ประธานนักเรียนผู้มาพร้อมกับแรงกดดัน

กลิ่นหมึกพิมพ์ราคาแพงบนกระดาษกรองแสงรุ่นพิเศษคละคลุ้งปะปนกับกลิ่นหอมจาง ๆ ของชาเอิร์ลเกรย์ เป็นบรรยากาศอันคุ้นเคยภายในห้องทำงานประธานนักเรียนที่เงียบสงบจนได้ยินเสียงเข็มนาฬิกาดิจิทัลบนผนังขยับทีละนิด แต่ทว่าในเวลานี้ บรรยากาศรอบตัวกลับเย็นเยียบราวน้ำแข็งขั้วโลก เมื่อสายตาสองคู่กำลังประจันหน้ากันอย่างไม่มีใครยอมใคร "นายกำลังซ่อนอะไรอยู่กันแน่... เรย์" เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงอำนาจเอ่ยขึ้นอย่างเชื่องช้า คีย์ ประธานนักเรียนผู้ขึ้นชื่อเรื่องความไร้ที่ติและกฎระเบียบเหล็ก เอนหลังพิงพนักเก้าอี้หนังแท้ ดวงตาสีเทาเข้มหรี่ลงเล็กน้อยราวกับสัตว์นักล่าที่กำลังจดจ้องเหยื่อในกรง มือเรียวยาวประสานกันไว้บนโต๊ะทำงาน ทว่าปลายนิ้วกลับเคาะเบา ๆ เป็นจังหวะสม่ำเสมอ ซึ่งเป็นสัญญาณเตือนภัยอันตรายที่เรย์จำได้ขึ้นใจจากบันทึกการเอาชีวิตรอดในสถาบันแห่งนี้ เรย์เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ใบหน้าที่มักจะประดับด้วยรอยยิ้มเจื่อน ๆ ยามต้องเผชิญหน้ากับตาแก่หัวโบราณหรืออาจารย์ฝ่ายปกครอง ในตอนนี้กลับเรียบเฉย แววตาสีน้ำตาลเข้มฉายแววครุ่นคิดอย่างระมัดระวัง เขายังคงรักษาระยะห่างจากโต๊ะทำงานของอีกฝ่ายไว้ที่สามก้าวพอดิบพอดี ซึ่งเป็นระยะที่ปลอดภัยที่สุดสำหรับการหลบหลีกเวทมนตร์พันธนาการ หากประธานนักเรียนคนนี้เกิดนึกครึ้มอยากจะใช้กำลังขึ้นมาจริง ๆ "ประธานหมายถึงเรื่องอะไรหรือคะ? ถ้าหมายถึงรายงานงบการเงินของชมรมวิจัยพฤกษศาสตร์ที่ฉันเพิ่งส่งไปเมื่อเช้า ฉันตรวจสอบตัวเลขสามรอบถ้วนแล้ว ไม่มีทางขาดตกบกพร่องแน่นอนค่ะ" เรย์จงใจเบี่ยงเบนประเด็นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไหล่บางไหวเล็กน้อยราวกับเด็กนักเรียนทุนผู้บริสุทธิ์ใจ แต่มีหรือที่คนอย่างคีย์จะหลงกล ร่างสูงสง่าของประธานนักเรียนลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แรงกดดันรอบตัวพลุ่งพล่านจนอากาศภายในห้องคล้ายจะหนักอึ้งขึ้นมาทันที คีย์ก้าวเท้าช้า ๆ เดินอ้อมโต๊ะทำงานออกมา ระยะห่างระหว่างทั้งสองลดลงเรื่อย ๆ จนเรย์ต้องเผลอกลั้นหายใจโดยไม่รู้ตัว กลิ่นอายความเย่อหยิ่งและสง่างามของอีกฝ่ายช่างน่าเกรงขามสมกับที่เป็นผู้กุมอำนาจเบ็ดเสร็จในสถาบันเวทมนตร์แห่งนี้ "รายงานงบการเงินงั้นเหรอ?" คีย์หยุดยืนตรงหน้าเรย์ ห่างกันเพียงแค่เอื้อมมือ สายตาคมกริบกวาดสำรวจตั้งแต่เส้นผมสีดำสนิทที่ล้อมกรอบใบหน้าเรียว ไปจนถึงรองเท้าผ้าใบที่แม้จะดูสะอาดเรียบร้อย แต่ก็มีคราบฝุ่นละอองบางอย่างติดอยู่—ฝุ่นละอองชนิดเดียวกับที่พบในเขตหวงห้ามชั้นใต้ดินเขตสาม "แล้วช่วยอธิบายให้ฉันฟังหน่อยสิว่า นักเรียนทุนผู้เรียบร้อยคนนี้ ไปทำอะไรอยู่ที่เขตหวงห้ามระดับ S ช่วงเที่ยงคืนของเมื่อวานนี้?" *(ติ๊ง! เตือนภัยฉุกเฉินระดับ SSS: ตรวจพบเจตคติมุ่งร้ายและข้อมูลการเฝ้าระวังขั้นสูงจากเป้าหมาย 'คีย์' ค่าความไว้วางใจลดลง -15% แนะนำให้ผู้เล่นหาทางเอาตัวรอดด้วยไหวพริบ มิฉะนั้นอาจถูกย้ายไปคุมขังเดี่ยว!)