้ง หลินจื่อถอนหายใจยาวเหยียดก่อนจะหันกลับมาส่งยิ้มหวานให้สามีที่รีบเข้ามาโอบกอดเธอไว้แน่นด้วยความเป็นห่วง "เมียจ๋า... เธอเก่งเกินไปแล้วนะ เล่นเอาพี่ใจหายหมด" พันจ่ารบเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือเล็กน้อย พลางกอดกระชับร่างภรรยาแน่น "ถ้าไม่เก่งแล้วจะดูแลสามีรูปหล่อกับลูกๆ ได้ยังไงล่ะครับ?" หลินจื่อหัวเราะเบาๆ ในอ้อมอกของเขา ก่อนจะหันไปมองแม่ผัวที่เพิ่งฟื้นขึ้นมาด้วยอาการตัวสั่นงกด้วยความหวาดกลัว และรีบคลานหนีเข้าห้องไปอย่างไม่กล้าแม้แต่จะสบตา ค่ำคืนอันยาวนานผ่านพ้นไปอย่างไร้รอยแผล ในเช้าวันใหม่ แสงแดดอ่อนๆ สาดส่องกระทบผืนนาและหลังคาบ้านพักในหมู่บ้านยุค 80 อาณาจักรความมั่งคั่งของหลินจื่อและพันจ่ารบมั่นคงยิ่งกว่าเดิม ความสุข ความรัก และกลิ่นอายของครอบครัวอบอวลไปทั่วทุกตารางนิ้ว ไม่มีอุปสรรคใดจะมาพรากความสุขนี้ไปได้อีกแล้ว ภายในห้องครัวสไตล์ผสมผสาน หลินจื่อกำลังงละมุนมือกับการปรุงอาหารเช้าจานเด็ด กลิ่นหอมฟุ้งของ "ซุปกระดูกหมูตุ๋นยาจีนใส่เห็ดหอมมิติ" ส่งกลิ่นหอมกรุ่นลอยอบอวลทะลุประตูบ้าน กระจายไปทั่วทั้งหมู่บ้าน จนชาวบ้านต่างพากันสูดปากด้วยความอยากอาหารและเดินมาออกันที่หน้าบ้านตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง สินค้าล็อตแรกจากมิติถูกจองเกลี้ยงในเวลาไม่ถึงพริบตาเดียว ขอขอบคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางสร้างความมั่งคั่งและอบอุ่นหัวใจมาด้วยกันจนถึงบทส่งท้ายนี้นะครับ