แฟ้มเอกสารปกหนังสีดำสนิทถูกโยนลงบนโต๊ะไม้สักทองราคาแพงระยับด้วยแรงกระแทกที่พอเหมาะพอเจาะ จนทำให้ถ้วยกาแฟเซรามิกราคาแพงสั่นสะเทือน น้ำสีเข้มกระฉอกออกมาเล็กน้อย กวินที่เพิ่งถูกเจ้าหน้าที่ควบคุมตัวไว้ในห้องสอบสวนพิเศษถึงกับหน้าซีดเผือด เม็ดเหงื่อผุดพรายขึ้นเต็มขมับ ไฮโซหนุ่มผู้เคยเชิดหน้าชูตาและเหยียดหยามคนอื่นด้วยสายตาดูแคลน ในตอนนี้กลับตัวสั่นเทาเหมือนลูกนกตกน้ำ ดวงตาเบิกกว้างด้วยความหวาดกลัวเมื่อเงยหน้าขึ้นสบตากับร่างสูงโปรดของชายหนุ่มที่ยืนอยู่เบื้องหน้า
รินทร์ไม่ได้พูดอะไรเลยสักคำ เขากลับยืนกอดอกด้วยท่าทีสุขุมนุ่มลึก เสื้อสูทสั่งตัดเข้ารูปขับเน้นรูปร่างให้ดูทรงอำนาจและน่าเกรงขาม แววตาคมกริบคู่นั้นเย็นชาเสียจนกวินไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง ความเงียบภายในห้องสอบสวนบีบคั้นหัวใจของอดีตเจ้านายจอมปลอมจนแทบจะแหลกสลาย รินทร์ปรายตามองเอกสารลับชุดนั้น ก่อนจะยกยิ้มมุมปากอย่างเยือกเย็น รอยยิ้มที่ไม่ได้มีความอบอุ่นหลงเหลืออยู่เลยแม้แต่น้อย มีเพียงความเด็ดขาดของมหาเศรษฐีผู้กุมชะตาชีวิตของคนทั้งตระกูลไว้ในอุ้งมือ
"คุณ... คุณมันเป็นใครกันแน่... ทำไมถึงทำกับผมแบบนี้!" กวินเค้นเสียงลอดไรฟันด้วยความโกรธแค้นปนหวาดผวา พยายามจะขยับตัวลุกขึ้นยืนแต่ก็ถูกเจ้าหน้าที่กดไหล่ให้นั่งลงตามเดิม
"จำไม่ได้จริงๆ หรือคะ... กวิน" น้ำเสียงหวานนุ่มนวลแต่แฝงด้วยคมมีดของหญิงสาวคนหนึ่งดังขึ้นจากมุมห้อง น้ำขิงก้าวเท้าเดินออกมาจากเงาสลัว เคียงคู่มากับสามีสุดที่รัก มือเรียวเล็กจัดเสื้อคลุมของรินทร์ให้เข้าที่อย่างเบามือ ดวงตากลมโตคู่นั้นมองอดีตเพื่อนร่วมงานด้วยความรู้สึกสมเพชเวทนาจนกวินต้องเบือนหน้าหนีด้วยความอัปยศ
"น้ำขิง... เธอ... เธอก็ร่วมมือกับมันด้วยเหรอ!" กวินกัดฟันกรอด
"พวกเราไม่ได้ร่วมมือกันทำเรื่องชั่วๆ เหมือนที่คุณทำหรอกนะคะ" น้ำขิงเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย ความอ่อนแอที่เคยมีในอดีตถูกแทนที่ด้วยความมั่น and สง่างาม "สิ่งที่คุณกำลังเผชิญอยู่ตอนนี้ มันคือผลกรรมจากการกระทำของคุณเองต่างหากล่ะคะ"
รินทร์ยกมือขึ้นห้ามภรรยาเบาๆ ก่อนจะโน้มตัวลงไปกระซิบข้างหูของกวินด้วยน้ำเสียงที่ทำให้อีกฝ่ายขนลุกซู่ไปทั้งร่าง "เอกสารในแฟ้มนี้ ไม่ได้มีแค่เรื่องฟอกเงินหรอกนะกวิน... แต่มีรายชื่อ 'พยานปากเอก' สามคนที่บริษัทในเครือของคุณจ้างให้ปิดปาก และโชคดีเหลือเกินที่บัญชีม้าพวกนั้น... ถูกโอนเงินมาจากบัญชีส่วนตัวของคุณโดยตรง"
หัวใจของกวินหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม ข้อมูลพวกนี้เป็นความลับสุดยอดที่แม้แต่บอร์ดบริหารก็ไม่มีทางรู้ ทำไมรินทร์ถึงล่วงรู้ทุกอย่างได้อย่างแม่นยำขนาดนี้ หรือว่า... ทุกสิ่งที่เกิดขึ้น เป็นแผนการที่ถูกวางไว้ล่วงหน้าตั้งแต่วันที่เขาไล่รินทร์ออกจากบริษัทแล้ว!
