ศัตรูในคราบมิตร

“ถ้าคุณอยากให้สวนส้มแห่งนี้ไปต่อได้ การเซ็นสัญญาฉบับนี้คือทางรอดเดียวของคุณนะ รินรดา” น้ำเสียงราบเรียบของ ‘คุณวิชัย’ นักพัฒนาที่ดินเจ้าประจำที่แวะเวียนมาหาพร้อมรอยยิ้มอาบยาพิษในวันนี้ ไม่ได้ทำให้รินรดารู้สึกเย็นใจเลยแม้แต่น้อย เธอยืนอยู่กลางสวนส้มที่กำลังผลิดอกสีขาวสะอาดตา กลิ่นหอมอ่อนๆ ที่เคยทำให้เธอใจสงบ กลับดูเลือนหายไปเมื่อต้องเผชิญหน้ากับแผ่นกระดาษในมือของชายวัยกลางคนตรงหน้า รินรดาวางตะกร้าหวายลงบนพื้นดินร่วนซุยอย่างช้าๆ เธอไม่ได้มองกระดาษแผ่นนั้น แต่กลับจ้องลึกเข้าไปในดวงตาที่ซ่อนความละโมบไว้ภายใต้กรอบแว่นราคาแพง “คำว่า ‘ทางรอด’ ของคุณวิชัย หมายถึงการที่ดิฉันต้องขายที่ดินผืนนี้ให้กลุ่มทุนของคุณ เพื่อไปทำโครงการรีสอร์ตหรู ที่จะเปลี่ยนสวนส้มธรรมชาติให้กลายเป็นพื้นคอนกรีตใช่ไหมคะ?” เธอถามเสียงเรียบ แม้ใจจะเต้นแรงด้วยความโกรธที่พยายามสะกดไว้ คุณวิชัยหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เขาเดินสำรวจไปตามแนวต้นส้มราวกับกำลังประเมินราคาซากศพ “รินรดา คุณเป็นคนฉลาด ทำไมต้องดันทุรัง? ตอนนี้ในตลาดท้องถิ่นเริ่มมีข่าวลือหนาหูแล้วนะว่า ส้มที่นี่มีปัญหาเรื่องการใช้สารเคมีเกินมาตรฐาน แถมยังมีคนพูดกันว่าผืนดินที่คุณทำน่ะ เสื่อมโทรมจนปลูกอะไรก็ไม่มีคุณภาพ ขืนปล่อยไว้แบบนี้ สวนส้มปลายฟ้าที่รักนักรักหนานี่แหละ จะกลายเป็นที่รกร้างที่ไม่มีใครอยากเข้าใกล้” รินรดาสัมผัสได้ถึงความหนาวเย็นที่แล่นผ่านสันหลัง นี่ไม่ใช่แค่เรื่องของการซื้อขาย แต่มันคือการ ‘จงใจ’ ทำลายชื่อเสียงของเธอเพื่อบีบให้ยอมจำนน “ข่าวลือที่ว่า... คุณเป็นคนปล่อยออกไปเองใช่ไหมคะ?” รินรดาถามพลางขยับตัวไปกั้นขวางทางเดินของเขา ไม่ให้เขาเข้าไปใกล้ต้นส้มต้นโปรดของเธอ “หลักฐานมีไหมล่ะ?” เขาเลิกคิ้วท้าทาย “โลกธุรกิจมันก็แบบนี้แหละรินรดา คนเราเลือกได้ว่าจะยอมแพ้อย่างมีเกียรติ หรือจะพังพินาศไปพร้อมกับอุดมการณ์โง่ๆ” ในจังหวะนั้นเอง เงาของชายร่างสูงโปร่งก็ทาบทับลงมา กวินก้าวเข้ามาจากทางสวนข้างๆ เขาไม่ได้พูดอะไร แต่สัมผัสได้ถึงบรรยากาศที่คุกรุ่น เขาคว้าข้อมือรินรดาเบาๆ เป็นเชิงให้เธอถอยออกมา ก่อนจะเผชิญหน้ากับวิชัยด้วยแววตาที่เย็นเยียบกว่าปกติ “คุณวิชัยครับ...” กวินเอ่ยขึ้น น้ำเสียงของเขาดูนุ่มนวลแต่แฝงด้วยความกดดันมหาศาล “ที่ดินผืนนี้ไม่ได้รับอนุญาตให้ใครเข้ามาสร้างข่าวลือเท็จ และส้มในสวนนี้คือหัวใจของคนปลูก... ผมว่าคุณควรกลับไปก่อนที่ผมจะแจ้งความข้อหาหมิ่นประมาท เพราะหลักฐานที่ผมถืออยู่ มันอาจจะทำให้โครงการรีสอร์ตของคุณ ‘พัง’ ก่อนได้เริ่มสร้างเสียอีก” วิชัยชะงักไปครู่หนึ่ง เขาสบตากวินแล้วแค่นยิ้ม “งั้นก็เชิญถือหลักฐานนั้นไว้ให้ดีเถอะ ระวังเถอะ... หมาที่เห่าเสียงดัง มักจะเป็นตัวที่ถูกกำจัดก่อนเสมอ” เขาสะบัดสูทแล้วเดินจากไป ทิ้งไว้เพียงความเงียบงันที่น่าอึดอัด รินรดาทรุดตัวลงนั่งบนม้านั่งไม้ใต้ต้นส้ม ความเหนื่อยล้าถาโถมเข้ามาจนเธอแทบกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ มือที่สั่นเทาของเธอถูกกวินกุมไว้อย่างมั่นคง “เขาทำแบบนี้กับรินได้ยังไงคะกวิน... ทุกอย่างที่รินสร้างมาด้วยความรัก เขากลับมองเป็นเพียงตัวเลขที่จะเขี่ยทิ้งเมื่อไหร่ก็ได้” กวินทรุดลงนั่งข้างๆ เขาหยิบส้มลูกหนึ่งที่สุกงอมจากกิ่งข้างๆ มาวางในมือเธอ “รินครับ... คนประเภทนั้นไม่เคยเข้าใจหรอกว่า ‘ความสุข’ ที่แท้จริงมันไม่ได้วัดด้วยเงินตรา แต่ถ้าเขาคิดจะเล่นเกมสกปรก เราก็แค่ต้องทำให้เขารู้ว่า สวนส้มที่นี่ไม่ได้มีแค่ผมกับรินที่คอยดูแล แต่มันมีแรงศรัทธาจากคนที่ซื้อผลผลิตของเราด้วย” เขาขยับเข้าไปใกล้ขึ้นอีกนิด กลิ่นอายของดินและแดดจางๆ จากตัวเขาทำให้รินรดาสงบลง “พรุ่งนี้เราจะเปิดไลฟ์สดให้ลูกค้าเห็นทุกขั้นตอนการตรวจสอบคุณภาพดินและผลผลิต ให้ทุกคนได้รู้ความจริงจากปากเราเอง นี่คืออาวุธเดียวที่เรามี คือความโปร่งใสครับ” รินรดาเงยหน้ามองเขา แววตาของเธอกลับมามีความหวังอีกครั้ง แต่ทว่า... วินาทีที่ความอบอุ่นกำลังก่อตัวขึ้น เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์มือถือของเธอก็ดังขึ้นรัวๆ เธอกดเปิดหน้าจอแล้วใบหน้าก็ซีดเผือดลงทันที ภาพที่ปรากฏบนโซเชียลมีเดียคือภาพของเธอขณะกำลังยืนสนทนากับคุณวิชัยเมื่อครู่ แต่ถูกตัดต่อมุมภาพให้ดูเหมือนว่าเธอได้รับซองเอกสารบางอย่างที่ดูคล้าย ‘เงินสินบน’ พร้อมข้อความพาดหัวข่าวในกลุ่มปิดของหมู่บ้านว่า: *‘เจ้าของสวนส้มปลายฟ้าแอบขายที่ดินให้ทุนสีเทา พร้อมเตรียมขนสารเคมีเข้าไร่เพื่อเร่งผลผลิต!’* กวินมองหน้าจอแล้วขมวดคิ้วแน่น “ริน... ใครเป็นคนถ่ายภาพนี้?” รินรดาหันไปมองรอบตัว สวนส้มที่เคยเงียบสงบกลับดูมีสายตาของใครบางคนจับจ้องมาจากแนวรั้วไกลๆ เธอหันไปมองกวินด้วยความตระหนก “กวิน... มีคนแอบถ่ายเราตั้งแต่เมื่อไหร่?” ยังไม่ทันที่กวินจะได้ตอบ เสียงรถยนต์คันหนึ่งก็จอดสนิทหน้าสวน พร้อมกับกลุ่มชายฉกรรจ์ในชุดเครื่องแบบพนักงานตรวจสอบคุณภาพดินที่ลงจากรถมาพร้อมกับหมายค้นในมือ! สวนส้มปลายฟ้าที่เคยอบอุ่น กำลังถูกพายุลูกใหญ่ถล่มลงมาเสียแล้ว... หวังว่าตอนที่ 33 นี้จะทำให้รี้ดเดอร์ใจเต้นแรงไปพร้อมกับรินรดานะคะ แล้วมาเอาใจช่วยให้พวกเขาผ่านวิกฤตนี้ไปด้วยกันในตอนหน้านะคะ!