การแกะรอยในแดนเถื่อน

กลิ่นอายของสนิมเหล็กและข้อมูลดิบที่ถูกบีบอัดจนแห้งกรังคละคลุ้งอยู่ในความมืดมิดของห้วงเน็ตเวิร์กชั้นที่เจ็ด เรย์กวาดนิ้วเรียวผ่านหน้าต่างโฮโลแกรมสีฟ้าอมเขียวที่ลอยคว้างอยู่กลางอากาศ ชุดคำสั่งภาษาไพธอนและโค้ดบล็อกระดับต่ำถูกร้อยเรียงเข้าด้วยกันด้วยความเร็วสูงจนเกิดเสียงคลิกเบาๆ ถี่ระริดราวกับเสียงฝนตกกระทบหลังคากระจก "ถ้าโครงสร้างแพ็กเก็ตข้อมูลของพวกมันถูกเขียนขึ้นด้วยอัลกอริทึมจำแนกตัวตนแบบเก่าจริง..." เสียงพึมพำของเรย์เจือความเยือกเย็นอย่างมีสมาธิ ดวงตาสีเข้มสะท้อนแสงโค้ดที่วิ่งพล่านเป็นทางยาว "การแกะรอยสัญญาณชีพจรดิจิทัลในเขตแดนเถื่อนนี้ ก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้เลยค่ะ" เอลล่าที่นั่งชันเข่าอยู่บนซากคอนกรีตผุกร่อนไม่ไกลนัก เงยหน้าขึ้นจากดาบยาวคู่ใจ เธอกวาดสายตาสีอำพันคมกริบสำรวจความเคลื่อนไหวของสภาพแวดล้อมรอบตัว บรรยากาศของ 'แดนเถื่อน' ในเกม VRMMO โลกเสมือนจริงแห่งนี้ไม่ได้สวยงามเหมือนทุ่งหญ้าเริ่มต้น แต่เต็มไปด้วยซากปรักหักพังของเซิร์ฟเวอร์เก่าและโค้ดขยะที่หลุดรอดจากการรีไซเคิลของระบบ "ระวังด้วยนะเรย์..." เสียงของเอลล่ากระซิบแผ่วเบาแต่เต็มไปด้วยความระแวดระวัง เธอกระชับด้ามดาบในมือแน่นขึ้น "ฉันสัมผัสได้ถึงความผิดปกติของทราฟฟิกข้อมูลแถวๆ เซกเตอร์เจ็ด... เหมือนมีอะไรบางอย่างกำลังแอบมองพวกเราอยู่ใต้ดิน" เรย์ไม่ตอบคำแต่ริมฝีปากบางกลับคลายยิ้มบางเบา นิ้วมือยังคงรัวแป้นพิมพ์เสมือนจริงอย่างต่อเนื่อง เธอใช้วิชาโปรแกรมเมอร์ที่ติดตัวมาตั้งแต่โลกภายนอก ผสานเข้ากับระบบมานาและตรรกะของเกมเพื่อเจาะทะลวงไฟร์วอลล์เถื่อนที่ผู้เล่นกลุ่มอื่นใช้ปกปิดตัวตน "เจอแล้วค่ะ..." เรย์พึมพำ ดวงตาหรี่ลงเมื่อหน้าต่างโค้ดแสดงผลลัพธ์การสั่นพ้องของคลื่นความถี่ "เป้าหมายไม่ได้ซ่อนตัวอยู่ในฐานลับธรรมดา แต่พวกมันกำลังเกาะติดอยู่กับระบบขนส่งข้อมูลหลักของเซิร์ฟเวอร์... ช่างเป็นการซ่อนพรางที่ฉลาดเป็นกรดจริงๆ" ทว่า ในวินาทีที่เรย์กำลังจะกดปุ่มยืนยันคำสั่งแกะรอยขั้นสุดท้าย หน้าจอโฮโลแกรมทั้งหมดกลับเปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน เสียงเตือนภัยระดับวิกฤตดัง "ปี๊บ—ปี๊บ—" ถี่ระริดจนแสบแก้วหู ข้อมูลที่เคยเรียงตัวกันอย่างเป็นระเบียบกลับบิดเบี้ยวและแตกกระจายกลายเป็นเศษฝุ่นดิจิทัล "แย่แล้ว!" เอลล่าพุ่งตัวเข้ามาคว้าแขนของเรย์ถอยหลังอย่างรวดเร็ว ในเสี้ยววินาทีนั้น พื้นคอนกรีตเบื้องหน้าพวกเขาก็ระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ แรงกระแทกมหาศาลซัดร่างทั้งสองกระเด็นไปคนละทิศละทาง ท่ามกลางกลุ่มควันและละอองโค้ดสีแดงฉาน ร่างเงาดำทมิฬนับสิบปรากฏกายขึ้นพร้อมกับรอยยิ้มเยาะเย้ยที่ถูกสร้างขึ้นจากสคริปต์อันตราย เรย์พยุงตัวลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว ปัดฝุ่นตามเสื้อผ้าด้วยท่าทีที่ยังคงสงบนิ่ง แม้ว่าหัวใจจะเต้นรัวด้วยความตื่นตระหนก เธอมองตรงไปยังเงาปริศนาเหล่านั้นที่ก้าวออกมาจากความมืด ก่อนที่เสียงระบบสังเคราะห์ความถี่ต่ำจะดังขึ้นก้องอยู่ในโสตประสาทของทุกคน [ประกาศจากระบบกลาง: ตรวจพบการแทรกแซงโค้ดต้องห้าม... ปลดล็อกภารกิจพิเศษระดับ SSS: 'ผู้รุกรานแห่งห้วงมิติที่สูญหาย'] พรีสต์สายลุยขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมลุ้นและเดินทางฝ่าฟันอุปสรรคไปกับเรย์และเอลล่าในตอนนี้นะคะ!