ความจริงของระบบที่เรย์เพิ่งรู้

ประกายแสงสีแดงฉานสาดส่องวาบจนทั่วห้องสมุดใต้ดิน แรงดันมหาศาลจากหน้าต่างสถานะสีเลือดบีบอัดอากาศจนเรย์รู้สึกราวกับปอดกำลังถูกสูบออกไปทีละนิด หัวใจของเด็กหนุ่มเต้นรัวระรัวราวกับกลองศึก สัญชาตญาณการเอาตัวรอดกรีดร้องเตือนภัยสีแดงฉาน สมองอันฉลาดเป็นกรดของเขาประมวลผลอย่างรวดเร็วท่ามกลางความโกลาหล *[คำเตือนฉุกเฉิน: ตรวจพบ "ผู้ดูแลระบบตัวจริง" กำลังเข้าสู่พื้นที่ - เป้าหมาย: กำจัดสิ่งแปลกปลอม (เรย์)]* ข้อความแจ้งเตือนสีแดงกระพริบถี่ซ้ำๆ ราวกับเยาะเย้ยความพยายามตลอดสิบเก้าตอนที่ผ่านมา ที่แท้ "ระบบสุ่มบั๊ก" ที่เขารับมาไม่ได้เป็นเพียงแค่เครื่องมือแก้เกมหรือของเล่นแก้เบื่อ แต่มันคือสิ่งแปลกปลอมที่ถูกฝังไว้ในโครงสร้างของสถาบันเวทมนตร์แห่งนี้... เพื่อรอวันถูกล้างบาง "บ้าจริง..." เรย์พึมพำกับตัวเอง ลมหายใจสะดุดเล็กน้อยเมื่อเงาร่างหนึ่งก้าวทะลุมิติออกมาจากหน้าต่างระบบที่แตกละเอียด นั่นไม่ใช่ใครที่ไหน... คีย์ ประธานนักเรียนมาดนิ่งผู้กุมกฎเหล็กทุกบทของสถาบัน ทว่าในยามนี้ ดวงตาคู่คมที่เคยเรียบนิ่งไร้ความรู้สึกกลับเปล่งประกายด้วยแสงสีทองของโค้ดระบบขั้นสูง ร่างกายของเขานิ่งสนิทราวกับหุ่นเชิดที่ถูกชักใยโดยเบื้องบน มือเรียวยาวเอื้อมมาข้างหน้าอย่างไร้ความปรานี และเป้าหมายเดียวของเขาก็คือการลบตัวตนของเรย์ให้หายไปจากสารบบ "นาย..." เรย์กัดฟันกรอด ถอยหลังไปจนแผ่นหลังชนเข้ากับชั้นหนังสือโบราณ "ที่นายเข้าหาฉัน คอยจับตาดูฉัน หรือแม้แต่ตอนที่นายทำเป็นดุใส่... ทั้งหมดนั่น ไม่ใช่เพราะกฎของโรงเรียนสินะ แต่เป็นเพราะนายพยายามจะซ่อมแซม 'บั๊ก' ที่ชื่อฉันต่างหาก" คีย์ชะงักไปชั่วเสี้ยววินาที ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันแน่น ร่องรอยความลังเลฉายชัดผ่านแววตาคู่สวย แต่มันก็เป็นเพียงแค่เสี้ยววินาทีเดียวเท่านั้น ก่อนที่ความเย็นชาจะถูกถมทับลงไปใหม่ "นายรู้มากเกินไปแล้ว เรย์" เสียงของคีย์ราบเรียบและไร้อารมณ์ ผิดกับมือที่สั่นเทาเล็กน้อยยามที่เขายกขึ้นรวบรวมพลังเวทมนตร์สีแดงฉาน "ระบบไม่ได้ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อให้เธอกลายเป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุด แต่มันถูกสร้างขึ้นมาเพื่อเป็น 'ตัวล่อ' ฉันพยายามปกป้องนายในแบบที่กฎอนุญาตแล้ว... แต่ในเมื่อระบบแม่ตรวจพบตัวตนของนาย การกำจัดจึงเป็นทางเลือกเดียว" เรย์จ้องมองอีกฝ่ายด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยคำถาม แม้สถานการณ์จะคับขันจนแทบไม่มีทางรอด แต่รอยยิ้มมุมปากที่เป็นเอกลักษณ์ของเขากลับปรากฏขึ้นมาอย่างเยือกเย็น สมองที่ถูกฝึกฝนมาอย่างดีเริ่มวิเคราะห์รูปแบบการเชื่อมต่อของหน้าต่างระบบที่ล้อมรอบตัวพวกเขา