"คุณ... คุณตั้งใจ..." กวินพูดไม่ออก ลมหายใจติดขัด
"ใช่ค่ะ ฉันตั้งใจ" รินทร์ยืดตัวขึ้นตรง ปัดฝุ่นที่หัวไหล่อย่างไม่ใส่ใจ "ความอดทนของคนเรามีขีดจำกัดนะคะกวิน และคุณก็ล้ำเส้นภรรยาของฉันมากเกินกว่าที่ธนาคารระดับโลกแห่งนี้จะให้อภัยได้"
ทันใดนั้น ประตูห้องสอบสวนก็ถูกเปิดออกอย่างแรง ทนายความส่วนตัวของตระกูลใหญ่ก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าตื่นตระหนก ถือโทรศัพท์มือถือสั่นๆ เข้ามาประชิดตัวกวิน "คุณกวินครับ! แย่แล้วครับ! หุ้นของบริษัทเราดิ่งลงเหวลึกจนถูกตลาดหลักทรัพย์สั่งระงับการซื้อขายชั่วคราวแล้วครับ! แถม... แถมธนาคารกลางและกลุ่มทุนปริศนาเข้ากว้านซื้อหุ้นที่เหลือทั้งหมดจนพวกเขาถือหุ้นใหญ่เกินกว่าแปดสิบเปอร์เซ็นต์แล้วครับ!"
ข่าวร้ายที่ประเดประดังเข้ามาทำให้กวินทรุดฮวบลงไปกองกับพื้น ดวงตาเหม่อลอยไร้จุดหมาย ตระกูลใหญ่ที่สั่งสมชื่อเสียงมาหลายสิบปี พังทลายลงภายในชั่วข้ามคืนด้วยน้ำมือของผู้ชายที่เขาเคยเหยียดหยามว่าเป็นแค่ "ไอ้กระจอก"
รินทร์มองดูสภาพของศัตรูที่หมดฤทธิ์เดชด้วยใบหน้าเรียบเฉย เขาควักโทรศัพท์มือถือราคาแพงรุ่นล่าสุดออกมา กดปลดล็อกหน้าจอด้วยระบบสแกนใบหน้า ก่อนจะกดโทรหาบุคคลสำคัญปลายสายด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่เฉียบขาด
"จัดการขั้นเด็ดขาดได้เลยครับ... ไม่ต้องเหลือทางรอดให้ใครทั้งนั้น"
คำสั่งสั้นๆ ที่ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบ ทำให้ทนายความของตระกูลกวินถึงกับเข่าอ่อนทรุดลงตามเจ้านาย รินทร์หันกลับมาโอบเอวบางของน้ำขิงไว้แนบชิด พลางก้มลงกระซิบข้างใบหูของภรรยาด้วยความรักล้นปรี่ "เรากลับบ้านกันเถอะนะคะที่รัก... งานกวาดล้างขยะชิ้นนี้ จบลงแค่นี้พอแล้วค่ะ"
ทั้งสองกำลังจะก้าวเดินออกจากห้องสอบสวน ทว่าเสียงฝีเท้าหนักๆ ของกลุ่มคนกลุ่มใหญ่ก็ดังสะท้อนก้องมาจากทางเดินด้านนอก พร้อมกับการปรากฏตัวของบุคคลที่ไม่คาดฝัน—ประธานกรรมการอาวุโสแห่งธนาคารกลางผู้ทรงอิทธิพล ที่ก้าวเข้ามาโค้งคำนับให้รินทร์อย่างนอบน้อมถึงเก้าสิบองศา พร้อมกับยื่นซองเอกสารสีทองคำแท้สนิทถวายให้ด้วยสองมือสั่นเทา และเอמהเสียงสั่นเครือว่า...
"ท่านประธานครับ... ทางเราตรวจสอบพบเส้นทางการเงินลับของตระกูลกวินเชื่อมโยงกับ 'บัญชีดำระดับโลก' ที่ท่านเคยสั่งอายัดไว้ทั้งหมดแล้วครับ... จะให้เรายึดทรัพย์สินทั้งหมดของพวกเขาทันทีเลยไหมครับ?"
(ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างความสะใจนี้ด้วยกันนะคะ)
ขอโทษที... พอดีผมเป็นเจ้าของธนาคารที่คุณกำลังจะกู้•ตอนที่ 39
ใช้เงินซื้อความจริง
ผลงานโดย เค้กวานิลลา
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (เค้กวานิลลา)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ขอโทษที... พอดีผมเป็นเจ้าของธนาคารที่คุณกำลังจะกู้ นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!