* เสียงแจ้งเตือนจากระบบสุ่มบั๊กดังขึ้นในหัวของเรย์ทันที พร้อมกับหน้าจอโฮโลแกรมสีแดงฉานที่กระพริบเตือนยิก ๆ ราวกับจะเยาะเย้ยสถานการณ์อันคับขันตรงหน้าให้แย่ลงไปอีก บั๊กบ้าบออะไรกันเนี่ย! ทำไมประธานนักเรียนคนนี้ถึงได้หูตากว้างไกลขนาดนี้เช้าวันรุ่งขึ้นปุ๊บก็จับพิรุธได้ทันทีปั๊บ สมกับเป็นตัวละครระดับบอสที่ถูกกำหนดให้เป็นศูนย์กลางของเนื้อเรื่องจริง ๆ เรย์สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ เพื่อเรียกสติกลับคืนมา สมองส่วนวิเคราะห์ทำงานด้วยความเร็วสูงยิ่งกว่าคอมพิวเตอร์เมน프레임 การแก้ตัวด้วยเรื่องโกหกน้ำตื้นใช้กับคนอย่างคีย์ไม่ได้ผลแน่ สิ่งเดียวที่จะรอดพ้นจากสถานการณ์นี้คือ "ความจริงครึ่งเดียว" ที่ปรุงแต่งด้วยเหตุผลทางตรรกะที่หักล้างไม่ได้ เรย์เงยหน้าขึ้นสบตากับดวงตาสีเทาเข้มคู่นั้นอย่างไร้ความหวาดกลัว รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นที่มุมปาก เป็นรอยยิ้มที่ผสมผสานระหว่างความท้าทายและความสุภาพเรียบร้อยอย่างลงตัว "ถ้าฉันบอกว่า... ฉันหลงทางไปที่น่ะค่ะ ประธานจะเชื่อไหมคะ?" เรย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงติดตลกนิด ๆ เพื่อลดทอนความตึงเครียด คีย์หรี่ตาลง รังสีอำมหิตแผ่ซ่านออกจากร่าง "เขตหวงห้ามระดับ S มีเวทมนตร์พรางตาและค่ายกลป้องกันถึงเจ็ดชั้น ต่อให้เป็นอาจารย์อาวุโสก็ยังต้องใช้แผนที่นำทาง แล้วเด็กปีหนึ่งที่เพิ่งก้าวเข้ามาในสถาบันได้ไม่ถึงเดือนอย่างเธอ จะ 'หลงทาง' ไปถึงใจกลางห้องเก็บศิลาเวทโบราณได้อย่างไร? เรย์... เธอไม่ใช่แค่นักเรียนทุนธรรมดาใช่ไหม?" บรรยากาศในห้องเงียบงันลงชั่วขณะ เสียงลมหายใจของทั้งคู่ประสานกันท่ามกลางความตึงเครียดที่พุ่งสูงถึงขีดสุด เรย์รู้ดีว่าหากตอบผิดแม้แต่คำเดียว ตัวตนของเธอในฐานะผู้ถือครองระบบสุ่มบั๊กอาจจะถูกเปิดเผย และนั่นหมายถึงการถูกกำจัดโดย 'ผู้ตรวจการลับแห่งสภาสูง' ที่กำลังเคลื่อนไหวอยู่ในเงามืดตามประกาศเตือนภัยก่อนหน้านี้ ทว่า ในขณะที่เรย์กำลังจะขยับปากเพื่อหาทางออกฉุกเฉิน ทันใดนั้นเอง... เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นสามครั้งอย่างเร่งรีบ ตามด้วยเสียงรายงานอันร้อนรนของกรรมการนักเรียนฝ่ายข่าวกรองที่ดังทะลุบานประตูไม้สักเข้ามา "ท่านประธานครับ! เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ! มีรายงานด่วนจากเขตตะวันตก... ผนึกกั้นเขตแดนของ 'ผู้ตรวจการลับ' ถูกทำลายลงแล้ว และพวกเขากำลังมุ่งหน้ามาที่อาคารหลักนี้ครับ!" ดวงตาของคีย์เบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย ความสนใจที่เคยจดจ่ออยู่กับเรย์ถูกกระชากกลับไปยังภัยคุกคามภายนอกในเสี้ยววินาที เรย์อาศัยจังหวะชุลมุนนี้ก้าวถอยหลังหนึ่งก้าว แววตาคมกริบเปล่งประกายความเจ้าเล่ห์ออกมาวูบหนึ่ง "ดูเหมือนว่า... เราจะมีเรื่องสำคัญกว่ามาคุยกันทีหลังนะคะ ประธานคีย์" เรย์กล่าวทิ้งท้ายด้วยรอยยิ้มปริศนา ก่อนที่เสียงแจ้งเตือนจากระบบจะดังขึ้นอีกครั้งพร้อมกับภารกิจทางเลือกใหม่ที่เดิมพันด้วยชีวิต *(ประกาศเควสต์เร่งด่วน: ร่วมมือกับ 'คีย์' หลบหนีการตามล่าจากผู้ตรวจการลับสภาสูง หรือ... ใช้ประโยชน์จากความชุลมุนนี้เพื่อเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงของบอสลับ?)* --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะเวียนมาร่วมผจญภัยและลุ้นระทึกไปกับความลับของเรย์และคีย์ในตอนนี้นะคะ!