ถ้าคีย์คือผู้ดูแลระบบตัวจริง... ทำไมเสียงในหัวของเขาถึงบอกว่าระบบมีเป้าหมายที่ลึกซึ้งกว่านั้นล่ะ? "ฉันไม่เชื่อหรอก..." เรย์เอ่ยเสียงเบา ทว่าก้องกังวานท่ามกลางความเงียบงันของห้องสมุดใต้ดิน "ถ้าเป้าหมายคือการกำจัดฉันจริงๆ ทำไมตอนที่ฉันสุ่มได้สกิลย้อนเวลาเมื่อบทที่แล้ว นายถึงจงใจปล่อยช่องโหว่ให้ฉันแก้เกมล่ะ, คีย์?" คำถามนั้นราวกับลูกศรที่พุ่งตรงเข้าเป้า ร่างของประธานนักเรียนชะงักงล พลังเวทมนตร์สีแดงที่กำลังจะพุ่งเข้าใส่หยุดชะงักลงกลางอากาศ บรรยากาศรอบตัวตึงเครียดจนแทบจะระเบิดเป็นเสี่ยงๆ "นายมัน... เจ้าเล่ห์จริงๆ นะ เรย์" คีย์หลบสายตา เล็กน้อย ลมหายใจของเขาเริ่มติดขัดราวกับกำลังต่อสู้กับคำสั่งบางอย่างที่ฝังลึกอยู่ในจิตใต้สำนึก "นายไม่เข้าใจหรอกว่าโลกใบนี้มันเน่าเฟะแค่ไหน ระบบไม่ได้มีไว้เพื่อรักษาความสงบ แต่มันมีไว้เพื่อ 'รีเซ็ต' ทุกอย่างเมื่อมนุษย์เริ่มมีความรู้สึก... และฉัน ก็เบื่อเต็มทีกับการเป็นเครื่องมือให้มันใช้ควบคุมพวกนาย!" ทันใดนั้นเอง หน้าต่างระบบสีแดงเข้มก็เปลี่ยนเป็นสีดำสนิท เสียงแจ้งเตือนรูปแบบใหม่ที่ไม่เคยได้ยินมาก่อนดังขึ้นในหัวของเรย์อย่างกะทันหัน พร้อมกับแรงสั่นสะเทือนที่ทำให้พื้นห้องสมุดสั่นสะท้าน *[แจ้งเตือนจากระบบหลัก: ตรวจพบการทรยศของผู้ดูแลระบบ (คีย์) - กำลังเริ่มกระบวนการล้างข้อมูลฉุกเฉิน... 3... 2...]* เรย์เบิกตากว้างเมื่อเห็นเศษเสี้ยวโค้ดสีดำกำลังพุ่งเข้าโอบล้อมร่างของคีย์ที่ทรุดลงไปคุกเข่ากับพื้น ประธานนักเรียนมาดนิ่งกระอักเลือดออกมาคำโต สีหน้าซีดเผือดแต่มือยังคงเอื้อมมาคว้าชายเสื้อของเรย์ไว้แน่น "หนีไป... เรย์... ระบบไม่ได้มีแค่ตัวฉัน... แต่มันกำลังรอให้ 'ตัวจริง' ตื่นขึ้นมา..." ก่อนที่เสียงของคีย์จะขาดหายไป ร่างของเขาก็จมหายเข้าไปในหลุมดำแห่งข้อมูล และในวินาทีที่เรย์กำลังจะเอื้อมมือไปคว้าตัวไว้นั้นเอง หน้าต่างระบบตรงหน้าก็ปรากฏข้อความตัวอักษรสีทองอร่ามขึ้นมาแทนที่ความมืดมิด *[ปลดล็อกความลับระดับสูงสุด: ยินดีด้วย โฮสต์ได้เข้าสู่เขตพื้นที่หวงห้ามของ "ผู้สร้างแท้จริง"... และนี่คือบททดสอบสุดท้ายของคุณ]* เรย์หันขวับไปมองยังใจกลางห้องสมุดที่บัดนี้กำแพงหินโบราณกำลังแตกสลาย เผยให้เห็นประตูกลขนาดมหาสลักลวดลายประหลาดที่กำลังค่อยๆ เปิดออก พร้อมกับเสียงฝีเท้าหนักหน่วงที่ก้าวเดินออกมาจากความมืดมิด... เสียงที่ทำให้วิญญาณในร่างของเขาสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัวอย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน! -------------------------------------------------------------- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างและร่วมเดินทางไขปริศนากับเรย์และคีย์มาจนถึงตอนนี้ เจอกันใหม่ตอนหน้านะคะ!